Êxodo 12

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ إِسِّيوڒْ سِيذِي أَكْ-ذ مُوسَا ذ هَارُونْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، إِنَّا:

¹ Disse o Senhor a Moisés e a Arão na terra do Egito:

² ”أَيُورْ-أَ أَذْ أَومْ يِيڒِي ذ أَزدْجِيفْ ن إِيُورنْ. أَذْ أَومْ يِيڒِي وَا إِ كنِّيوْ ذ أَمزْوَارُو ن إِيُورنْ ن ؤُسڭّْوَاسْ.

² Este mês vos será o principal dos meses; será o primeiro mês do ano.

³ سِيوڒْ غَارْ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ ن إِسْرَائِيل، إِنِي: ’ذڭْ وَاسّْ وِيسّْعشْرَا أَذْ إِكْسِي كُوڒْ إِجّْ إِ يِيخفْ نّسْ إِجّْ ن يزْمَارْ خْ مَارَّا ڒَْادْجْ ن ثَادَّارْثْ إِ د-إِقَّارْصنْ زڭْ إِبَابَاثنْ، إِجّْ ن يزْمَارْ خْ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ.

³ Falai a toda a congregação de Israel, dizendo: Aos dez deste mês, cada um tomará para si um cordeiro, segundo a casa dos pais, um cordeiro para cada família.

⁴ مَاشَا مَاڒَا رَادْجْ ن ثَادَّارْثْ ثُوغَا إِمْژِي إِ يزْمَارْ، خنِّي إِتّْخصَّا أَذْ إِكْسِي أَكْ-ذ وَاجَّارْ نّسْ يُوذْسنْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ عْلَاحْسَابْ ڒْْقدّْ ن إِوْذَانْ. زِي جِّيهثْ ن يزْمَارْ أَذْ ثوْثمْ ڒحْسَابْ إِ مِينْ غَا يشّْ كُوڒْ إِجّنْ.

⁴ Mas, se a família for pequena para um cordeiro, então, convidará ele o seu vizinho mais próximo, conforme o número das almas; conforme o que cada um puder comer, por aí calculareis quantos bastem para o cordeiro.

⁵ أَذْ يِيڒِي ذ إِزْمَارْ إِشْنَانْ قَاعْ، أَوْثمْ ن إِجّْ ن ؤُسڭّْوَاسْ. أَذْ ث ثكْسِيمْ زڭْ إِحُوڒِييّنْ نِيغْ زڭْ إِغَايْضنْ.

⁵ O cordeiro será sem defeito, macho de um ano; podereis tomar um cordeiro ou um cabrito;

⁶ أَذْ ث ثْخمّْڒمْ أَڒْ أَسّْ أَرْبعْطَاشْ زڭْ ؤُيُورْ-أَ ؤُشَا أَذْ أَسْ إِغَارْصْ مَارَّا أَڭْرَاوْ ن ثْمسْمُونْثْ ن إِسْرَائِيل جَارْ بدُّو ن وزْينْ ن وَاسّْ أَڒْ د-ثوْضَا ثْمذِّيثْ.

⁶ e o guardareis até ao décimo quarto dia deste mês, e todo o ajuntamento da congregação de Israel o imolará no crepúsculo da tarde.

⁷ أَذْ كْسِينْ شَا زڭْ إِذَامّنْ ؤُشَا أَذْ ث ڭّنْ خْ ثْنَاينْ ن ڒضْرُوفْ إِ إِدْجَانْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ ن ثوَّارْثْ ؤُ خْ ثْنبْذَاثْ سنّجْ إِ ثوَّارْثْ ن ثُوذْرِينْ مَانِي ث غَا شّنْ.

⁷ Tomarão do sangue e o porão em ambas as ombreiras e na verga da porta, nas casas em que o comerem;

⁸ أَذْ شّنْ أَيْسُومْ ذِي دْجِيڒثْ نِّي، أَيْسُومْ إِشنّْفنْ غَارْ ثْمسِّي أَكْ-ذ وغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ. أَذْ ث شّنْ س ڒبْزَارْ يَارْزڭْ.

⁸ naquela noite, comerão a carne assada no fogo; com pães asmos e ervas amargas a comerão.

⁹ وَارْ ث تّتّمْ شَا ذ أَزِيزَا نِيغْ ينْوَانْ ذڭْ وَامَانْ، مَاشَا مْغِيرْ مَاڒَا إِتّْوَاشنّفْ ذِي ثْمسِّي، أَكْ-ذ ؤُزدْجِيفْ نّسْ ذ إِضَارنْ نّسْ ذ وَاذَانْ نّسْ.

⁹ Não comereis do animal nada cru, nem cozido em água, porém assado ao fogo: a cabeça, as pernas e a fressura.

¹⁰ وَارْ زَّايسْ تّجِّيمْ وَالُو غَارْ صّْبحْ، مَاشَا مِينْ زَّايسْ غَا إِقِّيمنْ غَارْ صّْبحْ، إِتّْخصَّا كنِّيوْ أَذْ ث ثْشمْضمْ ذِي ثْمسِّي.

¹⁰ Nada deixareis dele até pela manhã; o que, porém, ficar até pela manhã, queimá-lo-eis.

¹¹ أَمُّو إِ ذ أَومْ إِتّْخصَّا أَذْ ث ثشّمْ: ثَاجْعِينَّا نْومْ أَذْ ثِيڒِي ثبْيسْ، سَانْذَالِييَاثْ نْومْ ذڭْ إِضَارنْ نْومْ ؤُ ثَاغَّارْشْثْ نْومْ ذڭْ ؤُفُوسْ نْومْ ؤُشَا أَذْ ث ثشّمْ ذغْيَا. أَقَا-ث ذ \+bdit ثَاغَارْصْثْ ن\+bdit* ؤُسعْذُو ن سِيذِي.

¹¹ Desta maneira o comereis: lombos cingidos, sandálias nos pés e cajado na mão; comê-lo-eis à pressa; é a Páscoa do Senhor .

¹² مِينْزِي ذِي دْجِيڒثْ-أَ، نشّْ أَذْ عْذُوغْ خْ ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا ؤُشَا أَذْ وْثغْ كُوڒْ أَمنْزُو ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، أَمُّو ذڭْ إِوْذَانْ ؤُڒَا ذِي ڒْمَاڒْ، ؤُشَا أَذْ سِّيوْضغْ ڒحْكَامَاثْ إِنُو خْ مَارَّا إِربِّيثنْ ن مِيصْرَا، نشّْ ذ سِيذِي!

¹² Porque, naquela noite, passarei pela terra do Egito e ferirei na terra do Egito todos os primogênitos, desde os homens até aos animais; executarei juízo sobre todos os deuses do Egito. Eu sou o Senhor .

¹³ ؤُشَا إِذَامّنْ أَذْ أَومْ إِڒِينْ ذ إِشْثْ ن ڒعْڒَامثْ خْ ثُوذْرِينْ مَانِي ثْزدّْغمْ كنِّيوْ. مَاڒَا ژْرِيغْ إِذَامّنْ، أَذْ خَاومْ عْذُوغْ. وَارْ ثتِّيڒِي جّْرِيحشْثْ إِنقّنْ جَارْ أَومْ، خْمِي غَا وْثغْ ثَامُّورْثْ ن مِيصْرَا.

¹³ O sangue vos será por sinal nas casas em que estiverdes; quando eu vir o sangue, passarei por vós, e não haverá entre vós praga destruidora, quando eu ferir a terra do Egito.

¹⁴ أَسّْ-أَ أَذْ أَومْ يِيڒِي ذ إِجّْ ن وَاسّْ إِ ڒِيذَارثْ ؤُشَا أَذْ زَّايسْ ثْعيّْذمْ إِ سِيذِي. أَقَا-ت ذ إِشْثْ ن ثوْصيّثْ إِ ڒبْذَا إِ مَارَّا جِّيڒَاثْ نْومْ، حِيمَا أَذْ زَّايسْ ثْعيّْذمْ.

¹⁴ Este dia vos será por memorial, e o celebrareis como solenidade ao Senhor ; nas vossas gerações o celebrareis por estatuto perpétuo.

¹⁵ سبْعَا ن وُوسَّانْ أَذْ ثشّمْ أَغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ. نِيشَانْ ذڭْ وَاسّْ أَمزْوَارُو أَذْ ثسُّوفّْغمْ أَنْثُونْ زِي ثُوذْرِينْ نْومْ، مِينْزِي مَانْ ونْ إِ غَا إِشّنْ شَا س ونْثُونْ، زڭْ وَاسّْ أَمزْوَارُو أَڒْ أَسّْ وِيسّْ سبْعَا، بْنَاذمْ نِّي أَذْ إِتّْوَاقسّْ زِي إِسْرَائِيل.

¹⁵ Sete dias comereis pães asmos. Logo ao primeiro dia, tirareis o fermento das vossas casas, pois qualquer que comer coisa levedada, desde o primeiro dia até ao sétimo dia, essa pessoa será eliminada de Israel.

¹⁶ ذڭْ وَاسّْ أَمزْوَارُو أَذْ يِيڒِي إِجّْ ن ؤُمُونِي إِقدّْسنْ ؤُشَا عَاوذْ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ سبْعَا أَذْ ذِينْ يِيڒِي إِجّْ ن ؤُمُونِي إِقدّْسنْ. ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ڒْخذْمثْ وَارْ ثتّْوَاڭّْ شَا ذڭْ وُوسَّانْ نِّي. مْغِيرْ مِينْ غَا يشّْ كُوڒْ إِجّْ، ذ مَانْ أَيَا وَاهَا إِعدّڒْ أَذْ زَّايْومْ إِتّْوَاسّوْجذْ.

¹⁶ Ao primeiro dia, haverá para vós outros santa assembleia; também, ao sétimo dia, tereis santa assembleia; nenhuma obra se fará nele, exceto o que diz respeito ao comer; somente isso podereis fazer.

¹⁷ أَذْ ثحْضَامْ ڒْْعِيذْ ن وغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ، مِينْزِي ذڭْ وَاسّْ نِّي أَقَا سُّوفّْغغْ-د كنِّيوْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا. أَذْ ثحْضَامْ أَسّْ-أَ ذِي مَارَّا جِّيڒَاثْ نْومْ، أَقَا-ت ذ إِشْثْ ن ثوْصيّثْ إِ ڒبْذَا.

¹⁷ Guardai, pois, a Festa dos Pães Asmos, porque, nesse mesmo dia, tirei vossas hostes da terra do Egito; portanto, guardareis este dia nas vossas gerações por estatuto perpétuo.

¹⁸ ذڭْ ؤُيُورْ أَمزْوَارُو، ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ أَرْبعْطَاشْ ن ؤُيُورْ، ذِي دْجِيڒثْ، أَذْ ثشّمْ أَغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ أَڒْ دْجِيڒثْ ن وَاسّْ وَاحِيثْ ؤُ-عِيشْرِينْ زڭْ ؤُيُورْ.

¹⁸ Desde o dia catorze do primeiro mês, à tarde, comereis pães asmos até à tarde do dia vinte e um do mesmo mês.

¹⁹ سبْعَا ن وُوسَّانْ وَارْ إِتّْوِيفِّي ونْثُونْ ذِي ثُوذْرِينْ نْومْ، مِينْزِي مَانْ ونْ إِ غَا إِشّنْ زِي مِينْ إِدْجَانْ س ونْثُونْ، مَا ذ أَبَارَّانِي نِيغْ ذ مِّيسْ ن ثمُّورْثْ، بْنَاذمْ نِّي أَذْ إِتّْوَاقسّْ زِي ثْمسْمُونْثْ ن إِسْرَائِيل.

¹⁹ Por sete dias, não se ache nenhum fermento nas vossas casas; porque qualquer que comer pão levedado será eliminado da congregação de Israel, tanto o peregrino como o natural da terra.

²⁰ وَارْ تّتّمْ وَالُو زِي مِينْ إِدْجَانْ س ونْثُونْ. ذِي مَارَّا ثِيزدَّاغْ نْومْ أَذْ ثشّمْ أَغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ.‘ “

²⁰ Nenhuma coisa levedada comereis; em todas as vossas habitações, comereis pães asmos.

²¹ إِڒَاغَا مُوسَا إِ مَارَّا إِمْغَارنْ ن إِسْرَائِيل، إِنَّا أَسنْ: ”طّْفمْ، كْسِيمْ إِجّنْ زڭْ وُودْجِي إِ يِيخفْ نْومْ، إِ ڒَادْجَاثْ نْومْ ؤُ غَارْصمْ ث إِ ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو.

²¹ Chamou, pois, Moisés todos os anciãos de Israel e lhes disse: Escolhei, e tomai cordeiros segundo as vossas famílias, e imolai a Páscoa.

²² طّْفمْ إِشْثْ ن ثْقبِّيضْثْ ن ثْعلْدْجثْ، سْغضْسمْ ت ذڭْ إِذَامّنْ نِّي إِدْجَانْ ذِي طّبْصِي،غمْسنْ خنِّي زڭْ إِذَامّنْ إِ إِدْجَانْ ذِي طّبْصِي خْ ثْنبْذَاثْ سنّجْ إِ ثوَّارْثْ ؤُ خْ ثْنَاينْ ن ڒضْرُوفْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ ن ثوَّارْثْ. أَڒْ صّْبحْ وَارْ إِتّفّغْ ؤُڒَا ذ إِجّنْ زَّايْومْ زِي ثوَّارْثْ ن ثَادَّارْثْ نّسْ.

²² Tomai um molho de hissopo, molhai-o no sangue que estiver na bacia e marcai a verga da porta e suas ombreiras com o sangue que estiver na bacia; nenhum de vós saia da porta da sua casa até pela manhã.

²³ سِيذِي أَذْ إِژْوَا خْ ثمُّورْثْ، مَاحنْذْ أَذْ إِوّثْ إِمِيصْرِييّنْ، مَاشَا خْمِي غَا إِژَارْ إِذَامّنْ خْ ثْنبْذَاثْ ن نّجْ ؤُ خْ ثْنَاينْ ن ڒضْرُوفْ غَارْ ؤُغزْذِيسْ ن ثوَّارْثْ، خنِّي أَذْ إِعْذُو سِيذِي ثَاوَّارْثْ نِّي، وَارْ إِتّجِّي أَمْثحَّايْ أَذْ يَاذفْ غَارْ ثُوذْرِينْ نْومْ، حِيمَا أَذْ إِوّثْ.

²³ Porque o Senhor passará para ferir os egípcios; quando vir, porém, o sangue na verga da porta e em ambas as ombreiras, passará o Senhor aquela porta e não permitirá ao Destruidor que entre em vossas casas, para vos ferir.

²⁴ حْضَامْ أَوَاڒْ-أَ إِ نِّيغْ، أَقَا ذ ثوْصيّثْ إِ شكْ ؤُ إِ إِحنْجِيرنْ نّشْ إِ ڒبْذَا.

²⁴ Guardai, pois, isto por estatuto para vós outros e para vossos filhos, para sempre.

²⁵ أَذْ يِيڒِي، خْمِي غَا ثَاذْفمْ غَارْ ثمُّورْثْ ثنِّي ذ أَومْ غَا يوْشْ سِيذِي، أَمْ مَامّشْ إِنَّا نتَّا، أَذْ ثحْضَامْ أَعْبَاذْ-أَ ن ڒِيذَارثْ.

²⁵ E, uma vez dentro na terra que o Senhor vos dará, como tem dito, observai este rito.

²⁶ ؤُشَا خْ مِينِّي ذ أَومْ غَا إِنِينْ إِحنْجِيرنْ نْومْ: ’مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي وعْبَاذْ-أَ ن ڒِيذَارثْ إِ كنِّيوْ؟‘،

²⁶ Quando vossos filhos vos perguntarem: Que rito é este?

²⁷ خنِّي أَذْ ثِينِيمْ: ’أَقَا ذ ثَاغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو إِ سِيذِي ونِّي إِعْذُونْ خْ ثُوذْرِينْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ذِي مِيصْرَا، ؤُمِي إِوْثَا إِمِيصْرِييّنْ ؤُشَا إِفكّْ ثُوذْرِينْ نّغْ.‘ “ ڒخْذنِّي يُوضَارْ ڒْڭنْسْ ؤُشَا بنْذْقنْ نِيثْنِي.

²⁷ Respondereis: É o sacrifício da Páscoa ao Senhor , que passou por cima das casas dos filhos de Israel no Egito, quando feriu os egípcios e livrou as nossas casas. Então, o povo se inclinou e adorou.

²⁸ رُوحنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ؤُشَا ڭِّينْ أَمْ مَامّشْ ثنْ يُومُورْ سِيذِي إِ مُوسَا ذ هَارُونْ ؤُ أَمُّو إِ ت ڭِّينْ.

²⁸ E foram os filhos de Israel e fizeram isso; como o Senhor ordenara a Moisés e a Arão, assim fizeram.

²⁹ ثُوغَا غَارْ وزْينْ ن دْجِيڒثْ \+bdit ؤُمِي\+bdit* إِوْثَا سِيذِي مَارَّا إِمنْزَا ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا \+bdit س ڒْموْثْ\+bdit*، زڭْ ؤُمنْزُو ن فِيرْعُونْ، ونِّي إِقِّيمنْ خْ ڒْعَارْشْ نّسْ، أَڒْ أَمنْزُو ن ؤُمحْبُوسْ إِ إِدْجَانْ ذِي ڒحْبسْ، ؤُڒَا ذ مَارَّا إِمنْزَا ن ڒبْهَايمْ.

²⁹ Aconteceu que, à meia-noite, feriu o Senhor todos os primogênitos na terra do Egito, desde o primogênito de Faraó, que se assentava no seu trono, até ao primogênito do cativo que estava na enxovia, e todos os primogênitos dos animais.

³⁰ إِكَّارْ فِيرْعُونْ ذِي دْجِيڒثْ نِّي، نتَّا ذ مَارَّا إِمْسخَّارنْ نّسْ ذ مَارَّا إِمِيصْرِييّنْ ؤُشَا ثُوغَا ذِينْ إِشْثْ ن ثْغُويِّيثْ ثمْغَارْ مِينْزِي وَارْ ثُوغِي ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثَادَّارْثْ مَانِي وَارْ إِدْجِي ؤُمتِّينْ.

³⁰ Levantou-se Faraó de noite, ele, todos os seus oficiais e todos os egípcios; e fez-se grande clamor no Egito, pois não havia casa em que não houvesse morto.

³¹ ؤُشَا إِڒَاغَا-د إِ مُوسَا ذ هَارُونْ س دْجِيڒثْ، إِنَّا: ”كَّارمْ، ثفّْغمْ زِي ڒْوسْطْ ن ڒْڭنْسْ إِنُو، كنِّيوْ جْمِيعْ أَكْ-ذ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، رُوحمْ، ثْعبْذمْ سِيذِي، أَمْ مَامّشْ ثنَّامْ كنِّيوْ.

³¹ Então, naquela mesma noite, Faraó chamou a Moisés e a Arão e lhes disse: Levantai-vos, saí do meio do meu povo, tanto vós como os filhos de Israel; ide, servi ao Senhor , como tendes dito.

³² أَوْيمْ ؤُدْجِي نْومْ ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ نْومْ، أَمْ مَامّشْ ثنَّامْ. رُوحمْ، مَاشَا تّْزَاوْڭغْ كنِّيوْ، بَارْكمْ أَيِي نشّْ عَاوذْ!“

³² Levai também convosco vossas ovelhas e vosso gado, como tendes dito; ide-vos embora e abençoai-me também a mim.

³³ زيَّارنْ إِمِيصْرِييّنْ أَطَّاسْ خْ ڒْڭنْسْ، مَاحنْذْ نِيثْنِي أَذْ فّْغنْ س ؤُقدْجقْ زِي ثمُّورْثْ، مِينْزِي إِمِيصْرِييّنْ نَّانْ: ”أَقَا نشِّينْ مَارَّا ذ إِمتَّانْ!“

³³ Os egípcios apertavam com o povo, apressando-se em lançá-los fora da terra, pois diziam: Todos morreremos.

³⁴ ؤُشَا يِيوِي ڒْڭنْسْ أَرشْثِي نّسْ قْبڒْ مَا غَا إِنْضُو ؤُشَا ثِيبقْيِينْ نّْضنْ ثنْثْ جَارْ وَارُّوضْ نْسنْ خْ طْغَارْضِينْ نْسنْ.

³⁴ O povo tomou a sua massa, antes que levedasse, e as suas amassadeiras atadas em trouxas com seus vestidos, sobre os ombros.

³⁵ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ڭِّينْ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ إِ ذ أَسنْ إِنَّا مُوسَا، تَّارنْ ڒقْشُوعْ ن نُّوقَارْثْ ذ وُورغْ ذ وَارُّوضْ زڭْ إِمِيصْرِييّنْ.

³⁵ Fizeram, pois, os filhos de Israel conforme a palavra de Moisés e pediram aos egípcios objetos de prata, e objetos de ouro, e roupas.

³⁶ سِيذِي إِوْشَا ڒْڭنْسْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ ن إِمِيصْرِييّنْ، وْشِينْ أَسنْ مِينْ تَّارنْ، ؤُ أَمُّو إِ كشّْضنْ نِيثْنِي إِمِيصْرِييّنْ.

³⁶ E o Senhor fez que seu povo encontrasse favor da parte dos egípcios, de maneira que estes lhes davam o que pediam. E despojaram os egípcios.

³⁷ فسْينْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل إِقِيضَانْ نْسنْ، ؤُيُورنْ زِي رَاعَامْسِيسْ غَارْ سُوكُّوثْ، ثُوغَا أَثنْ عْڒَاحَاڒْ ذِي ستَّا-مْيَاثْ-أَڒفْ خْ إِضَارنْ، تّْوَاحسْبنْ إِرْيَازنْ وَاهَا، بْڒَا إِحنْجِيرنْ.

³⁷ Assim, partiram os filhos de Israel de Ramessés para Sucote, cerca de seiscentos mil a pé, somente de homens, sem contar mulheres e crianças.

³⁸ إِڭعّذْ أَكِيذْسنْ إِجّْ ن ؤُبَارُّو ذ أَمقّْرَانْ ن عْڒَامْ كُوڒْ إِوْذَانْ، خنِّي عَاوذْ ؤُدْجِي ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ، أَقَا-ت ذ إِشْثْ ن ثْحِيمَارْثْ ثمْغَارْ أَطَّاسْ.

³⁸ Subiu também com eles um misto de gente, ovelhas, gado, muitíssimos animais.

³⁹ س وَارشْثِي إِ كِيذْسنْ د-إِوْينْ زِي مِيصْرَا ڭّْوِينْ ثِيفْضِيرِينْ بْڒَا أَنْثُونْ، مِينْزِي ثُوغَا عَاذْ وَارْ إِسْمِيمْ، مِينْزِي ؤُژّْڒنْ خَاسنْ-د زِي مِيصْرَا ؤُ وَارْ زمَّارنْ أَذْ بدّنْ مَاحنْذْ أَذْ أَريّْحنْ ؤُ وَارْ سّْوجْذنْ مَاشَّا إِ وبْرِيذْ إِ يِيخفْ نْسنْ.

³⁹ E cozeram bolos asmos da massa que levaram do Egito; pois não se tinha levedado, porque foram lançados fora do Egito; não puderam deter-se e não haviam preparado para si provisões.

⁴⁰ ثُوغَا ڒْْمِيجَاڒْ ن ثْزذِّيغْثْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ذِي مِيصْرَا، ڒْْمِيجَارْ إِ ذِينْ إِزذْغنْ، أَربْعَا-مْيَا ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن إِسڭّْوُوسَا.

⁴⁰ Ora, o tempo que os filhos de Israel habitaram no Egito foi de quatrocentos e trinta anos.

⁴¹ غَارْ ؤُنڭَّارْ ن أَربْعَا-مْيَا ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن إِسڭّْوُوسَا، ذڭْ وَاسّْ نِّي سِيمَانْثْ نّسْ، فّْغنْ مَارَّا ڒْعسْكَارْ ن سِيذِي زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا.

⁴¹ Aconteceu que, ao cabo dos quatrocentos e trinta anos, nesse mesmo dia, todas as hostes do Senhor saíram da terra do Egito.

⁴² ثَانِيثَا أَقَا-ت ذ إِشْثْ ن دْجِيرثْ إِتّْخصَّا أَذْ ثتّْوَاحْضَا إِ ڒوْقَارْ إِ سِيذِي، مَاغَارْ نتَّا إِنْذهْ إِ-ثنْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا. دْجِيڒثْ-أَ ثَانِيثَا، أَقَا-ت إِ سِيذِي. إِتّْخصَّا أَذْ ثتّْوَاحْذَا زِي مَارَّا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، ذِي مَارَّا جِّيڒَاثْ نْسنْ.

⁴² Esta noite se observará ao Senhor , porque, nela, os tirou da terra do Egito; esta é a noite do Senhor , que devem todos os filhos de Israel comemorar nas suas gerações.

⁴³ إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا ذ هَارُونْ: ”ذ ثَا ذ ثَاوْصيّثْ خْ ثْغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو: وَارْ زَّايسْ إِتّتّْ مِّيسْ ن ؤُبَارَّانِي،

⁴³ Disse mais o Senhor a Moisés e a Arão: Esta é a ordenança da Páscoa: nenhum estrangeiro comerá dela.

⁴⁴ مَاشَا كُوڒْ إِسْمغْ إِمّسْغنْ زڭْ إِجّْ ن ورْيَازْ س نُّوقَارْثْ، إِزمَّارْ أَذْ زَّايسْ يشّْ، مَاڒَا ثْخثْنذْ أَسْ.

⁴⁴ Porém todo escravo comprado por dinheiro, depois de o teres circuncidado, comerá dela.

⁴⁵ أَمْعزّبْ ذ ؤُشوَّاڒْ وَارْ زَّايسْ تّتّنْ شَا.

⁴⁵ O estrangeiro e o assalariado não comerão dela.

⁴⁶ أَذْ إِتّْوَاشّْ ذِي ثَادَّارْثْ ذ إِشْثْ ؤُ وَارْ إِتّفّغْ وَالُو زڭْ ويْسُومْ نِّي غَارْ بَارَّا ن ثَادَّارْثْ ؤُشَا وَارْ زَّايسْ إِتَّارژِّي ؤُڒَا ذ إِجّْ ن يِيغسْ.

⁴⁶ O cordeiro há de ser comido numa só casa; da sua carne não levareis fora da casa, nem lhe quebrareis osso nenhum.

⁴⁷ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ ن إِسْرَائِيل أَذْ ثڭّْ أَمنِّي.

⁴⁷ Toda a congregação de Israel o fará.

⁴⁸ مَاڒَا شَا ن ؤُبَارَّانِي إِنّوْجوْ-د غَاركْ ؤُشَا إِخْسْ أَذْ إِسّوْجذْ ثَاغَارْصْثْ ن ؤُسعْذُو إِ سِيذِي، إِتّْخصَّا أَذْ إِتّْوَاخْثنْ كُوڒْ أَرْيَازْ نِّي غَارسْ إِدْجَانْ. ڒخْذنِّي أَذْ د-إِقَارّبْ، أَذْ ت إِسّوْجذْ، ؤُشَا أَذْ يِيڒِي أَمْ ونِّي د-إِخڒْقنْ ذِي ثمُّورْثْ. مَاشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ زڭْ إِنِّي وَارْ إِخْثِيننْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ زَّايسْ يشّْ.

⁴⁸ Porém, se algum estrangeiro se hospedar contigo e quiser celebrar a Páscoa do Senhor , seja-lhe circuncidado todo macho; e, então, se chegará, e a observará, e será como o natural da terra; mas nenhum incircunciso comerá dela.

⁴⁹ أَذْ ذِينْ يِيڒِي إِجّْ ن ؤُزرْفْ إِ ونِّي د-إِخڒْقنْ ذِي ثمُّورْثْ ؤُ إِ ؤُبَارَّانْ إِ إِزدّْغنْ جَارْ أَومْ أَمْ ؤُبَارَّانِي.“

⁴⁹ A mesma lei haja para o natural e para o forasteiro que peregrinar entre vós.

⁵⁰ ؤُشَا مَارَّا أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ڭِّينْ أَمْ مَامّشْ ذ أَسنْ يُومُورْ مُوسَا ذ هَارُونْ، أَمُّو إِ ت ڭِّينْ.

⁵⁰ Assim fizeram todos os filhos de Israel; como o Senhor ordenara a Moisés e a Arão, assim fizeram.

⁵¹ ؤُشَا إِمْسَارْ ذڭْ وَاسّْ نِّي سِيمَانْثْ نّسْ إِسُّوفُّوغْ سِيذِي أَيْثْ ن إِسْرَائِيل زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا أَمْ تّْوَاستّْفنْ نِيثْنِي عْلَاحْسَابْ إِسذِّييّنْ ن ڒْعسْكَارْ نْسنْ.

⁵¹ Naquele mesmo dia, tirou o Senhor os filhos de Israel do Egito, segundo as suas turmas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Êxodo 12 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →