Ester 5
rifa (RIFA) vs ARA
1 ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا، إِمْسَارْ، أَقَا إِسْثِيرْ ثْيَارْضْ أَرُّوضْ إِڭلّْذنْ ؤُشَا ثْرُوحْ ثكَّارْ ذڭْ وَازَّايْ ن ذَاخڒْ ن ثَادَّارْثْ ن ؤُجدْجِيذْ، نِيشَانْ قِيبَاتْشْ إِ ؤُجمَّاضْ ن ثَادَّارْثْ ن ؤُجدْجِيذْ. ثُوغَا أَجدْجِيذْ إِقِّيمْ خْ ڒْعَارْشْ نّسْ ذِي ثَادَّارْثْ إِڭلّْذنْ أَرنْذَاذْ ن ثوَّارْثْ ن ثَادَّارْثْ.
1 Ao terceiro dia, Ester se aprontou com seus trajes reais e se pôs no pátio interior da casa do rei, defronte da residência do rei; o rei estava assentado no seu trono real fronteiro à porta da residência.
2 ؤُمِي إِژْرَا ؤُجدْجِيذْ ثَاجدْجِيذْثْ إِسْثِيرْ ثْبدّْ ذڭْ وَازَّايْ، إِمْسَارْ، أَقَا ثُوفَا أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ، أَڒَامِي إِسّڒْقَا ؤُجدْجِيذْ أَزدْجَاضْ نّسْ ن وُورغْ إِ ثُوغَا غَارسْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ إِ إِسْثِيرْ ؤُشَا ثْقَارّبْ-د إِسْثِيرْ، ثْحَاذَا ثِيخفْثْ ن ؤُزدْجَاضْ.
2 Quando o rei viu a rainha Ester parada no pátio, alcançou ela favor perante ele; estendeu o rei para Ester o cetro de ouro que tinha na mão; Ester se chegou e tocou a ponta do cetro.
3 خنِّي إِنَّا أَسْ ؤُجدْجِيذْ: ”مِينْ شمْ يُوغِينْ، أَ ثَاجدْجِيذْثْ إِسْثِيرْ، نِيغْ مِينْ ثعْنَا ثُوثْرَا نّمْ؟ أَذْ أَمْ ثمّوْشْ، وَاخَّا ثدْجَا ذ أَزْينْ ن ثْڭلْذِيثْ!“
3 Então, lhe disse o rei: Que é o que tens, rainha Ester, ou qual é a tua petição? Até metade do reino se te dará.
4 ثنَّا إِسْثِيرْ: ”مَاڒَا ثُوسَا أَسْ-د إِ ؤُجدْجِيذْ س ڒْخَاضَارْ، أَقَا نتَّا أَذْ د-يَاسْ أَسّْ-أَ أَكْ-ذ هَامَانْ غَارْ زَّارْذثْ إِ ذ أَسْ سّْوجْذغْ.“
4 Respondeu Ester: Se bem te parecer, venha o rei e Hamã, hoje, ao banquete que eu preparei ao rei.
5 خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ: ”أَرّمْ هَامَانْ أَذْ إِقدْجقْ أَذْ إِڭّْ أَمْ مَامّشْ ثنَّا إِسْثِيرْ.“ ڒَْامِي د-يُوسَا ؤُجدْجِيذْ أَكْ-ذ هَامَانْ غَارْ زَّارْذثْ نِّي إِ ثسّوْجذْ إِسْثِيرْ،
5 Então, disse o rei: Fazei apressar a Hamã, para que atendamos ao que Ester deseja. Vindo, pois, o rei e Hamã ao banquete que Ester havia preparado,
6 إِنَّا ؤُجدْجِيذْ إِ إِسْثِيرْ ؤُمِي سْوِينْ بِينُو: ”مِينْ ذَايمْ إِدْجَانْ ذ مژْرِي؟ أَذْ أَمْ إِمّوْشْ. مِينْ إِدْجَانْ ذ ثُوثْرَا نّمْ؟ أَذْ غَارمْ ثِيڒِي وَاخَّا ذ أَزْينْ ن ثْڭلْذِيثْ.“
6 disse o rei a Ester, no banquete do vinho: Qual é a tua petição? E se te dará. Que desejas? Cumprir-se-á, ainda que seja metade do reino.
7 خنِّي ثَارَّا-د خَاسْ إِسْثِيرْ، ثنَّا: ”وَا ذ مژْرِي إِنُو ذ ثُوثْرَا إِنُو:
7 Então, respondeu Ester e disse: Minha petição e desejo são o seguinte:
8 مَاڒَا خنِّي نشّْ ؤُفِيغْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ ن ؤُجدْجِيذْ ؤُ مَاڒَا ثُوسَا أَسْ-د إِ ؤُجدْجِيذْ س ڒْخَاضَارْ حِيمَا أَذْ إِسِّيوضْ مژْرِي إِنُو ذ ثُوثْرَا إِنُو، أَقَا أَذْ د-يَاسْ ؤُجدْجِيذْ أَكْ-ذ هَامَانْ غَارْ زَّارْذثْ إِنُو نِّي ذ أَسْ إِ غَا سّْوجْذغْ، خنِّي ثِيوشَّا أَذْ ڭّغْ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ ن ؤُجدْجِيذْ.“
8 se achei favor perante o rei, e se bem parecer ao rei conceder-me a petição e cumprir o meu desejo, venha o rei com Hamã ao banquete que lhes hei de preparar amanhã, e, então, farei segundo o rei me concede.
9 إِفّغْ هَامَانْ ذڭْ وَاسّْ نِّي، إِفَارْحْ ؤُ ثُوغَا-ث خْ ڒْخَاذَارْ نّسْ أَطَّاسْ، مَاشَا ؤُمِي إِژْرَا هَامَانْ مُورْذَاخَايْ إِقِّيمْ ذِي ثوَّارْثْ ن ؤُجدْجِيذْ، وَارْ إِكَّارْ، وَارْ غَارسْ إِنْهزّْ، خنِّي إِسْعَارْ هَامَانْ س وَاطَّاسْ.
9 Então, saiu Hamã, naquele dia, alegre e de bom ânimo; quando viu, porém, Mordecai à porta do rei e que não se levantara, nem se movera diante dele, então, se encheu de furor contra Mordecai.
10 مَاشَا هَامَانْ إِثبّثْ سِيمَانْثْ نّسْ ؤُ ؤُمِي يِيوضْ غَارْ ثَادَّارْثْ، إِجَّا أَذْ د-أَسنْ إِمدُّوكَّاڒْ نّسْ ذ زَارَاشْ، ثَامْغَارْثْ نّسْ.
10 Hamã, porém, se conteve e foi para casa; e mandou vir os seus amigos e a Zeres, sua mulher.
11 إِسِّيوڒْ هَامَانْ أَكِيذْسنْ خْ ؤُعُودْجِي ن وَاڭْڒَا نّسْ ؤُ خْ إِحْرَامنْ نّسْ إِ غَارسْ إِدْجَانْ س وَاطَّاسْ ؤُ خْ مَارَّا مِينْ زِي إِ ذ أَسْ إِشنّعْ ؤُجدْجِيذْ ؤُ ذ مَامّشْ إِ-ث إِسّْڭعّذْ سنّجْ إِ ڒْحُوكَّامْ ذ إِمْسخَّارنْ ن ؤُجدْجِيذْ.
11 Contou-lhes Hamã a glória das suas riquezas e a multidão de seus filhos, e tudo em que o rei o tinha engrandecido, e como o tinha exaltado sobre os príncipes e servos do rei.
12 عَاوذْ إِنَّا هَامَانْ: ”ؤُڒَا ذ ثَاجدْجِيذْثْ إِسْثِيرْ وَارْ ثجِّي حذْ أَذْ د-يَاسْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ غَارْ زَّارْذثْ إِ ثسّوْجذْ، مْغِيرْ نشّْ، ؤُشَا أَحقَّا ؤُڒَا ذ ثِيوشَّا تّْوَاعَارْضغْ جْمِيعْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ.
12 Disse mais Hamã: A própria rainha Ester a ninguém fez vir com o rei ao banquete que tinha preparado, senão a mim; e também para amanhã estou convidado por ela, juntamente com o rei.
13 مَاشَا مَانْ أَيَا مَارَّا وَارْ ذ أَيِي إِشْقِي مِينْ غَا كّغْ تّْوَاڒِيغْ مُورْذَاخَايْ، ؤُذَايْ، إِقِّيمْ ذِي ثوَّارْثْ ن ؤُجدْجِيذْ.“
13 Porém tudo isto não me satisfaz, enquanto vir o judeu Mordecai assentado à porta do rei.
14 خنِّي ثنَّا زَارَاشْ، ثَامْغَارْثْ نّسْ، جْمِيعْ أَكْ-ذ إِمدُّوكَّاڒْ نّسْ: ”أجّْ أَذْ سّْبدّنْ إِشْثْ ن ثْحنَاشْثْ مَانِي ث غَا أَيْڒنْ، أَذْ يِيڒِي ڒُوعْڒَا نّسْ خمْسِينْ ن إِغِيڒنْ ؤُشَا غَارْ صّْبحْ أَذْ ثِينِيذْ إِ ؤُجدْجِيذْ، حِيمَا أَذْ غَارسْ أَيْڒنْ مُورْذَاخَايْ ؤُ خنِّي أَذْ ثُويُورذْ س ڒفْرَاحثْ غَارْ زَّارْذثْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ.“ إِتّْغِيڒْ أَسْ إِ هَامَانْ أَقَا مَانْ أَيَا ذ إِجّْ ن شّْوَارْ إِشْنَا ؤُشَا سّْبدّنْ ثَاحْنَاشْثْ ن وَايَاڒْ.
14 Então, lhe disse Zeres, sua mulher, e todos os seus amigos: Faça-se uma forca de cinquenta côvados de altura, e, pela manhã, dize ao rei que nela enforquem Mordecai; então, entra alegre com o rei ao banquete. A sugestão foi bem-aceita por Hamã, que mandou levantar a forca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ester 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.