Êxodo 32

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ ڒَْامِي إِژْرَا ڒْڭنْسْ بلِّي مُوسَا إِعطَّاڒْ، وَارْ د-إِهْوِي عَاذْ زڭْ وذْرَارْ، إِنّيْرُو-د ڒْڭنْسْ غَارْ هَارُونْ، نَّانْ أَسْ: ”كَّارْ، أڭّْ أَنغْ إِربِّيثنْ، إِنِّي إِ غَا يُويُورنْ زَّاثْنغْ، مِينْزِي مُوسَا أَيَا، أَرْيَازْ نِّي ذ أَنغْ د-إِسُّوفّْغنْ زِي مِيصْرَا، وَارْ نسِّينْ مِينْ ث يُوغِينْ.“

¹ Vendo que Moisés tardava a descer da montanha, o povo agrupou-se em volta de Aarão e disse-lhe: "Vamos: faze-nos um deus que marche à nossa frente, porque esse Moisés, que nos tirou do Egito, não sabemos o que é feito dele."

² هَارُونْ إِنَّا أَسنْ: ”قڒْعمْ ثِيخْرَازِينْ ن وُورغْ نِّي إِدْجَانْ ذڭْ إِمجَّانْ ن ثمْغَارِينْ نْومْ ؤُ ن إِحنْجِيرنْ نْومْ ؤُڒَا ن يسِّيثْومْ، أَوْيمْ ثنْثْ-إِ-د غَارِي.“

² Aarão respondeu-lhes: "Tirai os brincos de ouro que estão nas orelhas de vossas mulheres, vossos filhos e vossas filhas, e trazei-mos."

³ إِكّسْ مَارَّا ڒْڭنْسْ ثِيخْرَازِينْ ن وُورغْ نِّي إِدْجَانْ ذڭْ إِمجَّانْ نْسنْ ؤُشَا إِوْينْ أَسْ ثنْثْ-إِ-د غَارْ هَارُونْ.

³ Tiraram todos os brincos de ouro que tinham nas orelhas e trouxeram-nos a Aarão,

⁴ نتَّا إِكْسِي ثنْثْ زڭْ إِفَاسّنْ نْسنْ ؤُشَا إِشكّڒْ إِ-ثنْثْ س إِميْذِي، إِڭَّا زَّايْسنْثْ إِجّْ ن ؤُعجْمِي ن ؤُفسِّي. ڒخْذنِّي نَّانْ: ”أَ إِسْرَائِيل، وَا ذ أَربِّي نّشْ، ونِّي شكْ د-إِسُّوفّْغنْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا.“

⁴ o qual, tomando-os em suas mãos, pôs o ouro em um molde e fez dele um bezerro de metal fundido. Então exclamaram: "Eis, ó Israel, o teu Deus que te tirou do Egito."

⁵ ڒَْامِي إِژْرَا هَارُونْ أَيَا، إِبْنَا إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ زَّاثْ إِ ؤُعجْمِي ؤُشَا إِڒَاغَا هَارُونْ، إِنَّا: ”ثِيوشَّا أَذْ يِيڒِي ذ ڒْعِيذْ إِ سِيذِي.“

⁵ Aarão, vendo isso, construiu um altar diante dele e exclamou: "Amanhã haverá uma festa em honra do Senhor."

⁶ ثِيوشَّا نّسْ كَّارنْ زِيشْ ؤُشَا سّْبخَّارنْ ثِيغَارْصَا ن وشْمَاضْ ؤُشَا قدّْمنْ أَكِيذْسنْثْ عَاوذْ ثِيغَارْصَا ن ڒهْنَا. خنِّي إِقِّيمْ ڒْڭنْسْ، إِشَّا، إِسْوَا، إِكَّارْ، مَاحنْذْ أَذْ يڭّْ ڒفْرَايجْ.

⁶ No dia seguinte pela manhã, ofereceram holocaustos e sacrifícios pacíficos. O povo assentou-se para comer e beber, e depois levantaram-se para se divertir.

⁷ خَاسْ ؤُشَا إِسِّيوڒْ سِيذِي أَكْ-ذ مُوسَا: ”ؤُيُورْ، هْوَا، مِينْزِي ڒْڭنْسْ نّشْ، ونِّي د-ثسُّوفّْغذْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، أَقَا إِڭَّا مِينْ وَارْ إِحْڒِينْ.

⁷ O Senhor disse a Moisés: "Vai, desce, porque se corrompeu o povo que tiraste do Egito.

⁸ أَقَا فّْغنْ ذغْيَا خْ وبْرِيذْ نِّي خْ ثنْ وصِّيغْ. ڭِّينْ إِجّْ ن ؤُعجْمِي ن ؤُفسِّي إِ يِيخفْ نْسنْ ؤُشَا بنْذْقنْ أَسْ، قدّْمنْ أَسْ ثِيغَارْصَا ؤُشَا نَّانْ: ’أَ إِسْرَائِيل، وَانِيثَا ذ أَربِّي نّشْ، ونِّي شكْ د-إِسُّوفّْغنْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا.‘ “

⁸ Desviaram-se depressa do caminho que lhes prescrevi; fizeram para si um bezerro de metal fundido, prostraram-se diante dele e ofereceram-lhe sacrifícios, dizendo: eis, ó Israel, o teu Deus que te tirou do Egito.

⁹ إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا: ”نشّْ ژْرِيغْ ڒْڭنْسْ-أَ، خْزَارْ، أَقَا-ث ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِقْسحْ!

⁹ Vejo, continuou o Senhor, que esse povo tem a cabeça dura.

¹⁰ ڒخُّو أجّْ أَيِي أَذْ رَاحغْ، أَذْ أَرغْ أَغْضَابْ إِنُو خَاسنْ ؤُشَا أَذْ ثنْ ثحِّيغْ، ؤُ نشّْ أَذْ شكْ أَرّغْ ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِمْغَارْ.“

¹⁰ Deixa, pois, que se acenda minha cólera contra eles e os reduzirei a nada; mas de ti farei uma grande nação."

¹¹ مَاشَا مُوسَا إِزَاوْڭْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، أَربِّي نّسْ، إِنَّا: ”أَ سِيذِي، مَايمِّي غَا يَارغْ وغْضَابْ نّشْ خْ ڒْڭنْسْ نّشْ، ونِّي د-ثسُّوفّْغذْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا س يِيجّْ ن جّهْذْ إِمْغَارْ ؤُ س ؤُفُوسْ إِجهْذنْ؟

¹¹ Moisés tentou aplacar o Senhor seu Deus, dizendo-lhe: "Por que, Senhor, se inflama a vossa ira contra o vosso povo que tirastes do Egito com o vosso poder e à força de vossa mão?

¹² مَايمِّي سَّاوَاڒنْ إِمِيصْرِييّنْ جَارْ أَسنْ، قَّارنْ: ’نتَّا إِسُّوفّغْ إِ-ثنْ س نّيّثْ ثَاعفَّانْثْ، مَاحنْذْ أَذْ ثنْ إِنغْ خْ إِذُورَارْ ؤُ مَاحنْذْ أَذْ ثنْ إِثحَّا زڭْ وُوذمْ ن ثمُّورْثْ؟‘ ذْوڒْ خْ ڒْحَاذُوقْ ن وغْضَابْ نّشْ ؤُشَا نْذمْ خْ ثُوعفّْنَا إِ ثخْسذْ أَذْ ثَارّذْ خْ ڒْڭنْسْ نّشْ.

¹² Não é bom que digam os egípcios: com um mau desígnio os levou, para matá-los nas montanhas e suprimi-los da face da terra! Aplaque-se vosso furor, e abandonai vossa decisão de fazer mal ao vosso povo.

¹³ فكَّارْ ذِي إِبْرَاهِيمْ ذ إِسْحَاقْ ذ إِسْرَائِيل، إِمْسخَّارنْ نّشْ، إِنِّي ؤُمِي ثجُّودْجذْ س يِيخفْ نّشْ ؤُ ثسِّيوْڒذْ أَكِيذْسنْ: ’نشّْ أَذْ أَرْنِيغْ زَّارِيعثْ نْومْ أَمْ يِيثْرَانْ ن ؤُجنَّا ؤُشَا أَذْ وْشغْ مَارَّا ثَامُّورْثْ-أَ إِ خفْ سِّيوْڒغْ إِ زَّارِيعثْ نّشْ ؤُشَا نِيثْنِي أَذْ ت طّْفنْ ذ إِشْثْ ن ڒْوَارْثْ إِ ڒبْذَا.“

¹³ Lembrai-vos de Abraão, de Isaac e de Israel, vossos servos, aos quais jurastes por vós mesmo de tornar sua posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e de dar aos seus descendentes essa terra de que falastes, como uma herança eterna."

¹⁴ خنِّي إِنْذمْ سِيذِي خْ ثُوعفّْنَا إِ ثُوغَا إِنَّا أَذْ ت يڭّْ خْ ڒْڭنْسْ نّسْ.

¹⁴ E o Senhor se arrependeu das ameaças que tinha proferido contra o seu povo.

¹⁵ ؤُشَا إِذْوڒْ-د مُوسَا، إِهْوَا-د زڭْ وذْرَارْ س ثْنَاينْ ن ثڒْوِيحِينْ ن شّْهَاذثْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ. ثِيڒْوِيحِينْ-أَ تّْوَارِينْثْ خْ ثْنَاينْ ن إِغزْذِيسنْ نْسنْثْ: تّْوَارِينْثْ خْ يِيجّْ ن ؤُغزْذِيسْ ؤُ خْ ؤُغزْذِيسْ نّغْنِي.

¹⁵ Moisés desceu da montanha segurando nas mãos as duas tábuas da lei, que estavam escritas dos dois lados, sobre uma e outra face.

¹⁶ ثِيڒْوِيحِينْ ثُوغَا أَثنْثْ ذ ڒْخذْمثْ ن أَربِّي ؤُشَا ثِيرَا نِّي إِنقْشنْ ذِي ثڒْوِيحِينْ ذ ثِيرَا ن أَربِّي.

¹⁶ Eram obra de Deus, e a escritura nelas gravada era a escritura de Deus.

¹⁷ إِسْڒَا يَاشُووَا إِ ڒْحسّْ ن ڒْڭنْسْ إِسْغُويُّو ؤُشَا إِنَّا إِ مُوسَا: ”أَقَا ذَا، ڒْحسّْ ن ؤُمنْغِي ذِي ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ.“

¹⁷ Ouvindo o barulho que o povo fazia com suas aclamações, Josué disse a Moisés: "Há gritos de guerra no acampamento!"

¹⁸ مَاشَا نتَّا إِنَّا: ”وَارْ إِدْجِي ذ ڒْحسّْ ن ؤُسْڒوْڒِيوْ غَارْ ڒغْڒبْ نِيغْ ذ ڒْحسّْ ن ؤُسْغُويِّي غَارْ ثْخسَّارْثْ، مَاشَا مِينْ تّسْڒِيغْ ذ ڒْحسّْ ن إِغُويَّانْ وَارْ إِحْڒِينْ.“

¹⁸ "Não, respondeu Moisés, não são gritos de vitória, nem gritos de derrota: o que ouço são cantos."

¹⁹ ؤُشَا إِمْسَارْ، أَمْ د-إِرحّڭْ غَارْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ؤُشَا إِژْرَا أَعجْمِي ذ شّْضِيحْ س نُّوبْثَاثْ، يَارْغَا وغْضَابْ ن مُوسَا ؤُشَا إِنْضَارْ ثِيڒْوِيحِينْ زڭْ إِفَاسّنْ نّسْ، يَارْژَا إِ-ثنْثْ غَارْ إِضَارنْ ن وذْرَارْ.

¹⁹ Aproximando-se do acampamento, viu o bezerro e as danças. Sua cólera se inflamou, arrojou de suas mãos as tábuas e quebrou-as ao pé da montanha.

²⁰ إِطّفْ ؤُعجْمِي نِّي ڭِّينْ، إِسّْشمْضْ إِ-ث ذِي ثْمسِّي، أَڒَامِي إِذْوڒْ ذ إِغّضْ ؤُشَا إِزُّوزَارْ إِ-ث خْ وُوذمْ ن وَامَانْ ؤُشَا يَارَّا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَذْ ث سْونْ.

²⁰ Em seguida, tomando o bezerro que tinham feito, queimou-o e esmagou-o até reduzi-lo a pó, que lançou na água e a deu de beber aos israelitas.

²¹ إِنَّا مُوسَا إِ هَارُونْ: ”مِينْ زَّايكْ إِڭَّا ڒْڭنْسْ-أَ أَڒَامِي ذ أَسْ د-ثِيوْيذْ إِجّْ ن دّنْبْ ذ أَمقّْرَانْ أَطَّاسْ؟“

²¹ Moisés disse a Aarão: "Que te fez este povo para que tenhas atraído sobre ele um tão grande pecado?"

²² هَارُونْ إِنَّا: ”وَارْ يَارقّْ وغْضَابْ ن سِيذِي إِنُو! شكْ ثسّْنذْ ڒْڭنْسْ-أَ، أَقَا-ث ذِي ڒْغَارْ.

²² Aarão respondeu: "Não se irrite o meu senhor. Tu mesmo sabes o quanto este povo é inclinado ao mal.

²³ نَّانْ أَيِي: ’أڭّْ أَنغْ إِربِّيثنْ نِّي غَا يُويُورنْ زَّاثْ إِ ؤُغمْبُوبْ نّغْ، مِينْزِي مُوسَا وَانِيثَا، أَرْيَازْ ونِّي ذ أَنغْ د-إِسُّوفّْغنْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، وَارْ نسِّينْ مِينْ ث يُوغِينْ.‘

²³ Eles disseram-me: faze-nos um deus que marche à nossa frente, porque este Moisés, que nos tirou do Egito, não sabemos o que é feito dele.

²⁴ خنِّي نِّيغْ أَسنْ: ’وِي غَارْ إِدْجَا ؤُرغْ، أَذْ ث-إِ-د-إِكّسْ، ؤُشَا أَذْ أَيِي ث يوْشْ!‘ ؤُشَا نْضَارغْ ث ذِي ثْمسِّي ؤُشَا إِفّغْ-د ؤُعجْمِي-يَا.“

²⁴ Eu lhes disse: Todos aqueles que têm ouro, despojem-se dele! E mo entregaram: joguei-o ao fogo e saiu esse bezerro."

²⁵ ؤُمِي إِژْرَا مُوسَا، أَقَا ڒْڭنْسْ إِذْوڒْ ذ إِمْفلّسْ، مِينْزِي هَارُونْ إِجَّا أَفلّسْ نْسنْ أَذْ إِذْوڒْ ذ ثَاضحَّاشْثْ جَارْ ڒْعذْيَانْ نْسنْ،

²⁵ Moisés viu que o povo estava desenfreado, porque Aarão tinha-lhe soltado as rédeas, expondo-o assim à mofa de seus adversários.

²⁶ إِبدّْ مُوسَا غَارْ وَاذَافْ ن ڒْمَارْڭحْ، إِنَّا: ”مَانْ ونْ إِ إِدْجَانْ إِ سِيذِي، أَسْ-د ذَا غَارِي!“ ؤُشَا مُوننْ-د غَارسْ مَارَّا إِحنْجِيرنْ ن لَاوِي.

²⁶ Pôs-se de pé à entrada do acampamento e exclamou: "Venham a mim todos aqueles que são pelo Senhor!" Todos os filhos de Levi se ajuntaram em torno dele.

²⁷ إِنَّا أَسنْ: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل! سَارْسمْ كُوڒْ إِجّْ سِّيفْ نّسْ خْ ثْمصَّاضْثْ نّسْ، عْذُومْ ؤُشَاعقْبمْ خْ ڒْمَارْڭحْ زڭْ وَاذَافْ غَارْ وَاذَافْ نّغْنِي ؤُشَا أَذْ إِنغْ كُوڒْ إِجّْ ؤُمَاسْ ذ كُوڒْ إِجّْ ؤُمدُّوكّڒْ نّسْ ذ كُوڒْ إِجّْ جَّارْ نّسْ!“

²⁷ Ele disse-lhes: "Eis o que diz o Senhor, o Deus de Israel: cada um de vós meta a espada sobre sua coxa. Passai e repassai através do acampamento, de uma porta à outra, e cada um de vós mate o seu irmão, seu amigo, seu parente!"

²⁸ ثَارْوَا ن لَاوِي ڭِّينْ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ ن مُوسَا. ذڭْ وَاسّْ نِّي وْضَانْ عْڒَاحَاڒْ ثڒْثْ-أَڒَافْ ن يرْيَازنْ ن ڒْڭنْسْ.

²⁸ Os filhos de Levi fizeram o que ordenou Moisés, e cerca de três mil homens morreram naquele dia entre o povo.

²⁹ مُوسَا إِنَّا: ”كْسِيمْ إِفَاسّنْ نْومْ أَسّْ-أَ غَارْ سِيذِي، كُوڒْ إِجّْ خْ مِّيسْ ؤُ خْ ؤُمَاسْ. معْلِيكْ ؤُفِيغْ نتَّا أَذْ إِبَاركْ إِ كنِّيوْ أَمُّو أَسّْ-أَ!“

²⁹ Moisés disse: "Consagrai-vos desde hoje ao Senhor, porque cada um de vós, ao preço de seu filho e de seu irmão, tendes atraído sobre vós hoje uma bênção."

³⁰ ثِيوشَّا نّسْ إِنَّا مُوسَا إِ ڒْڭنْسْ: ”كنِّيوْ ثڭِّيمْ إِجّْ ن دّنْبْ إِمْغَارْ. عَاذْ نشّْ أَذْ أَڒْيغْ ڒخُّو غَارْ سِيذِي، بَالَاكْ أَذْ ؤُفِيغْ أَصْڒَاحْ خْ دّنْبْ نْومْ.“

³⁰ No dia seguinte, Moisés disse ao povo: "Cometestes um grande pecado. Mas vou subir hoje ao Senhor; talvez obtenha o perdão de vossa culpa."

³¹ إِذْوڒْ-د مُوسَا غَارْ سِيذِي ؤُشَا إِنَّا أَسْ: ”وَايَّاوْ، ڒْڭنْسْ-أَ إِڭَّا إِجّْ ن دّنْبْ إِمْغَارْ، مِينْزِي ڭِّينْ إِجّْ ن أَربِّي ن وُورغْ إِ يِيخفْ نْسنْ.

³¹ Moisés voltou junto do Senhor e disse: "Oh, esse povo cometeu um grande pecado: fizeram para si um deus de ouro.

³² ڒخُّو، غْفَارْ أَسنْ إِ دّنْبْ نْسنْ! نِيغْ مْحَا أَيِي زڭْ وذْلِيسْ نّشْ إِتّْوَانّْضنْ نِّي ثُورِيذْ.“

³² Rogo-vos que lhes perdoeis agora esse pecado! Senão, apagai-me do livro que escrevestes."

³³ إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا: ”ونِّي خَافِي إِخْضَانْ، ذ وَا إِ غَا مْحِيغْ زڭْ وذْلِيسْ إِنُو إِتّْوَانّْضنْ.

³³ O Senhor disse a Moisés: "Aquele que pecou contra mim, este apagarei do meu livro.

³⁴ رُوحْ ڒخُّو، أَوِي ڒْڭنْسْ-أَ غَارْ مَانِي ذ أَشْ نِّيغْ. أَقَا لْمَالَاكْ إِنُو أَذْ إِرَاحْ زَّاثْ نّشْ! ذڭْ وَاسّْ ن ؤُخدْجصْ إِنُو أَذْ أَسنْ خدْجْصغْ دّْنُوبْ نْسنْ!“

³⁴ Vai agora e conduze o povo aonde eu te disse: meu anjo marchará diante de ti. Mas, no dia de minha visita, eu punirei seu pecado."

³⁵ أَمُّو إِ إِوْثَا سِيذِي ڒْڭنْسْ، مِينْزِي ڭِّينْ أَعجْمِي نِّي إِڭَّا هَارُونْ.

³⁵ Feriu o Senhor o povo, por ter arrastado Aarão a fabricar o bezerro.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Êxodo 32 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →