Êxodo 12
rifa (RIFA) vs ACF
1 إِسِّيوڒْ سِيذِي أَكْ-ذ مُوسَا ذ هَارُونْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، إِنَّا:
1 E falou o Senhor a Moisés e a Arão na terra do Egito, dizendo:
2 ”أَيُورْ-أَ أَذْ أَومْ يِيڒِي ذ أَزدْجِيفْ ن إِيُورنْ. أَذْ أَومْ يِيڒِي وَا إِ كنِّيوْ ذ أَمزْوَارُو ن إِيُورنْ ن ؤُسڭّْوَاسْ.
2 Este mesmo mês vos será o princípio dos meses; este vos será o primeiro dos meses do ano.
3 سِيوڒْ غَارْ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ ن إِسْرَائِيل، إِنِي: ’ذڭْ وَاسّْ وِيسّْعشْرَا أَذْ إِكْسِي كُوڒْ إِجّْ إِ يِيخفْ نّسْ إِجّْ ن يزْمَارْ خْ مَارَّا ڒَْادْجْ ن ثَادَّارْثْ إِ د-إِقَّارْصنْ زڭْ إِبَابَاثنْ، إِجّْ ن يزْمَارْ خْ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ.
3 Falai a toda a congregação de Israel, dizendo: Aos dez deste mês tome cada um para si um cordeiro, segundo as casas dos pais, um cordeiro para cada família.
4 مَاشَا مَاڒَا رَادْجْ ن ثَادَّارْثْ ثُوغَا إِمْژِي إِ يزْمَارْ، خنِّي إِتّْخصَّا أَذْ إِكْسِي أَكْ-ذ وَاجَّارْ نّسْ يُوذْسنْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ عْلَاحْسَابْ ڒْْقدّْ ن إِوْذَانْ. زِي جِّيهثْ ن يزْمَارْ أَذْ ثوْثمْ ڒحْسَابْ إِ مِينْ غَا يشّْ كُوڒْ إِجّنْ.
4 Mas se a família for pequena para um cordeiro, então tome um só com seu vizinho perto de sua casa, conforme o número das almas; cada um conforme ao seu comer, fareis a conta conforme ao cordeiro.
5 أَذْ يِيڒِي ذ إِزْمَارْ إِشْنَانْ قَاعْ، أَوْثمْ ن إِجّْ ن ؤُسڭّْوَاسْ. أَذْ ث ثكْسِيمْ زڭْ إِحُوڒِييّنْ نِيغْ زڭْ إِغَايْضنْ.
5 O cordeiro, ou cabrito, será sem mácula, um macho de um ano, o qual tomareis das ovelhas ou das cabras.
6 أَذْ ث ثْخمّْڒمْ أَڒْ أَسّْ أَرْبعْطَاشْ زڭْ ؤُيُورْ-أَ ؤُشَا أَذْ أَسْ إِغَارْصْ مَارَّا أَڭْرَاوْ ن ثْمسْمُونْثْ ن إِسْرَائِيل جَارْ بدُّو ن وزْينْ ن وَاسّْ أَڒْ د-ثوْضَا ثْمذِّيثْ.
6 E o guardareis até ao décimo quarto dia deste mês, e todo o ajuntamento da congregação de Israel o sacrificará à tarde.
7 أَذْ كْسِينْ شَا زڭْ إِذَامّنْ ؤُشَا أَذْ ث ڭّنْ خْ ثْنَاينْ ن ڒضْرُوفْ إِ إِدْجَانْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ ن ثوَّارْثْ ؤُ خْ ثْنبْذَاثْ سنّجْ إِ ثوَّارْثْ ن ثُوذْرِينْ مَانِي ث غَا شّنْ.
7 E tomarão do sangue, e pô-lo-ão em ambas as ombreiras, e na verga da porta, nas casas em que o comerem.
8 أَذْ شّنْ أَيْسُومْ ذِي دْجِيڒثْ نِّي، أَيْسُومْ إِشنّْفنْ غَارْ ثْمسِّي أَكْ-ذ وغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ. أَذْ ث شّنْ س ڒبْزَارْ يَارْزڭْ.
8 E naquela noite comerão a carne assada no fogo, com pães ázimos; com ervas amargosas a comerão.
9 وَارْ ث تّتّمْ شَا ذ أَزِيزَا نِيغْ ينْوَانْ ذڭْ وَامَانْ، مَاشَا مْغِيرْ مَاڒَا إِتّْوَاشنّفْ ذِي ثْمسِّي، أَكْ-ذ ؤُزدْجِيفْ نّسْ ذ إِضَارنْ نّسْ ذ وَاذَانْ نّسْ.
9 Não comereis dele cru, nem cozido em água, senão assado no fogo, a sua cabeça com os seus pés e com a sua fressura.
10 وَارْ زَّايسْ تّجِّيمْ وَالُو غَارْ صّْبحْ، مَاشَا مِينْ زَّايسْ غَا إِقِّيمنْ غَارْ صّْبحْ، إِتّْخصَّا كنِّيوْ أَذْ ث ثْشمْضمْ ذِي ثْمسِّي.
10 E nada dele deixareis até amanhã; mas o que dele ficar até amanhã, queimareis no fogo.
11 أَمُّو إِ ذ أَومْ إِتّْخصَّا أَذْ ث ثشّمْ: ثَاجْعِينَّا نْومْ أَذْ ثِيڒِي ثبْيسْ، سَانْذَالِييَاثْ نْومْ ذڭْ إِضَارنْ نْومْ ؤُ ثَاغَّارْشْثْ نْومْ ذڭْ ؤُفُوسْ نْومْ ؤُشَا أَذْ ث ثشّمْ ذغْيَا. أَقَا-ث ذ \+bdit ثَاغَارْصْثْ ن\+bdit* ؤُسعْذُو ن سِيذِي.
11 Assim pois o comereis: Os vossos lombos cingidos, os vossos sapatos nos pés, e o vosso cajado na mão; e o comereis apressadamente; esta é a páscoa do Senhor.
12 مِينْزِي ذِي دْجِيڒثْ-أَ، نشّْ أَذْ عْذُوغْ خْ ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا ؤُشَا أَذْ وْثغْ كُوڒْ أَمنْزُو ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، أَمُّو ذڭْ إِوْذَانْ ؤُڒَا ذِي ڒْمَاڒْ، ؤُشَا أَذْ سِّيوْضغْ ڒحْكَامَاثْ إِنُو خْ مَارَّا إِربِّيثنْ ن مِيصْرَا، نشّْ ذ سِيذِي!
12 E eu passarei pela terra do Egito esta noite, e ferirei todo o primogênito na terra do Egito, desde os homens até aos animais; e em todos os deuses do Egito farei juízos. Eu sou o Senhor.
13 ؤُشَا إِذَامّنْ أَذْ أَومْ إِڒِينْ ذ إِشْثْ ن ڒعْڒَامثْ خْ ثُوذْرِينْ مَانِي ثْزدّْغمْ كنِّيوْ. مَاڒَا ژْرِيغْ إِذَامّنْ، أَذْ خَاومْ عْذُوغْ. وَارْ ثتِّيڒِي جّْرِيحشْثْ إِنقّنْ جَارْ أَومْ، خْمِي غَا وْثغْ ثَامُّورْثْ ن مِيصْرَا.
13 E aquele sangue vos será por sinal nas casas em que estiverdes; vendo eu sangue, passarei por cima de vós, e não haverá entre vós praga de mortandade, quando eu ferir a terra do Egito.
14 أَسّْ-أَ أَذْ أَومْ يِيڒِي ذ إِجّْ ن وَاسّْ إِ ڒِيذَارثْ ؤُشَا أَذْ زَّايسْ ثْعيّْذمْ إِ سِيذِي. أَقَا-ت ذ إِشْثْ ن ثوْصيّثْ إِ ڒبْذَا إِ مَارَّا جِّيڒَاثْ نْومْ، حِيمَا أَذْ زَّايسْ ثْعيّْذمْ.
14 E este dia vos será por memória, e celebrá-lo-eis por festa ao Senhor; nas vossas gerações o celebrareis por estatuto perpétuo.
15 سبْعَا ن وُوسَّانْ أَذْ ثشّمْ أَغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ. نِيشَانْ ذڭْ وَاسّْ أَمزْوَارُو أَذْ ثسُّوفّْغمْ أَنْثُونْ زِي ثُوذْرِينْ نْومْ، مِينْزِي مَانْ ونْ إِ غَا إِشّنْ شَا س ونْثُونْ، زڭْ وَاسّْ أَمزْوَارُو أَڒْ أَسّْ وِيسّْ سبْعَا، بْنَاذمْ نِّي أَذْ إِتّْوَاقسّْ زِي إِسْرَائِيل.
15 Sete dias comereis pães ázimos; ao primeiro dia tirareis o fermento das vossas casas; porque qualquer que comer pão levedado, desde o primeiro até ao sétimo dia, aquela alma será cortada de Israel.
16 ذڭْ وَاسّْ أَمزْوَارُو أَذْ يِيڒِي إِجّْ ن ؤُمُونِي إِقدّْسنْ ؤُشَا عَاوذْ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ سبْعَا أَذْ ذِينْ يِيڒِي إِجّْ ن ؤُمُونِي إِقدّْسنْ. ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْخذْمثْ وَارْ ثتّْوَاڭّْ شَا ذڭْ وُوسَّانْ نِّي. مْغِيرْ مِينْ غَا يشّْ كُوڒْ إِجّْ، ذ مَانْ أَيَا وَاهَا إِعدّڒْ أَذْ زَّايْومْ إِتّْوَاسّوْجذْ.
16 E ao primeiro dia haverá santa convocação; também ao sétimo dia tereis santa convocação; nenhuma obra se fará neles, senão o que cada alma houver de comer; isso somente aprontareis para vós.
17 أَذْ ثحْضَامْ ڒْْعِيذْ ن وغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ، مِينْزِي ذڭْ وَاسّْ نِّي أَقَا سُّوفّْغغْ-د كنِّيوْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا. أَذْ ثحْضَامْ أَسّْ-أَ ذِي مَارَّا جِّيڒَاثْ نْومْ، أَقَا-ت ذ إِشْثْ ن ثوْصيّثْ إِ ڒبْذَا.
17 Guardai pois a festa dos pães ázimos, porque naquele mesmo dia tirei vossos exércitos da terra do Egito; pelo que guardareis a este dia nas vossas gerações por estatuto perpétuo.
18 ذڭْ ؤُيُورْ أَمزْوَارُو، ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ أَرْبعْطَاشْ ن ؤُيُورْ، ذِي دْجِيڒثْ، أَذْ ثشّمْ أَغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ أَڒْ دْجِيڒثْ ن وَاسّْ وَاحِيثْ ؤُ-عِيشْرِينْ زڭْ ؤُيُورْ.
18 No primeiro mês, aos catorze dias do mês, à tarde, comereis pães ázimos até vinte e um do mês à tarde.
19 سبْعَا ن وُوسَّانْ وَارْ إِتّْوِيفِّي ونْثُونْ ذِي ثُوذْرِينْ نْومْ، مِينْزِي مَانْ ونْ إِ غَا إِشّنْ زِي مِينْ إِدْجَانْ س ونْثُونْ، مَا ذ أَبَارَّانِي نِيغْ ذ مِّيسْ ن ثمُّورْثْ، بْنَاذمْ نِّي أَذْ إِتّْوَاقسّْ زِي ثْمسْمُونْثْ ن إِسْرَائِيل.
19 Por sete dias não se ache nenhum fermento nas vossas casas; porque qualquer que comer pão levedado, aquela alma será cortada da congregação de Israel, assim o estrangeiro como o natural da terra.
20 وَارْ تّتّمْ وَالُو زِي مِينْ إِدْجَانْ س ونْثُونْ. ذِي مَارَّا ثِيزدَّاغْ نْومْ أَذْ ثشّمْ أَغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ.‘ “
20 Nenhuma coisa levedada comereis; em todas as vossas habitações comereis pães ázimos.
21 إِڒَاغَا مُوسَا إِ مَارَّا إِمْغَارنْ ن إِسْرَائِيل، إِنَّا أَسنْ: ”طّْفمْ، كْسِيمْ إِجّنْ زڭْ وُودْجِي إِ يِيخفْ نْومْ، إِ ڒَادْجَاثْ نْومْ ؤُ غَارْصمْ ث إِ ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو.
21 Chamou pois Moisés a todos os anciãos de Israel, e disse-lhes: Escolhei e tomai vós cordeiros para vossas famílias, e sacrificai a páscoa.
22 طّْفمْ إِشْثْ ن ثْقبِّيضْثْ ن ثْعلْدْجثْ، سْغضْسمْ ت ذڭْ إِذَامّنْ نِّي إِدْجَانْ ذِي طّبْصِي،غمْسنْ خنِّي زڭْ إِذَامّنْ إِ إِدْجَانْ ذِي طّبْصِي خْ ثْنبْذَاثْ سنّجْ إِ ثوَّارْثْ ؤُ خْ ثْنَاينْ ن ڒضْرُوفْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ ن ثوَّارْثْ. أَڒْ صّْبحْ وَارْ إِتّفّغْ ؤُڒَا ذ إِجّنْ زَّايْومْ زِي ثوَّارْثْ ن ثَادَّارْثْ نّسْ.
22 Então tomai um molho de hissopo, e molhai-o no sangue que estiver na bacia, e passai-o na verga da porta, e em ambas as ombreiras, do sangue que estiver na bacia; porém nenhum de vós saia da porta da sua casa até à manhã.
23 سِيذِي أَذْ إِژْوَا خْ ثمُّورْثْ، مَاحنْذْ أَذْ إِوّثْ إِمِيصْرِييّنْ، مَاشَا خْمِي غَا إِژَارْ إِذَامّنْ خْ ثْنبْذَاثْ ن نّجْ ؤُ خْ ثْنَاينْ ن ڒضْرُوفْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ ن ثوَّارْثْ، خنِّي أَذْ إِعْذُو سِيذِي ثَاوَّارْثْ نِّي، وَارْ إِتّجِّي أَمْثحَّايْ أَذْ يَاذفْ غَارْ ثُوذْرِينْ نْومْ، حِيمَا أَذْ إِوّثْ.
23 Porque o Senhor passará para ferir aos egípcios, porém quando vir o sangue na verga da porta, e em ambas as ombreiras, o Senhor passará aquela porta, e não deixará o destruidor entrar em vossas casas, para vos ferir.
24 حْضَامْ أَوَاڒْ-أَ إِ نِّيغْ، أَقَا ذ ثوْصيّثْ إِ شكْ ؤُ إِ إِحنْجِيرنْ نّشْ إِ ڒبْذَا.
24 Portanto guardai isto por estatuto para vós, e para vossos filhos para sempre.
25 أَذْ يِيڒِي، خْمِي غَا ثَاذْفمْ غَارْ ثمُّورْثْ ثنِّي ذ أَومْ غَا يوْشْ سِيذِي، أَمْ مَامّشْ إِنَّا نتَّا، أَذْ ثحْضَامْ أَعْبَاذْ-أَ ن ڒِيذَارثْ.
25 E acontecerá que, quando entrardes na terra que o Senhor vos dará, como tem dito, guardareis este culto.
26 ؤُشَا خْ مِينِّي ذ أَومْ غَا إِنِينْ إِحنْجِيرنْ نْومْ: ’مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي وعْبَاذْ-أَ ن ڒِيذَارثْ إِ كنِّيوْ؟‘،
26 E acontecerá que, quando vossos filhos vos disserem: Que culto é este?
27 خنِّي أَذْ ثِينِيمْ: ’أَقَا ذ ثَاغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو إِ سِيذِي ونِّي إِعْذُونْ خْ ثُوذْرِينْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ذِي مِيصْرَا، ؤُمِي إِوْثَا إِمِيصْرِييّنْ ؤُشَا إِفكّْ ثُوذْرِينْ نّغْ.‘ “ ڒخْذنِّي يُوضَارْ ڒْڭنْسْ ؤُشَا بنْذْقنْ نِيثْنِي.
27 Então direis: Este é o sacrifício da páscoa ao Senhor, que passou as casas dos filhos de Israel no Egito, quando feriu aos egípcios, e livrou as nossas casas. Então o povo inclinou-se, e adorou.
28 رُوحنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ؤُشَا ڭِّينْ أَمْ مَامّشْ ثنْ يُومُورْ سِيذِي إِ مُوسَا ذ هَارُونْ ؤُ أَمُّو إِ ت ڭِّينْ.
28 E foram os filhos de Israel, e fizeram isso como o Senhor ordenara a Moisés e a Arão, assim fizeram.
29 ثُوغَا غَارْ وزْينْ ن دْجِيڒثْ \+bdit ؤُمِي\+bdit* إِوْثَا سِيذِي مَارَّا إِمنْزَا ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا \+bdit س ڒْموْثْ\+bdit*، زڭْ ؤُمنْزُو ن فِيرْعُونْ، ونِّي إِقِّيمنْ خْ ڒْعَارْشْ نّسْ، أَڒْ أَمنْزُو ن ؤُمحْبُوسْ إِ إِدْجَانْ ذِي ڒحْبسْ، ؤُڒَا ذ مَارَّا إِمنْزَا ن ڒبْهَايمْ.
29 E aconteceu, à meia-noite, que o Senhor feriu a todos os primogênitos na terra do Egito, desde o primogênito de Faraó, que se sentava em seu trono, até ao primogênito do cativo que estava no cárcere, e todos os primogênitos dos animais.
30 إِكَّارْ فِيرْعُونْ ذِي دْجِيڒثْ نِّي، نتَّا ذ مَارَّا إِمْسخَّارنْ نّسْ ذ مَارَّا إِمِيصْرِييّنْ ؤُشَا ثُوغَا ذِينْ إِشْثْ ن ثْغُويِّيثْ ثمْغَارْ مِينْزِي وَارْ ثُوغِي ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ مَانِي وَارْ إِدْجِي ؤُمتِّينْ.
30 E Faraó levantou-se de noite, ele e todos os seus servos, e todos os egípcios; e havia grande clamor no Egito, porque não havia casa em que não houvesse um morto.
31 ؤُشَا إِڒَاغَا-د إِ مُوسَا ذ هَارُونْ س دْجِيڒثْ، إِنَّا: ”كَّارمْ، ثفّْغمْ زِي ڒْوسْطْ ن ڒْڭنْسْ إِنُو، كنِّيوْ جْمِيعْ أَكْ-ذ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، رُوحمْ، ثْعبْذمْ سِيذِي، أَمْ مَامّشْ ثنَّامْ كنِّيوْ.
31 Então chamou a Moisés e a Arão de noite, e disse: Levantai-vos, saí do meio do meu povo, tanto vós como os filhos de Israel; e ide, servi ao Senhor, como tendes dito.
32 أَوْيمْ ؤُدْجِي نْومْ ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ نْومْ، أَمْ مَامّشْ ثنَّامْ. رُوحمْ، مَاشَا تّْزَاوْڭغْ كنِّيوْ، بَارْكمْ أَيِي نشّْ عَاوذْ!“
32 Levai também convosco vossas ovelhas e vossas vacas, como tendes dito; e ide, e abençoai-me também a mim.
33 زيَّارنْ إِمِيصْرِييّنْ أَطَّاسْ خْ ڒْڭنْسْ، مَاحنْذْ نِيثْنِي أَذْ فّْغنْ س ؤُقدْجقْ زِي ثمُّورْثْ، مِينْزِي إِمِيصْرِييّنْ نَّانْ: ”أَقَا نشِّينْ مَارَّا ذ إِمتَّانْ!“
33 E os egípcios apertavam ao povo, apressando-se para lançá-los da terra; porque diziam: Todos seremos mortos.
34 ؤُشَا يِيوِي ڒْڭنْسْ أَرشْثِي نّسْ قْبڒْ مَا غَا إِنْضُو ؤُشَا ثِيبقْيِينْ نّْضنْ ثنْثْ جَارْ وَارُّوضْ نْسنْ خْ طْغَارْضِينْ نْسنْ.
34 E o povo tomou a sua massa, antes que levedasse, e as suas amassadeiras atadas em suas roupas sobre seus ombros.
35 أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ڭِّينْ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ إِ ذ أَسنْ إِنَّا مُوسَا، تَّارنْ ڒقْشُوعْ ن نُّوقَارْثْ ذ وُورغْ ذ وَارُّوضْ زڭْ إِمِيصْرِييّنْ.
35 Fizeram, pois, os filhos de Israel conforme à palavra de Moisés, e pediram aos egípcios jóias de prata, e jóias de ouro, e roupas.
36 سِيذِي إِوْشَا ڒْڭنْسْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ ن إِمِيصْرِييّنْ، وْشِينْ أَسنْ مِينْ تَّارنْ، ؤُ أَمُّو إِ كشّْضنْ نِيثْنِي إِمِيصْرِييّنْ.
36 E o Senhor deu ao povo graça aos olhos dos egípcios, e estes lhe davam o que pediam; e despojaram aos egípcios.
37 فسْينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل إِقِيضَانْ نْسنْ، ؤُيُورنْ زِي رَاعَامْسِيسْ غَارْ سُوكُّوثْ، ثُوغَا أَثنْ عْڒَاحَاڒْ ذِي ستَّا-مْيَاثْ-أَڒفْ خْ إِضَارنْ، تّْوَاحسْبنْ إِرْيَازنْ وَاهَا، بْڒَا إِحنْجِيرنْ.
37 Assim partiram os filhos de Israel de Ramessés para Sucote, cerca de seiscentos mil a pé, somente de homens, sem contar os meninos.
38 إِڭعّذْ أَكِيذْسنْ إِجّْ ن ؤُبَارُّو ذ أَمقّْرَانْ ن عْڒَامْ كُوڒْ إِوْذَانْ، خنِّي عَاوذْ ؤُدْجِي ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ، أَقَا-ت ذ إِشْثْ ن ثْحِيمَارْثْ ثمْغَارْ أَطَّاسْ.
38 E subiu também com eles muita mistura de gente, e ovelhas, e bois, uma grande quantidade de gado.
39 س وَارشْثِي إِ كِيذْسنْ د-إِوْينْ زِي مِيصْرَا ڭّْوِينْ ثِيفْضِيرِينْ بْڒَا أَنْثُونْ، مِينْزِي ثُوغَا عَاذْ وَارْ إِسْمِيمْ، مِينْزِي ؤُژّْڒنْ خَاسنْ-د زِي مِيصْرَا ؤُ وَارْ زمَّارنْ أَذْ بدّنْ مَاحنْذْ أَذْ أَريّْحنْ ؤُ وَارْ سّْوجْذنْ مَاشَّا إِ وبْرِيذْ إِ يِيخفْ نْسنْ.
39 E cozeram bolos ázimos da massa que levaram do Egito, porque não se tinha levedado, porquanto foram lançados do Egito; e não se puderam deter, nem prepararam comida.
40 ثُوغَا ڒْْمِيجَاڒْ ن ثْزذِّيغْثْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ذِي مِيصْرَا، ڒْْمِيجَارْ إِ ذِينْ إِزذْغنْ، أَربْعَا-مْيَا ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن إِسڭّْوُوسَا.
40 O tempo que os filhos de Israel habitaram no Egito foi de quatrocentos e trinta anos.
41 غَارْ ؤُنڭَّارْ ن أَربْعَا-مْيَا ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن إِسڭّْوُوسَا، ذڭْ وَاسّْ نِّي سِيمَانْثْ نّسْ، فّْغنْ مَارَّا ڒْعسْكَارْ ن سِيذِي زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا.
41 E aconteceu que, passados os quatrocentos e trinta anos, naquele mesmo dia, todos os exércitos do Senhor saíram da terra do Egito.
42 ثَانِيثَا أَقَا-ت ذ إِشْثْ ن دْجِيرثْ إِتّْخصَّا أَذْ ثتّْوَاحْضَا إِ ڒوْقَارْ إِ سِيذِي، مَاغَارْ نتَّا إِنْذهْ إِ-ثنْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا. دْجِيڒثْ-أَ ثَانِيثَا، أَقَا-ت إِ سِيذِي. إِتّْخصَّا أَذْ ثتّْوَاحْذَا زِي مَارَّا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، ذِي مَارَّا جِّيڒَاثْ نْسنْ.
42 Esta noite se guardará ao Senhor, porque nela os tirou da terra do Egito; esta é a noite do Senhor, que devem guardar todos os filhos de Israel nas suas gerações.
43 إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا ذ هَارُونْ: ”ذ ثَا ذ ثَاوْصيّثْ خْ ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو: وَارْ زَّايسْ إِتّتّْ مِّيسْ ن ؤُبَارَّانِي،
43 Disse mais o Senhor a Moisés e a Arão: Esta é a ordenança da páscoa: nenhum filho do estrangeiro comerá dela.
44 مَاشَا كُوڒْ إِسْمغْ إِمّسْغنْ زڭْ إِجّْ ن ورْيَازْ س نُّوقَارْثْ، إِزمَّارْ أَذْ زَّايسْ يشّْ، مَاڒَا ثْخثْنذْ أَسْ.
44 Porém todo o servo comprado por dinheiro, depois que o houveres circuncidado, então comerá dela.
45 أَمْعزّبْ ذ ؤُشوَّاڒْ وَارْ زَّايسْ تّتّنْ شَا.
45 O estrangeiro e o assalariado não comerão dela.
46 أَذْ إِتّْوَاشّْ ذِي ثَادَّارْثْ ذ إِشْثْ ؤُ وَارْ إِتّفّغْ وَالُو زڭْ ويْسُومْ نِّي غَارْ بَارَّا ن ثَادَّارْثْ ؤُشَا وَارْ زَّايسْ إِتَّارژِّي ؤُڒَا ذ إِجّْ ن يِيغسْ.
46 Numa casa se comerá; não levarás daquela carne fora da casa, nem dela quebrareis osso.
47 مَارَّا ثَامسْمُونْثْ ن إِسْرَائِيل أَذْ ثڭّْ أَمنِّي.
47 Toda a congregação de Israel o fará.
48 مَاڒَا شَا ن ؤُبَارَّانِي إِنّوْجوْ-د غَاركْ ؤُشَا إِخْسْ أَذْ إِسّوْجذْ ثَاغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو إِ سِيذِي، إِتّْخصَّا أَذْ إِتّْوَاخْثنْ كُوڒْ أَرْيَازْ نِّي غَارسْ إِدْجَانْ. ڒخْذنِّي أَذْ د-إِقَارّبْ، أَذْ ت إِسّوْجذْ، ؤُشَا أَذْ يِيڒِي أَمْ ونِّي د-إِخڒْقنْ ذِي ثمُّورْثْ. مَاشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ زڭْ إِنِّي وَارْ إِخْثِيننْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ زَّايسْ يشّْ.
48 Porém se algum estrangeiro se hospedar contigo e quiser celebrar a páscoa ao Senhor, seja-lhe circuncidado todo o homem, e então chegará a celebrá-la, e será como o natural da terra; mas nenhum incircunciso comerá dela.
49 أَذْ ذِينْ يِيڒِي إِجّْ ن ؤُزرْفْ إِ ونِّي د-إِخڒْقنْ ذِي ثمُّورْثْ ؤُ إِ ؤُبَارَّانْ إِ إِزدّْغنْ جَارْ أَومْ أَمْ ؤُبَارَّانِي.“
49 Uma mesma lei haja para o natural e para o estrangeiro que peregrinar entre vós.
50 ؤُشَا مَارَّا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ڭِّينْ أَمْ مَامّشْ ذ أَسنْ يُومُورْ مُوسَا ذ هَارُونْ، أَمُّو إِ ت ڭِّينْ.
50 E todos os filhos de Israel o fizeram; como o Senhor ordenara a Moisés e a Arão, assim fizeram.
51 ؤُشَا إِمْسَارْ ذڭْ وَاسّْ نِّي سِيمَانْثْ نّسْ إِسُّوفُّوغْ سِيذِي أَيْثْ ن إِسْرَائِيل زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا أَمْ تّْوَاستّْفنْ نِيثْنِي عْلَاحْسَابْ إِسذِّييّنْ ن ڒْعسْكَارْ نْسنْ.
51 E aconteceu naquele mesmo dia que o Senhor tirou os filhos de Israel da terra do Egito, segundo os seus exércitos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.