Ester 5

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا، إِمْسَارْ، أَقَا إِسْثِيرْ ثْيَارْضْ أَرُّوضْ إِڭلّْذنْ ؤُشَا ثْرُوحْ ثكَّارْ ذڭْ وَازَّايْ ن ذَاخڒْ ن ثَادَّارْثْ ن ؤُجدْجِيذْ، نِيشَانْ قِيبَاتْشْ إِ ؤُجمَّاضْ ن ثَادَّارْثْ ن ؤُجدْجِيذْ. ثُوغَا أَجدْجِيذْ إِقِّيمْ خْ ڒْعَارْشْ نّسْ ذِي ثَادَّارْثْ إِڭلّْذنْ أَرنْذَاذْ ن ثوَّارْثْ ن ثَادَّارْثْ.

¹ Três dias depois Ester se revestiu de seus trajes reais e se apresentou na câmara interior do palácio, diante do aposento real, onde estava o rei sentado sobre seu trono, diante da porta de entrada do edifício.

² ؤُمِي إِژْرَا ؤُجدْجِيذْ ثَاجدْجِيذْثْ إِسْثِيرْ ثْبدّْ ذڭْ وَازَّايْ، إِمْسَارْ، أَقَا ثُوفَا أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ، أَڒَامِي إِسّڒْقَا ؤُجدْجِيذْ أَزدْجَاضْ نّسْ ن وُورغْ إِ ثُوغَا غَارسْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ إِ إِسْثِيرْ ؤُشَا ثْقَارّبْ-د إِسْثِيرْ، ثْحَاذَا ثِيخفْثْ ن ؤُزدْجَاضْ.

² Logo que o rei viu a rainha Ester no átrio, esta conquistou suas boas graças, de sorte que ele estendeu o cetro de ouro que tinha na mão. E Ester se aproximou para tocá-lo.

³ خنِّي إِنَّا أَسْ ؤُجدْجِيذْ: ”مِينْ شمْ يُوغِينْ، أَ ثَاجدْجِيذْثْ إِسْثِيرْ، نِيغْ مِينْ ثعْنَا ثُوثْرَا نّمْ؟ أَذْ أَمْ ثمّوْشْ، وَاخَّا ثدْجَا ذ أَزْينْ ن ثْڭلْذِيثْ!“

³ O rei lhe disse: Que tens, rainha Ester e que queres? Mesmo a metade de meu reino eu te daria.

⁴ ثنَّا إِسْثِيرْ: ”مَاڒَا ثُوسَا أَسْ-د إِ ؤُجدْجِيذْ س ڒْخَاضَارْ، أَقَا نتَّا أَذْ د-يَاسْ أَسّْ-أَ أَكْ-ذ هَامَانْ غَارْ زَّارْذثْ إِ ذ أَسْ سّْوجْذغْ.“

⁴ Se parecer bem ao rei, respondeu ela, venha hoje com Amã ao banquete que lhe preparo.

⁵ خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ: ”أَرّمْ هَامَانْ أَذْ إِقدْجقْ أَذْ إِڭّْ أَمْ مَامّشْ ثنَّا إِسْثِيرْ.“ ڒَْامِي د-يُوسَا ؤُجدْجِيذْ أَكْ-ذ هَامَانْ غَارْ زَّارْذثْ نِّي إِ ثسّوْجذْ إِسْثِيرْ،

⁵ O rei disse então: Apressai-vos em fazer vir Amã para atender ao desejo de Ester. O rei foi, pois, com Amã ao banquete que Ester tinha preparado.

⁶ إِنَّا ؤُجدْجِيذْ إِ إِسْثِيرْ ؤُمِي سْوِينْ بِينُو: ”مِينْ ذَايمْ إِدْجَانْ ذ مژْرِي؟ أَذْ أَمْ إِمّوْشْ. مِينْ إِدْجَانْ ذ ثُوثْرَا نّمْ؟ أَذْ غَارمْ ثِيڒِي وَاخَّا ذ أَزْينْ ن ثْڭلْذِيثْ.“

⁶ Enquanto se bebia o vinho, o rei disse à rainha: Qual é o teu pedido? Ser-te-á concedido. Que desejas? Mesmo que fosse a metade de meu reino, a receberias.

⁷ خنِّي ثَارَّا-د خَاسْ إِسْثِيرْ، ثنَّا: ”وَا ذ مژْرِي إِنُو ذ ثُوثْرَا إِنُو:

⁷ Eis, respondeu, meu pedido e meu desejo:

⁸ مَاڒَا خنِّي نشّْ ؤُفِيغْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ ن ؤُجدْجِيذْ ؤُ مَاڒَا ثُوسَا أَسْ-د إِ ؤُجدْجِيذْ س ڒْخَاضَارْ حِيمَا أَذْ إِسِّيوضْ مژْرِي إِنُو ذ ثُوثْرَا إِنُو، أَقَا أَذْ د-يَاسْ ؤُجدْجِيذْ أَكْ-ذ هَامَانْ غَارْ زَّارْذثْ إِنُو نِّي ذ أَسْ إِ غَا سّْوجْذغْ، خنِّي ثِيوشَّا أَذْ ڭّغْ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ ن ؤُجدْجِيذْ.“

⁸ se achei graça aos olhos do rei, e se lhe agrada aceder ao meu pedido e cumprir o meu desejo, que o rei e Amã tornem a vir ao banquete que lhes mandarei preparar. Amanhã eu responderei à pergunta do rei.

⁹ إِفّغْ هَامَانْ ذڭْ وَاسّْ نِّي، إِفَارْحْ ؤُ ثُوغَا-ث خْ ڒْخَاذَارْ نّسْ أَطَّاسْ، مَاشَا ؤُمِي إِژْرَا هَامَانْ مُورْذَاخَايْ إِقِّيمْ ذِي ثوَّارْثْ ن ؤُجدْجِيذْ، وَارْ إِكَّارْ، وَارْ غَارسْ إِنْهزّْ، خنِّي إِسْعَارْ هَامَانْ س وَاطَّاسْ.

⁹ Amã voltou naquele dia gozoso e alegre de coração. Mas à vista de Mardoqueu que, diante da porta do rei, não se levantava nem se movia à sua passagem, encheu-se de furor contra o judeu.

¹⁰ مَاشَا هَامَانْ إِثبّثْ سِيمَانْثْ نّسْ ؤُ ؤُمِي يِيوضْ غَارْ ثَادَّارْثْ، إِجَّا أَذْ د-أَسنْ إِمدُّوكَّاڒْ نّسْ ذ زَارَاشْ، ثَامْغَارْثْ نّسْ.

¹⁰ Soube, entretanto, conter-se e retirou-se para casa. Então, mandou buscar os seus amigos e Zarés, sua mulher, e

¹¹ إِسِّيوڒْ هَامَانْ أَكِيذْسنْ خْ ؤُعُودْجِي ن وَاڭْڒَا نّسْ ؤُ خْ إِحْرَامنْ نّسْ إِ غَارسْ إِدْجَانْ س وَاطَّاسْ ؤُ خْ مَارَّا مِينْ زِي إِ ذ أَسْ إِشنّعْ ؤُجدْجِيذْ ؤُ ذ مَامّشْ إِ-ث إِسّْڭعّذْ سنّجْ إِ ڒْحُوكَّامْ ذ إِمْسخَّارنْ ن ؤُجدْجِيذْ.

¹¹ lhes falou do esplendor de suas riquezas, do número de seus filhos, de tudo o que tinha feito o rei para exaltá-lo e do lugar que lhe tinha conferido sobre todos os príncipes e todo o pessoal real.

¹² عَاوذْ إِنَّا هَامَانْ: ”ؤُڒَا ذ ثَاجدْجِيذْثْ إِسْثِيرْ وَارْ ثجِّي حذْ أَذْ د-يَاسْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ غَارْ زَّارْذثْ إِ ثسّوْجذْ، مْغِيرْ نشّْ، ؤُشَا أَحقَّا ؤُڒَا ذ ثِيوشَّا تّْوَاعَارْضغْ جْمِيعْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ.

¹² Além disso, acrescentou, fui o único que a rainha Ester admitiu com o rei ao banquete que ela deu e sou ainda convidado para amanhã, com o rei.

¹³ مَاشَا مَانْ أَيَا مَارَّا وَارْ ذ أَيِي إِشْقِي مِينْ غَا كّغْ تّْوَاڒِيغْ مُورْذَاخَايْ، ؤُذَايْ، إِقِّيمْ ذِي ثوَّارْثْ ن ؤُجدْجِيذْ.“

¹³ Mas tudo isso o tenho por nada, enquanto vir esse judeu Mardoqueu na antecâmara do rei.

¹⁴ خنِّي ثنَّا زَارَاشْ، ثَامْغَارْثْ نّسْ، جْمِيعْ أَكْ-ذ إِمدُّوكَّاڒْ نّسْ: ”أجّْ أَذْ سّْبدّنْ إِشْثْ ن ثْحنَاشْثْ مَانِي ث غَا أَيْڒنْ، أَذْ يِيڒِي ڒُوعْڒَا نّسْ خمْسِينْ ن إِغِيڒنْ ؤُشَا غَارْ صّْبحْ أَذْ ثِينِيذْ إِ ؤُجدْجِيذْ، حِيمَا أَذْ غَارسْ أَيْڒنْ مُورْذَاخَايْ ؤُ خنِّي أَذْ ثُويُورذْ س ڒفْرَاحثْ غَارْ زَّارْذثْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ.“ إِتّْغِيڒْ أَسْ إِ هَامَانْ أَقَا مَانْ أَيَا ذ إِجّْ ن شّْوَارْ إِشْنَا ؤُشَا سّْبدّنْ ثَاحْنَاشْثْ ن وَايَاڒْ.

¹⁴ Zarés, sua mulher, e todos os seus amigos lhe disseram: Não há mais que preparar uma forca de cinqüenta côvados de altura. E amanhã cedo pede ao rei que nela seja suspenso Mardoqueu. Depois irás satisfeito ao banquete com o rei. Isso agradou a Amã, e este mandou levantar a forca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ester 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Ester 5 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →