Êxodo 12
rifa (RIFA) vs ARC
1 إِسِّيوڒْ سِيذِي أَكْ-ذ مُوسَا ذ هَارُونْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، إِنَّا:
1 E falou o Senhor a Moisés e a Arão na terra do Egito, dizendo:
2 ”أَيُورْ-أَ أَذْ أَومْ يِيڒِي ذ أَزدْجِيفْ ن إِيُورنْ. أَذْ أَومْ يِيڒِي وَا إِ كنِّيوْ ذ أَمزْوَارُو ن إِيُورنْ ن ؤُسڭّْوَاسْ.
2 Este mesmo mês vos será o princípio dos meses; este vos será o primeiro dos meses do ano.
3 سِيوڒْ غَارْ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ ن إِسْرَائِيل، إِنِي: ’ذڭْ وَاسّْ وِيسّْعشْرَا أَذْ إِكْسِي كُوڒْ إِجّْ إِ يِيخفْ نّسْ إِجّْ ن يزْمَارْ خْ مَارَّا ڒَْادْجْ ن ثَادَّارْثْ إِ د-إِقَّارْصنْ زڭْ إِبَابَاثنْ، إِجّْ ن يزْمَارْ خْ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ.
3 Falai a toda a congregação de Israel, dizendo: Aos dez deste mês, tome cada um para si um cordeiro, segundo as casas dos pais, um cordeiro para cada casa.
4 مَاشَا مَاڒَا رَادْجْ ن ثَادَّارْثْ ثُوغَا إِمْژِي إِ يزْمَارْ، خنِّي إِتّْخصَّا أَذْ إِكْسِي أَكْ-ذ وَاجَّارْ نّسْ يُوذْسنْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ عْلَاحْسَابْ ڒْْقدّْ ن إِوْذَانْ. زِي جِّيهثْ ن يزْمَارْ أَذْ ثوْثمْ ڒحْسَابْ إِ مِينْ غَا يشّْ كُوڒْ إِجّنْ.
4 Mas, se a família for pequena para um cordeiro, então, tome um só com seu vizinho perto de sua casa, conforme o número das almas; conforme o comer de cada um, fareis a conta para o cordeiro.
5 أَذْ يِيڒِي ذ إِزْمَارْ إِشْنَانْ قَاعْ، أَوْثمْ ن إِجّْ ن ؤُسڭّْوَاسْ. أَذْ ث ثكْسِيمْ زڭْ إِحُوڒِييّنْ نِيغْ زڭْ إِغَايْضنْ.
5 O cordeiro, ou cabrito, será sem mácula, um macho de um ano, o qual tomareis das ovelhas ou das cabras
6 أَذْ ث ثْخمّْڒمْ أَڒْ أَسّْ أَرْبعْطَاشْ زڭْ ؤُيُورْ-أَ ؤُشَا أَذْ أَسْ إِغَارْصْ مَارَّا أَڭْرَاوْ ن ثْمسْمُونْثْ ن إِسْرَائِيل جَارْ بدُّو ن وزْينْ ن وَاسّْ أَڒْ د-ثوْضَا ثْمذِّيثْ.
6 e o guardareis até ao décimo quarto dia deste mês, e todo o ajuntamento da congregação de Israel o sacrificará à tarde.
7 أَذْ كْسِينْ شَا زڭْ إِذَامّنْ ؤُشَا أَذْ ث ڭّنْ خْ ثْنَاينْ ن ڒضْرُوفْ إِ إِدْجَانْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ ن ثوَّارْثْ ؤُ خْ ثْنبْذَاثْ سنّجْ إِ ثوَّارْثْ ن ثُوذْرِينْ مَانِي ث غَا شّنْ.
7 E tomarão do sangue e pô-lo-ão em ambas as ombreiras e na verga da porta, nas casas em que o comerem.
8 أَذْ شّنْ أَيْسُومْ ذِي دْجِيڒثْ نِّي، أَيْسُومْ إِشنّْفنْ غَارْ ثْمسِّي أَكْ-ذ وغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ. أَذْ ث شّنْ س ڒبْزَارْ يَارْزڭْ.
8 E naquela noite comerão a carne assada no fogo, com pães asmos; com ervas amargosas a comerão.
9 وَارْ ث تّتّمْ شَا ذ أَزِيزَا نِيغْ ينْوَانْ ذڭْ وَامَانْ، مَاشَا مْغِيرْ مَاڒَا إِتّْوَاشنّفْ ذِي ثْمسِّي، أَكْ-ذ ؤُزدْجِيفْ نّسْ ذ إِضَارنْ نّسْ ذ وَاذَانْ نّسْ.
9 Não comereis dele nada cru, nem cozido em água, senão assado ao fogo; a cabeça com os pés e com a fressura.
10 وَارْ زَّايسْ تّجِّيمْ وَالُو غَارْ صّْبحْ، مَاشَا مِينْ زَّايسْ غَا إِقِّيمنْ غَارْ صّْبحْ، إِتّْخصَّا كنِّيوْ أَذْ ث ثْشمْضمْ ذِي ثْمسِّي.
10 E nada dele deixareis até pela manhã; mas o que dele ficar até pela manhã, queimareis no fogo.
11 أَمُّو إِ ذ أَومْ إِتّْخصَّا أَذْ ث ثشّمْ: ثَاجْعِينَّا نْومْ أَذْ ثِيڒِي ثبْيسْ، سَانْذَالِييَاثْ نْومْ ذڭْ إِضَارنْ نْومْ ؤُ ثَاغَّارْشْثْ نْومْ ذڭْ ؤُفُوسْ نْومْ ؤُشَا أَذْ ث ثشّمْ ذغْيَا. أَقَا-ث ذ \+bdit ثَاغَارْصْثْ ن\+bdit* ؤُسعْذُو ن سِيذِي.
11 Assim, pois, o comereis: os vossos lombos cingidos, os vossos sapatos nos pés, e o vosso cajado na mão; e o comereis apressadamente; esta é a Páscoa do Senhor .
12 مِينْزِي ذِي دْجِيڒثْ-أَ، نشّْ أَذْ عْذُوغْ خْ ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا ؤُشَا أَذْ وْثغْ كُوڒْ أَمنْزُو ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، أَمُّو ذڭْ إِوْذَانْ ؤُڒَا ذِي ڒْمَاڒْ، ؤُشَا أَذْ سِّيوْضغْ ڒحْكَامَاثْ إِنُو خْ مَارَّا إِربِّيثنْ ن مِيصْرَا، نشّْ ذ سِيذِي!
12 E eu passarei pela terra do Egito esta noite e ferirei todo primogênito na terra do Egito, desde os homens até aos animais; e sobre todos os deuses do Egito farei juízos. Eu sou o Senhor .
13 ؤُشَا إِذَامّنْ أَذْ أَومْ إِڒِينْ ذ إِشْثْ ن ڒعْڒَامثْ خْ ثُوذْرِينْ مَانِي ثْزدّْغمْ كنِّيوْ. مَاڒَا ژْرِيغْ إِذَامّنْ، أَذْ خَاومْ عْذُوغْ. وَارْ ثتِّيڒِي جّْرِيحشْثْ إِنقّنْ جَارْ أَومْ، خْمِي غَا وْثغْ ثَامُّورْثْ ن مِيصْرَا.
13 E aquele sangue vos será por sinal nas casas em que estiverdes; vendo eu sangue, passarei por cima de vós, e não haverá entre vós praga de mortandade, quando eu ferir a terra do Egito.
14 أَسّْ-أَ أَذْ أَومْ يِيڒِي ذ إِجّْ ن وَاسّْ إِ ڒِيذَارثْ ؤُشَا أَذْ زَّايسْ ثْعيّْذمْ إِ سِيذِي. أَقَا-ت ذ إِشْثْ ن ثوْصيّثْ إِ ڒبْذَا إِ مَارَّا جِّيڒَاثْ نْومْ، حِيمَا أَذْ زَّايسْ ثْعيّْذمْ.
14 E este dia vos será por memória, e celebrá-lo-eis por festa ao Senhor ; nas vossas gerações o celebrareis por estatuto perpétuo.
15 سبْعَا ن وُوسَّانْ أَذْ ثشّمْ أَغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ. نِيشَانْ ذڭْ وَاسّْ أَمزْوَارُو أَذْ ثسُّوفّْغمْ أَنْثُونْ زِي ثُوذْرِينْ نْومْ، مِينْزِي مَانْ ونْ إِ غَا إِشّنْ شَا س ونْثُونْ، زڭْ وَاسّْ أَمزْوَارُو أَڒْ أَسّْ وِيسّْ سبْعَا، بْنَاذمْ نِّي أَذْ إِتّْوَاقسّْ زِي إِسْرَائِيل.
15 Sete dias comereis pães asmos; ao primeiro dia, tirareis o fermento das vossas casas; porque qualquer que comer pão levedado, desde o primeiro até ao sétimo dia, aquela alma será cortada de Israel.
16 ذڭْ وَاسّْ أَمزْوَارُو أَذْ يِيڒِي إِجّْ ن ؤُمُونِي إِقدّْسنْ ؤُشَا عَاوذْ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ سبْعَا أَذْ ذِينْ يِيڒِي إِجّْ ن ؤُمُونِي إِقدّْسنْ. ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْخذْمثْ وَارْ ثتّْوَاڭّْ شَا ذڭْ وُوسَّانْ نِّي. مْغِيرْ مِينْ غَا يشّْ كُوڒْ إِجّْ، ذ مَانْ أَيَا وَاهَا إِعدّڒْ أَذْ زَّايْومْ إِتّْوَاسّوْجذْ.
16 E, ao primeiro dia, haverá santa convocação; também, ao sétimo dia, tereis santa convocação; nenhuma obra se fará neles, senão o que cada alma houver de comer; isso somente aprontareis para vós.
17 أَذْ ثحْضَامْ ڒْْعِيذْ ن وغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ، مِينْزِي ذڭْ وَاسّْ نِّي أَقَا سُّوفّْغغْ-د كنِّيوْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا. أَذْ ثحْضَامْ أَسّْ-أَ ذِي مَارَّا جِّيڒَاثْ نْومْ، أَقَا-ت ذ إِشْثْ ن ثوْصيّثْ إِ ڒبْذَا.
17 Guardai, pois, a Festa dos Pães Asmos, porque naquele mesmo dia tirei vossos exércitos da terra do Egito; pelo que guardareis este dia nas vossas gerações por estatuto perpétuo.
18 ذڭْ ؤُيُورْ أَمزْوَارُو، ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ أَرْبعْطَاشْ ن ؤُيُورْ، ذِي دْجِيڒثْ، أَذْ ثشّمْ أَغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ أَڒْ دْجِيڒثْ ن وَاسّْ وَاحِيثْ ؤُ-عِيشْرِينْ زڭْ ؤُيُورْ.
18 No primeiro mês, aos catorze dias do mês, à tarde, comereis pães asmos até vinte e um do mês à tarde.
19 سبْعَا ن وُوسَّانْ وَارْ إِتّْوِيفِّي ونْثُونْ ذِي ثُوذْرِينْ نْومْ، مِينْزِي مَانْ ونْ إِ غَا إِشّنْ زِي مِينْ إِدْجَانْ س ونْثُونْ، مَا ذ أَبَارَّانِي نِيغْ ذ مِّيسْ ن ثمُّورْثْ، بْنَاذمْ نِّي أَذْ إِتّْوَاقسّْ زِي ثْمسْمُونْثْ ن إِسْرَائِيل.
19 Por sete dias não se ache nenhum fermento nas vossas casas; porque qualquer que comer pão levedado, aquela alma será cortada da congregação de Israel, assim o estrangeiro como o natural da terra.
20 وَارْ تّتّمْ وَالُو زِي مِينْ إِدْجَانْ س ونْثُونْ. ذِي مَارَّا ثِيزدَّاغْ نْومْ أَذْ ثشّمْ أَغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ.‘ “
20 Nenhuma coisa levedada comereis; em todas as vossas habitações comereis pães asmos.
21 إِڒَاغَا مُوسَا إِ مَارَّا إِمْغَارنْ ن إِسْرَائِيل، إِنَّا أَسنْ: ”طّْفمْ، كْسِيمْ إِجّنْ زڭْ وُودْجِي إِ يِيخفْ نْومْ، إِ ڒَادْجَاثْ نْومْ ؤُ غَارْصمْ ث إِ ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو.
21 Chamou, pois, Moisés a todos os anciãos de Israel e disse-lhes: Escolhei, e tomai vós cordeiros para vossas famílias, e sacrificai a Páscoa.
22 طّْفمْ إِشْثْ ن ثْقبِّيضْثْ ن ثْعلْدْجثْ، سْغضْسمْ ت ذڭْ إِذَامّنْ نِّي إِدْجَانْ ذِي طّبْصِي،غمْسنْ خنِّي زڭْ إِذَامّنْ إِ إِدْجَانْ ذِي طّبْصِي خْ ثْنبْذَاثْ سنّجْ إِ ثوَّارْثْ ؤُ خْ ثْنَاينْ ن ڒضْرُوفْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ ن ثوَّارْثْ. أَڒْ صّْبحْ وَارْ إِتّفّغْ ؤُڒَا ذ إِجّنْ زَّايْومْ زِي ثوَّارْثْ ن ثَادَّارْثْ نّسْ.
22 Então, tomai um molho de hissopo, e molhai-o no sangue que estiver na bacia, e lançai na verga da porta, e em ambas as ombreiras, do sangue que estiver na bacia; porém nenhum de vós saia da porta da sua casa até à manhã.
23 سِيذِي أَذْ إِژْوَا خْ ثمُّورْثْ، مَاحنْذْ أَذْ إِوّثْ إِمِيصْرِييّنْ، مَاشَا خْمِي غَا إِژَارْ إِذَامّنْ خْ ثْنبْذَاثْ ن نّجْ ؤُ خْ ثْنَاينْ ن ڒضْرُوفْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ ن ثوَّارْثْ، خنِّي أَذْ إِعْذُو سِيذِي ثَاوَّارْثْ نِّي، وَارْ إِتّجِّي أَمْثحَّايْ أَذْ يَاذفْ غَارْ ثُوذْرِينْ نْومْ، حِيمَا أَذْ إِوّثْ.
23 Porque o Senhor passará para ferir aos egípcios, porém, quando vir o sangue na verga da porta e em ambas as ombreiras, o Senhor passará aquela porta e não deixará ao destruidor entrar em vossas casas para vos ferir.
24 حْضَامْ أَوَاڒْ-أَ إِ نِّيغْ، أَقَا ذ ثوْصيّثْ إِ شكْ ؤُ إِ إِحنْجِيرنْ نّشْ إِ ڒبْذَا.
24 Portanto, guardai isto por estatuto para vós e para vossos filhos, para sempre.
25 أَذْ يِيڒِي، خْمِي غَا ثَاذْفمْ غَارْ ثمُّورْثْ ثنِّي ذ أَومْ غَا يوْشْ سِيذِي، أَمْ مَامّشْ إِنَّا نتَّا، أَذْ ثحْضَامْ أَعْبَاذْ-أَ ن ڒِيذَارثْ.
25 E acontecerá que, quando entrardes na terra que o Senhor vos dará, como tem dito, guardareis este culto.
26 ؤُشَا خْ مِينِّي ذ أَومْ غَا إِنِينْ إِحنْجِيرنْ نْومْ: ’مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي وعْبَاذْ-أَ ن ڒِيذَارثْ إِ كنِّيوْ؟‘،
26 E acontecerá que, quando vossos filhos vos disserem: Que culto é este vosso?
27 خنِّي أَذْ ثِينِيمْ: ’أَقَا ذ ثَاغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو إِ سِيذِي ونِّي إِعْذُونْ خْ ثُوذْرِينْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ذِي مِيصْرَا، ؤُمِي إِوْثَا إِمِيصْرِييّنْ ؤُشَا إِفكّْ ثُوذْرِينْ نّغْ.‘ “ ڒخْذنِّي يُوضَارْ ڒْڭنْسْ ؤُشَا بنْذْقنْ نِيثْنِي.
27 Então, direis: Este é o sacrifício da Páscoa ao Senhor , que passou as casas dos filhos de Israel no Egito, quando feriu aos egípcios e livrou as nossas casas. Então, o povo inclinou-se e adorou.
28 رُوحنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ؤُشَا ڭِّينْ أَمْ مَامّشْ ثنْ يُومُورْ سِيذِي إِ مُوسَا ذ هَارُونْ ؤُ أَمُّو إِ ت ڭِّينْ.
28 E foram os filhos de Israel e fizeram isso; como o Senhor ordenara a Moisés e a Arão, assim fizeram.
29 ثُوغَا غَارْ وزْينْ ن دْجِيڒثْ \+bdit ؤُمِي\+bdit* إِوْثَا سِيذِي مَارَّا إِمنْزَا ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا \+bdit س ڒْموْثْ\+bdit*، زڭْ ؤُمنْزُو ن فِيرْعُونْ، ونِّي إِقِّيمنْ خْ ڒْعَارْشْ نّسْ، أَڒْ أَمنْزُو ن ؤُمحْبُوسْ إِ إِدْجَانْ ذِي ڒحْبسْ، ؤُڒَا ذ مَارَّا إِمنْزَا ن ڒبْهَايمْ.
29 E aconteceu, à meia-noite, que o Senhor feriu todos os primogênitos na terra do Egito, desde o primogênito de Faraó, que se sentava em seu trono, até ao primogênito do cativo que estava no cárcere, e todos os primogênitos dos animais.
30 إِكَّارْ فِيرْعُونْ ذِي دْجِيڒثْ نِّي، نتَّا ذ مَارَّا إِمْسخَّارنْ نّسْ ذ مَارَّا إِمِيصْرِييّنْ ؤُشَا ثُوغَا ذِينْ إِشْثْ ن ثْغُويِّيثْ ثمْغَارْ مِينْزِي وَارْ ثُوغِي ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ مَانِي وَارْ إِدْجِي ؤُمتِّينْ.
30 E Faraó levantou-se de noite, ele, e todos os seus servos, e todos os egípcios; e havia grande clamor no Egito, porque não havia casa em que não houvesse um morto.
31 ؤُشَا إِڒَاغَا-د إِ مُوسَا ذ هَارُونْ س دْجِيڒثْ، إِنَّا: ”كَّارمْ، ثفّْغمْ زِي ڒْوسْطْ ن ڒْڭنْسْ إِنُو، كنِّيوْ جْمِيعْ أَكْ-ذ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، رُوحمْ، ثْعبْذمْ سِيذِي، أَمْ مَامّشْ ثنَّامْ كنِّيوْ.
31 Então, chamou a Moisés e a Arão de noite e disse: Levantai-vos, saí do meio do meu povo, tanto vós como os filhos de Israel; e ide, servi ao Senhor , como tendes dito.
32 أَوْيمْ ؤُدْجِي نْومْ ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ نْومْ، أَمْ مَامّشْ ثنَّامْ. رُوحمْ، مَاشَا تّْزَاوْڭغْ كنِّيوْ، بَارْكمْ أَيِي نشّْ عَاوذْ!“
32 Levai também convosco vossas ovelhas e vossas vacas, como tendes dito; e ide e abençoai-me também a mim.
33 زيَّارنْ إِمِيصْرِييّنْ أَطَّاسْ خْ ڒْڭنْسْ، مَاحنْذْ نِيثْنِي أَذْ فّْغنْ س ؤُقدْجقْ زِي ثمُّورْثْ، مِينْزِي إِمِيصْرِييّنْ نَّانْ: ”أَقَا نشِّينْ مَارَّا ذ إِمتَّانْ!“
33 E os egípcios apertavam ao povo, apressando-se para lançá-los da terra; porque diziam: Todos seremos mortos.
34 ؤُشَا يِيوِي ڒْڭنْسْ أَرشْثِي نّسْ قْبڒْ مَا غَا إِنْضُو ؤُشَا ثِيبقْيِينْ نّْضنْ ثنْثْ جَارْ وَارُّوضْ نْسنْ خْ طْغَارْضِينْ نْسنْ.
34 E o povo tomou a sua massa, antes que levedasse, e as suas amassadeiras atadas em suas vestes, sobre seus ombros.
35 أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ڭِّينْ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ إِ ذ أَسنْ إِنَّا مُوسَا، تَّارنْ ڒقْشُوعْ ن نُّوقَارْثْ ذ وُورغْ ذ وَارُّوضْ زڭْ إِمِيصْرِييّنْ.
35 Fizeram, pois, os filhos de Israel conforme a palavra de Moisés e pediram aos egípcios vasos de prata, e vasos de ouro, e vestes.
36 سِيذِي إِوْشَا ڒْڭنْسْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ ن إِمِيصْرِييّنْ، وْشِينْ أَسنْ مِينْ تَّارنْ، ؤُ أَمُّو إِ كشّْضنْ نِيثْنِي إِمِيصْرِييّنْ.
36 E o Senhor deu graça ao povo em os olhos dos egípcios, e estes emprestavam-lhes, e eles despojavam os egípcios.
37 فسْينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل إِقِيضَانْ نْسنْ، ؤُيُورنْ زِي رَاعَامْسِيسْ غَارْ سُوكُّوثْ، ثُوغَا أَثنْ عْڒَاحَاڒْ ذِي ستَّا-مْيَاثْ-أَڒفْ خْ إِضَارنْ، تّْوَاحسْبنْ إِرْيَازنْ وَاهَا، بْڒَا إِحنْجِيرنْ.
37 Assim, partiram os filhos de Israel de Ramessés para Sucote, coisa de seiscentos mil de pé, somente de varões, sem contar os meninos.
38 إِڭعّذْ أَكِيذْسنْ إِجّْ ن ؤُبَارُّو ذ أَمقّْرَانْ ن عْڒَامْ كُوڒْ إِوْذَانْ، خنِّي عَاوذْ ؤُدْجِي ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ، أَقَا-ت ذ إِشْثْ ن ثْحِيمَارْثْ ثمْغَارْ أَطَّاسْ.
38 E subiu também com eles uma mistura de gente, e ovelhas, e vacas, uma grande multidão de gado.
39 س وَارشْثِي إِ كِيذْسنْ د-إِوْينْ زِي مِيصْرَا ڭّْوِينْ ثِيفْضِيرِينْ بْڒَا أَنْثُونْ، مِينْزِي ثُوغَا عَاذْ وَارْ إِسْمِيمْ، مِينْزِي ؤُژّْڒنْ خَاسنْ-د زِي مِيصْرَا ؤُ وَارْ زمَّارنْ أَذْ بدّنْ مَاحنْذْ أَذْ أَريّْحنْ ؤُ وَارْ سّْوجْذنْ مَاشَّا إِ وبْرِيذْ إِ يِيخفْ نْسنْ.
39 E cozeram bolos asmos da massa que levaram do Egito, porque não se tinha levedado, porquanto foram lançados do Egito; e não se puderam deter, nem prepararam comida.
40 ثُوغَا ڒْْمِيجَاڒْ ن ثْزذِّيغْثْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ذِي مِيصْرَا، ڒْْمِيجَارْ إِ ذِينْ إِزذْغنْ، أَربْعَا-مْيَا ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن إِسڭّْوُوسَا.
40 O tempo que os filhos de Israel habitaram no Egito foi de quatrocentos e trinta anos.
41 غَارْ ؤُنڭَّارْ ن أَربْعَا-مْيَا ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن إِسڭّْوُوسَا، ذڭْ وَاسّْ نِّي سِيمَانْثْ نّسْ، فّْغنْ مَارَّا ڒْعسْكَارْ ن سِيذِي زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا.
41 E aconteceu que, passados os quatrocentos e trinta anos, naquele mesmo dia, todos os exércitos do Senhor saíram da terra do Egito.
42 ثَانِيثَا أَقَا-ت ذ إِشْثْ ن دْجِيرثْ إِتّْخصَّا أَذْ ثتّْوَاحْضَا إِ ڒوْقَارْ إِ سِيذِي، مَاغَارْ نتَّا إِنْذهْ إِ-ثنْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا. دْجِيڒثْ-أَ ثَانِيثَا، أَقَا-ت إِ سِيذِي. إِتّْخصَّا أَذْ ثتّْوَاحْذَا زِي مَارَّا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، ذِي مَارَّا جِّيڒَاثْ نْسنْ.
42 Esta noite se guardará ao Senhor , porque nela os tirou da terra do Egito; esta é a noite do Senhor , que devem guardar todos os filhos de Israel nas suas gerações.
43 إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا ذ هَارُونْ: ”ذ ثَا ذ ثَاوْصيّثْ خْ ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو: وَارْ زَّايسْ إِتّتّْ مِّيسْ ن ؤُبَارَّانِي،
43 Disse mais o Senhor a Moisés e a Arão: Esta é a ordenança da Páscoa; nenhum filho de estrangeiro comerá dela.
44 مَاشَا كُوڒْ إِسْمغْ إِمّسْغنْ زڭْ إِجّْ ن ورْيَازْ س نُّوقَارْثْ، إِزمَّارْ أَذْ زَّايسْ يشّْ، مَاڒَا ثْخثْنذْ أَسْ.
44 Porém todo servo de qualquer, comprado por dinheiro, depois que o houveres circuncidado, então, comerá dela.
45 أَمْعزّبْ ذ ؤُشوَّاڒْ وَارْ زَّايسْ تّتّنْ شَا.
45 O estrangeiro e o assalariado não comerão dela.
46 أَذْ إِتّْوَاشّْ ذِي ثَادَّارْثْ ذ إِشْثْ ؤُ وَارْ إِتّفّغْ وَالُو زڭْ ويْسُومْ نِّي غَارْ بَارَّا ن ثَادَّارْثْ ؤُشَا وَارْ زَّايسْ إِتَّارژِّي ؤُڒَا ذ إِجّْ ن يِيغسْ.
46 Numa casa se comerá; não levarás daquela carne fora da casa, nem dela quebrareis osso.
47 مَارَّا ثَامسْمُونْثْ ن إِسْرَائِيل أَذْ ثڭّْ أَمنِّي.
47 Toda a congregação de Israel o fará.
48 مَاڒَا شَا ن ؤُبَارَّانِي إِنّوْجوْ-د غَاركْ ؤُشَا إِخْسْ أَذْ إِسّوْجذْ ثَاغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو إِ سِيذِي، إِتّْخصَّا أَذْ إِتّْوَاخْثنْ كُوڒْ أَرْيَازْ نِّي غَارسْ إِدْجَانْ. ڒخْذنِّي أَذْ د-إِقَارّبْ، أَذْ ت إِسّوْجذْ، ؤُشَا أَذْ يِيڒِي أَمْ ونِّي د-إِخڒْقنْ ذِي ثمُّورْثْ. مَاشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ زڭْ إِنِّي وَارْ إِخْثِيننْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ زَّايسْ يشّْ.
48 Porém, se algum estrangeiro se hospedar contigo e quiser celebrar a Páscoa ao Senhor , seja-lhe circuncidado todo macho, e, então, chegará a celebrá-la, e será como o natural da terra; mas nenhum incircunciso comerá dela.
49 أَذْ ذِينْ يِيڒِي إِجّْ ن ؤُزرْفْ إِ ونِّي د-إِخڒْقنْ ذِي ثمُّورْثْ ؤُ إِ ؤُبَارَّانْ إِ إِزدّْغنْ جَارْ أَومْ أَمْ ؤُبَارَّانِي.“
49 Uma mesma lei haja para o natural e para o estrangeiro que peregrinar entre vós.
50 ؤُشَا مَارَّا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ڭِّينْ أَمْ مَامّشْ ذ أَسنْ يُومُورْ مُوسَا ذ هَارُونْ، أَمُّو إِ ت ڭِّينْ.
50 E todos os filhos de Israel o fizeram; como o Senhor ordenara a Moisés e a Arão, assim fizeram.
51 ؤُشَا إِمْسَارْ ذڭْ وَاسّْ نِّي سِيمَانْثْ نّسْ إِسُّوفُّوغْ سِيذِي أَيْثْ ن إِسْرَائِيل زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا أَمْ تّْوَاستّْفنْ نِيثْنِي عْلَاحْسَابْ إِسذِّييّنْ ن ڒْعسْكَارْ نْسنْ.
51 E aconteceu, naquele mesmo dia, que o Senhor tirou os filhos de Israel da terra do Egito, segundo os seus exércitos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.