Eclesiastes 12
rifa (RIFA) vs NVT
1 إِذَارْ ونِّي شكْ د-إِخڒْقنْ ذڭْ وُوسَّانْ ن ثمْژِي نّشْ، قْبڒْ إِ د غَا يَاوْضنْ وُوسَّانْ ن ڒْغَارْ إِ زِي غَا ثِينِيذْ: ”وَارْ ذَايْسنْ ؤُفِيغْ ڒفْرَاحثْ!“،
1 Não se esqueça de seu Criador nos dias de sua juventude. Honre-o enquanto você é jovem, antes que venham os tempos difíceis e cheguem os anos em que você dirá: “Não tenho mais prazer em viver”.
2 قْبڒْ أَذْ ثتّْوَابَارْشنْ ثْفُوشْثْ ذ ثْفَاوْثْ ذ ثْزِيرِي ذ إِثْرَانْ ؤُشَا أَذْ د -عقْبنْ إِسيْنُوثنْ أَوَارْنِي إِ ونْژَارْ،
2 Lembre-se dele antes que o sol, a lua e as estrelas percam o brilho aos seus olhos, e as nuvens voltem a cobrir o céu depois da chuva.
3 غَارْ وَاسّْ مِينْ ذِي إِعسَّاسنْ ن ثَادَّارْثْ أَذْ أَرْجِيجنْ، إِرْيَازنْ إِجهْذنْ أَذْ قوْسنْ، ثِينِّي إِحَارّْينْ ثَاسِيرْثْ أَذْ سّْبدّنْثْ ثَاوُّورِي نْسنْثْ، مِينْزِي نِيثنْثِي قِّيمنْثْ ذْرُوسْ إِذْسنْثْ، ؤُشَا ثِيمْغَارِينْ نِّي د-إِسَّاجَّانْ زِي ڒْكْوَازِي، أَذْ تّْوَاڒحّْفنْثْ س ثَادْجسْثْ،
3 Lembre-se dele antes que suas pernas comecem a tremer, e antes que seus ombros se encurvem. Lembre-se dele antes que os poucos dentes que lhe restam já não possam mastigar, e antes que seus olhos deixem de ver com clareza.
4 ؤُ ثْنَاينْ ن ثوُّورَا غَارْ زّنْقّثْ أَذْ تّْوَابلّْعنْثْ، خْمِي دّْرِيزْ ن ثْسِيرْثْ أَذْ إِسّغْذْ ؤُشَا ڒْحسّْ ن ؤُجْضِيضْ أَذْ ث إِسِّيڭّْوذْ ذڭْ يِيضسْ ؤُ مَارَّا يسِّيسْ ن ؤُغنِّيجْ أَذْ ذوْڒنْثْ قوْسنْثْ،
4 Lembre-se dele antes que seus ouvidos fiquem fracos e você já não ouça o som das pessoas trabalhando nas ruas. Hoje você levanta com o primeiro canto dos pássaros, mas um dia não os ouvirá mais.
5 ؤُ بْنَاذمْ أَذْ إِڭّْوذْ زِي مَارَّا مِينْ إِدْجَانْ يُوعْڒَانْ، ؤُشَا أَذْ ذِينْ إِڒِينْثْ عْڒَامْ كُوڒْ ڒحْوَايجْ إِنخْڒِيعنْ ذڭْ وبْرِيذْ، ؤُ ثَاشجَّارْثْ ن دْجوْزْ أَذْ ثْنوَّارْ ؤُ أَبُورْخسْ أَذْ إِذْوڒْ ذ ثَامَارَا ؤُ ثَانوَّاشْثْ ن ’ؤُكبَّاسْ‘ وَارْ ذ أَسْ د-يُوسِي عَاذْ غَارْ ڒْبَاڒْ - مَاغَارْ بْنَاذمْ إِڭُّورْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ ن ڒبْذَا ؤُ إِنِّي إِشطّْننْ أَذْ رَاحنْ أَذْ د-ثَاسنْ ذڭْ إِبْرِيذنْ -
5 Lembre-se dele antes que você tenha medo de cair e se preocupe com os perigos nas ruas; antes que seus cabelos fiquem brancos como a amendoeira em flor, e você se arraste como um gafanhoto prestes a morrer; e antes que você perca o desejo. Lembre-se dele antes que falte pouco para descer ao túmulo, seu lar eterno, quando os pranteadores chorarão em seu funeral.
6 قْبڒْ إِ غَا ثتّْوَارْخُو ثسْغُونْثْ ن نُّوقَارْثْ، أَذْ ثتّْوَارْژْ طَّاوْيّثْ ن وُورغْ، أَذْ إِنّفْرَارْ وقْبُوشْ غَارْ ثَاڒَا ؤُشَا أَذْ ثقْضُو ثْجَارَّارْثْ ذڭْ وَانُو،
6 Sim, lembre-se de seu Criador agora, enquanto você é jovem, antes que o fio de prata da vida se rompa e antes que a taça de ouro se quebre. Não espere até que o cântaro se despedace junto à fonte e a roldana se parta junto ao poço.
7 ؤُشَا ؤُشَاڒْ أَذْ د-إِعْقبْ غَارْ ثمُّورْثْ أَمْ مَامّشْ ث-ثُوغَا، ؤُ بُوحْبڒْ أَذْ د-إِعْقبْ غَارْ أَربِّي، ونِّي ث إِوْشِينْ.
7 Pois, então, o pó voltará à terra e o espírito voltará a Deus, que o deu.
8 ذ إِبطَّاڒنْ قَاعْ، إِقَّارْ ؤُمْبَارّحْ، أَقَا كُوڒْشِي ذِي ڒْبَاطڒْ.
8 “Nada faz sentido”, diz o Mestre. “Nada faz o menor sentido.”
9 سنّجْ إِ ؤُيَا، مِينْزِي أَمْبَارّحْ ثُوغَا-ث ذ أَمِيغِيسْ، إِسّڒْمذْ عَاوذْ ثُوسّْنَا إِ ڒْڭنْسْ، ثُوغَا إِتّْبَاڒُو، إِتّْبقَّاشْ مْلِيحْ، ؤُشَا إِعْذڒْ أَطَّاسْ ن وَاوَاڒنْ إِوزْننْ.
9 O Mestre era considerado sábio e ensinou ao povo tudo que sabia. Com muita atenção, ouviu, examinou e organizou muitos provérbios.
10 يَارْزُو ؤُمْبَارّحْ مَاحنْذْ أَذْ يَافْ أَوَاڒنْ إِعذْڒنْ، ؤُ مِينْ يُورَا، أَقَا-ث نِيشَانْ، أَوَاڒنْ ن ثِيذتّْ.
10 O Mestre se esforçou para usar as palavras certas a fim de expressar verdades com clareza.
11 أَوَاڒنْ ن إِمِيغِيسنْ أَمْ يِيسنَّاننْ ؤُ أَمشْنَاوْ إِمسْمِيرنْ إِتّْوَاسِّيذْفنْ، إِ زَّايْسنْ إِ-د-تَّاسنْثْ أَطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ، أَقَا-ثنْ مّوْشنْ زڭْ ؤُينِّي ن ؤُمكْسَاوْ.
11 As palavras do sábio são como hastes de ferro, e a coleção de seus ditados, como pregos bem fixados, que o pastor usa para conduzir as ovelhas.
12 سنّجْ إِ مَارَّا أَيَا، أَ مِّي، حْضَا إِخفْ نّشْ: وَارْ ذِينْ أَقطُّو ن ثِيرَا ن وَاطَّاسْ ن إِذْلِيسنْ ؤُ أَطَّاسْ ن ثْغُورِي ثسَّاحَاڒْ أَرِّيمثْ.
12 Meu filho, deixe-me dar-lhe mais um conselho: tenha cuidado, pois escrever livros não tem fim, e estudar demais é cansativo.
13 أَوَاڒْ أَنڭَّارُو ن مَارَّا مِينْ ثسْڒِيذْ، أَقَا ث ذ وَا: ”ڭّْوذْ أَربِّي ؤُ حْضَا ثِيوصَّا نّسْ!“، مَاغَارْ مَانْ أَيَا إِ يُورِينْ إِ كُوڒْ إِجّْ ن بْنَاذمْ.
13 Aqui termina meu relato. Esta é minha conclusão: tema a Deus e obedeça a seus mandamentos, pois esse é o dever de todos.
14 مَاغَارْ سِيذِي أَذْ يَاوِي كُوڒْ ثَامڭِّيثْ زَّاثْ إِ ثَادَّارْثْ ن شّْرعْ خْ مَارَّا مِينْ إِنُّوفَّارنْ، مَا ثُوغَا إِصْبحْ نِيغْ ثُوغَا وَارْ إِحْڒِي.
14 Deus nos julgará por todos os nossos atos, incluindo o que fazemos em segredo, seja o bem, seja o mal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.