Êxodo 32

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ ڒَْامِي إِژْرَا ڒْڭنْسْ بلِّي مُوسَا إِعطَّاڒْ، وَارْ د-إِهْوِي عَاذْ زڭْ وذْرَارْ، إِنّيْرُو-د ڒْڭنْسْ غَارْ هَارُونْ، نَّانْ أَسْ: ”كَّارْ، أڭّْ أَنغْ إِربِّيثنْ، إِنِّي إِ غَا يُويُورنْ زَّاثْنغْ، مِينْزِي مُوسَا أَيَا، أَرْيَازْ نِّي ذ أَنغْ د-إِسُّوفّْغنْ زِي مِيصْرَا، وَارْ نسِّينْ مِينْ ث يُوغِينْ.“

¹ Mas, vendo o povo que Moisés tardava em descer do monte, acercou-se de Arão e lhe disse: Levanta-te, faze-nos deuses que vão adiante de nós; pois, quanto a este Moisés, o homem que nos tirou do Egito, não sabemos o que lhe terá sucedido.

² هَارُونْ إِنَّا أَسنْ: ”قڒْعمْ ثِيخْرَازِينْ ن وُورغْ نِّي إِدْجَانْ ذڭْ إِمجَّانْ ن ثمْغَارِينْ نْومْ ؤُ ن إِحنْجِيرنْ نْومْ ؤُڒَا ن يسِّيثْومْ، أَوْيمْ ثنْثْ-إِ-د غَارِي.“

² Disse-lhes Arão: Tirai as argolas de ouro das orelhas de vossas mulheres, vossos filhos e vossas filhas e trazei-mas.

³ إِكّسْ مَارَّا ڒْڭنْسْ ثِيخْرَازِينْ ن وُورغْ نِّي إِدْجَانْ ذڭْ إِمجَّانْ نْسنْ ؤُشَا إِوْينْ أَسْ ثنْثْ-إِ-د غَارْ هَارُونْ.

³ Então, todo o povo tirou das orelhas as argolas e as trouxe a Arão.

⁴ نتَّا إِكْسِي ثنْثْ زڭْ إِفَاسّنْ نْسنْ ؤُشَا إِشكّڒْ إِ-ثنْثْ س إِميْذِي، إِڭَّا زَّايْسنْثْ إِجّْ ن ؤُعجْمِي ن ؤُفسِّي. ڒخْذنِّي نَّانْ: ”أَ إِسْرَائِيل، وَا ذ أَربِّي نّشْ، ونِّي شكْ د-إِسُّوفّْغنْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا.“

⁴ Este, recebendo-as das suas mãos, trabalhou o ouro com buril e fez dele um bezerro fundido. Então, disseram: São estes, ó Israel, os teus deuses, que te tiraram da terra do Egito.

⁵ ڒَْامِي إِژْرَا هَارُونْ أَيَا، إِبْنَا إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ زَّاثْ إِ ؤُعجْمِي ؤُشَا إِڒَاغَا هَارُونْ، إِنَّا: ”ثِيوشَّا أَذْ يِيڒِي ذ ڒْعِيذْ إِ سِيذِي.“

⁵ Arão, vendo isso, edificou um altar diante dele e, apregoando, disse: Amanhã, será festa ao Senhor .

⁶ ثِيوشَّا نّسْ كَّارنْ زِيشْ ؤُشَا سّْبخَّارنْ ثِيغَارْصَا ن وشْمَاضْ ؤُشَا قدّْمنْ أَكِيذْسنْثْ عَاوذْ ثِيغَارْصَا ن ڒهْنَا. خنِّي إِقِّيمْ ڒْڭنْسْ، إِشَّا، إِسْوَا، إِكَّارْ، مَاحنْذْ أَذْ يڭّْ ڒفْرَايجْ.

⁶ No dia seguinte, madrugaram, e ofereceram holocaustos, e trouxeram ofertas pacíficas; e o povo assentou-se para comer e beber e levantou-se para divertir-se.

⁷ خَاسْ ؤُشَا إِسِّيوڒْ سِيذِي أَكْ-ذ مُوسَا: ”ؤُيُورْ، هْوَا، مِينْزِي ڒْڭنْسْ نّشْ، ونِّي د-ثسُّوفّْغذْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، أَقَا إِڭَّا مِينْ وَارْ إِحْڒِينْ.

⁷ Então, disse o Senhor a Moisés: Vai, desce; porque o teu povo, que fizeste sair do Egito, se corrompeu

⁸ أَقَا فّْغنْ ذغْيَا خْ وبْرِيذْ نِّي خْ ثنْ وصِّيغْ. ڭِّينْ إِجّْ ن ؤُعجْمِي ن ؤُفسِّي إِ يِيخفْ نْسنْ ؤُشَا بنْذْقنْ أَسْ، قدّْمنْ أَسْ ثِيغَارْصَا ؤُشَا نَّانْ: ’أَ إِسْرَائِيل، وَانِيثَا ذ أَربِّي نّشْ، ونِّي شكْ د-إِسُّوفّْغنْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا.‘ “

⁸ e depressa se desviou do caminho que lhe havia eu ordenado; fez para si um bezerro fundido, e o adorou, e lhe sacrificou, e diz: São estes, ó Israel, os teus deuses, que te tiraram da terra do Egito.

⁹ إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا: ”نشّْ ژْرِيغْ ڒْڭنْسْ-أَ، خْزَارْ، أَقَا-ث ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِقْسحْ!

⁹ Disse mais o Senhor a Moisés: Tenho visto este povo, e eis que é povo de dura cerviz.

¹⁰ ڒخُّو أجّْ أَيِي أَذْ رَاحغْ، أَذْ أَرغْ أَغْضَابْ إِنُو خَاسنْ ؤُشَا أَذْ ثنْ ثحِّيغْ، ؤُ نشّْ أَذْ شكْ أَرّغْ ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِمْغَارْ.“

¹⁰ Agora, pois, deixa-me, para que se acenda contra eles o meu furor, e eu os consuma; e de ti farei uma grande nação.

¹¹ مَاشَا مُوسَا إِزَاوْڭْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، أَربِّي نّسْ، إِنَّا: ”أَ سِيذِي، مَايمِّي غَا يَارغْ وغْضَابْ نّشْ خْ ڒْڭنْسْ نّشْ، ونِّي د-ثسُّوفّْغذْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا س يِيجّْ ن جّهْذْ إِمْغَارْ ؤُ س ؤُفُوسْ إِجهْذنْ؟

¹¹ Porém Moisés suplicou ao Senhor , seu Deus, e disse: Por que se acende, Senhor , a tua ira contra o teu povo, que tiraste da terra do Egito com grande fortaleza e poderosa mão?

¹² مَايمِّي سَّاوَاڒنْ إِمِيصْرِييّنْ جَارْ أَسنْ، قَّارنْ: ’نتَّا إِسُّوفّغْ إِ-ثنْ س نّيّثْ ثَاعفَّانْثْ، مَاحنْذْ أَذْ ثنْ إِنغْ خْ إِذُورَارْ ؤُ مَاحنْذْ أَذْ ثنْ إِثحَّا زڭْ وُوذمْ ن ثمُّورْثْ؟‘ ذْوڒْ خْ ڒْحَاذُوقْ ن وغْضَابْ نّشْ ؤُشَا نْذمْ خْ ثُوعفّْنَا إِ ثخْسذْ أَذْ ثَارّذْ خْ ڒْڭنْسْ نّشْ.

¹² Por que hão de dizer os egípcios: Com maus intentos os tirou, para matá-los nos montes e para consumi-los da face da terra? Torna-te do furor da tua ira e arrepende-te deste mal contra o teu povo.

¹³ فكَّارْ ذِي إِبْرَاهِيمْ ذ إِسْحَاقْ ذ إِسْرَائِيل، إِمْسخَّارنْ نّشْ، إِنِّي ؤُمِي ثجُّودْجذْ س يِيخفْ نّشْ ؤُ ثسِّيوْڒذْ أَكِيذْسنْ: ’نشّْ أَذْ أَرْنِيغْ زَّارِيعثْ نْومْ أَمْ يِيثْرَانْ ن ؤُجنَّا ؤُشَا أَذْ وْشغْ مَارَّا ثَامُّورْثْ-أَ إِ خفْ سِّيوْڒغْ إِ زَّارِيعثْ نّشْ ؤُشَا نِيثْنِي أَذْ ت طّْفنْ ذ إِشْثْ ن ڒْوَارْثْ إِ ڒبْذَا.“

¹³ Lembra-te de Abraão, de Isaque e de Israel, teus servos, aos quais por ti mesmo tens jurado e lhes disseste: Multiplicarei a vossa descendência como as estrelas do céu, e toda esta terra de que tenho falado, dá-la-ei à vossa descendência, para que a possuam por herança eternamente.

¹⁴ خنِّي إِنْذمْ سِيذِي خْ ثُوعفّْنَا إِ ثُوغَا إِنَّا أَذْ ت يڭّْ خْ ڒْڭنْسْ نّسْ.

¹⁴ Então, se arrependeu o Senhor do mal que dissera havia de fazer ao povo.

¹⁵ ؤُشَا إِذْوڒْ-د مُوسَا، إِهْوَا-د زڭْ وذْرَارْ س ثْنَاينْ ن ثڒْوِيحِينْ ن شّْهَاذثْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ. ثِيڒْوِيحِينْ-أَ تّْوَارِينْثْ خْ ثْنَاينْ ن إِغزْذِيسنْ نْسنْثْ: تّْوَارِينْثْ خْ يِيجّْ ن ؤُغزْذِيسْ ؤُ خْ ؤُغزْذِيسْ نّغْنِي.

¹⁵ E, voltando-se, desceu Moisés do monte com as duas tábuas do Testemunho nas mãos, tábuas escritas de ambos os lados; de um e de outro lado estavam escritas.

¹⁶ ثِيڒْوِيحِينْ ثُوغَا أَثنْثْ ذ ڒْخذْمثْ ن أَربِّي ؤُشَا ثِيرَا نِّي إِنقْشنْ ذِي ثڒْوِيحِينْ ذ ثِيرَا ن أَربِّي.

¹⁶ As tábuas eram obra de Deus; também a escritura era a mesma escritura de Deus, esculpida nas tábuas.

¹⁷ إِسْڒَا يَاشُووَا إِ ڒْحسّْ ن ڒْڭنْسْ إِسْغُويُّو ؤُشَا إِنَّا إِ مُوسَا: ”أَقَا ذَا، ڒْحسّْ ن ؤُمنْغِي ذِي ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ.“

¹⁷ Ouvindo Josué a voz do povo que gritava, disse a Moisés: Há alarido de guerra no arraial.

¹⁸ مَاشَا نتَّا إِنَّا: ”وَارْ إِدْجِي ذ ڒْحسّْ ن ؤُسْڒوْڒِيوْ غَارْ ڒغْڒبْ نِيغْ ذ ڒْحسّْ ن ؤُسْغُويِّي غَارْ ثْخسَّارْثْ، مَاشَا مِينْ تّسْڒِيغْ ذ ڒْحسّْ ن إِغُويَّانْ وَارْ إِحْڒِينْ.“

¹⁸ Respondeu-lhe Moisés: Não é alarido dos vencedores nem alarido dos vencidos, mas alarido dos que cantam é o que ouço.

¹⁹ ؤُشَا إِمْسَارْ، أَمْ د-إِرحّڭْ غَارْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ؤُشَا إِژْرَا أَعجْمِي ذ شّْضِيحْ س نُّوبْثَاثْ، يَارْغَا وغْضَابْ ن مُوسَا ؤُشَا إِنْضَارْ ثِيڒْوِيحِينْ زڭْ إِفَاسّنْ نّسْ، يَارْژَا إِ-ثنْثْ غَارْ إِضَارنْ ن وذْرَارْ.

¹⁹ Logo que se aproximou do arraial, viu ele o bezerro e as danças; então, acendendo-se-lhe a ira, arrojou das mãos as tábuas e quebrou-as ao pé do monte;

²⁰ إِطّفْ ؤُعجْمِي نِّي ڭِّينْ، إِسّْشمْضْ إِ-ث ذِي ثْمسِّي، أَڒَامِي إِذْوڒْ ذ إِغّضْ ؤُشَا إِزُّوزَارْ إِ-ث خْ وُوذمْ ن وَامَانْ ؤُشَا يَارَّا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَذْ ث سْونْ.

²⁰ e, pegando no bezerro que tinham feito, queimou-o, e o reduziu a pó, que espalhou sobre a água, e deu de beber aos filhos de Israel.

²¹ إِنَّا مُوسَا إِ هَارُونْ: ”مِينْ زَّايكْ إِڭَّا ڒْڭنْسْ-أَ أَڒَامِي ذ أَسْ د-ثِيوْيذْ إِجّْ ن دّنْبْ ذ أَمقّْرَانْ أَطَّاسْ؟“

²¹ Depois, perguntou Moisés a Arão: Que te fez este povo, que trouxeste sobre ele tamanho pecado?

²² هَارُونْ إِنَّا: ”وَارْ يَارقّْ وغْضَابْ ن سِيذِي إِنُو! شكْ ثسّْنذْ ڒْڭنْسْ-أَ، أَقَا-ث ذِي ڒْغَارْ.

²² Respondeu-lhe Arão: Não se acenda a ira do meu senhor; tu sabes que o povo é propenso para o mal.

²³ نَّانْ أَيِي: ’أڭّْ أَنغْ إِربِّيثنْ نِّي غَا يُويُورنْ زَّاثْ إِ ؤُغمْبُوبْ نّغْ، مِينْزِي مُوسَا وَانِيثَا، أَرْيَازْ ونِّي ذ أَنغْ د-إِسُّوفّْغنْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، وَارْ نسِّينْ مِينْ ث يُوغِينْ.‘

²³ Pois me disseram: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; pois, quanto a este Moisés, o homem que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe terá acontecido.

²⁴ خنِّي نِّيغْ أَسنْ: ’وِي غَارْ إِدْجَا ؤُرغْ، أَذْ ث-إِ-د-إِكّسْ، ؤُشَا أَذْ أَيِي ث يوْشْ!‘ ؤُشَا نْضَارغْ ث ذِي ثْمسِّي ؤُشَا إِفّغْ-د ؤُعجْمِي-يَا.“

²⁴ Então, eu lhes disse: quem tem ouro, tire-o. Deram-mo; e eu o lancei no fogo, e saiu este bezerro.

²⁵ ؤُمِي إِژْرَا مُوسَا، أَقَا ڒْڭنْسْ إِذْوڒْ ذ إِمْفلّسْ، مِينْزِي هَارُونْ إِجَّا أَفلّسْ نْسنْ أَذْ إِذْوڒْ ذ ثَاضحَّاشْثْ جَارْ ڒْعذْيَانْ نْسنْ،

²⁵ Vendo Moisés que o povo estava desenfreado, pois Arão o deixara à solta para vergonha no meio dos seus inimigos,

²⁶ إِبدّْ مُوسَا غَارْ وَاذَافْ ن ڒْمَارْڭحْ، إِنَّا: ”مَانْ ونْ إِ إِدْجَانْ إِ سِيذِي، أَسْ-د ذَا غَارِي!“ ؤُشَا مُوننْ-د غَارسْ مَارَّا إِحنْجِيرنْ ن لَاوِي.

²⁶ pôs-se em pé à entrada do arraial e disse: Quem é do Senhor venha até mim. Então, se ajuntaram a ele todos os filhos de Levi,

²⁷ إِنَّا أَسنْ: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل! سَارْسمْ كُوڒْ إِجّْ سِّيفْ نّسْ خْ ثْمصَّاضْثْ نّسْ، عْذُومْ ؤُشَاعقْبمْ خْ ڒْمَارْڭحْ زڭْ وَاذَافْ غَارْ وَاذَافْ نّغْنِي ؤُشَا أَذْ إِنغْ كُوڒْ إِجّْ ؤُمَاسْ ذ كُوڒْ إِجّْ ؤُمدُّوكّڒْ نّسْ ذ كُوڒْ إِجّْ جَّارْ نّسْ!“

²⁷ aos quais disse: Assim diz o Senhor , o Deus de Israel: Cada um cinja a espada sobre o lado, passai e tornai a passar pelo arraial de porta em porta, e mate cada um a seu irmão, cada um, a seu amigo, e cada um, a seu vizinho.

²⁸ ثَارْوَا ن لَاوِي ڭِّينْ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ ن مُوسَا. ذڭْ وَاسّْ نِّي وْضَانْ عْڒَاحَاڒْ ثڒْثْ-أَڒَافْ ن يرْيَازنْ ن ڒْڭنْسْ.

²⁸ E fizeram os filhos de Levi segundo a palavra de Moisés; e caíram do povo, naquele dia, uns três mil homens.

²⁹ مُوسَا إِنَّا: ”كْسِيمْ إِفَاسّنْ نْومْ أَسّْ-أَ غَارْ سِيذِي، كُوڒْ إِجّْ خْ مِّيسْ ؤُ خْ ؤُمَاسْ. معْلِيكْ ؤُفِيغْ نتَّا أَذْ إِبَاركْ إِ كنِّيوْ أَمُّو أَسّْ-أَ!“

²⁹ Pois Moisés dissera: Consagrai-vos, hoje, ao Senhor ; cada um contra o seu filho e contra o seu irmão, para que ele vos conceda, hoje, bênção.

³⁰ ثِيوشَّا نّسْ إِنَّا مُوسَا إِ ڒْڭنْسْ: ”كنِّيوْ ثڭِّيمْ إِجّْ ن دّنْبْ إِمْغَارْ. عَاذْ نشّْ أَذْ أَڒْيغْ ڒخُّو غَارْ سِيذِي، بَالَاكْ أَذْ ؤُفِيغْ أَصْڒَاحْ خْ دّنْبْ نْومْ.“

³⁰ No dia seguinte, disse Moisés ao povo: Vós cometestes grande pecado; agora, porém, subirei ao Senhor e, porventura, farei propiciação pelo vosso pecado.

³¹ إِذْوڒْ-د مُوسَا غَارْ سِيذِي ؤُشَا إِنَّا أَسْ: ”وَايَّاوْ، ڒْڭنْسْ-أَ إِڭَّا إِجّْ ن دّنْبْ إِمْغَارْ، مِينْزِي ڭِّينْ إِجّْ ن أَربِّي ن وُورغْ إِ يِيخفْ نْسنْ.

³¹ Tornou Moisés ao Senhor e disse: Ora, o povo cometeu grande pecado, fazendo para si deuses de ouro.

³² ڒخُّو، غْفَارْ أَسنْ إِ دّنْبْ نْسنْ! نِيغْ مْحَا أَيِي زڭْ وذْلِيسْ نّشْ إِتّْوَانّْضنْ نِّي ثُورِيذْ.“

³² Agora, pois, perdoa-lhe o pecado; ou, se não, risca-me, peço-te, do livro que escreveste.

³³ إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا: ”ونِّي خَافِي إِخْضَانْ، ذ وَا إِ غَا مْحِيغْ زڭْ وذْلِيسْ إِنُو إِتّْوَانّْضنْ.

³³ Então, disse o Senhor a Moisés: Riscarei do meu livro todo aquele que pecar contra mim.

³⁴ رُوحْ ڒخُّو، أَوِي ڒْڭنْسْ-أَ غَارْ مَانِي ذ أَشْ نِّيغْ. أَقَا لْمَالَاكْ إِنُو أَذْ إِرَاحْ زَّاثْ نّشْ! ذڭْ وَاسّْ ن ؤُخدْجصْ إِنُو أَذْ أَسنْ خدْجْصغْ دّْنُوبْ نْسنْ!“

³⁴ Vai, pois, agora, e conduze o povo para onde te disse; eis que o meu Anjo irá adiante de ti; porém, no dia da minha visitação, vingarei, neles, o seu pecado.

³⁵ أَمُّو إِ إِوْثَا سِيذِي ڒْڭنْسْ، مِينْزِي ڭِّينْ أَعجْمِي نِّي إِڭَّا هَارُونْ.

³⁵ Feriu, pois, o Senhor ao povo, porque fizeram o bezerro que Arão fabricara.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Êxodo 32 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →