Êxodo 16
rifa (RIFA) vs NAA
1 ؤُشَا فسْينْ إِقِيضَانْ نْسنْ، ؤُيُورنْ زِي إِلِيمْ، ؤُ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ثِيوضْ غَارْ ڒخْڒَا ن سِينْ إِ إِدْجَانْ جَارْ إِلِيمْ ذ سِينَا. ثُوغَا مَانْ أَيَا ذڭْ وَاسّْ خمّسْطَاشْ ن ؤُيُورْ وِيسّْ ثْنَاينْ أَوَارْنِي ڒَامِي د-فّْغنْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا.
1 Partiram de Elim, e toda a congregação dos filhos de Israel veio para o deserto de Sim, que está entre Elim e Sinai, aos quinze dias do segundo mês, depois que saíram da terra do Egito.
2 مَارَّا ثَامسْمُونْثْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ثنّذْقمْ زِي مُوسَا ذ هَارُونْ ذِي ڒخْڒَا.
2 Toda a congregação dos filhos de Israel murmurou contra Moisés e Arão no deserto.
3 نَّانْ أَسنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل: ”مْڒِي نمُّوثْ س ؤُفُوسْ ن سِيذِي ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا ؤُمِي ثُوغَا نقِّيمْ غَارْ طّْبَاصِي ن ويْسُومْ، نشَّا أَغْرُومْ أَڒَامِي نجِّيونْ! مِينْزِي كنِّيوْ ثسُّوفّْغمْ أَنغْ-د غَارْ ڒخْڒَا-يَا مَاحنْذْ أَذْ ثنْغمْ مَارَّا أَڭْرَاوْ أَيَا س ڒَاژْ.“
3 Os filhos de Israel disseram a Moisés e Arão: — Quem nos dera tivéssemos morrido pela mão do
4 خنِّي إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا: ”خْزَارْ، أَذْ جّغْ أَغْرُومْ أَذْ خَاومْ د-إِوْضَا زڭْ ؤُجنَّا أَمْ ونْژَارْ. خنِّي أَذْ إِفّغْ ڒْڭنْسْ، أَذْ كْسِينْ مِينْ حْذَاجنْ إِ وَاسّْ ذڭْ وَاسّْ نِّي، حِيمَا أَذْ ثنْ قدْجْبغْ، مَا ڭُّورنْ ذِي ثْغُورِي ن شَّارِيعَا إِنُو، نِيغْ لَّا.
4 Então o Senhor disse a Moisés: — Eis que farei chover do céu pão para vocês, e o povo sairá e recolherá diariamente a porção para cada dia. Eu os porei à prova para ver se andam na minha lei ou não.
5 أَذْ يِيڒِي ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ستَّا، أَذْ سّْوجْذنْ مِينْ د-إِوْينْ غَارْ ذَاخڒْ. مَانْ أَيَا أَذْ يِيڒِي ذ ثْنَاينْ ن ثْسقَّارْ خْ مِينْ غَا سّْمُوننْ كُوڒْ أَسّْ.“
5 No sexto dia prepararão o que recolherem, e será o dobro do que recolhem nos outros dias.
6 ڒخْذنِّي إِنَّا مُوسَا ذ هَارُونْ إِ مَارَّا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل: ”غَارْ ؤُعشِّي أَذْ ثسّْنمْ بلِّي سِيذِي إِ كنِّيوْ د-إِسُّوفّْغنْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا،
6 Então Moisés e Arão disseram a todos os filhos de Israel: — Hoje à tarde vocês saberão que foi o
7 ؤُ غَارْ صّْبحْ أَذْ ثْژَارمْ أَعُودْجِي ن سِيذِي، مِينْزِي أَقَا نتَّا إِسْڒَا أَنذْقمْ نْومْ خْ سِيذِي. مَا نشِّينْ، مِينْ نعْنَا، حِيمَا كنِّيوْ أَذْ خَانغْ ثنّْذقْممْ؟“
7 e, pela manhã, vocês verão a glória do Senhor , porque ele ouviu as murmurações de vocês contra o Senhor . Pois quem somos nós, para que vocês fiquem murmurando contra nós?
8 إِنَّا مُوسَا: ”ڒَْامِي ذ أَومْ إِوْشَا سِيذِي أَيْسُومْ إِ مَاشَّا ذڭْ ؤُعشِّي ؤُ أَغْرُومْ ذِي ثْيَاوَانْثْ ذِي صّْبحْ، أَقَا إِسْڒَا سِيذِي أَنذْقمْ نْومْ إِ زِي خَاسْ ثتّْنذْقَاممْ. إِ نشِّينْ، مِينْ نعْنَا؟ كنِّيوْ وَارْ خَانغْ ثتّْنذْقَاممْ، مَاشَا خْ سِيذِي.“
8 Moisés continuou: — Isso acontecerá quando o
9 إِنَّا مُوسَا إِ هَارُونْ: ”إِنِي إِ ثْمسْمُونْثْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل مَارَّا: ’رحّْڭمْ-د غَارْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، مِينْزِي أَقَا إِسْڒَا إِ ؤُنذْقمْ نْومْ.‘ “
9 Então Moisés disse a Arão: — Diga a toda a congregação dos filhos de Israel: “Cheguem-se à presença do
10 أَمْ إِسِّيوڒْ هَارُونْ أَكْ-ذ ثْمسْمُونْثْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل مَارَّا، ثُوغَا خزَّارنْ غَارْ ڒخْڒَا ؤُشَا خْزَارْ، أَعُودْجِي ن سِيذِي إِضْهَارْ-د ذڭْ ؤُسيْنُو.
10 Enquanto Arão falava a toda a congregação dos filhos de Israel, olharam para o deserto, e eis que a glória do Senhor apareceu na nuvem.
11 إِسِّيوڒْ سِيذِي أَكْ-ذ مُوسَا، إِنَّا:
11 E o Senhor disse a Moisés:
12 ”نشّْ سْڒِيغْ إِ ؤُنذْقمْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل. سِيوڒْ أَكِيذْسنْ ؤُشَا إِنِي: جَارْ بدُّو ن وزْينْ ن وَاسّْ أَڒْ د-ثوْضَا ثْمذِّيثْ أَذْ ثشّمْ أَيْسُومْ، غَارْ صّْبحْ أَذْ ثجِّيوْنمْ س وغْرُومْ ؤُشَا أَذْ ثسّْنمْ بلِّي نشّْ ذ سِيذِي، أَربِّي نْومْ.“
12 — Tenho ouvido as murmurações dos filhos de Israel. Diga-lhes: “Ao crepúsculo da tarde, vocês comerão carne, e, pela manhã, vocês comerão pão à vontade, e saberão que eu sou o Senhor , seu Deus.”
13 غَارْ ؤُعشِّي ؤُڒْينْثْ إِ-د إِجْضَاضْ قَّارنْ أَسْ ’ثْسَالْوَا‘ ؤُشَا ذْڒِينْثْ ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ ؤُ غَارْ صّْبحْ ثُوغَا نّْذَا إِنّضْ-د إِ ڒْمَارْڭحْ.
13 À tarde, apareceram codornizes e cobriram o arraial. Pela manhã, havia orvalho ao redor do arraial.
14 ڒَامِي د-إِڭعّذْ نّْذَا، أَقَا ذَا، إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ ذ ثَازْذَاثْ أَمْ ثقْشُورْثْ، ذ ثَازْذَاثْ أَمْ نّْذَا إِڭَارْسنْ، ثتّْوَافْ خْ وُوذمْ ن ڒخْڒَا، خْ ثمُّورْثْ.
14 E, quando o orvalho que havia caído se evaporou, na superfície do deserto restava uma coisa fina e semelhante a escamas, fina como a geada sobre a terra.
15 ژْرِينْ ت أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، نَّانْ إِجّنْ إِ ونّغْنِي: ”مَانَاوْيَا؟“، مِينْزِي وَارْ سِّيننْ مِينْ إِعْنَا. ڒخْذنِّي إِنَّا أَسنْ مُوسَا: ”وَا ذ أَغْرُومْ نِّي ذ أَومْ إِوْشَا سِيذِي، حِيمَا أَذْ ثشّمْ.
15 Quando os filhos de Israel viram aquilo, perguntaram uns aos outros: — Que é isso? Pois não sabiam o que era. Moisés respondeu: — Isso é o pão que o
16 وَا ذ أَوَاڒْ إِ ذ أَومْ يُومُورْ سِيذِي: ’أجّْ أَذْ زَّايسْ إِكْسِي كُوڒْ إِجّْ عْلَاحْسَابْ مِينْ إِحْذَاجْ، ڒقْيَاسْ ن إِجّْ ن ؤُعُومِيرْ، عْڒَاحَاڒْ ثْنَاينْ لِيثْرُو، إِ إِجّنْ بْنَاذمْ. كُوڒْ أَرْيَازْ أَذْ إِكْسِي عْلَاحْسَابْ ڒْقدّْ ن إِوْذَانْ إِ غَارسْ ذڭْ ؤُقِيضُونْ.‘ “
16 Isto é o que o Senhor ordenou: “Que cada um recolha o que se consegue comer: dois litros por cabeça, segundo o número de pessoas. Cada um pegará para todos os que vivem em sua tenda.”
17 ؤُشَا أَمُّو إِ ڭِّينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل. يْرُونْ زَّايسْ، إِجّنْ أَطَّاسْ، ونّغْنِي ذْرُوسْ.
17 Assim o fizeram os filhos de Israel. E recolheram, uns, mais, outros, menos,
18 وزْننْ أَيَا س ڒقْيَاسْ ن ؤُعُومِيرْ. ونِّي يْرُونْ أَطَّاسْ وَارْ غَارسْ زّْيَاذَا ذ ونِّي يْرُونْ ذْرُوسْ، وَارْ ذ أَسْ إِتّْخصِّي عَاذْ. كُوڒْ إِجّْ إِيْرُو مَاشَّا نّسْ عْلَاحْسَابْ مِينْ إِحْذَاجْ.
18 conforme a medida fixada. E não sobrava para quem havia recolhido muito, nem faltava para quem havia recolhido pouco, pois cada um recolhia o quanto conseguia comer.
19 إِنَّا أَسنْ مُوسَا: ”ؤُڒَا ذ إِجّْ أَذْ زَّايسْ يجّْ أَڒْ صّْبحْ.“
19 Então Moisés disse: — Ninguém deixe nada para a manhã seguinte.
20 مَاشَا نِيثْنِي وَارْ سْڒِينْ شَا إِ مُوسَا ؤُ شَا ن يرْيَازنْ خمّْڒنْ شَا زَّايسْ أَڒْ صّْبحْ. خنِّي ؤُذْفنْ ذَايسْ إِكشَّاونْ ؤُشَا إِبْذَا أَذْ إِڭّْ شُّومْ. ؤُشَا إِفُّوڭمْ خَاسنْ مُوسَا أَطَّاسْ.
20 Eles, porém, não deram ouvidos a Moisés, e alguns deixaram do maná para a manhã seguinte, mas deu bichos e cheirava mal. E Moisés se indignou contra eles.
21 كُوڒْ صّْبحْ يْرُونْ ث، كُوڒْ إِجّْ عْلَاحْسَابْ إِزمَّارْ أَذْ إِشّْ نتَّا، مِينْزِي مَاڒَا ثحْمَا ثْفُوشْثْ، ثُوغَا إِتّْفسِّي.
21 Colhiam-no, pois, manhã após manhã, cada um quanto conseguia comer; porque, vindo o calor do sol, o maná se derretia.
22 ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ستَّا يْرُونْ ثْنَاينْ ن ثْسقَّارْ ن وغْرُومْ، ڒقْيَاسْ ن ثْنَاينْ ن إِعُومِيرنْ إِ كُوڒْ أَزدْجِيفْ. ؤُشَا ؤُسِينْ-د مَارَّا ڒْحُوكَّامْ ن ثْمسْمُونْثْ ؤُشَا خبَّارنْ مُوسَا.
22 No sexto dia, colheram alimento em dobro, quatro litros para cada um. E os principais da congregação vieram e contaram isso a Moisés.
23 نتَّا إِنَّا أَسنْ: ”ذ مَانْ أَيَا مِينْ خفْ إِسِّيوڒْ سِيذِي: ’ثِيوشَّا ذ إِجّْ ن وَاسّْ ن أَرَّاحثْ، إِجّْ ن وَاسّْ ن سّبْثْ ذ أَمْقدَّاسْ إِ سِيذِي. سنْڭْومْ مِينْ ثخْسمْ أَذْ ثسّنْڭْومْ، سْننَّامْ مِينْ ثخْسمْ أَذْ ثسّنَّامْ ؤُشَا مَارَّا مِينْ غَا إِقِّيمنْ، خمّْڒمْ ث أَڒْ صّْبحْ.‘ “
23 Ele respondeu: — Isto é o que disse o
24 نِيثْنِي خمّْڒنْ ث أَڒْ صّْبحْ أَمْ مَامّشْ ثنْ يُومُورْ مُوسَا ؤُشَا وَارْ يَارْصُوضْ ؤُ وَارْ ذَايسْ ثُوغِي ثْكشَّا.
24 E guardaram-no até a manhã seguinte, como Moisés havia ordenado; e não cheirou mal, nem deu bichos.
25 خنِّي إِنَّا مُوسَا: ”شّمْ أَيَا أَسّْ-أَ، مِينْزِي أَسّْ-أَ ذ أَسّْ ن سّبْثْ ن سِيذِي. أَسّْ-أَ وَارْ ث ثتِّيفمْ ذڭْ إِيَّارْ.
25 Então Moisés disse: — Comam isto hoje, pois hoje é o sábado dedicado ao
26 ستَّا ن وُوسَّانْ أَذْ ثيْرُومْ، مَاشَا ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ سبْعَا أَقَا ذ سّبْثْ، وَارْ إِتِّيڒِي وَالُو.“
26 Seis dias vocês o recolherão, mas o sétimo dia é o sábado; nele, não haverá nada a recolher.
27 ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ سبْعَا إِمْسَارْ بلِّي فّْغنْ شَا زِي ڒْڭنْسْ، مَاحنْذْ أَذْ يْرُونْ شَا، مَاشَا وَارْ ؤُفِينْ وَالُو.
27 No sétimo dia algumas pessoas saíram para o recolher, porém não o acharam.
28 إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا: ”أَڒْ مڒْمِي ثُوڭِيمْ أَذْ ثحْضَامْ ڒُومُورَاثْ إِنُو ذ إِزرْفَانْ إِنُو؟
28 Então o Senhor disse a Moisés: — Até quando vocês se recusarão a guardar os meus mandamentos e as minhas leis?
29 خْزَارمْ، مِينْزِي سِيذِي إِوْشَا أَومْ أَسّْ ن سّبْثْ، خْ ؤُيَا إِوْشَا أَومْ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ستَّا أَغْرُومْ إِ ثْنَاينْ ن وُوسَّانْ. كُوڒْ إِجّْ زَّايْومْ أَذْ إِقِّيمْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ! ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ سبْعَا وَارْ د-إِتّفِّيغْ ؤُڒَا ذ إِجّْ زڭْ ومْشَانْ نّسْ!“
29 Vejam! O Senhor deu a vocês o sábado; por isso, ele, no sexto dia, lhes dá alimento para dois dias; cada um fique onde está, ninguém saia do seu lugar no sétimo dia.
30 ؤُشَا يَاريّحْ ڒْڭنْسْ ذڭْ وَاسّْ ن سّبْثْ.
30 Assim, o povo descansou no sétimo dia.
31 ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل ثْڒَاغَا أَسْ ’مَانَّا‘. ثُوغَا-ت ذ ثَاشمْڒَاڒْثْ أَمْ زَّارِيعثْ ن ڒْقصْبُورْ ؤُشَا أَڒذِّي نّسْ أَمشْنَاوْ ثِيفْضِيرِينْ ن ثَامّنْثْ.
31 A casa de Israel deu àquele alimento o nome de maná. Ele era como semente de coentro, branco e com gosto de bolo de mel.
32 خنِّي إِنَّا مُوسَا: ”دّڭَّا ذ أَوَاڒْ إِ زِي يُومُورْ سِيذِي: ’شُّورمْ زَّايسْ ڒقْيَاسْ ن يِيجّْ ن ؤُعُومِيرْ ؤُشَا خمّڒْ إِ-ث إِ مَارَّا جِّيڒَاثْ نْومْ إِ د غَا يَاسنْ، حِيمَا أَذْ ژَترنْ أَغْرُومْ مِينْ زِي كنِّيوْ سّشّغْ ذِي ڒخْڒَا، ؤُمِي كنِّيوْ سُّوفّْغغْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا.“
32 Moisés disse: — Esta é a palavra que o
33 إِنَّا مُوسَا إِ هَارُونْ: ”كْسِي إِجّْ ن ؤُزنْبِيڒْ ؤُشَاعمَّارْ إِ-ث س يِيجّْ ن ؤُعُومِيرْ ن ’مَانَّا‘ ؤُشَا أڭّْ إِ-ث زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، حِيمَا أَذْ إِتّْوَاخمّڒ إِ مَارَّا جِّيڒَاثْ نْومْ.“
33 Então Moisés disse a Arão: — Pegue um vaso, ponha nele dois litros de maná e coloque-o diante do
34 ؤُشَا إِڭَّا إِ-ت هَارُونْ زَّاثْ إِ شّْهَاذثْ، حِيمَا أَذْ ثتّْوَاخمّڒْ أَمْ مَامّشْ ذ أَسْ يُومُورْ سِيذِي إِ مُوسَا.
34 Como o Senhor havia ordenado a Moisés, assim Arão o colocou diante da arca do testemunho para o guardar.
35 أَمُّو إِ شِّينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ’مَانَّا‘ أَربْعِينْ ن إِسڭّْوُوسَا، أَڒَامِي إِوْضنْ غَارْ ثمُّورْثْ مَانِي غَا رَاحنْ أَذْ زذْغنْ. شِّينْ مَانَّا أَڒَامِي إِوْضنْ غَارْ ويْمِيرْ ن ثمُّورْثْ ن كنْعَانْ.
35 E os filhos de Israel comeram maná durante quarenta anos, até que entraram em terra habitada. Comeram maná até que chegaram aos limites da terra de Canaã.
36 إِجّْ ن ؤُعُومِيرْ ذعشْرَا ذِي ثسْغَارْثْ ن إِجّْ ن إِفَا.
36 A porção de maná para cada pessoa era um décimo da medida padrão, que tinha vinte litros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.