Êxodo 32

rifa (RIFA) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ ڒَْامِي إِژْرَا ڒْڭنْسْ بلِّي مُوسَا إِعطَّاڒْ، وَارْ د-إِهْوِي عَاذْ زڭْ وذْرَارْ، إِنّيْرُو-د ڒْڭنْسْ غَارْ هَارُونْ، نَّانْ أَسْ: ”كَّارْ، أڭّْ أَنغْ إِربِّيثنْ، إِنِّي إِ غَا يُويُورنْ زَّاثْنغْ، مِينْزِي مُوسَا أَيَا، أَرْيَازْ نِّي ذ أَنغْ د-إِسُّوفّْغنْ زِي مِيصْرَا، وَارْ نسِّينْ مِينْ ث يُوغِينْ.“

¹ Quando o povo viu que Moisés demorava a descer do monte, reuniu-se ao redor de Arão e disse: “Tome uma providência! Faça para nós deuses que nos guiem. Não sabemos o que aconteceu com esse Moisés, que nos trouxe da terra do Egito para cá”.

² هَارُونْ إِنَّا أَسنْ: ”قڒْعمْ ثِيخْرَازِينْ ن وُورغْ نِّي إِدْجَانْ ذڭْ إِمجَّانْ ن ثمْغَارِينْ نْومْ ؤُ ن إِحنْجِيرنْ نْومْ ؤُڒَا ن يسِّيثْومْ، أَوْيمْ ثنْثْ-إِ-د غَارِي.“

² Arão respondeu: “Tirem as argolas de ouro das orelhas de suas mulheres e de seus filhos e filhas e tragam-nas para mim”.

³ إِكّسْ مَارَّا ڒْڭنْسْ ثِيخْرَازِينْ ن وُورغْ نِّي إِدْجَانْ ذڭْ إِمجَّانْ نْسنْ ؤُشَا إِوْينْ أَسْ ثنْثْ-إِ-د غَارْ هَارُونْ.

³ Todos tiraram as argolas de ouro e as levaram a Arão.

⁴ نتَّا إِكْسِي ثنْثْ زڭْ إِفَاسّنْ نْسنْ ؤُشَا إِشكّڒْ إِ-ثنْثْ س إِميْذِي، إِڭَّا زَّايْسنْثْ إِجّْ ن ؤُعجْمِي ن ؤُفسِّي. ڒخْذنِّي نَّانْ: ”أَ إِسْرَائِيل، وَا ذ أَربِّي نّشْ، ونِّي شكْ د-إِسُّوفّْغنْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا.“

⁴ Ele recebeu o ouro, derreteu-o e trabalhou nele, dando-lhe a forma de um bezerro. Quando o povo viu o bezerro, começou a exclamar: “Ó Israel, estes são os seus deuses que o tiraram da terra do Egito!”.

⁵ ڒَْامِي إِژْرَا هَارُونْ أَيَا، إِبْنَا إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ زَّاثْ إِ ؤُعجْمِي ؤُشَا إِڒَاغَا هَارُونْ، إِنَّا: ”ثِيوشَّا أَذْ يِيڒِي ذ ڒْعِيذْ إِ سِيذِي.“

⁵ Percebendo o entusiasmo do povo, Arão construiu um altar diante do bezerro e anunciou: “Amanhã haverá uma festa para o S enhor !”.

⁶ ثِيوشَّا نّسْ كَّارنْ زِيشْ ؤُشَا سّْبخَّارنْ ثِيغَارْصَا ن وشْمَاضْ ؤُشَا قدّْمنْ أَكِيذْسنْثْ عَاوذْ ثِيغَارْصَا ن ڒهْنَا. خنِّي إِقِّيمْ ڒْڭنْسْ، إِشَّا، إِسْوَا، إِكَّارْ، مَاحنْذْ أَذْ يڭّْ ڒفْرَايجْ.

⁶ Na manhã seguinte, o povo se levantou cedo para apresentar holocaustos e ofertas de paz. Depois, todos comeram e beberam e se entregaram à farra.

⁷ خَاسْ ؤُشَا إِسِّيوڒْ سِيذِي أَكْ-ذ مُوسَا: ”ؤُيُورْ، هْوَا، مِينْزِي ڒْڭنْسْ نّشْ، ونِّي د-ثسُّوفّْغذْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، أَقَا إِڭَّا مِينْ وَارْ إِحْڒِينْ.

⁷ O S enhor disse a Moisés: “Rápido! Desça do monte! Seu povo, que você tirou da terra do Egito, se corrompeu.

⁸ أَقَا فّْغنْ ذغْيَا خْ وبْرِيذْ نِّي خْ ثنْ وصِّيغْ. ڭِّينْ إِجّْ ن ؤُعجْمِي ن ؤُفسِّي إِ يِيخفْ نْسنْ ؤُشَا بنْذْقنْ أَسْ، قدّْمنْ أَسْ ثِيغَارْصَا ؤُشَا نَّانْ: ’أَ إِسْرَائِيل، وَانِيثَا ذ أَربِّي نّشْ، ونِّي شكْ د-إِسُّوفّْغنْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا.‘ “

⁸ Como se desviaram depressa do caminho que eu lhes havia ordenado! Derreteram ouro e fizeram um bezerro, curvaram-se diante dele e lhe ofereceram sacrifícios. Dizem: ‘Ó Israel, estes são os seus deuses que o tiraram da terra do Egito!’”.

⁹ إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا: ”نشّْ ژْرِيغْ ڒْڭنْسْ-أَ، خْزَارْ، أَقَا-ث ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِقْسحْ!

⁹ Então o S enhor declarou: “Vi como este povo é teimoso e rebelde.

¹⁰ ڒخُّو أجّْ أَيِي أَذْ رَاحغْ، أَذْ أَرغْ أَغْضَابْ إِنُو خَاسنْ ؤُشَا أَذْ ثنْ ثحِّيغْ، ؤُ نشّْ أَذْ شكْ أَرّغْ ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِمْغَارْ.“

¹⁰ Agora fique de lado, e eu lançarei contra eles minha ira ardente e os destruirei. Depois, farei de você, Moisés, uma grande nação”.

¹¹ مَاشَا مُوسَا إِزَاوْڭْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، أَربِّي نّسْ، إِنَّا: ”أَ سِيذِي، مَايمِّي غَا يَارغْ وغْضَابْ نّشْ خْ ڒْڭنْسْ نّشْ، ونِّي د-ثسُّوفّْغذْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا س يِيجّْ ن جّهْذْ إِمْغَارْ ؤُ س ؤُفُوسْ إِجهْذنْ؟

¹¹ Moisés, porém, tentou apaziguar o S enhor , seu Deus. “Ó S enhor !”, exclamou ele. “Por que estás tão irado com teu próprio povo, que tiraste do Egito com tão grande poder e mão forte?

¹² مَايمِّي سَّاوَاڒنْ إِمِيصْرِييّنْ جَارْ أَسنْ، قَّارنْ: ’نتَّا إِسُّوفّغْ إِ-ثنْ س نّيّثْ ثَاعفَّانْثْ، مَاحنْذْ أَذْ ثنْ إِنغْ خْ إِذُورَارْ ؤُ مَاحنْذْ أَذْ ثنْ إِثحَّا زڭْ وُوذمْ ن ثمُّورْثْ؟‘ ذْوڒْ خْ ڒْحَاذُوقْ ن وغْضَابْ نّشْ ؤُشَا نْذمْ خْ ثُوعفّْنَا إِ ثخْسذْ أَذْ ثَارّذْ خْ ڒْڭنْسْ نّشْ.

¹² Por que deixar os egípcios dizerem: ‘O Deus deles os resgatou com a má intenção de exterminá-los nos montes e apagá-los da face da terra’? Deixa de lado tua ira ardente! Arrepende-te quanto a esta calamidade terrível que ameaçaste enviar sobre teu povo!

¹³ فكَّارْ ذِي إِبْرَاهِيمْ ذ إِسْحَاقْ ذ إِسْرَائِيل، إِمْسخَّارنْ نّشْ، إِنِّي ؤُمِي ثجُّودْجذْ س يِيخفْ نّشْ ؤُ ثسِّيوْڒذْ أَكِيذْسنْ: ’نشّْ أَذْ أَرْنِيغْ زَّارِيعثْ نْومْ أَمْ يِيثْرَانْ ن ؤُجنَّا ؤُشَا أَذْ وْشغْ مَارَّا ثَامُّورْثْ-أَ إِ خفْ سِّيوْڒغْ إِ زَّارِيعثْ نّشْ ؤُشَا نِيثْنِي أَذْ ت طّْفنْ ذ إِشْثْ ن ڒْوَارْثْ إِ ڒبْذَا.“

¹³ Lembra-te dos teus servos Abraão, Isaque e Jacó. Assumiste um compromisso com eles por meio de juramento, dizendo: ‘Tornarei seus descendentes tão numerosos quanto as estrelas do céu. Eu lhes darei toda esta terra que lhes prometi, e eles a possuirão para sempre’.”

¹⁴ خنِّي إِنْذمْ سِيذِي خْ ثُوعفّْنَا إِ ثُوغَا إِنَّا أَذْ ت يڭّْ خْ ڒْڭنْسْ نّسْ.

¹⁴ Então o S enhor se arrependeu da calamidade terrível que havia ameaçado enviar sobre seu povo.

¹⁵ ؤُشَا إِذْوڒْ-د مُوسَا، إِهْوَا-د زڭْ وذْرَارْ س ثْنَاينْ ن ثڒْوِيحِينْ ن شّْهَاذثْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ. ثِيڒْوِيحِينْ-أَ تّْوَارِينْثْ خْ ثْنَاينْ ن إِغزْذِيسنْ نْسنْثْ: تّْوَارِينْثْ خْ يِيجّْ ن ؤُغزْذِيسْ ؤُ خْ ؤُغزْذِيسْ نّغْنِي.

¹⁵ Em seguida, Moisés se virou e desceu o monte. Trazia nas mãos as duas tábuas da aliança, que estavam escritas dos dois lados, frente e verso.

¹⁶ ثِيڒْوِيحِينْ ثُوغَا أَثنْثْ ذ ڒْخذْمثْ ن أَربِّي ؤُشَا ثِيرَا نِّي إِنقْشنْ ذِي ثڒْوِيحِينْ ذ ثِيرَا ن أَربِّي.

¹⁶ As tábuas eram obra de Deus; cada palavra tinha sido gravada pelo próprio Deus.

¹⁷ إِسْڒَا يَاشُووَا إِ ڒْحسّْ ن ڒْڭنْسْ إِسْغُويُّو ؤُشَا إِنَّا إِ مُوسَا: ”أَقَا ذَا، ڒْحسّْ ن ؤُمنْغِي ذِي ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ.“

¹⁷ Quando Josué ouviu o alvoroço do povo que gritava lá embaixo, disse a Moisés: “Parece que há guerra no acampamento!”.

¹⁸ مَاشَا نتَّا إِنَّا: ”وَارْ إِدْجِي ذ ڒْحسّْ ن ؤُسْڒوْڒِيوْ غَارْ ڒغْڒبْ نِيغْ ذ ڒْحسّْ ن ؤُسْغُويِّي غَارْ ثْخسَّارْثْ، مَاشَا مِينْ تّسْڒِيغْ ذ ڒْحسّْ ن إِغُويَّانْ وَارْ إِحْڒِينْ.“

¹⁸ Moisés respondeu: “Não são gritos de vitória nem lamentos de derrota. Ouço barulho de festa”.

¹⁹ ؤُشَا إِمْسَارْ، أَمْ د-إِرحّڭْ غَارْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ؤُشَا إِژْرَا أَعجْمِي ذ شّْضِيحْ س نُّوبْثَاثْ، يَارْغَا وغْضَابْ ن مُوسَا ؤُشَا إِنْضَارْ ثِيڒْوِيحِينْ زڭْ إِفَاسّنْ نّسْ، يَارْژَا إِ-ثنْثْ غَارْ إِضَارنْ ن وذْرَارْ.

¹⁹ Quando se aproximaram do acampamento, Moisés viu o bezerro e as danças e ficou furioso. Jogou as tábuas de pedra no chão e as despedaçou ao pé do monte.

²⁰ إِطّفْ ؤُعجْمِي نِّي ڭِّينْ، إِسّْشمْضْ إِ-ث ذِي ثْمسِّي، أَڒَامِي إِذْوڒْ ذ إِغّضْ ؤُشَا إِزُّوزَارْ إِ-ث خْ وُوذمْ ن وَامَانْ ؤُشَا يَارَّا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَذْ ث سْونْ.

²⁰ Tomou o bezerro que haviam feito e o queimou. Moeu-o até virar pó, jogou-o na água e obrigou os israelitas a bebê-la.

²¹ إِنَّا مُوسَا إِ هَارُونْ: ”مِينْ زَّايكْ إِڭَّا ڒْڭنْسْ-أَ أَڒَامِي ذ أَسْ د-ثِيوْيذْ إِجّْ ن دّنْبْ ذ أَمقّْرَانْ أَطَّاسْ؟“

²¹ Por fim, dirigiu-se a Arão e perguntou: “O que este povo lhe fez para que você os levasse a cometer tamanho pecado?”.

²² هَارُونْ إِنَّا: ”وَارْ يَارقّْ وغْضَابْ ن سِيذِي إِنُو! شكْ ثسّْنذْ ڒْڭنْسْ-أَ، أَقَا-ث ذِي ڒْغَارْ.

²² “Não fique tão furioso comigo, meu senhor”, respondeu Arão. “Você sabe como este povo é mau.

²³ نَّانْ أَيِي: ’أڭّْ أَنغْ إِربِّيثنْ نِّي غَا يُويُورنْ زَّاثْ إِ ؤُغمْبُوبْ نّغْ، مِينْزِي مُوسَا وَانِيثَا، أَرْيَازْ ونِّي ذ أَنغْ د-إِسُّوفّْغنْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، وَارْ نسِّينْ مِينْ ث يُوغِينْ.‘

²³ Eles me disseram: ‘Faça para nós deuses que nos guiem. Não sabemos o que aconteceu com esse Moisés, que nos trouxe da terra do Egito para cá’.

²⁴ خنِّي نِّيغْ أَسنْ: ’وِي غَارْ إِدْجَا ؤُرغْ، أَذْ ث-إِ-د-إِكّسْ، ؤُشَا أَذْ أَيِي ث يوْشْ!‘ ؤُشَا نْضَارغْ ث ذِي ثْمسِّي ؤُشَا إِفّغْ-د ؤُعجْمِي-يَا.“

²⁴ Então eu lhes disse: ‘Quem tiver joias de ouro, tire-as’. Quando eles as trouxeram para mim, simplesmente as joguei no fogo e saiu este bezerro!”

²⁵ ؤُمِي إِژْرَا مُوسَا، أَقَا ڒْڭنْسْ إِذْوڒْ ذ إِمْفلّسْ، مِينْزِي هَارُونْ إِجَّا أَفلّسْ نْسنْ أَذْ إِذْوڒْ ذ ثَاضحَّاشْثْ جَارْ ڒْعذْيَانْ نْسنْ،

²⁵ Moisés viu que Arão havia permitido que o povo se descontrolasse completamente, dando motivo de zombaria a seus inimigos.

²⁶ إِبدّْ مُوسَا غَارْ وَاذَافْ ن ڒْمَارْڭحْ، إِنَّا: ”مَانْ ونْ إِ إِدْجَانْ إِ سِيذِي، أَسْ-د ذَا غَارِي!“ ؤُشَا مُوننْ-د غَارسْ مَارَّا إِحنْجِيرنْ ن لَاوِي.

²⁶ Portanto, colocou-se à entrada do acampamento e gritou: “Todos que estiverem do lado do S enhor , venham até aqui e juntem-se a mim!”. E todos os levitas se reuniram ao redor dele.

²⁷ إِنَّا أَسنْ: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل! سَارْسمْ كُوڒْ إِجّْ سِّيفْ نّسْ خْ ثْمصَّاضْثْ نّسْ، عْذُومْ ؤُشَاعقْبمْ خْ ڒْمَارْڭحْ زڭْ وَاذَافْ غَارْ وَاذَافْ نّغْنِي ؤُشَا أَذْ إِنغْ كُوڒْ إِجّْ ؤُمَاسْ ذ كُوڒْ إِجّْ ؤُمدُّوكّڒْ نّسْ ذ كُوڒْ إِجّْ جَّارْ نّسْ!“

²⁷ Moisés lhes disse: “Assim diz o S enhor , o Deus de Israel: ‘Cada um de vocês pegue sua espada e vão e voltem de uma extremidade à outra do acampamento. Matem todos, até mesmo seus irmãos, amigos e vizinhos’”.

²⁸ ثَارْوَا ن لَاوِي ڭِّينْ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ ن مُوسَا. ذڭْ وَاسّْ نِّي وْضَانْ عْڒَاحَاڒْ ثڒْثْ-أَڒَافْ ن يرْيَازنْ ن ڒْڭنْسْ.

²⁸ Os levitas obedeceram à ordem de Moisés, e cerca de três mil pessoas morreram naquele dia.

²⁹ مُوسَا إِنَّا: ”كْسِيمْ إِفَاسّنْ نْومْ أَسّْ-أَ غَارْ سِيذِي، كُوڒْ إِجّْ خْ مِّيسْ ؤُ خْ ؤُمَاسْ. معْلِيكْ ؤُفِيغْ نتَّا أَذْ إِبَاركْ إِ كنِّيوْ أَمُّو أَسّْ-أَ!“

²⁹ Então Moisés disse aos levitas: “Hoje vocês se consagraram para o serviço do S enhor , pois lhe obedeceram mesmo quando tiveram de matar seus próprios filhos e irmãos. Hoje vocês receberam dele uma bênção”.

³⁰ ثِيوشَّا نّسْ إِنَّا مُوسَا إِ ڒْڭنْسْ: ”كنِّيوْ ثڭِّيمْ إِجّْ ن دّنْبْ إِمْغَارْ. عَاذْ نشّْ أَذْ أَڒْيغْ ڒخُّو غَارْ سِيذِي، بَالَاكْ أَذْ ؤُفِيغْ أَصْڒَاحْ خْ دّنْبْ نْومْ.“

³⁰ No dia seguinte, Moisés disse ao povo: “Vocês cometeram um pecado terrível, mas eu subirei ao monte e me encontrarei com o S enhor outra vez. Talvez eu consiga fazer expiação por este pecado!”.

³¹ إِذْوڒْ-د مُوسَا غَارْ سِيذِي ؤُشَا إِنَّا أَسْ: ”وَايَّاوْ، ڒْڭنْسْ-أَ إِڭَّا إِجّْ ن دّنْبْ إِمْغَارْ، مِينْزِي ڭِّينْ إِجّْ ن أَربِّي ن وُورغْ إِ يِيخفْ نْسنْ.

³¹ Moisés voltou ao S enhor e disse: “Que pecado terrível este povo cometeu! Fizeram para si deuses de ouro.

³² ڒخُّو، غْفَارْ أَسنْ إِ دّنْبْ نْسنْ! نِيغْ مْحَا أَيِي زڭْ وذْلِيسْ نّشْ إِتّْوَانّْضنْ نِّي ثُورِيذْ.“

³² Agora, porém, eu te suplico que lhes perdoes o pecado; do contrário, apaga meu nome do registro que escreveste!”.

³³ إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا: ”ونِّي خَافِي إِخْضَانْ، ذ وَا إِ غَا مْحِيغْ زڭْ وذْلِيسْ إِنُو إِتّْوَانّْضنْ.

³³ O S enhor , porém, respondeu a Moisés: “Apagarei o nome de todos que pecaram contra mim.

³⁴ رُوحْ ڒخُّو، أَوِي ڒْڭنْسْ-أَ غَارْ مَانِي ذ أَشْ نِّيغْ. أَقَا لْمَالَاكْ إِنُو أَذْ إِرَاحْ زَّاثْ نّشْ! ذڭْ وَاسّْ ن ؤُخدْجصْ إِنُو أَذْ أَسنْ خدْجْصغْ دّْنُوبْ نْسنْ!“

³⁴ Agora vá e leve o povo ao lugar do qual eu lhe falei. Veja, meu anjo irá à sua frente. E, no dia do acerto de contas, certamente eu castigarei este povo pelo pecado que cometeram”.

³⁵ أَمُّو إِ إِوْثَا سِيذِي ڒْڭنْسْ، مِينْزِي ڭِّينْ أَعجْمِي نِّي إِڭَّا هَارُونْ.

³⁵ Então o S enhor castigou severamente o povo, por causa do que fizeram com o bezerro que Arão lhes tinha construído.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Êxodo 32 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →