Ester 5
rifa (RIFA) vs ARIB
1 ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒَاثَا، إِمْسَارْ، أَقَا إِسْثِيرْ ثْيَارْضْ أَرُّوضْ إِڭلّْذنْ ؤُشَا ثْرُوحْ ثكَّارْ ذڭْ وَازَّايْ ن ذَاخڒْ ن ثَادَّارْثْ ن ؤُجدْجِيذْ، نِيشَانْ قِيبَاتْشْ إِ ؤُجمَّاضْ ن ثَادَّارْثْ ن ؤُجدْجِيذْ. ثُوغَا أَجدْجِيذْ إِقِّيمْ خْ ڒْعَارْشْ نّسْ ذِي ثَادَّارْثْ إِڭلّْذنْ أَرنْذَاذْ ن ثوَّارْثْ ن ثَادَّارْثْ.
1 Ao terceiro dia Ester se vestiu de trajes reais, e se pôs no pátio interior do palácio do rei, defronte da sala do rei; e o rei estava assentado sobre o seu trono, na sala real, defronte da entrada.
2 ؤُمِي إِژْرَا ؤُجدْجِيذْ ثَاجدْجِيذْثْ إِسْثِيرْ ثْبدّْ ذڭْ وَازَّايْ، إِمْسَارْ، أَقَا ثُوفَا أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ، أَڒَامِي إِسّڒْقَا ؤُجدْجِيذْ أَزدْجَاضْ نّسْ ن وُورغْ إِ ثُوغَا غَارسْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ إِ إِسْثِيرْ ؤُشَا ثْقَارّبْ-د إِسْثِيرْ، ثْحَاذَا ثِيخفْثْ ن ؤُزدْجَاضْ.
2 E sucedeu que, vendo o rei à rainha Ester, que estava em pé no pátio, ela alcançou favor dele; e o rei estendeu para Ester o cetro de ouro que tinha na sua mão. Ester, pois, chegou-se e tocou na ponta do cetro.
3 خنِّي إِنَّا أَسْ ؤُجدْجِيذْ: ”مِينْ شمْ يُوغِينْ، أَ ثَاجدْجِيذْثْ إِسْثِيرْ، نِيغْ مِينْ ثعْنَا ثُوثْرَا نّمْ؟ أَذْ أَمْ ثمّوْشْ، وَاخَّا ثدْجَا ذ أَزْينْ ن ثْڭلْذِيثْ!“
3 Então o rei lhe disse: O que é, rainha Ester? qual é a tua petição? Até metade do reino se te dará.
4 ثنَّا إِسْثِيرْ: ”مَاڒَا ثُوسَا أَسْ-د إِ ؤُجدْجِيذْ س ڒْخَاضَارْ، أَقَا نتَّا أَذْ د-يَاسْ أَسّْ-أَ أَكْ-ذ هَامَانْ غَارْ زَّارْذثْ إِ ذ أَسْ سّْوجْذغْ.“
4 Ester respondeu: Se parecer bem ao rei, venha hoje com Hamã ao banquete que tenho preparado para o rei.
5 خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ: ”أَرّمْ هَامَانْ أَذْ إِقدْجقْ أَذْ إِڭّْ أَمْ مَامّشْ ثنَّا إِسْثِيرْ.“ ڒَْامِي د-يُوسَا ؤُجدْجِيذْ أَكْ-ذ هَامَانْ غَارْ زَّارْذثْ نِّي إِ ثسّوْجذْ إِسْثِيرْ،
5 Então disse o rei: Fazei Hamã apressar-se para que se cumpra a vontade de Ester. Vieram, pois, o rei e Hamã ao banquete que Ester tinha preparado.
6 إِنَّا ؤُجدْجِيذْ إِ إِسْثِيرْ ؤُمِي سْوِينْ بِينُو: ”مِينْ ذَايمْ إِدْجَانْ ذ مژْرِي؟ أَذْ أَمْ إِمّوْشْ. مِينْ إِدْجَانْ ذ ثُوثْرَا نّمْ؟ أَذْ غَارمْ ثِيڒِي وَاخَّا ذ أَزْينْ ن ثْڭلْذِيثْ.“
6 De novo disse o rei a Ester, no banquete do vinho: Qual é a tua petição? e ser-te-á concedida; e qual é o teu rogo? e se te dará, ainda que seja metade do reino.
7 خنِّي ثَارَّا-د خَاسْ إِسْثِيرْ، ثنَّا: ”وَا ذ مژْرِي إِنُو ذ ثُوثْرَا إِنُو:
7 Ester respondeu, dizendo; Eis a minha petição e o meu rogo:
8 مَاڒَا خنِّي نشّْ ؤُفِيغْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ ن ؤُجدْجِيذْ ؤُ مَاڒَا ثُوسَا أَسْ-د إِ ؤُجدْجِيذْ س ڒْخَاضَارْ حِيمَا أَذْ إِسِّيوضْ مژْرِي إِنُو ذ ثُوثْرَا إِنُو، أَقَا أَذْ د-يَاسْ ؤُجدْجِيذْ أَكْ-ذ هَامَانْ غَارْ زَّارْذثْ إِنُو نِّي ذ أَسْ إِ غَا سّْوجْذغْ، خنِّي ثِيوشَّا أَذْ ڭّغْ عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ ن ؤُجدْجِيذْ.“
8 Se tenho alcançado favor do rei, e se parecer bem ao rei concerder-me a minha petição e cumprir o meu rogo, venha o rei com Hamã ao banquete que lhes hei de preparar, e amanhã farei conforme a palavra do rei.
9 إِفّغْ هَامَانْ ذڭْ وَاسّْ نِّي، إِفَارْحْ ؤُ ثُوغَا-ث خْ ڒْخَاذَارْ نّسْ أَطَّاسْ، مَاشَا ؤُمِي إِژْرَا هَامَانْ مُورْذَاخَايْ إِقِّيمْ ذِي ثوَّارْثْ ن ؤُجدْجِيذْ، وَارْ إِكَّارْ، وَارْ غَارسْ إِنْهزّْ، خنِّي إِسْعَارْ هَامَانْ س وَاطَّاسْ.
9 Então naquele dia Hamã saiu alegre e de bom ânimo; porém, vendo Mordecai à porta do rei, e que ele não se levantava nem tremia diante dele, Hamã se encheu de furor contra Mordecai.
10 مَاشَا هَامَانْ إِثبّثْ سِيمَانْثْ نّسْ ؤُ ؤُمِي يِيوضْ غَارْ ثَادَّارْثْ، إِجَّا أَذْ د-أَسنْ إِمدُّوكَّاڒْ نّسْ ذ زَارَاشْ، ثَامْغَارْثْ نّسْ.
10 Contudo Hamã se refreou, e foi para casa; enviou e mandou vir os seus amigos, e Zéres, sua mulher.
11 إِسِّيوڒْ هَامَانْ أَكِيذْسنْ خْ ؤُعُودْجِي ن وَاڭْڒَا نّسْ ؤُ خْ إِحْرَامنْ نّسْ إِ غَارسْ إِدْجَانْ س وَاطَّاسْ ؤُ خْ مَارَّا مِينْ زِي إِ ذ أَسْ إِشنّعْ ؤُجدْجِيذْ ؤُ ذ مَامّشْ إِ-ث إِسّْڭعّذْ سنّجْ إِ ڒْحُوكَّامْ ذ إِمْسخَّارنْ ن ؤُجدْجِيذْ.
11 E contou-lhes Hamã a glória de suas riquezas, a multidão de seus filhos, e tudo em que o rei o tinha engrandecido, e como o havia exaltado sobre os príncipes e servos do rei.
12 عَاوذْ إِنَّا هَامَانْ: ”ؤُڒَا ذ ثَاجدْجِيذْثْ إِسْثِيرْ وَارْ ثجِّي حذْ أَذْ د-يَاسْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ غَارْ زَّارْذثْ إِ ثسّوْجذْ، مْغِيرْ نشّْ، ؤُشَا أَحقَّا ؤُڒَا ذ ثِيوشَّا تّْوَاعَارْضغْ جْمِيعْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ.
12 E acrescentou: Tampouco a rainha Ester a ninguém fez vir com o rei ao banquete que preparou, senão a mim; e também para amanhã estou convidado por ela juntamente com o rei.
13 مَاشَا مَانْ أَيَا مَارَّا وَارْ ذ أَيِي إِشْقِي مِينْ غَا كّغْ تّْوَاڒِيغْ مُورْذَاخَايْ، ؤُذَايْ، إِقِّيمْ ذِي ثوَّارْثْ ن ؤُجدْجِيذْ.“
13 Todavia tudo isso não me satisfaz, enquanto eu vir o judeu Mordecai sentado à porta do rei.
14 خنِّي ثنَّا زَارَاشْ، ثَامْغَارْثْ نّسْ، جْمِيعْ أَكْ-ذ إِمدُّوكَّاڒْ نّسْ: ”أجّْ أَذْ سّْبدّنْ إِشْثْ ن ثْحنَاشْثْ مَانِي ث غَا أَيْڒنْ، أَذْ يِيڒِي ڒُوعْڒَا نّسْ خمْسِينْ ن إِغِيڒنْ ؤُشَا غَارْ صّْبحْ أَذْ ثِينِيذْ إِ ؤُجدْجِيذْ، حِيمَا أَذْ غَارسْ أَيْڒنْ مُورْذَاخَايْ ؤُ خنِّي أَذْ ثُويُورذْ س ڒفْرَاحثْ غَارْ زَّارْذثْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ.“ إِتّْغِيڒْ أَسْ إِ هَامَانْ أَقَا مَانْ أَيَا ذ إِجّْ ن شّْوَارْ إِشْنَا ؤُشَا سّْبدّنْ ثَاحْنَاشْثْ ن وَايَاڒْ.
14 Então lhe disseram Zéres, sua mulher, e todos os seus amigos: Faça-se uma forca de cinqüenta côvados de altura, e pela manhã dize ao rei que nela seja enforcado Mordecai; e então entra alegre com o rei para o banquete. E este conselho agradou a Hamã, que mandou fazer a forca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ester 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.