Êxodo 12

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ إِسِّيوڒْ سِيذِي أَكْ-ذ مُوسَا ذ هَارُونْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، إِنَّا:

¹ E o SENHOR falou a Moisés e a Arão na terra do Egito, dizendo:

² ”أَيُورْ-أَ أَذْ أَومْ يِيڒِي ذ أَزدْجِيفْ ن إِيُورنْ. أَذْ أَومْ يِيڒِي وَا إِ كنِّيوْ ذ أَمزْوَارُو ن إِيُورنْ ن ؤُسڭّْوَاسْ.

² Este mês será para vós o começo dos meses; será o primeiro mês do ano para vós.

³ سِيوڒْ غَارْ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ ن إِسْرَائِيل، إِنِي: ’ذڭْ وَاسّْ وِيسّْعشْرَا أَذْ إِكْسِي كُوڒْ إِجّْ إِ يِيخفْ نّسْ إِجّْ ن يزْمَارْ خْ مَارَّا ڒَْادْجْ ن ثَادَّارْثْ إِ د-إِقَّارْصنْ زڭْ إِبَابَاثنْ، إِجّْ ن يزْمَارْ خْ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ.

³ Falai a toda a congregação de Israel, dizendo: No décimo dia deste mês, tomará cada homem para si um cordeiro, segundo a casa de seus pais, um cordeiro para cada casa.

⁴ مَاشَا مَاڒَا رَادْجْ ن ثَادَّارْثْ ثُوغَا إِمْژِي إِ يزْمَارْ، خنِّي إِتّْخصَّا أَذْ إِكْسِي أَكْ-ذ وَاجَّارْ نّسْ يُوذْسنْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ عْلَاحْسَابْ ڒْْقدّْ ن إِوْذَانْ. زِي جِّيهثْ ن يزْمَارْ أَذْ ثوْثمْ ڒحْسَابْ إِ مِينْ غَا يشّْ كُوڒْ إِجّنْ.

⁴ E se a família for muito pequena para um cordeiro, que ele e seu vizinho mais próximo o tomem segundo o número de almas. Cada homem conforme o seu comer fará a conta para o cordeiro.

⁵ أَذْ يِيڒِي ذ إِزْمَارْ إِشْنَانْ قَاعْ، أَوْثمْ ن إِجّْ ن ؤُسڭّْوَاسْ. أَذْ ث ثكْسِيمْ زڭْ إِحُوڒِييّنْ نِيغْ زڭْ إِغَايْضنْ.

⁵ Vosso cordeiro será sem defeito, um macho de um ano. Vós o tomareis das ovelhas ou das cabras.

⁶ أَذْ ث ثْخمّْڒمْ أَڒْ أَسّْ أَرْبعْطَاشْ زڭْ ؤُيُورْ-أَ ؤُشَا أَذْ أَسْ إِغَارْصْ مَارَّا أَڭْرَاوْ ن ثْمسْمُونْثْ ن إِسْرَائِيل جَارْ بدُّو ن وزْينْ ن وَاسّْ أَڒْ د-ثوْضَا ثْمذِّيثْ.

⁶ E o guardareis até o décimo quarto dia do mesmo mês; e toda a assembleia da congregação de Israel o matará à tarde.

⁷ أَذْ كْسِينْ شَا زڭْ إِذَامّنْ ؤُشَا أَذْ ث ڭّنْ خْ ثْنَاينْ ن ڒضْرُوفْ إِ إِدْجَانْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ ن ثوَّارْثْ ؤُ خْ ثْنبْذَاثْ سنّجْ إِ ثوَّارْثْ ن ثُوذْرِينْ مَانِي ث غَا شّنْ.

⁷ E tomarão do sangue, e o colocarão nas duas ombreiras e na verga da porta das casas em que o comerem.

⁸ أَذْ شّنْ أَيْسُومْ ذِي دْجِيڒثْ نِّي، أَيْسُومْ إِشنّْفنْ غَارْ ثْمسِّي أَكْ-ذ وغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ. أَذْ ث شّنْ س ڒبْزَارْ يَارْزڭْ.

⁸ E comerão a carne naquela noite, assada no fogo, e pão ázimo e com ervas amargas o comerão.

⁹ وَارْ ث تّتّمْ شَا ذ أَزِيزَا نِيغْ ينْوَانْ ذڭْ وَامَانْ، مَاشَا مْغِيرْ مَاڒَا إِتّْوَاشنّفْ ذِي ثْمسِّي، أَكْ-ذ ؤُزدْجِيفْ نّسْ ذ إِضَارنْ نّسْ ذ وَاذَانْ نّسْ.

⁹ Não comereis dele cru, nem cozido com água, mas assado com fogo, a sua cabeça com os pés, e suas entranhas.

¹⁰ وَارْ زَّايسْ تّجِّيمْ وَالُو غَارْ صّْبحْ، مَاشَا مِينْ زَّايسْ غَا إِقِّيمنْ غَارْ صّْبحْ، إِتّْخصَّا كنِّيوْ أَذْ ث ثْشمْضمْ ذِي ثْمسِّي.

¹⁰ E não deixareis nada do que restar até a manhã seguinte; e o que restar disso até a manhã seguinte queimareis com fogo.

¹¹ أَمُّو إِ ذ أَومْ إِتّْخصَّا أَذْ ث ثشّمْ: ثَاجْعِينَّا نْومْ أَذْ ثِيڒِي ثبْيسْ، سَانْذَالِييَاثْ نْومْ ذڭْ إِضَارنْ نْومْ ؤُ ثَاغَّارْشْثْ نْومْ ذڭْ ؤُفُوسْ نْومْ ؤُشَا أَذْ ث ثشّمْ ذغْيَا. أَقَا-ث ذ \+bdit ثَاغَارْصْثْ ن\+bdit* ؤُسعْذُو ن سِيذِي.

¹¹ E assim o comereis: com vossos lombos cingidos, vossas sandálias nos vossos pés e vosso cajado na vossa mão. E o comereis com pressa. É a Páscoa do SENHOR.

¹² مِينْزِي ذِي دْجِيڒثْ-أَ، نشّْ أَذْ عْذُوغْ خْ ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا ؤُشَا أَذْ وْثغْ كُوڒْ أَمنْزُو ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، أَمُّو ذڭْ إِوْذَانْ ؤُڒَا ذِي ڒْمَاڒْ، ؤُشَا أَذْ سِّيوْضغْ ڒحْكَامَاثْ إِنُو خْ مَارَّا إِربِّيثنْ ن مِيصْرَا، نشّْ ذ سِيذِي!

¹² Porque eu passarei por toda a terra do Egito nesta noite, e ferirei todos os primogênitos na terra do Egito, tanto do homem como do animal. E contra todos os deuses do Egito executarei o juízo: Eu sou o SENHOR.

¹³ ؤُشَا إِذَامّنْ أَذْ أَومْ إِڒِينْ ذ إِشْثْ ن ڒعْڒَامثْ خْ ثُوذْرِينْ مَانِي ثْزدّْغمْ كنِّيوْ. مَاڒَا ژْرِيغْ إِذَامّنْ، أَذْ خَاومْ عْذُوغْ. وَارْ ثتِّيڒِي جّْرِيحشْثْ إِنقّنْ جَارْ أَومْ، خْمِي غَا وْثغْ ثَامُّورْثْ ن مِيصْرَا.

¹³ E o sangue vos será um sinal sobre as casas em que estiverdes. E quando eu vir o sangue, passarei sobre vós, e a praga não estará sobre vós para vos destruir, quando eu ferir a terra do Egito.

¹⁴ أَسّْ-أَ أَذْ أَومْ يِيڒِي ذ إِجّْ ن وَاسّْ إِ ڒِيذَارثْ ؤُشَا أَذْ زَّايسْ ثْعيّْذمْ إِ سِيذِي. أَقَا-ت ذ إِشْثْ ن ثوْصيّثْ إِ ڒبْذَا إِ مَارَّا جِّيڒَاثْ نْومْ، حِيمَا أَذْ زَّايسْ ثْعيّْذمْ.

¹⁴ E este dia vos será por memorial, e fareis dele uma festa ao SENHOR por todas as vossas gerações: fareis dele uma festa por ordenança eterna.

¹⁵ سبْعَا ن وُوسَّانْ أَذْ ثشّمْ أَغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ. نِيشَانْ ذڭْ وَاسّْ أَمزْوَارُو أَذْ ثسُّوفّْغمْ أَنْثُونْ زِي ثُوذْرِينْ نْومْ، مِينْزِي مَانْ ونْ إِ غَا إِشّنْ شَا س ونْثُونْ، زڭْ وَاسّْ أَمزْوَارُو أَڒْ أَسّْ وِيسّْ سبْعَا، بْنَاذمْ نِّي أَذْ إِتّْوَاقسّْ زِي إِسْرَائِيل.

¹⁵ Sete dias comereis pães ázimos. Até o primeiro dia, afastarás o fermento das vossas casas; porque todo aquele que come pão levedado desde o primeiro dia até o sétimo dia, essa alma será cortada de Israel.

¹⁶ ذڭْ وَاسّْ أَمزْوَارُو أَذْ يِيڒِي إِجّْ ن ؤُمُونِي إِقدّْسنْ ؤُشَا عَاوذْ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ سبْعَا أَذْ ذِينْ يِيڒِي إِجّْ ن ؤُمُونِي إِقدّْسنْ. ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْخذْمثْ وَارْ ثتّْوَاڭّْ شَا ذڭْ وُوسَّانْ نِّي. مْغِيرْ مِينْ غَا يشّْ كُوڒْ إِجّْ، ذ مَانْ أَيَا وَاهَا إِعدّڒْ أَذْ زَّايْومْ إِتّْوَاسّوْجذْ.

¹⁶ E no primeiro dia haverá uma santa convocação, e no sétimo dia haverá uma santa convocação para vós. Nenhum tipo de trabalho será feito neles, exceto aquilo que todo homem precisar comer, só isto poderá ser feito por vós.

¹⁷ أَذْ ثحْضَامْ ڒْْعِيذْ ن وغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ، مِينْزِي ذڭْ وَاسّْ نِّي أَقَا سُّوفّْغغْ-د كنِّيوْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا. أَذْ ثحْضَامْ أَسّْ-أَ ذِي مَارَّا جِّيڒَاثْ نْومْ، أَقَا-ت ذ إِشْثْ ن ثوْصيّثْ إِ ڒبْذَا.

¹⁷ E observareis a festa do pão ázimo, porque nesse mesmo dia eu tirei vossos exércitos da terra do Egito. Por isso observareis este dia nas vossas gerações por ordenança eterna.

¹⁸ ذڭْ ؤُيُورْ أَمزْوَارُو، ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ أَرْبعْطَاشْ ن ؤُيُورْ، ذِي دْجِيڒثْ، أَذْ ثشّمْ أَغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ أَڒْ دْجِيڒثْ ن وَاسّْ وَاحِيثْ ؤُ-عِيشْرِينْ زڭْ ؤُيُورْ.

¹⁸ No primeiro mês, no décimo quarto dia do mês à tarde, comereis pão ázimo, até o vigésimo primeiro dia do mês à tarde.

¹⁹ سبْعَا ن وُوسَّانْ وَارْ إِتّْوِيفِّي ونْثُونْ ذِي ثُوذْرِينْ نْومْ، مِينْزِي مَانْ ونْ إِ غَا إِشّنْ زِي مِينْ إِدْجَانْ س ونْثُونْ، مَا ذ أَبَارَّانِي نِيغْ ذ مِّيسْ ن ثمُّورْثْ، بْنَاذمْ نِّي أَذْ إِتّْوَاقسّْ زِي ثْمسْمُونْثْ ن إِسْرَائِيل.

¹⁹ Sete dias não se achará fermento em vossas casas, porque todo aquele que comer o que estiver levedado, essa alma será cortada da congregação de Israel, seja estrangeiro ou nascido na terra.

²⁰ وَارْ تّتّمْ وَالُو زِي مِينْ إِدْجَانْ س ونْثُونْ. ذِي مَارَّا ثِيزدَّاغْ نْومْ أَذْ ثشّمْ أَغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ.‘ “

²⁰ Não comereis nada levedado; em vossas habitações comereis pão ázimo.

²¹ إِڒَاغَا مُوسَا إِ مَارَّا إِمْغَارنْ ن إِسْرَائِيل، إِنَّا أَسنْ: ”طّْفمْ، كْسِيمْ إِجّنْ زڭْ وُودْجِي إِ يِيخفْ نْومْ، إِ ڒَادْجَاثْ نْومْ ؤُ غَارْصمْ ث إِ ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو.

²¹ Então Moisés chamou todos os anciãos de Israel, e lhes disse: Escolhei e tomai um cordeiro segundo vossas famílias, e matai a Páscoa.

²² طّْفمْ إِشْثْ ن ثْقبِّيضْثْ ن ثْعلْدْجثْ، سْغضْسمْ ت ذڭْ إِذَامّنْ نِّي إِدْجَانْ ذِي طّبْصِي،غمْسنْ خنِّي زڭْ إِذَامّنْ إِ إِدْجَانْ ذِي طّبْصِي خْ ثْنبْذَاثْ سنّجْ إِ ثوَّارْثْ ؤُ خْ ثْنَاينْ ن ڒضْرُوفْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ ن ثوَّارْثْ. أَڒْ صّْبحْ وَارْ إِتّفّغْ ؤُڒَا ذ إِجّنْ زَّايْومْ زِي ثوَّارْثْ ن ثَادَّارْثْ نّسْ.

²² E tomareis um molho de hissopo, e o molhareis no sangue que está na bacia, e passareis na verga e nas duas ombreiras da porta, com o sangue que está na bacia. E nenhum de vós sairá pela porta da sua casa até a manhã.

²³ سِيذِي أَذْ إِژْوَا خْ ثمُّورْثْ، مَاحنْذْ أَذْ إِوّثْ إِمِيصْرِييّنْ، مَاشَا خْمِي غَا إِژَارْ إِذَامّنْ خْ ثْنبْذَاثْ ن نّجْ ؤُ خْ ثْنَاينْ ن ڒضْرُوفْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ ن ثوَّارْثْ، خنِّي أَذْ إِعْذُو سِيذِي ثَاوَّارْثْ نِّي، وَارْ إِتّجِّي أَمْثحَّايْ أَذْ يَاذفْ غَارْ ثُوذْرِينْ نْومْ، حِيمَا أَذْ إِوّثْ.

²³ Porque o SENHOR passará para ferir os egípcios. E quando ele vir o sangue na verga e nas duas ombreiras, o SENHOR passará sobre a porta, e não deixará o destruidor entrar em vossas casas para vos ferir.

²⁴ حْضَامْ أَوَاڒْ-أَ إِ نِّيغْ، أَقَا ذ ثوْصيّثْ إِ شكْ ؤُ إِ إِحنْجِيرنْ نّشْ إِ ڒبْذَا.

²⁴ E observareis isto por ordenança para ti e para os teus filhos para sempre.

²⁵ أَذْ يِيڒِي، خْمِي غَا ثَاذْفمْ غَارْ ثمُّورْثْ ثنِّي ذ أَومْ غَا يوْشْ سِيذِي، أَمْ مَامّشْ إِنَّا نتَّا، أَذْ ثحْضَامْ أَعْبَاذْ-أَ ن ڒِيذَارثْ.

²⁵ E acontecerá, quando estiverdes na terra que o SENHOR vos dará, segundo o que ele prometeu, que guardareis este culto.

²⁶ ؤُشَا خْ مِينِّي ذ أَومْ غَا إِنِينْ إِحنْجِيرنْ نْومْ: ’مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي وعْبَاذْ-أَ ن ڒِيذَارثْ إِ كنِّيوْ؟‘،

²⁶ E acontecerá, quando vossos filhos vos disserem: O que quereis dizer com este culto?

²⁷ خنِّي أَذْ ثِينِيمْ: ’أَقَا ذ ثَاغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو إِ سِيذِي ونِّي إِعْذُونْ خْ ثُوذْرِينْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ذِي مِيصْرَا، ؤُمِي إِوْثَا إِمِيصْرِييّنْ ؤُشَا إِفكّْ ثُوذْرِينْ نّغْ.‘ “ ڒخْذنِّي يُوضَارْ ڒْڭنْسْ ؤُشَا بنْذْقنْ نِيثْنِي.

²⁷ Que direis: Este é o sacrifício da Páscoa do SENHOR, que passou sobre as casas dos filhos de Israel no Egito, quando feriu os egípcios, e livrou as nossas casas. E o povo curvou a cabeça e adorou.

²⁸ رُوحنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ؤُشَا ڭِّينْ أَمْ مَامّشْ ثنْ يُومُورْ سِيذِي إِ مُوسَا ذ هَارُونْ ؤُ أَمُّو إِ ت ڭِّينْ.

²⁸ E os filhos de Israel foram e fizeram como o SENHOR ordenara a Moisés e Arão, assim fizeram.

²⁹ ثُوغَا غَارْ وزْينْ ن دْجِيڒثْ \+bdit ؤُمِي\+bdit* إِوْثَا سِيذِي مَارَّا إِمنْزَا ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا \+bdit س ڒْموْثْ\+bdit*، زڭْ ؤُمنْزُو ن فِيرْعُونْ، ونِّي إِقِّيمنْ خْ ڒْعَارْشْ نّسْ، أَڒْ أَمنْزُو ن ؤُمحْبُوسْ إِ إِدْجَانْ ذِي ڒحْبسْ، ؤُڒَا ذ مَارَّا إِمنْزَا ن ڒبْهَايمْ.

²⁹ E aconteceu que, à meia-noite, o SENHOR feriu todos os primogênitos na terra do Egito, desde o primogênito de Faraó que estava assentado no seu trono até o primogênito do cativo que estava na masmorra, e todos os primogênitos do gado.

³⁰ إِكَّارْ فِيرْعُونْ ذِي دْجِيڒثْ نِّي، نتَّا ذ مَارَّا إِمْسخَّارنْ نّسْ ذ مَارَّا إِمِيصْرِييّنْ ؤُشَا ثُوغَا ذِينْ إِشْثْ ن ثْغُويِّيثْ ثمْغَارْ مِينْزِي وَارْ ثُوغِي ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ مَانِي وَارْ إِدْجِي ؤُمتِّينْ.

³⁰ E Faraó se levantou à noite, ele e todos os seus servos, e todos os egípcios. E houve grande clamor no Egito, porque não havia uma casa em que não houvesse um morto.

³¹ ؤُشَا إِڒَاغَا-د إِ مُوسَا ذ هَارُونْ س دْجِيڒثْ، إِنَّا: ”كَّارمْ، ثفّْغمْ زِي ڒْوسْطْ ن ڒْڭنْسْ إِنُو، كنِّيوْ جْمِيعْ أَكْ-ذ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، رُوحمْ، ثْعبْذمْ سِيذِي، أَمْ مَامّشْ ثنَّامْ كنِّيوْ.

³¹ E então chamou a Moisés e a Arão à noite e disse: Levantai-vos, e saí dentre o meu povo, tanto vós como os filhos de Israel, e ide, servi ao SENHOR, como tendes dito.

³² أَوْيمْ ؤُدْجِي نْومْ ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ نْومْ، أَمْ مَامّشْ ثنَّامْ. رُوحمْ، مَاشَا تّْزَاوْڭغْ كنِّيوْ، بَارْكمْ أَيِي نشّْ عَاوذْ!“

³² Também levai vossos rebanhos e vosso gado, como tendes dito, e saí, e abençoai-me também.

³³ زيَّارنْ إِمِيصْرِييّنْ أَطَّاسْ خْ ڒْڭنْسْ، مَاحنْذْ نِيثْنِي أَذْ فّْغنْ س ؤُقدْجقْ زِي ثمُّورْثْ، مِينْزِي إِمِيصْرِييّنْ نَّانْ: ”أَقَا نشِّينْ مَارَّا ذ إِمتَّانْ!“

³³ E os egípcios apressaram o povo, para que os lançassem fora da terra com pressa, porque diziam: Seremos todos mortos.

³⁴ ؤُشَا يِيوِي ڒْڭنْسْ أَرشْثِي نّسْ قْبڒْ مَا غَا إِنْضُو ؤُشَا ثِيبقْيِينْ نّْضنْ ثنْثْ جَارْ وَارُّوضْ نْسنْ خْ طْغَارْضِينْ نْسنْ.

³⁴ E o povo tomou sua massa antes que levedasse, e suas amassadeiras amarradas em suas roupas sobre os seus ombros.

³⁵ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ڭِّينْ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ إِ ذ أَسنْ إِنَّا مُوسَا، تَّارنْ ڒقْشُوعْ ن نُّوقَارْثْ ذ وُورغْ ذ وَارُّوضْ زڭْ إِمِيصْرِييّنْ.

³⁵ E os filhos de Israel fizeram conforme a palavra de Moisés, e pediram dos egípcios joias de prata, e joias de ouro, e vestimentas,

³⁶ سِيذِي إِوْشَا ڒْڭنْسْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ ن إِمِيصْرِييّنْ، وْشِينْ أَسنْ مِينْ تَّارنْ، ؤُ أَمُّو إِ كشّْضنْ نِيثْنِي إِمِيصْرِييّنْ.

³⁶ e o SENHOR deu ao povo favor à vista dos egípcios, de maneira que estes lhe davam o que pediam. E eles despojaram os egípcios.

³⁷ فسْينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل إِقِيضَانْ نْسنْ، ؤُيُورنْ زِي رَاعَامْسِيسْ غَارْ سُوكُّوثْ، ثُوغَا أَثنْ عْڒَاحَاڒْ ذِي ستَّا-مْيَاثْ-أَڒفْ خْ إِضَارنْ، تّْوَاحسْبنْ إِرْيَازنْ وَاهَا، بْڒَا إِحنْجِيرنْ.

³⁷ E os filhos de Israel viajaram de Ramessés para Sucote, cerca de seiscentos mil homens a pé, além das crianças.

³⁸ إِڭعّذْ أَكِيذْسنْ إِجّْ ن ؤُبَارُّو ذ أَمقّْرَانْ ن عْڒَامْ كُوڒْ إِوْذَانْ، خنِّي عَاوذْ ؤُدْجِي ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ، أَقَا-ت ذ إِشْثْ ن ثْحِيمَارْثْ ثمْغَارْ أَطَّاسْ.

³⁸ E uma multidão mista também subiu com eles, e rebanhos, e vacadas, e muito gado.

³⁹ س وَارشْثِي إِ كِيذْسنْ د-إِوْينْ زِي مِيصْرَا ڭّْوِينْ ثِيفْضِيرِينْ بْڒَا أَنْثُونْ، مِينْزِي ثُوغَا عَاذْ وَارْ إِسْمِيمْ، مِينْزِي ؤُژّْڒنْ خَاسنْ-د زِي مِيصْرَا ؤُ وَارْ زمَّارنْ أَذْ بدّنْ مَاحنْذْ أَذْ أَريّْحنْ ؤُ وَارْ سّْوجْذنْ مَاشَّا إِ وبْرِيذْ إِ يِيخفْ نْسنْ.

³⁹ E assaram bolos ázimos da massa que haviam trazido do Egito, porque não estava levedada; porque foram lançados fora do Egito, e não podiam demorar, nem haviam preparado para si alimento algum.

⁴⁰ ثُوغَا ڒْْمِيجَاڒْ ن ثْزذِّيغْثْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ذِي مِيصْرَا، ڒْْمِيجَارْ إِ ذِينْ إِزذْغنْ، أَربْعَا-مْيَا ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن إِسڭّْوُوسَا.

⁴⁰ Ora, a permanência dos filhos de Israel, que habitaram no Egito foi de quatrocentos e trinta anos.

⁴¹ غَارْ ؤُنڭَّارْ ن أَربْعَا-مْيَا ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن إِسڭّْوُوسَا، ذڭْ وَاسّْ نِّي سِيمَانْثْ نّسْ، فّْغنْ مَارَّا ڒْعسْكَارْ ن سِيذِي زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا.

⁴¹ E aconteceu que, ao final dos quatrocentos e trinta anos, aconteceu nesse exato dia, que todos os exércitos do SENHOR saíram da terra do Egito.

⁴² ثَانِيثَا أَقَا-ت ذ إِشْثْ ن دْجِيرثْ إِتّْخصَّا أَذْ ثتّْوَاحْضَا إِ ڒوْقَارْ إِ سِيذِي، مَاغَارْ نتَّا إِنْذهْ إِ-ثنْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا. دْجِيڒثْ-أَ ثَانِيثَا، أَقَا-ت إِ سِيذِي. إِتّْخصَّا أَذْ ثتّْوَاحْذَا زِي مَارَّا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، ذِي مَارَّا جِّيڒَاثْ نْسنْ.

⁴² Esta é uma noite a ser bem observada para o SENHOR por tê-los tirado do Egito; esta é aquela noite do SENHOR a ser observada por todos os filhos de Israel nas suas gerações.

⁴³ إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا ذ هَارُونْ: ”ذ ثَا ذ ثَاوْصيّثْ خْ ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو: وَارْ زَّايسْ إِتّتّْ مِّيسْ ن ؤُبَارَّانِي،

⁴³ E o SENHOR disse a Moisés e a Arão: Esta é a ordenança da Páscoa: Nenhum estrangeiro comerá dela,

⁴⁴ مَاشَا كُوڒْ إِسْمغْ إِمّسْغنْ زڭْ إِجّْ ن ورْيَازْ س نُّوقَارْثْ، إِزمَّارْ أَذْ زَّايسْ يشّْ، مَاڒَا ثْخثْنذْ أَسْ.

⁴⁴ mas o servo de cada homem comprado por dinheiro, depois que o tiveres circuncidado, dela comerá.

⁴⁵ أَمْعزّبْ ذ ؤُشوَّاڒْ وَارْ زَّايسْ تّتّنْ شَا.

⁴⁵ O estrangeiro e o servo assalariado não comerão dela.

⁴⁶ أَذْ إِتّْوَاشّْ ذِي ثَادَّارْثْ ذ إِشْثْ ؤُ وَارْ إِتّفّغْ وَالُو زڭْ ويْسُومْ نِّي غَارْ بَارَّا ن ثَادَّارْثْ ؤُشَا وَارْ زَّايسْ إِتَّارژِّي ؤُڒَا ذ إِجّْ ن يِيغسْ.

⁴⁶ Em uma casa se deverá comê-la; não levarás coisa alguma da carne para fora da casa, nem quebrareis seu osso.

⁴⁷ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ ن إِسْرَائِيل أَذْ ثڭّْ أَمنِّي.

⁴⁷ Toda a congregação de Israel deverá celebrá-la.

⁴⁸ مَاڒَا شَا ن ؤُبَارَّانِي إِنّوْجوْ-د غَاركْ ؤُشَا إِخْسْ أَذْ إِسّوْجذْ ثَاغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو إِ سِيذِي، إِتّْخصَّا أَذْ إِتّْوَاخْثنْ كُوڒْ أَرْيَازْ نِّي غَارسْ إِدْجَانْ. ڒخْذنِّي أَذْ د-إِقَارّبْ، أَذْ ت إِسّوْجذْ، ؤُشَا أَذْ يِيڒِي أَمْ ونِّي د-إِخڒْقنْ ذِي ثمُّورْثْ. مَاشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ زڭْ إِنِّي وَارْ إِخْثِيننْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ زَّايسْ يشّْ.

⁴⁸ E quando um estrangeiro se hospedar contigo e quiser celebrar a Páscoa do SENHOR, que todo o homem seja circuncidado, e depois, que ele se aproxime e a celebre. E ele será como aquele que é nascido na terra; porquanto nenhum incircuncidado comerá dela.

⁴⁹ أَذْ ذِينْ يِيڒِي إِجّْ ن ؤُزرْفْ إِ ونِّي د-إِخڒْقنْ ذِي ثمُّورْثْ ؤُ إِ ؤُبَارَّانْ إِ إِزدّْغنْ جَارْ أَومْ أَمْ ؤُبَارَّانِي.“

⁴⁹ Uma lei haverá para o que é nascido na terra, e para o estrangeiro que peregrinar entre vós.

⁵⁰ ؤُشَا مَارَّا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ڭِّينْ أَمْ مَامّشْ ذ أَسنْ يُومُورْ مُوسَا ذ هَارُونْ، أَمُّو إِ ت ڭِّينْ.

⁵⁰ Assim fizeram todos os filhos de Israel; conforme o SENHOR havia ordenado a Moisés e a Arão, assim fizeram.

⁵¹ ؤُشَا إِمْسَارْ ذڭْ وَاسّْ نِّي سِيمَانْثْ نّسْ إِسُّوفُّوغْ سِيذِي أَيْثْ ن إِسْرَائِيل زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا أَمْ تّْوَاستّْفنْ نِيثْنِي عْلَاحْسَابْ إِسذِّييّنْ ن ڒْعسْكَارْ نْسنْ.

⁵¹ E aconteceu que, no mesmo dia, o SENHOR tirou os filhos de Israel da terra do Egito, por seus exércitos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Êxodo 12 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →