Êxodo 32

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ ڒَْامِي إِژْرَا ڒْڭنْسْ بلِّي مُوسَا إِعطَّاڒْ، وَارْ د-إِهْوِي عَاذْ زڭْ وذْرَارْ، إِنّيْرُو-د ڒْڭنْسْ غَارْ هَارُونْ، نَّانْ أَسْ: ”كَّارْ، أڭّْ أَنغْ إِربِّيثنْ، إِنِّي إِ غَا يُويُورنْ زَّاثْنغْ، مِينْزِي مُوسَا أَيَا، أَرْيَازْ نِّي ذ أَنغْ د-إِسُّوفّْغنْ زِي مِيصْرَا، وَارْ نسِّينْ مِينْ ث يُوغِينْ.“

¹ E quando o povo viu que Moisés demorava para descer do monte, o povo se reuniu com Arão, e lhe disse: Levanta-te, faze-nos deuses que vão adiante de nós, pois quanto a este Moisés, o homem que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe sucedeu.

² هَارُونْ إِنَّا أَسنْ: ”قڒْعمْ ثِيخْرَازِينْ ن وُورغْ نِّي إِدْجَانْ ذڭْ إِمجَّانْ ن ثمْغَارِينْ نْومْ ؤُ ن إِحنْجِيرنْ نْومْ ؤُڒَا ن يسِّيثْومْ، أَوْيمْ ثنْثْ-إِ-د غَارِي.“

² E Arão lhes disse: Arrancai os pendentes de ouro, que estão nas orelhas de vossas esposas, de vossos filhos e de vossas filhas, e trazei-os a mim.

³ إِكّسْ مَارَّا ڒْڭنْسْ ثِيخْرَازِينْ ن وُورغْ نِّي إِدْجَانْ ذڭْ إِمجَّانْ نْسنْ ؤُشَا إِوْينْ أَسْ ثنْثْ-إِ-د غَارْ هَارُونْ.

³ E todo o povo arrancou os pendentes de ouro que estavam nas suas orelhas, e os trouxeram a Arão.

⁴ نتَّا إِكْسِي ثنْثْ زڭْ إِفَاسّنْ نْسنْ ؤُشَا إِشكّڒْ إِ-ثنْثْ س إِميْذِي، إِڭَّا زَّايْسنْثْ إِجّْ ن ؤُعجْمِي ن ؤُفسِّي. ڒخْذنِّي نَّانْ: ”أَ إِسْرَائِيل، وَا ذ أَربِّي نّشْ، ونِّي شكْ د-إِسُّوفّْغنْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا.“

⁴ E ele recebeu das suas mãos, e o formou com um buril, depois de o ter formado em bezerro de fundição, e eles disseram: Estes são teus deuses, ó Israel, que te tiraram da terra do Egito.

⁵ ڒَْامِي إِژْرَا هَارُونْ أَيَا، إِبْنَا إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ زَّاثْ إِ ؤُعجْمِي ؤُشَا إِڒَاغَا هَارُونْ، إِنَّا: ”ثِيوشَّا أَذْ يِيڒِي ذ ڒْعِيذْ إِ سِيذِي.“

⁵ E quando Arão o viu, construiu um altar diante dele. E Arão fez uma proclamação e disse: Amanhã é a festa ao SENHOR.

⁶ ثِيوشَّا نّسْ كَّارنْ زِيشْ ؤُشَا سّْبخَّارنْ ثِيغَارْصَا ن وشْمَاضْ ؤُشَا قدّْمنْ أَكِيذْسنْثْ عَاوذْ ثِيغَارْصَا ن ڒهْنَا. خنِّي إِقِّيمْ ڒْڭنْسْ، إِشَّا، إِسْوَا، إِكَّارْ، مَاحنْذْ أَذْ يڭّْ ڒفْرَايجْ.

⁶ E eles se levantaram cedo no dia seguinte, e ofereceram ofertas queimadas, e trouxeram ofertas pacíficas; e o povo assentou-se para comer e beber, e se levantou para festejar.

⁷ خَاسْ ؤُشَا إِسِّيوڒْ سِيذِي أَكْ-ذ مُوسَا: ”ؤُيُورْ، هْوَا، مِينْزِي ڒْڭنْسْ نّشْ، ونِّي د-ثسُّوفّْغذْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، أَقَا إِڭَّا مِينْ وَارْ إِحْڒِينْ.

⁷ E disse o SENHOR a Moisés: Vai e desce, porque o teu povo, que tiraste da terra do Egito, se corrompeu.

⁸ أَقَا فّْغنْ ذغْيَا خْ وبْرِيذْ نِّي خْ ثنْ وصِّيغْ. ڭِّينْ إِجّْ ن ؤُعجْمِي ن ؤُفسِّي إِ يِيخفْ نْسنْ ؤُشَا بنْذْقنْ أَسْ، قدّْمنْ أَسْ ثِيغَارْصَا ؤُشَا نَّانْ: ’أَ إِسْرَائِيل، وَانِيثَا ذ أَربِّي نّشْ، ونِّي شكْ د-إِسُّوفّْغنْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا.‘ “

⁸ Depressa se desviaram do caminho que eu lhes ordenei. Fizeram para si um bezerro de fundição, e o adoraram, e lhe fizeram sacrifícios, e disseram: Estes são os teus deuses, ó Israel, que te tiraram da terra do Egito.

⁹ إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا: ”نشّْ ژْرِيغْ ڒْڭنْسْ-أَ، خْزَارْ، أَقَا-ث ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِقْسحْ!

⁹ E o SENHOR disse a Moisés: Tenho visto esse povo e, eis que é um povo obstinado.

¹⁰ ڒخُّو أجّْ أَيِي أَذْ رَاحغْ، أَذْ أَرغْ أَغْضَابْ إِنُو خَاسنْ ؤُشَا أَذْ ثنْ ثحِّيغْ، ؤُ نشّْ أَذْ شكْ أَرّغْ ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِمْغَارْ.“

¹⁰ Por isso, agora deixa-me só, para que minha ira se acenda contra eles, e para que eu os consuma; e farei de ti uma grande nação.

¹¹ مَاشَا مُوسَا إِزَاوْڭْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، أَربِّي نّسْ، إِنَّا: ”أَ سِيذِي، مَايمِّي غَا يَارغْ وغْضَابْ نّشْ خْ ڒْڭنْسْ نّشْ، ونِّي د-ثسُّوفّْغذْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا س يِيجّْ ن جّهْذْ إِمْغَارْ ؤُ س ؤُفُوسْ إِجهْذنْ؟

¹¹ E suplicou Moisés ao SENHOR seu Deus, e disse: SENHOR, por que a tua ira se acende contra o teu povo, que tiraste da terra do Egito com grande poder, e com mão forte?

¹² مَايمِّي سَّاوَاڒنْ إِمِيصْرِييّنْ جَارْ أَسنْ، قَّارنْ: ’نتَّا إِسُّوفّغْ إِ-ثنْ س نّيّثْ ثَاعفَّانْثْ، مَاحنْذْ أَذْ ثنْ إِنغْ خْ إِذُورَارْ ؤُ مَاحنْذْ أَذْ ثنْ إِثحَّا زڭْ وُوذمْ ن ثمُّورْثْ؟‘ ذْوڒْ خْ ڒْحَاذُوقْ ن وغْضَابْ نّشْ ؤُشَا نْذمْ خْ ثُوعفّْنَا إِ ثخْسذْ أَذْ ثَارّذْ خْ ڒْڭنْسْ نّشْ.

¹² Por que falariam os egípcios e diriam: Para mal os tirou, para matá-los nos montes, e para destruí-los da face da terra? Desvia-te da tua ardente ira, e arrepende-te deste mal contra o teu povo.

¹³ فكَّارْ ذِي إِبْرَاهِيمْ ذ إِسْحَاقْ ذ إِسْرَائِيل، إِمْسخَّارنْ نّشْ، إِنِّي ؤُمِي ثجُّودْجذْ س يِيخفْ نّشْ ؤُ ثسِّيوْڒذْ أَكِيذْسنْ: ’نشّْ أَذْ أَرْنِيغْ زَّارِيعثْ نْومْ أَمْ يِيثْرَانْ ن ؤُجنَّا ؤُشَا أَذْ وْشغْ مَارَّا ثَامُّورْثْ-أَ إِ خفْ سِّيوْڒغْ إِ زَّارِيعثْ نّشْ ؤُشَا نِيثْنِي أَذْ ت طّْفنْ ذ إِشْثْ ن ڒْوَارْثْ إِ ڒبْذَا.“

¹³ Lembra-te de Abraão, Isaque e Israel, teus servos, aos quais juraste por ti mesmo e lhes disseste: Multiplicarei a vossa semente como as estrelas do céu, e toda esta terra de que falei darei à vossa semente, e eles a herdarão para sempre.

¹⁴ خنِّي إِنْذمْ سِيذِي خْ ثُوعفّْنَا إِ ثُوغَا إِنَّا أَذْ ت يڭّْ خْ ڒْڭنْسْ نّسْ.

¹⁴ E o SENHOR desistiu do mal que tinha pensado fazer ao seu povo.

¹⁵ ؤُشَا إِذْوڒْ-د مُوسَا، إِهْوَا-د زڭْ وذْرَارْ س ثْنَاينْ ن ثڒْوِيحِينْ ن شّْهَاذثْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ. ثِيڒْوِيحِينْ-أَ تّْوَارِينْثْ خْ ثْنَاينْ ن إِغزْذِيسنْ نْسنْثْ: تّْوَارِينْثْ خْ يِيجّْ ن ؤُغزْذِيسْ ؤُ خْ ؤُغزْذِيسْ نّغْنِي.

¹⁵ E Moisés se virou e desceu do monte, e as duas tábuas do testemunho estavam em sua mão. As tábuas estavam escritas de ambos os lados; de um e de outro lado estavam escritas.

¹⁶ ثِيڒْوِيحِينْ ثُوغَا أَثنْثْ ذ ڒْخذْمثْ ن أَربِّي ؤُشَا ثِيرَا نِّي إِنقْشنْ ذِي ثڒْوِيحِينْ ذ ثِيرَا ن أَربِّي.

¹⁶ E as tábuas eram a obra de Deus, e a escrita era a escrita de Deus, gravada nas tábuas.

¹⁷ إِسْڒَا يَاشُووَا إِ ڒْحسّْ ن ڒْڭنْسْ إِسْغُويُّو ؤُشَا إِنَّا إِ مُوسَا: ”أَقَا ذَا، ڒْحسّْ ن ؤُمنْغِي ذِي ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ.“

¹⁷ E quando Josué ouviu o som do povo que jubilava, disse a Moisés: Há alarido de guerra no acampamento.

¹⁸ مَاشَا نتَّا إِنَّا: ”وَارْ إِدْجِي ذ ڒْحسّْ ن ؤُسْڒوْڒِيوْ غَارْ ڒغْڒبْ نِيغْ ذ ڒْحسّْ ن ؤُسْغُويِّي غَارْ ثْخسَّارْثْ، مَاشَا مِينْ تّسْڒِيغْ ذ ڒْحسّْ ن إِغُويَّانْ وَارْ إِحْڒِينْ.“

¹⁸ E ele disse: Não é voz dos que gritam por domínio, nem é a voz dos que entoam derrota, mas ouço um alarido dos que cantam.

¹⁹ ؤُشَا إِمْسَارْ، أَمْ د-إِرحّڭْ غَارْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ؤُشَا إِژْرَا أَعجْمِي ذ شّْضِيحْ س نُّوبْثَاثْ، يَارْغَا وغْضَابْ ن مُوسَا ؤُشَا إِنْضَارْ ثِيڒْوِيحِينْ زڭْ إِفَاسّنْ نّسْ، يَارْژَا إِ-ثنْثْ غَارْ إِضَارنْ ن وذْرَارْ.

¹⁹ E aconteceu, assim que ele se aproximou do acampamento, que viu o bezerro, e a dança, a ira de Moisés se acendeu, e ele lançou as tábuas da sua mão, e as quebrou ao pé do monte.

²⁰ إِطّفْ ؤُعجْمِي نِّي ڭِّينْ، إِسّْشمْضْ إِ-ث ذِي ثْمسِّي، أَڒَامِي إِذْوڒْ ذ إِغّضْ ؤُشَا إِزُّوزَارْ إِ-ث خْ وُوذمْ ن وَامَانْ ؤُشَا يَارَّا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَذْ ث سْونْ.

²⁰ E ele tomou o bezerro que eles tinham feito, e queimou-o no fogo; e o moeu até se tornar em pó, e o espalhou sobre a água, e fez os filhos de Israel beberem dela.

²¹ إِنَّا مُوسَا إِ هَارُونْ: ”مِينْ زَّايكْ إِڭَّا ڒْڭنْسْ-أَ أَڒَامِي ذ أَسْ د-ثِيوْيذْ إِجّْ ن دّنْبْ ذ أَمقّْرَانْ أَطَّاسْ؟“

²¹ E disse Moisés a Arão: O que este povo fez a ti para que trouxesses tão grande pecado sobre eles?

²² هَارُونْ إِنَّا: ”وَارْ يَارقّْ وغْضَابْ ن سِيذِي إِنُو! شكْ ثسّْنذْ ڒْڭنْسْ-أَ، أَقَا-ث ذِي ڒْغَارْ.

²² E disse Arão: Que a ira de meu senhor não se acenda; conheces o povo, que ele é inclinado para o mal.

²³ نَّانْ أَيِي: ’أڭّْ أَنغْ إِربِّيثنْ نِّي غَا يُويُورنْ زَّاثْ إِ ؤُغمْبُوبْ نّغْ، مِينْزِي مُوسَا وَانِيثَا، أَرْيَازْ ونِّي ذ أَنغْ د-إِسُّوفّْغنْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، وَارْ نسِّينْ مِينْ ث يُوغِينْ.‘

²³ Porque me disseram: Faze-nos deuses, que irão adiante de nós, pois quanto a este Moisés, o homem que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe sucedeu.

²⁴ خنِّي نِّيغْ أَسنْ: ’وِي غَارْ إِدْجَا ؤُرغْ، أَذْ ث-إِ-د-إِكّسْ، ؤُشَا أَذْ أَيِي ث يوْشْ!‘ ؤُشَا نْضَارغْ ث ذِي ثْمسِّي ؤُشَا إِفّغْ-د ؤُعجْمِي-يَا.“

²⁴ E eu lhes disse: Todo aquele que tiver algum ouro, que o arranque. Assim eles me deram. Então eu o lancei no fogo, e dele saiu este bezerro.

²⁵ ؤُمِي إِژْرَا مُوسَا، أَقَا ڒْڭنْسْ إِذْوڒْ ذ إِمْفلّسْ، مِينْزِي هَارُونْ إِجَّا أَفلّسْ نْسنْ أَذْ إِذْوڒْ ذ ثَاضحَّاشْثْ جَارْ ڒْعذْيَانْ نْسنْ،

²⁵ E quando Moisés viu que o povo estava nu (porque Arão os havia despido para vergonha entre os seus inimigos),

²⁶ إِبدّْ مُوسَا غَارْ وَاذَافْ ن ڒْمَارْڭحْ، إِنَّا: ”مَانْ ونْ إِ إِدْجَانْ إِ سِيذِي، أَسْ-د ذَا غَارِي!“ ؤُشَا مُوننْ-د غَارسْ مَارَّا إِحنْجِيرنْ ن لَاوِي.

²⁶ então Moisés se colocou na porta do acampamento e disse: Quem está do lado do SENHOR? Que ele venha a mim. E todos os filhos de Levi se achegaram a ele.

²⁷ إِنَّا أَسنْ: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل! سَارْسمْ كُوڒْ إِجّْ سِّيفْ نّسْ خْ ثْمصَّاضْثْ نّسْ، عْذُومْ ؤُشَاعقْبمْ خْ ڒْمَارْڭحْ زڭْ وَاذَافْ غَارْ وَاذَافْ نّغْنِي ؤُشَا أَذْ إِنغْ كُوڒْ إِجّْ ؤُمَاسْ ذ كُوڒْ إِجّْ ؤُمدُّوكّڒْ نّسْ ذ كُوڒْ إِجّْ جَّارْ نّسْ!“

²⁷ E ele lhes disse: Assim diz o SENHOR Deus de Israel: Ponha cada homem sua espada sobre o seu lado, e entrai e saí de porta em porta em todo o acampamento, e mate cada homem o seu irmão, e cada homem o seu amigo, e cada homem o seu próximo.

²⁸ ثَارْوَا ن لَاوِي ڭِّينْ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ ن مُوسَا. ذڭْ وَاسّْ نِّي وْضَانْ عْڒَاحَاڒْ ثڒْثْ-أَڒَافْ ن يرْيَازنْ ن ڒْڭنْسْ.

²⁸ E os filhos de Levi fizeram conforme a palavra de Moisés, e caíram do povo naquele dia em torno de três mil homens.

²⁹ مُوسَا إِنَّا: ”كْسِيمْ إِفَاسّنْ نْومْ أَسّْ-أَ غَارْ سِيذِي، كُوڒْ إِجّْ خْ مِّيسْ ؤُ خْ ؤُمَاسْ. معْلِيكْ ؤُفِيغْ نتَّا أَذْ إِبَاركْ إِ كنِّيوْ أَمُّو أَسّْ-أَ!“

²⁹ Porque Moisés havia dito: Consagrai-vos hoje ao SENHOR, cada homem contra o seu filho, e sobre o seu irmão, para que ele vos possa conceder bênção hoje.

³⁰ ثِيوشَّا نّسْ إِنَّا مُوسَا إِ ڒْڭنْسْ: ”كنِّيوْ ثڭِّيمْ إِجّْ ن دّنْبْ إِمْغَارْ. عَاذْ نشّْ أَذْ أَڒْيغْ ڒخُّو غَارْ سِيذِي، بَالَاكْ أَذْ ؤُفِيغْ أَصْڒَاحْ خْ دّنْبْ نْومْ.“

³⁰ E aconteceu que, no dia seguinte, Moisés disse ao povo: Vós pecastes com grande pecado, e agora subirei ao SENHOR; talvez possa fazer propiciação pelo vosso pecado.

³¹ إِذْوڒْ-د مُوسَا غَارْ سِيذِي ؤُشَا إِنَّا أَسْ: ”وَايَّاوْ، ڒْڭنْسْ-أَ إِڭَّا إِجّْ ن دّنْبْ إِمْغَارْ، مِينْزِي ڭِّينْ إِجّْ ن أَربِّي ن وُورغْ إِ يِيخفْ نْسنْ.

³¹ E Moisés retornou ao SENHOR, e disse: Ó, este povo pecou com grande pecado, e fizeram deuses de ouro para si.

³² ڒخُّو، غْفَارْ أَسنْ إِ دّنْبْ نْسنْ! نِيغْ مْحَا أَيِي زڭْ وذْلِيسْ نّشْ إِتّْوَانّْضنْ نِّي ثُورِيذْ.“

³² Agora, pois, perdoa o seu pecado; e se não, apaga-me, rogo-te, do teu livro que escreveste.

³³ إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا: ”ونِّي خَافِي إِخْضَانْ، ذ وَا إِ غَا مْحِيغْ زڭْ وذْلِيسْ إِنُو إِتّْوَانّْضنْ.

³³ E disse o SENHOR a Moisés: Aquele que pecou contra mim, este apagarei do meu livro.

³⁴ رُوحْ ڒخُّو، أَوِي ڒْڭنْسْ-أَ غَارْ مَانِي ذ أَشْ نِّيغْ. أَقَا لْمَالَاكْ إِنُو أَذْ إِرَاحْ زَّاثْ نّشْ! ذڭْ وَاسّْ ن ؤُخدْجصْ إِنُو أَذْ أَسنْ خدْجْصغْ دّْنُوبْ نْسنْ!“

³⁴ Por isso, agora vai, leva o povo até o lugar de que te falei. Eis que meu Anjo irá adiante de ti; porém no dia da minha visitação, sobre eles visitarei o seu pecado.

³⁵ أَمُّو إِ إِوْثَا سِيذِي ڒْڭنْسْ، مِينْزِي ڭِّينْ أَعجْمِي نِّي إِڭَّا هَارُونْ.

³⁵ E o SENHOR afligiu o povo, por ter feito o bezerro que Arão fizera.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Êxodo 32 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →