Êxodo 32

rifa (RIFA) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ ڒَْامِي إِژْرَا ڒْڭنْسْ بلِّي مُوسَا إِعطَّاڒْ، وَارْ د-إِهْوِي عَاذْ زڭْ وذْرَارْ، إِنّيْرُو-د ڒْڭنْسْ غَارْ هَارُونْ، نَّانْ أَسْ: ”كَّارْ، أڭّْ أَنغْ إِربِّيثنْ، إِنِّي إِ غَا يُويُورنْ زَّاثْنغْ، مِينْزِي مُوسَا أَيَا، أَرْيَازْ نِّي ذ أَنغْ د-إِسُّوفّْغنْ زِي مِيصْرَا، وَارْ نسِّينْ مِينْ ث يُوغِينْ.“

¹ Mas vendo o povo que Moisés tardava em descer do monte, acercou-se de Arão, e disse-lhe: Levanta-te, faze-nos deuses, que vão adiante de nós; porque quanto a este Moisés, o homem que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe sucedeu.

² هَارُونْ إِنَّا أَسنْ: ”قڒْعمْ ثِيخْرَازِينْ ن وُورغْ نِّي إِدْجَانْ ذڭْ إِمجَّانْ ن ثمْغَارِينْ نْومْ ؤُ ن إِحنْجِيرنْ نْومْ ؤُڒَا ن يسِّيثْومْ، أَوْيمْ ثنْثْ-إِ-د غَارِي.“

² E Arão lhes disse: Arrancai os pendentes de ouro, que estão nas orelhas de vossas mulheres, e de vossos filhos, e de vossas filhas, e trazei-mos.

³ إِكّسْ مَارَّا ڒْڭنْسْ ثِيخْرَازِينْ ن وُورغْ نِّي إِدْجَانْ ذڭْ إِمجَّانْ نْسنْ ؤُشَا إِوْينْ أَسْ ثنْثْ-إِ-د غَارْ هَارُونْ.

³ Então todo o povo arrancou os pendentes de ouro, que estavam nas suas orelhas, e os trouxeram a Arão.

⁴ نتَّا إِكْسِي ثنْثْ زڭْ إِفَاسّنْ نْسنْ ؤُشَا إِشكّڒْ إِ-ثنْثْ س إِميْذِي، إِڭَّا زَّايْسنْثْ إِجّْ ن ؤُعجْمِي ن ؤُفسِّي. ڒخْذنِّي نَّانْ: ”أَ إِسْرَائِيل، وَا ذ أَربِّي نّشْ، ونِّي شكْ د-إِسُّوفّْغنْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا.“

⁴ E ele os tomou das suas mãos, e trabalhou o ouro com um buril, e fez dele um bezerro de fundição. Então disseram: Este é teu deus, ó Israel, que te tirou da terra do Egito.

⁵ ڒَْامِي إِژْرَا هَارُونْ أَيَا، إِبْنَا إِجّْ ن ؤُعَالْطَارْ زَّاثْ إِ ؤُعجْمِي ؤُشَا إِڒَاغَا هَارُونْ، إِنَّا: ”ثِيوشَّا أَذْ يِيڒِي ذ ڒْعِيذْ إِ سِيذِي.“

⁵ E Arão, vendo isto, edificou um altar diante dele; e apregoou Arão, e disse: Amanhã será festa ao Senhor.

⁶ ثِيوشَّا نّسْ كَّارنْ زِيشْ ؤُشَا سّْبخَّارنْ ثِيغَارْصَا ن وشْمَاضْ ؤُشَا قدّْمنْ أَكِيذْسنْثْ عَاوذْ ثِيغَارْصَا ن ڒهْنَا. خنِّي إِقِّيمْ ڒْڭنْسْ، إِشَّا، إِسْوَا، إِكَّارْ، مَاحنْذْ أَذْ يڭّْ ڒفْرَايجْ.

⁶ E no dia seguinte madrugaram, e ofereceram holocaustos, e trouxeram ofertas pacíficas; e o povo assentou-se a comer e a beber; depois levantou-se a folgar.

⁷ خَاسْ ؤُشَا إِسِّيوڒْ سِيذِي أَكْ-ذ مُوسَا: ”ؤُيُورْ، هْوَا، مِينْزِي ڒْڭنْسْ نّشْ، ونِّي د-ثسُّوفّْغذْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، أَقَا إِڭَّا مِينْ وَارْ إِحْڒِينْ.

⁷ Então disse o Senhor a Moisés: Vai, desce; porque o teu povo, que fizeste subir do Egito, se tem corrompido,

⁸ أَقَا فّْغنْ ذغْيَا خْ وبْرِيذْ نِّي خْ ثنْ وصِّيغْ. ڭِّينْ إِجّْ ن ؤُعجْمِي ن ؤُفسِّي إِ يِيخفْ نْسنْ ؤُشَا بنْذْقنْ أَسْ، قدّْمنْ أَسْ ثِيغَارْصَا ؤُشَا نَّانْ: ’أَ إِسْرَائِيل، وَانِيثَا ذ أَربِّي نّشْ، ونِّي شكْ د-إِسُّوفّْغنْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا.‘ “

⁸ E depressa se tem desviado do caminho que eu lhe tinha ordenado; eles fizeram para si um bezerro de fundição, e perante ele se inclinaram, e ofereceram-lhe sacrifícios, e disseram: Este é o teu deus, ó Israel, que te tirou da terra do Egito.

⁹ إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا: ”نشّْ ژْرِيغْ ڒْڭنْسْ-أَ، خْزَارْ، أَقَا-ث ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِقْسحْ!

⁹ Disse mais o Senhor a Moisés: Tenho visto a este povo, e eis que é povo de dura cerviz.

¹⁰ ڒخُّو أجّْ أَيِي أَذْ رَاحغْ، أَذْ أَرغْ أَغْضَابْ إِنُو خَاسنْ ؤُشَا أَذْ ثنْ ثحِّيغْ، ؤُ نشّْ أَذْ شكْ أَرّغْ ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِمْغَارْ.“

¹⁰ Agora, pois, deixa-me, para que o meu furor se acenda contra ele, e o consuma; e eu farei de ti uma grande nação.

¹¹ مَاشَا مُوسَا إِزَاوْڭْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، أَربِّي نّسْ، إِنَّا: ”أَ سِيذِي، مَايمِّي غَا يَارغْ وغْضَابْ نّشْ خْ ڒْڭنْسْ نّشْ، ونِّي د-ثسُّوفّْغذْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا س يِيجّْ ن جّهْذْ إِمْغَارْ ؤُ س ؤُفُوسْ إِجهْذنْ؟

¹¹ Moisés, porém, suplicou ao Senhor seu Deus e disse: Ó Senhor, por que se acende o teu furor contra o teu povo, que tiraste da terra do Egito com grande força e com forte mão?

¹² مَايمِّي سَّاوَاڒنْ إِمِيصْرِييّنْ جَارْ أَسنْ، قَّارنْ: ’نتَّا إِسُّوفّغْ إِ-ثنْ س نّيّثْ ثَاعفَّانْثْ، مَاحنْذْ أَذْ ثنْ إِنغْ خْ إِذُورَارْ ؤُ مَاحنْذْ أَذْ ثنْ إِثحَّا زڭْ وُوذمْ ن ثمُّورْثْ؟‘ ذْوڒْ خْ ڒْحَاذُوقْ ن وغْضَابْ نّشْ ؤُشَا نْذمْ خْ ثُوعفّْنَا إِ ثخْسذْ أَذْ ثَارّذْ خْ ڒْڭنْسْ نّشْ.

¹² Por que hão de falar os egípcios, dizendo: Para mal os tirou, para matá-los nos montes, e para destruí-los da face da terra? Torna-te do furor da tua ira, e arrepende-te deste mal contra o teu povo.

¹³ فكَّارْ ذِي إِبْرَاهِيمْ ذ إِسْحَاقْ ذ إِسْرَائِيل، إِمْسخَّارنْ نّشْ، إِنِّي ؤُمِي ثجُّودْجذْ س يِيخفْ نّشْ ؤُ ثسِّيوْڒذْ أَكِيذْسنْ: ’نشّْ أَذْ أَرْنِيغْ زَّارِيعثْ نْومْ أَمْ يِيثْرَانْ ن ؤُجنَّا ؤُشَا أَذْ وْشغْ مَارَّا ثَامُّورْثْ-أَ إِ خفْ سِّيوْڒغْ إِ زَّارِيعثْ نّشْ ؤُشَا نِيثْنِي أَذْ ت طّْفنْ ذ إِشْثْ ن ڒْوَارْثْ إِ ڒبْذَا.“

¹³ Lembra-te de Abraão, de Isaque, e de Israel, os teus servos, aos quais por ti mesmo tens jurado, e lhes disseste: Multiplicarei a vossa descendência como as estrelas dos céus, e darei à vossa descendência toda esta terra, de que tenho falado, para que a possuam por herança eternamente.

¹⁴ خنِّي إِنْذمْ سِيذِي خْ ثُوعفّْنَا إِ ثُوغَا إِنَّا أَذْ ت يڭّْ خْ ڒْڭنْسْ نّسْ.

¹⁴ Então o Senhor arrependeu-se do mal que dissera que havia de fazer ao seu povo.

¹⁵ ؤُشَا إِذْوڒْ-د مُوسَا، إِهْوَا-د زڭْ وذْرَارْ س ثْنَاينْ ن ثڒْوِيحِينْ ن شّْهَاذثْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ. ثِيڒْوِيحِينْ-أَ تّْوَارِينْثْ خْ ثْنَاينْ ن إِغزْذِيسنْ نْسنْثْ: تّْوَارِينْثْ خْ يِيجّْ ن ؤُغزْذِيسْ ؤُ خْ ؤُغزْذِيسْ نّغْنِي.

¹⁵ E virou-se Moisés e desceu do monte com as duas tábuas do testemunho na mão, tábuas escritas de ambos os lados; de um e de outro lado estavam escritas.

¹⁶ ثِيڒْوِيحِينْ ثُوغَا أَثنْثْ ذ ڒْخذْمثْ ن أَربِّي ؤُشَا ثِيرَا نِّي إِنقْشنْ ذِي ثڒْوِيحِينْ ذ ثِيرَا ن أَربِّي.

¹⁶ E aquelas tábuas eram obra de Deus; também a escritura era a mesma escritura de Deus, esculpida nas tábuas.

¹⁷ إِسْڒَا يَاشُووَا إِ ڒْحسّْ ن ڒْڭنْسْ إِسْغُويُّو ؤُشَا إِنَّا إِ مُوسَا: ”أَقَا ذَا، ڒْحسّْ ن ؤُمنْغِي ذِي ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ.“

¹⁷ E, ouvindo Josué a voz do povo que jubilava, disse a Moisés: Alarido de guerra há no arraial.

¹⁸ مَاشَا نتَّا إِنَّا: ”وَارْ إِدْجِي ذ ڒْحسّْ ن ؤُسْڒوْڒِيوْ غَارْ ڒغْڒبْ نِيغْ ذ ڒْحسّْ ن ؤُسْغُويِّي غَارْ ثْخسَّارْثْ، مَاشَا مِينْ تّسْڒِيغْ ذ ڒْحسّْ ن إِغُويَّانْ وَارْ إِحْڒِينْ.“

¹⁸ Porém ele respondeu: Não é alarido dos vitoriosos, nem alarido dos vencidos, mas o alarido dos que cantam, eu ouço.

¹⁹ ؤُشَا إِمْسَارْ، أَمْ د-إِرحّڭْ غَارْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ؤُشَا إِژْرَا أَعجْمِي ذ شّْضِيحْ س نُّوبْثَاثْ، يَارْغَا وغْضَابْ ن مُوسَا ؤُشَا إِنْضَارْ ثِيڒْوِيحِينْ زڭْ إِفَاسّنْ نّسْ، يَارْژَا إِ-ثنْثْ غَارْ إِضَارنْ ن وذْرَارْ.

¹⁹ E aconteceu que, chegando Moisés ao arraial, e vendo o bezerro e as danças, acendeu-se-lhe o furor, e arremessou as tábuas das suas mãos, e quebrou-as ao pé do monte;

²⁰ إِطّفْ ؤُعجْمِي نِّي ڭِّينْ، إِسّْشمْضْ إِ-ث ذِي ثْمسِّي، أَڒَامِي إِذْوڒْ ذ إِغّضْ ؤُشَا إِزُّوزَارْ إِ-ث خْ وُوذمْ ن وَامَانْ ؤُشَا يَارَّا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل أَذْ ث سْونْ.

²⁰ E tomou o bezerro que tinham feito, e queimou-o no fogo, moendo-o até que se tornou em pó; e o espargiu sobre as águas, e deu-o a beber aos filhos de Israel.

²¹ إِنَّا مُوسَا إِ هَارُونْ: ”مِينْ زَّايكْ إِڭَّا ڒْڭنْسْ-أَ أَڒَامِي ذ أَسْ د-ثِيوْيذْ إِجّْ ن دّنْبْ ذ أَمقّْرَانْ أَطَّاسْ؟“

²¹ E Moisés perguntou a Arão: Que te tem feito este povo, que sobre ele trouxeste tamanho pecado?

²² هَارُونْ إِنَّا: ”وَارْ يَارقّْ وغْضَابْ ن سِيذِي إِنُو! شكْ ثسّْنذْ ڒْڭنْسْ-أَ، أَقَا-ث ذِي ڒْغَارْ.

²² Então respondeu Arão: Não se acenda a ira do meu senhor; tu sabes que este povo é inclinado ao mal;

²³ نَّانْ أَيِي: ’أڭّْ أَنغْ إِربِّيثنْ نِّي غَا يُويُورنْ زَّاثْ إِ ؤُغمْبُوبْ نّغْ، مِينْزِي مُوسَا وَانِيثَا، أَرْيَازْ ونِّي ذ أَنغْ د-إِسُّوفّْغنْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، وَارْ نسِّينْ مِينْ ث يُوغِينْ.‘

²³ E eles me disseram: Faze-nos um deus que vá adiante de nós; porque não sabemos o que sucedeu a este Moisés, a este homem que nos tirou da terra do Egito.

²⁴ خنِّي نِّيغْ أَسنْ: ’وِي غَارْ إِدْجَا ؤُرغْ، أَذْ ث-إِ-د-إِكّسْ، ؤُشَا أَذْ أَيِي ث يوْشْ!‘ ؤُشَا نْضَارغْ ث ذِي ثْمسِّي ؤُشَا إِفّغْ-د ؤُعجْمِي-يَا.“

²⁴ Então eu lhes disse: Quem tem ouro, arranque-o; e deram-mo, e lancei-o no fogo, e saiu este bezerro.

²⁵ ؤُمِي إِژْرَا مُوسَا، أَقَا ڒْڭنْسْ إِذْوڒْ ذ إِمْفلّسْ، مِينْزِي هَارُونْ إِجَّا أَفلّسْ نْسنْ أَذْ إِذْوڒْ ذ ثَاضحَّاشْثْ جَارْ ڒْعذْيَانْ نْسنْ،

²⁵ E, vendo Moisés que o povo estava despido, porque Arão o havia deixado despir-se para vergonha entre os seus inimigos,

²⁶ إِبدّْ مُوسَا غَارْ وَاذَافْ ن ڒْمَارْڭحْ، إِنَّا: ”مَانْ ونْ إِ إِدْجَانْ إِ سِيذِي، أَسْ-د ذَا غَارِي!“ ؤُشَا مُوننْ-د غَارسْ مَارَّا إِحنْجِيرنْ ن لَاوِي.

²⁶ Pôs-se em pé Moisés na porta do arraial e disse: Quem é do Senhor, venha a mim. Então se ajuntaram a ele todos os filhos de Levi.

²⁷ إِنَّا أَسنْ: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل! سَارْسمْ كُوڒْ إِجّْ سِّيفْ نّسْ خْ ثْمصَّاضْثْ نّسْ، عْذُومْ ؤُشَاعقْبمْ خْ ڒْمَارْڭحْ زڭْ وَاذَافْ غَارْ وَاذَافْ نّغْنِي ؤُشَا أَذْ إِنغْ كُوڒْ إِجّْ ؤُمَاسْ ذ كُوڒْ إِجّْ ؤُمدُّوكّڒْ نّسْ ذ كُوڒْ إِجّْ جَّارْ نّسْ!“

²⁷ E disse-lhes: Assim diz o Senhor Deus de Israel: Cada um ponha a sua espada sobre a sua coxa; e passai e tornai pelo arraial de porta em porta, e mate cada um a seu irmão, e cada um a seu amigo, e cada um a seu vizinho.

²⁸ ثَارْوَا ن لَاوِي ڭِّينْ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ ن مُوسَا. ذڭْ وَاسّْ نِّي وْضَانْ عْڒَاحَاڒْ ثڒْثْ-أَڒَافْ ن يرْيَازنْ ن ڒْڭنْسْ.

²⁸ E os filhos de Levi fizeram conforme à palavra de Moisés; e caíram do povo aquele dia uns três mil homens.

²⁹ مُوسَا إِنَّا: ”كْسِيمْ إِفَاسّنْ نْومْ أَسّْ-أَ غَارْ سِيذِي، كُوڒْ إِجّْ خْ مِّيسْ ؤُ خْ ؤُمَاسْ. معْلِيكْ ؤُفِيغْ نتَّا أَذْ إِبَاركْ إِ كنِّيوْ أَمُّو أَسّْ-أَ!“

²⁹ Porquanto Moisés tinha dito: Consagrai hoje as vossas mãos ao Senhor; porquanto cada um será contra o seu filho e contra o seu irmão; e isto, para que ele vos conceda hoje uma bênção.

³⁰ ثِيوشَّا نّسْ إِنَّا مُوسَا إِ ڒْڭنْسْ: ”كنِّيوْ ثڭِّيمْ إِجّْ ن دّنْبْ إِمْغَارْ. عَاذْ نشّْ أَذْ أَڒْيغْ ڒخُّو غَارْ سِيذِي، بَالَاكْ أَذْ ؤُفِيغْ أَصْڒَاحْ خْ دّنْبْ نْومْ.“

³⁰ E aconteceu que no dia seguinte Moisés disse ao povo: Vós cometestes grande pecado. Agora, porém, subirei ao Senhor; porventura farei propiciação por vosso pecado.

³¹ إِذْوڒْ-د مُوسَا غَارْ سِيذِي ؤُشَا إِنَّا أَسْ: ”وَايَّاوْ، ڒْڭنْسْ-أَ إِڭَّا إِجّْ ن دّنْبْ إِمْغَارْ، مِينْزِي ڭِّينْ إِجّْ ن أَربِّي ن وُورغْ إِ يِيخفْ نْسنْ.

³¹ Assim tornou-se Moisés ao Senhor, e disse: Ora, este povo cometeu grande pecado fazendo para si deuses de ouro.

³² ڒخُّو، غْفَارْ أَسنْ إِ دّنْبْ نْسنْ! نِيغْ مْحَا أَيِي زڭْ وذْلِيسْ نّشْ إِتّْوَانّْضنْ نِّي ثُورِيذْ.“

³² Agora, pois, perdoa o seu pecado; se não, risca-me, peço-te, do teu livro, que tens escrito.

³³ إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا: ”ونِّي خَافِي إِخْضَانْ، ذ وَا إِ غَا مْحِيغْ زڭْ وذْلِيسْ إِنُو إِتّْوَانّْضنْ.

³³ Então disse o Senhor a Moisés: Aquele que pecar contra mim, a este riscarei do meu livro.

³⁴ رُوحْ ڒخُّو، أَوِي ڒْڭنْسْ-أَ غَارْ مَانِي ذ أَشْ نِّيغْ. أَقَا لْمَالَاكْ إِنُو أَذْ إِرَاحْ زَّاثْ نّشْ! ذڭْ وَاسّْ ن ؤُخدْجصْ إِنُو أَذْ أَسنْ خدْجْصغْ دّْنُوبْ نْسنْ!“

³⁴ Vai, pois, agora, conduze este povo para onde te tenho dito; eis que o meu anjo irá adiante de ti; porém no dia da minha visitação visitarei neles o seu pecado.

³⁵ أَمُّو إِ إِوْثَا سِيذِي ڒْڭنْسْ، مِينْزِي ڭِّينْ أَعجْمِي نِّي إِڭَّا هَارُونْ.

³⁵ Assim feriu o Senhor o povo, por ter sido feito o bezerro que Arão tinha formado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Êxodo 32 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →