Êxodo 12

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ إِسِّيوڒْ سِيذِي أَكْ-ذ مُوسَا ذ هَارُونْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، إِنَّا:

¹ Ora, o Senhor falou a Moisés e a Arão na terra do Egito, dizendo:

² ”أَيُورْ-أَ أَذْ أَومْ يِيڒِي ذ أَزدْجِيفْ ن إِيُورنْ. أَذْ أَومْ يِيڒِي وَا إِ كنِّيوْ ذ أَمزْوَارُو ن إِيُورنْ ن ؤُسڭّْوَاسْ.

² Este mês será para vós o princípio dos meses; este vos será o primeiro dos meses do ano.

³ سِيوڒْ غَارْ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ ن إِسْرَائِيل، إِنِي: ’ذڭْ وَاسّْ وِيسّْعشْرَا أَذْ إِكْسِي كُوڒْ إِجّْ إِ يِيخفْ نّسْ إِجّْ ن يزْمَارْ خْ مَارَّا ڒَْادْجْ ن ثَادَّارْثْ إِ د-إِقَّارْصنْ زڭْ إِبَابَاثنْ، إِجّْ ن يزْمَارْ خْ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ.

³ Falai a toda a congregação de Israel, dizendo: Ao décimo dia deste mês tomará cada um para si um cordeiro, segundo as casas dos pais, um cordeiro para cada família.

⁴ مَاشَا مَاڒَا رَادْجْ ن ثَادَّارْثْ ثُوغَا إِمْژِي إِ يزْمَارْ، خنِّي إِتّْخصَّا أَذْ إِكْسِي أَكْ-ذ وَاجَّارْ نّسْ يُوذْسنْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ عْلَاحْسَابْ ڒْْقدّْ ن إِوْذَانْ. زِي جِّيهثْ ن يزْمَارْ أَذْ ثوْثمْ ڒحْسَابْ إِ مِينْ غَا يشّْ كُوڒْ إِجّنْ.

⁴ Mas se a família for pequena demais para um cordeiro, tomá-lo-á juntamente com o vizinho mais próximo de sua casa, conforme o número de almas; conforme ao comer de cada um, fareis a conta para o cordeiro.

⁵ أَذْ يِيڒِي ذ إِزْمَارْ إِشْنَانْ قَاعْ، أَوْثمْ ن إِجّْ ن ؤُسڭّْوَاسْ. أَذْ ث ثكْسِيمْ زڭْ إِحُوڒِييّنْ نِيغْ زڭْ إِغَايْضنْ.

⁵ O cordeiro, ou cabrito, será sem defeito, macho de um ano, o qual tomareis das ovelhas ou das cabras,

⁶ أَذْ ث ثْخمّْڒمْ أَڒْ أَسّْ أَرْبعْطَاشْ زڭْ ؤُيُورْ-أَ ؤُشَا أَذْ أَسْ إِغَارْصْ مَارَّا أَڭْرَاوْ ن ثْمسْمُونْثْ ن إِسْرَائِيل جَارْ بدُّو ن وزْينْ ن وَاسّْ أَڒْ د-ثوْضَا ثْمذِّيثْ.

⁶ e o guardareis até o décimo quarto dia deste mês; e toda a assembléia da congregação de Israel o matará à tardinha:

⁷ أَذْ كْسِينْ شَا زڭْ إِذَامّنْ ؤُشَا أَذْ ث ڭّنْ خْ ثْنَاينْ ن ڒضْرُوفْ إِ إِدْجَانْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ ن ثوَّارْثْ ؤُ خْ ثْنبْذَاثْ سنّجْ إِ ثوَّارْثْ ن ثُوذْرِينْ مَانِي ث غَا شّنْ.

⁷ Tomarão do sangue, e pô-lo-ão em ambos os umbrais e na verga da porta, nas casas em que o comerem.

⁸ أَذْ شّنْ أَيْسُومْ ذِي دْجِيڒثْ نِّي، أَيْسُومْ إِشنّْفنْ غَارْ ثْمسِّي أَكْ-ذ وغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ. أَذْ ث شّنْ س ڒبْزَارْ يَارْزڭْ.

⁸ E naquela noite comerão a carne assada ao fogo, com pães ázimos; com ervas amargosas a comerão.

⁹ وَارْ ث تّتّمْ شَا ذ أَزِيزَا نِيغْ ينْوَانْ ذڭْ وَامَانْ، مَاشَا مْغِيرْ مَاڒَا إِتّْوَاشنّفْ ذِي ثْمسِّي، أَكْ-ذ ؤُزدْجِيفْ نّسْ ذ إِضَارنْ نّسْ ذ وَاذَانْ نّسْ.

⁹ Não comereis dele cru, nem cozido em água, mas sim assado ao fogo; a sua cabeça com as suas pernas e com a sua fressura.

¹⁰ وَارْ زَّايسْ تّجِّيمْ وَالُو غَارْ صّْبحْ، مَاشَا مِينْ زَّايسْ غَا إِقِّيمنْ غَارْ صّْبحْ، إِتّْخصَّا كنِّيوْ أَذْ ث ثْشمْضمْ ذِي ثْمسِّي.

¹⁰ Nada dele deixareis até pela manhã; mas o que dele ficar até pela manhã, queimá-lo-eis no fogo.

¹¹ أَمُّو إِ ذ أَومْ إِتّْخصَّا أَذْ ث ثشّمْ: ثَاجْعِينَّا نْومْ أَذْ ثِيڒِي ثبْيسْ، سَانْذَالِييَاثْ نْومْ ذڭْ إِضَارنْ نْومْ ؤُ ثَاغَّارْشْثْ نْومْ ذڭْ ؤُفُوسْ نْومْ ؤُشَا أَذْ ث ثشّمْ ذغْيَا. أَقَا-ث ذ \+bdit ثَاغَارْصْثْ ن\+bdit* ؤُسعْذُو ن سِيذِي.

¹¹ Assim pois o comereis: Os vossos lombos cingidos, os vossos sapatos nos pés, e o vosso cajado na mão; e o comereis apressadamente; esta é a páscoa do Senhor.

¹² مِينْزِي ذِي دْجِيڒثْ-أَ، نشّْ أَذْ عْذُوغْ خْ ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا ؤُشَا أَذْ وْثغْ كُوڒْ أَمنْزُو ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، أَمُّو ذڭْ إِوْذَانْ ؤُڒَا ذِي ڒْمَاڒْ، ؤُشَا أَذْ سِّيوْضغْ ڒحْكَامَاثْ إِنُو خْ مَارَّا إِربِّيثنْ ن مِيصْرَا، نشّْ ذ سِيذِي!

¹² Porque naquela noite passarei pela terra do Egito, e ferirei todos os primogênitos na terra do Egito, tanto dos homens como dos animais; e sobre todos os deuses do Egito executarei juízos; eu sou o Senhor.

¹³ ؤُشَا إِذَامّنْ أَذْ أَومْ إِڒِينْ ذ إِشْثْ ن ڒعْڒَامثْ خْ ثُوذْرِينْ مَانِي ثْزدّْغمْ كنِّيوْ. مَاڒَا ژْرِيغْ إِذَامّنْ، أَذْ خَاومْ عْذُوغْ. وَارْ ثتِّيڒِي جّْرِيحشْثْ إِنقّنْ جَارْ أَومْ، خْمِي غَا وْثغْ ثَامُّورْثْ ن مِيصْرَا.

¹³ Mas o sangue vos será por sinal nas casas em que estiverdes; vendo eu o sangue, passarei por cima de vós, e não haverá entre vós praga para vos destruir, quando eu ferir a terra do Egito. :

¹⁴ أَسّْ-أَ أَذْ أَومْ يِيڒِي ذ إِجّْ ن وَاسّْ إِ ڒِيذَارثْ ؤُشَا أَذْ زَّايسْ ثْعيّْذمْ إِ سِيذِي. أَقَا-ت ذ إِشْثْ ن ثوْصيّثْ إِ ڒبْذَا إِ مَارَّا جِّيڒَاثْ نْومْ، حِيمَا أَذْ زَّايسْ ثْعيّْذمْ.

¹⁴ E este dia vos será por memorial, e celebrá-lo-eis por festa ao Senhor; através das vossas gerações o celebrareis por estatuto perpétuo.

¹⁵ سبْعَا ن وُوسَّانْ أَذْ ثشّمْ أَغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ. نِيشَانْ ذڭْ وَاسّْ أَمزْوَارُو أَذْ ثسُّوفّْغمْ أَنْثُونْ زِي ثُوذْرِينْ نْومْ، مِينْزِي مَانْ ونْ إِ غَا إِشّنْ شَا س ونْثُونْ، زڭْ وَاسّْ أَمزْوَارُو أَڒْ أَسّْ وِيسّْ سبْعَا، بْنَاذمْ نِّي أَذْ إِتّْوَاقسّْ زِي إِسْرَائِيل.

¹⁵ Por sete dias comereis pães ázimos; logo ao primeiro dia tirareis o fermento das vossas casas, porque qualquer que comer pão levedado, entre o primeiro e o sétimo dia, esse será cortado de Israel.

¹⁶ ذڭْ وَاسّْ أَمزْوَارُو أَذْ يِيڒِي إِجّْ ن ؤُمُونِي إِقدّْسنْ ؤُشَا عَاوذْ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ سبْعَا أَذْ ذِينْ يِيڒِي إِجّْ ن ؤُمُونِي إِقدّْسنْ. ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْخذْمثْ وَارْ ثتّْوَاڭّْ شَا ذڭْ وُوسَّانْ نِّي. مْغِيرْ مِينْ غَا يشّْ كُوڒْ إِجّْ، ذ مَانْ أَيَا وَاهَا إِعدّڒْ أَذْ زَّايْومْ إِتّْوَاسّوْجذْ.

¹⁶ E ao primeiro dia haverá uma santa convocação; também ao sétimo dia tereis uma santa convocação; neles não se fará trabalho algum, senão o que diz respeito ao que cada um houver de comer; somente isso poderá ser feito por vós.

¹⁷ أَذْ ثحْضَامْ ڒْْعِيذْ ن وغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ، مِينْزِي ذڭْ وَاسّْ نِّي أَقَا سُّوفّْغغْ-د كنِّيوْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا. أَذْ ثحْضَامْ أَسّْ-أَ ذِي مَارَّا جِّيڒَاثْ نْومْ، أَقَا-ت ذ إِشْثْ ن ثوْصيّثْ إِ ڒبْذَا.

¹⁷ Guardareis, pois, a festa dos pães ázimos, porque nesse mesmo dia tirei vossos exércitos da terra do Egito; pelo que guardareis este dia através das vossas gerações por estatuto perpétuo.

¹⁸ ذڭْ ؤُيُورْ أَمزْوَارُو، ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ أَرْبعْطَاشْ ن ؤُيُورْ، ذِي دْجِيڒثْ، أَذْ ثشّمْ أَغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ أَڒْ دْجِيڒثْ ن وَاسّْ وَاحِيثْ ؤُ-عِيشْرِينْ زڭْ ؤُيُورْ.

¹⁸ No primeiro mês, aos catorze dias do mês, à tarde, comereis pães ázimos até vinte e um do mês à tarde.

¹⁹ سبْعَا ن وُوسَّانْ وَارْ إِتّْوِيفِّي ونْثُونْ ذِي ثُوذْرِينْ نْومْ، مِينْزِي مَانْ ونْ إِ غَا إِشّنْ زِي مِينْ إِدْجَانْ س ونْثُونْ، مَا ذ أَبَارَّانِي نِيغْ ذ مِّيسْ ن ثمُّورْثْ، بْنَاذمْ نِّي أَذْ إِتّْوَاقسّْ زِي ثْمسْمُونْثْ ن إِسْرَائِيل.

¹⁹ Por sete dias não se ache fermento algum nas vossas casas; porque qualquer que comer pão levedado, esse será cortado da congregação de Israel, tanto o peregrino como o natural da terra.

²⁰ وَارْ تّتّمْ وَالُو زِي مِينْ إِدْجَانْ س ونْثُونْ. ذِي مَارَّا ثِيزدَّاغْ نْومْ أَذْ ثشّمْ أَغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ.‘ “

²⁰ Nenhuma coisa levedada comereis; em todas as vossas habitações comereis pães ázimos.

²¹ إِڒَاغَا مُوسَا إِ مَارَّا إِمْغَارنْ ن إِسْرَائِيل، إِنَّا أَسنْ: ”طّْفمْ، كْسِيمْ إِجّنْ زڭْ وُودْجِي إِ يِيخفْ نْومْ، إِ ڒَادْجَاثْ نْومْ ؤُ غَارْصمْ ث إِ ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو.

²¹ Chamou, pois, Moisés todos os anciãos de Israel, e disse-lhes: Ide e tomai-vos cordeiros segundo as vossas famílias, e imolai a páscoa.

²² طّْفمْ إِشْثْ ن ثْقبِّيضْثْ ن ثْعلْدْجثْ، سْغضْسمْ ت ذڭْ إِذَامّنْ نِّي إِدْجَانْ ذِي طّبْصِي،غمْسنْ خنِّي زڭْ إِذَامّنْ إِ إِدْجَانْ ذِي طّبْصِي خْ ثْنبْذَاثْ سنّجْ إِ ثوَّارْثْ ؤُ خْ ثْنَاينْ ن ڒضْرُوفْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ ن ثوَّارْثْ. أَڒْ صّْبحْ وَارْ إِتّفّغْ ؤُڒَا ذ إِجّنْ زَّايْومْ زِي ثوَّارْثْ ن ثَادَّارْثْ نّسْ.

²² Então tomareis um molho de hissopo, embebê-lo-eis no sangue que estiver na bacia e marcareis com ele a verga da porta e os dois umbrais; mas nenhum de vós sairá da porta da sua casa até pela manhã.

²³ سِيذِي أَذْ إِژْوَا خْ ثمُّورْثْ، مَاحنْذْ أَذْ إِوّثْ إِمِيصْرِييّنْ، مَاشَا خْمِي غَا إِژَارْ إِذَامّنْ خْ ثْنبْذَاثْ ن نّجْ ؤُ خْ ثْنَاينْ ن ڒضْرُوفْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ ن ثوَّارْثْ، خنِّي أَذْ إِعْذُو سِيذِي ثَاوَّارْثْ نِّي، وَارْ إِتّجِّي أَمْثحَّايْ أَذْ يَاذفْ غَارْ ثُوذْرِينْ نْومْ، حِيمَا أَذْ إِوّثْ.

²³ Porque o Senhor passará para ferir aos egípcios; e, ao ver o sangue na verga da porta e em ambos os umbrais, o Senhor passará aquela porta, e não deixará o destruidor entrar em vossas casas para vos ferir.

²⁴ حْضَامْ أَوَاڒْ-أَ إِ نِّيغْ، أَقَا ذ ثوْصيّثْ إِ شكْ ؤُ إِ إِحنْجِيرنْ نّشْ إِ ڒبْذَا.

²⁴ Portanto guardareis isto por estatuto para vós e para vossos filhos, para sempre.

²⁵ أَذْ يِيڒِي، خْمِي غَا ثَاذْفمْ غَارْ ثمُّورْثْ ثنِّي ذ أَومْ غَا يوْشْ سِيذِي، أَمْ مَامّشْ إِنَّا نتَّا، أَذْ ثحْضَامْ أَعْبَاذْ-أَ ن ڒِيذَارثْ.

²⁵ Quando, pois, tiverdes entrado na terra que o Senhor vos dará, como tem prometido, guardareis este culto.

²⁶ ؤُشَا خْ مِينِّي ذ أَومْ غَا إِنِينْ إِحنْجِيرنْ نْومْ: ’مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي وعْبَاذْ-أَ ن ڒِيذَارثْ إِ كنِّيوْ؟‘،

²⁶ E quando vossos filhos vos perguntarem: Que quereis dizer com este culto?

²⁷ خنِّي أَذْ ثِينِيمْ: ’أَقَا ذ ثَاغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو إِ سِيذِي ونِّي إِعْذُونْ خْ ثُوذْرِينْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ذِي مِيصْرَا، ؤُمِي إِوْثَا إِمِيصْرِييّنْ ؤُشَا إِفكّْ ثُوذْرِينْ نّغْ.‘ “ ڒخْذنِّي يُوضَارْ ڒْڭنْسْ ؤُشَا بنْذْقنْ نِيثْنِي.

²⁷ Respondereis: Este é o sacrifício da páscoa do Senhor, que passou as casas dos filhos de Israel no Egito, quando feriu os egípcios, e livrou as nossas casas. Então o povo inclinou-se e adorou.

²⁸ رُوحنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ؤُشَا ڭِّينْ أَمْ مَامّشْ ثنْ يُومُورْ سِيذِي إِ مُوسَا ذ هَارُونْ ؤُ أَمُّو إِ ت ڭِّينْ.

²⁸ E foram os filhos de Israel, e fizeram isso; como o Senhor ordenara a Moisés e a Arão, assim fizeram.

²⁹ ثُوغَا غَارْ وزْينْ ن دْجِيڒثْ \+bdit ؤُمِي\+bdit* إِوْثَا سِيذِي مَارَّا إِمنْزَا ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا \+bdit س ڒْموْثْ\+bdit*، زڭْ ؤُمنْزُو ن فِيرْعُونْ، ونِّي إِقِّيمنْ خْ ڒْعَارْشْ نّسْ، أَڒْ أَمنْزُو ن ؤُمحْبُوسْ إِ إِدْجَانْ ذِي ڒحْبسْ، ؤُڒَا ذ مَارَّا إِمنْزَا ن ڒبْهَايمْ.

²⁹ E aconteceu que à meia-noite o Senhor feriu todos os primogênitos na terra do Egito, desde o primogênito de Faraó, que se assentava em seu trono, até o primogênito do cativo que estava no cárcere, e todos os primogênitos dos animais.

³⁰ إِكَّارْ فِيرْعُونْ ذِي دْجِيڒثْ نِّي، نتَّا ذ مَارَّا إِمْسخَّارنْ نّسْ ذ مَارَّا إِمِيصْرِييّنْ ؤُشَا ثُوغَا ذِينْ إِشْثْ ن ثْغُويِّيثْ ثمْغَارْ مِينْزِي وَارْ ثُوغِي ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ مَانِي وَارْ إِدْجِي ؤُمتِّينْ.

³⁰ E Faraó levantou-se de noite, ele e todos os seus servos, e todos os egípcios; e fez-se grande clamor no Egito, porque não havia casa em que não houvesse um morto.

³¹ ؤُشَا إِڒَاغَا-د إِ مُوسَا ذ هَارُونْ س دْجِيڒثْ، إِنَّا: ”كَّارمْ، ثفّْغمْ زِي ڒْوسْطْ ن ڒْڭنْسْ إِنُو، كنِّيوْ جْمِيعْ أَكْ-ذ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، رُوحمْ، ثْعبْذمْ سِيذِي، أَمْ مَامّشْ ثنَّامْ كنِّيوْ.

³¹ Então Faraó chamou Moisés e Arão de noite, e disse: Levantai-vos, saí do meio do meu povo, tanto vós como os filhos de Israel; e ide servir ao Senhor, como tendes dito.

³² أَوْيمْ ؤُدْجِي نْومْ ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ نْومْ، أَمْ مَامّشْ ثنَّامْ. رُوحمْ، مَاشَا تّْزَاوْڭغْ كنِّيوْ، بَارْكمْ أَيِي نشّْ عَاوذْ!“

³² Levai também convosco os vossos rebanhos e o vosso gado, como tendes dito; e ide, e abençoai-me também a mim.

³³ زيَّارنْ إِمِيصْرِييّنْ أَطَّاسْ خْ ڒْڭنْسْ، مَاحنْذْ نِيثْنِي أَذْ فّْغنْ س ؤُقدْجقْ زِي ثمُّورْثْ، مِينْزِي إِمِيصْرِييّنْ نَّانْ: ”أَقَا نشِّينْ مَارَّا ذ إِمتَّانْ!“

³³ E os egípcios apertavam ao povo, e apressando-se por lançá-los da terra; porque diziam: Estamos todos mortos.

³⁴ ؤُشَا يِيوِي ڒْڭنْسْ أَرشْثِي نّسْ قْبڒْ مَا غَا إِنْضُو ؤُشَا ثِيبقْيِينْ نّْضنْ ثنْثْ جَارْ وَارُّوضْ نْسنْ خْ طْغَارْضِينْ نْسنْ.

³⁴ Ao que o povo tomou a massa, antes que ela levedasse, e as amassadeiras atadas e em seus vestidos, sobre os ombros.

³⁵ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ڭِّينْ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ إِ ذ أَسنْ إِنَّا مُوسَا، تَّارنْ ڒقْشُوعْ ن نُّوقَارْثْ ذ وُورغْ ذ وَارُّوضْ زڭْ إِمِيصْرِييّنْ.

³⁵ Fizeram, pois, os filhos de Israel conforme a palavra de Moisés, e pediram aos egípcios jóias de prata, e jóias de ouro, e vestidos.

³⁶ سِيذِي إِوْشَا ڒْڭنْسْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ ن إِمِيصْرِييّنْ، وْشِينْ أَسنْ مِينْ تَّارنْ، ؤُ أَمُّو إِ كشّْضنْ نِيثْنِي إِمِيصْرِييّنْ.

³⁶ E o Senhor deu ao povo graça aos olhos dos egípcios, de modo que estes lhe davam o que pedia; e despojaram aos egípcios.

³⁷ فسْينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل إِقِيضَانْ نْسنْ، ؤُيُورنْ زِي رَاعَامْسِيسْ غَارْ سُوكُّوثْ، ثُوغَا أَثنْ عْڒَاحَاڒْ ذِي ستَّا-مْيَاثْ-أَڒفْ خْ إِضَارنْ، تّْوَاحسْبنْ إِرْيَازنْ وَاهَا، بْڒَا إِحنْجِيرنْ.

³⁷ Assim viajaram os filhos de Israel de a Ramessés a Sucote, cerca de seiscentos mil homens de pé, sem contar as crianças.

³⁸ إِڭعّذْ أَكِيذْسنْ إِجّْ ن ؤُبَارُّو ذ أَمقّْرَانْ ن عْڒَامْ كُوڒْ إِوْذَانْ، خنِّي عَاوذْ ؤُدْجِي ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ، أَقَا-ت ذ إِشْثْ ن ثْحِيمَارْثْ ثمْغَارْ أَطَّاسْ.

³⁸ Também subiu com eles uma grande mistura de gente; e, em rebanhos e manadas, uma grande quantidade de gado.

³⁹ س وَارشْثِي إِ كِيذْسنْ د-إِوْينْ زِي مِيصْرَا ڭّْوِينْ ثِيفْضِيرِينْ بْڒَا أَنْثُونْ، مِينْزِي ثُوغَا عَاذْ وَارْ إِسْمِيمْ، مِينْزِي ؤُژّْڒنْ خَاسنْ-د زِي مِيصْرَا ؤُ وَارْ زمَّارنْ أَذْ بدّنْ مَاحنْذْ أَذْ أَريّْحنْ ؤُ وَارْ سّْوجْذنْ مَاشَّا إِ وبْرِيذْ إِ يِيخفْ نْسنْ.

³⁹ E cozeram bolos ázimos da massa que levaram do Egito, porque ela não se tinha levedado, porquanto foram lançados do Egito; e não puderam deter-se, nem haviam preparado comida.

⁴⁰ ثُوغَا ڒْْمِيجَاڒْ ن ثْزذِّيغْثْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ذِي مِيصْرَا، ڒْْمِيجَارْ إِ ذِينْ إِزذْغنْ، أَربْعَا-مْيَا ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن إِسڭّْوُوسَا.

⁴⁰ Ora, o tempo que os filhos de Israel moraram no Egito foi de quatrocentos e trinta anos.

⁴¹ غَارْ ؤُنڭَّارْ ن أَربْعَا-مْيَا ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن إِسڭّْوُوسَا، ذڭْ وَاسّْ نِّي سِيمَانْثْ نّسْ، فّْغنْ مَارَّا ڒْعسْكَارْ ن سِيذِي زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا.

⁴¹ E aconteceu que, ao fim de quatrocentos e trinta anos, naquele mesmo dia, todos os exércitos do Senhor saíram da terra do Egito.

⁴² ثَانِيثَا أَقَا-ت ذ إِشْثْ ن دْجِيرثْ إِتّْخصَّا أَذْ ثتّْوَاحْضَا إِ ڒوْقَارْ إِ سِيذِي، مَاغَارْ نتَّا إِنْذهْ إِ-ثنْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا. دْجِيڒثْ-أَ ثَانِيثَا، أَقَا-ت إِ سِيذِي. إِتّْخصَّا أَذْ ثتّْوَاحْذَا زِي مَارَّا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، ذِي مَارَّا جِّيڒَاثْ نْسنْ.

⁴² Esta é uma noite que se deve guardar ao Senhor, porque os tirou da terra do Egito; esta é a noite do Senhor, que deve ser guardada por todos os filhos de Israel através das suas gerações.

⁴³ إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا ذ هَارُونْ: ”ذ ثَا ذ ثَاوْصيّثْ خْ ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو: وَارْ زَّايسْ إِتّتّْ مِّيسْ ن ؤُبَارَّانِي،

⁴³ Disse mais o Senhor a Moisés e a Arão: Esta é a ordenança da páscoa; nenhum, estrangeiro comerá dela;

⁴⁴ مَاشَا كُوڒْ إِسْمغْ إِمّسْغنْ زڭْ إِجّْ ن ورْيَازْ س نُّوقَارْثْ، إِزمَّارْ أَذْ زَّايسْ يشّْ، مَاڒَا ثْخثْنذْ أَسْ.

⁴⁴ mas todo escravo comprado por dinheiro, depois que o houveres circuncidado, comerá dela.

⁴⁵ أَمْعزّبْ ذ ؤُشوَّاڒْ وَارْ زَّايسْ تّتّنْ شَا.

⁴⁵ O forasteiro e o assalariado não comerão dela.

⁴⁶ أَذْ إِتّْوَاشّْ ذِي ثَادَّارْثْ ذ إِشْثْ ؤُ وَارْ إِتّفّغْ وَالُو زڭْ ويْسُومْ نِّي غَارْ بَارَّا ن ثَادَّارْثْ ؤُشَا وَارْ زَّايسْ إِتَّارژِّي ؤُڒَا ذ إِجّْ ن يِيغسْ.

⁴⁶ Numa só casa se comerá o cordeiro; não levareis daquela carne fora da casa nem lhe quebrareis osso algum.

⁴⁷ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ ن إِسْرَائِيل أَذْ ثڭّْ أَمنِّي.

⁴⁷ Toda a congregação de Israel a observará.

⁴⁸ مَاڒَا شَا ن ؤُبَارَّانِي إِنّوْجوْ-د غَاركْ ؤُشَا إِخْسْ أَذْ إِسّوْجذْ ثَاغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو إِ سِيذِي، إِتّْخصَّا أَذْ إِتّْوَاخْثنْ كُوڒْ أَرْيَازْ نِّي غَارسْ إِدْجَانْ. ڒخْذنِّي أَذْ د-إِقَارّبْ، أَذْ ت إِسّوْجذْ، ؤُشَا أَذْ يِيڒِي أَمْ ونِّي د-إِخڒْقنْ ذِي ثمُّورْثْ. مَاشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ زڭْ إِنِّي وَارْ إِخْثِيننْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ زَّايسْ يشّْ.

⁴⁸ Quando, porém, algum estrangeiro peregrinar entre vós e quiser celebrar a páscoa ao Senhor, circuncidem-se todos os seus varões; então se chegará e a celebrará, e será como o natural da terra; mas nenhum incircunciso comerá dela.

⁴⁹ أَذْ ذِينْ يِيڒِي إِجّْ ن ؤُزرْفْ إِ ونِّي د-إِخڒْقنْ ذِي ثمُّورْثْ ؤُ إِ ؤُبَارَّانْ إِ إِزدّْغنْ جَارْ أَومْ أَمْ ؤُبَارَّانِي.“

⁴⁹ Haverá uma mesma lei para o natural e para o estrangeiro que peregrinar entre vós.

⁵⁰ ؤُشَا مَارَّا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ڭِّينْ أَمْ مَامّشْ ذ أَسنْ يُومُورْ مُوسَا ذ هَارُونْ، أَمُّو إِ ت ڭِّينْ.

⁵⁰ Assim, pois, fizeram todos os filhos de Israel; como o Senhor ordenara a Moisés e a Arão, assim fizeram.

⁵¹ ؤُشَا إِمْسَارْ ذڭْ وَاسّْ نِّي سِيمَانْثْ نّسْ إِسُّوفُّوغْ سِيذِي أَيْثْ ن إِسْرَائِيل زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا أَمْ تّْوَاستّْفنْ نِيثْنِي عْلَاحْسَابْ إِسذِّييّنْ ن ڒْعسْكَارْ نْسنْ.

⁵¹ E naquele mesmo dia o Senhor tirou os filhos de Israel da terra do Egito, segundo os seus exércitos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Êxodo 12 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →