Ester 5
rifa (RIFA) vs NTLH
1 ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا، إِمْسَارْ، أَقَا إِسْثِيرْ ثْيَارْضْ أَرُّوضْ إِڭلّْذنْ ؤُشَا ثْرُوحْ ثكَّارْ ذڭْ وَازَّايْ ن ذَاخڒْ ن ثَادَّارْثْ ن ؤُجدْجِيذْ، نِيشَانْ قِيبَاتْشْ إِ ؤُجمَّاضْ ن ثَادَّارْثْ ن ؤُجدْجِيذْ. ثُوغَا أَجدْجِيذْ إِقِّيمْ خْ ڒْعَارْشْ نّسْ ذِي ثَادَّارْثْ إِڭلّْذنْ أَرنْذَاذْ ن ثوَّارْثْ ن ثَادَّارْثْ.
1 No terceiro dia de jejum, Ester se vestiu com as suas roupas de rainha, foi e ficou esperando no pátio de dentro do palácio, em frente do salão nobre do rei. Ele estava lá dentro, sentado no trono, que ficava em frente da porta do pátio.
2 ؤُمِي إِژْرَا ؤُجدْجِيذْ ثَاجدْجِيذْثْ إِسْثِيرْ ثْبدّْ ذڭْ وَازَّايْ، إِمْسَارْ، أَقَا ثُوفَا أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ، أَڒَامِي إِسّڒْقَا ؤُجدْجِيذْ أَزدْجَاضْ نّسْ ن وُورغْ إِ ثُوغَا غَارسْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ إِ إِسْثِيرْ ؤُشَا ثْقَارّبْ-د إِسْثِيرْ، ثْحَاذَا ثِيخفْثْ ن ؤُزدْجَاضْ.
2 E, quando ele viu a rainha Ester esperando lá fora no pátio, teve boa vontade para com ela e estendeu-lhe o seu cetro de ouro. Ester entrou, chegou perto dele e tocou na ponta do cetro.
3 خنِّي إِنَّا أَسْ ؤُجدْجِيذْ: ”مِينْ شمْ يُوغِينْ، أَ ثَاجدْجِيذْثْ إِسْثِيرْ، نِيغْ مِينْ ثعْنَا ثُوثْرَا نّمْ؟ أَذْ أَمْ ثمّوْشْ، وَاخَّا ثدْجَا ذ أَزْينْ ن ثْڭلْذِيثْ!“
3 E o rei perguntou: — O que está acontecendo, rainha Ester? O que você deseja? Peça o que quiser, que eu lhe darei, mesmo que seja a metade do meu reino.
4 ثنَّا إِسْثِيرْ: ”مَاڒَا ثُوسَا أَسْ-د إِ ؤُجدْجِيذْ س ڒْخَاضَارْ، أَقَا نتَّا أَذْ د-يَاسْ أَسّْ-أَ أَكْ-ذ هَامَانْ غَارْ زَّارْذثْ إِ ذ أَسْ سّْوجْذغْ.“
4 Ester respondeu: — Se for do seu agrado, eu gostaria de convidar o senhor e Hamã para o banquete que estou preparando hoje para o senhor.
5 خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ: ”أَرّمْ هَامَانْ أَذْ إِقدْجقْ أَذْ إِڭّْ أَمْ مَامّشْ ثنَّا إِسْثِيرْ.“ ڒَْامِي د-يُوسَا ؤُجدْجِيذْ أَكْ-ذ هَامَانْ غَارْ زَّارْذثْ نِّي إِ ثسّوْجذْ إِسْثِيرْ،
5 Aí o rei ordenou: — Digam a Hamã que venha depressa, para que nós aceitemos o convite de Ester. Assim o rei e Hamã foram ao banquete que Ester havia preparado.
6 إِنَّا ؤُجدْجِيذْ إِ إِسْثِيرْ ؤُمِي سْوِينْ بِينُو: ”مِينْ ذَايمْ إِدْجَانْ ذ مژْرِي؟ أَذْ أَمْ إِمّوْشْ. مِينْ إِدْجَانْ ذ ثُوثْرَا نّمْ؟ أَذْ غَارمْ ثِيڒِي وَاخَّا ذ أَزْينْ ن ثْڭلْذِيثْ.“
6 Quando estavam bebendo vinho, o rei perguntou a Ester: — Qual é o seu pedido? Peça o que quiser, que eu lhe darei, mesmo que seja a metade do meu reino.
7 خنِّي ثَارَّا-د خَاسْ إِسْثِيرْ، ثنَّا: ”وَا ذ مژْرِي إِنُو ذ ثُوثْرَا إِنُو:
7 Ester respondeu: — É o seguinte:
8 مَاڒَا خنِّي نشّْ ؤُفِيغْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ ن ؤُجدْجِيذْ ؤُ مَاڒَا ثُوسَا أَسْ-د إِ ؤُجدْجِيذْ س ڒْخَاضَارْ حِيمَا أَذْ إِسِّيوضْ مژْرِي إِنُو ذ ثُوثْرَا إِنُو، أَقَا أَذْ د-يَاسْ ؤُجدْجِيذْ أَكْ-ذ هَامَانْ غَارْ زَّارْذثْ إِنُو نِّي ذ أَسْ إِ غَا سّْوجْذغْ، خنِّي ثِيوشَّا أَذْ ڭّغْ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ ن ؤُجدْجِيذْ.“
8 se eu puder me valer da bondade do rei, e se for do seu agrado atender o meu pedido, gostaria de convidar o senhor e Hamã para outro banquete que eu vou preparar amanhã para os dois. Aí lhe direi o que eu quero.
9 إِفّغْ هَامَانْ ذڭْ وَاسّْ نِّي، إِفَارْحْ ؤُ ثُوغَا-ث خْ ڒْخَاذَارْ نّسْ أَطَّاسْ، مَاشَا ؤُمِي إِژْرَا هَامَانْ مُورْذَاخَايْ إِقِّيمْ ذِي ثوَّارْثْ ن ؤُجدْجِيذْ، وَارْ إِكَّارْ، وَارْ غَارسْ إِنْهزّْ، خنِّي إِسْعَارْ هَامَانْ س وَاطَّاسْ.
9 Hamã saiu do banquete alegre e feliz da vida. Porém, quando chegou perto da entrada do palácio, ele encontrou Mordecai ali e ficou furioso porque Mordecai não se curvou diante dele, nem fez qualquer outro sinal de respeito.
10 مَاشَا هَامَانْ إِثبّثْ سِيمَانْثْ نّسْ ؤُ ؤُمِي يِيوضْ غَارْ ثَادَّارْثْ، إِجَّا أَذْ د-أَسنْ إِمدُّوكَّاڒْ نّسْ ذ زَارَاشْ، ثَامْغَارْثْ نّسْ.
10 Mas ele se controlou e voltou para casa. Então mandou chamar os amigos e pediu que Zeres, a sua mulher, também viesse.
11 إِسِّيوڒْ هَامَانْ أَكِيذْسنْ خْ ؤُعُودْجِي ن وَاڭْڒَا نّسْ ؤُ خْ إِحْرَامنْ نّسْ إِ غَارسْ إِدْجَانْ س وَاطَّاسْ ؤُ خْ مَارَّا مِينْ زِي إِ ذ أَسْ إِشنّعْ ؤُجدْجِيذْ ؤُ ذ مَامّشْ إِ-ث إِسّْڭعّذْ سنّجْ إِ ڒْحُوكَّامْ ذ إِمْسخَّارنْ ن ؤُجدْجِيذْ.
11 Hamã começou a falar da sua riqueza, do número de filhos que tinha, das promoções que havia recebido do rei e de como agora ocupava a mais alta posição do reino, acima de todos os outros ministros e funcionários.
12 عَاوذْ إِنَّا هَامَانْ: ”ؤُڒَا ذ ثَاجدْجِيذْثْ إِسْثِيرْ وَارْ ثجِّي حذْ أَذْ د-يَاسْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ غَارْ زَّارْذثْ إِ ثسّوْجذْ، مْغِيرْ نشّْ، ؤُشَا أَحقَّا ؤُڒَا ذ ثِيوشَّا تّْوَاعَارْضغْ جْمِيعْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ.
12 E continuou: — Além de tudo isso, eu fui a única pessoa que a rainha Ester convidou para acompanhar o rei ao banquete que ela preparou para ele. E ela também me pediu que eu fosse com ele a outro banquete amanhã!
13 مَاشَا مَانْ أَيَا مَارَّا وَارْ ذ أَيِي إِشْقِي مِينْ غَا كّغْ تّْوَاڒِيغْ مُورْذَاخَايْ، ؤُذَايْ، إِقِّيمْ ذِي ثوَّارْثْ ن ؤُجدْجِيذْ.“
13 Mas tudo isso não me vale nada enquanto eu continuar vendo Mordecai, aquele judeu, sentado na entrada do palácio.
14 خنِّي ثنَّا زَارَاشْ، ثَامْغَارْثْ نّسْ، جْمِيعْ أَكْ-ذ إِمدُّوكَّاڒْ نّسْ: ”أجّْ أَذْ سّْبدّنْ إِشْثْ ن ثْحنَاشْثْ مَانِي ث غَا أَيْڒنْ، أَذْ يِيڒِي ڒُوعْڒَا نّسْ خمْسِينْ ن إِغِيڒنْ ؤُشَا غَارْ صّْبحْ أَذْ ثِينِيذْ إِ ؤُجدْجِيذْ، حِيمَا أَذْ غَارسْ أَيْڒنْ مُورْذَاخَايْ ؤُ خنِّي أَذْ ثُويُورذْ س ڒفْرَاحثْ غَارْ زَّارْذثْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ.“ إِتّْغِيڒْ أَسْ إِ هَامَانْ أَقَا مَانْ أَيَا ذ إِجّْ ن شّْوَارْ إِشْنَا ؤُشَا سّْبدّنْ ثَاحْنَاشْثْ ن وَايَاڒْ.
14 Aí a mulher dele e todos os amigos deram a seguinte sugestão: — Mande fazer uma forca de uns vinte metros de altura e amanhã de manhã peça ao rei que mande enforcar Mordecai. Então você poderá ir feliz com o rei ao banquete. Hamã gostou da ideia e mandou construir a forca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ester 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.