Eclesiastes 12

rifa (RIFA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 إِذَارْ ونِّي شكْ د-إِخڒْقنْ ذڭْ وُوسَّانْ ن ثمْژِي نّشْ، قْبڒْ إِ د غَا يَاوْضنْ وُوسَّانْ ن ڒْغَارْ إِ زِي غَا ثِينِيذْ: ”وَارْ ذَايْسنْ ؤُفِيغْ ڒفْرَاحثْ!“،
1 Lembre do seu Criador enquanto você ainda é jovem, antes que venham os dias maus e cheguem os anos em que você dirá: “Não tenho mais prazer na vida.”
2 قْبڒْ أَذْ ثتّْوَابَارْشنْ ثْفُوشْثْ ذ ثْفَاوْثْ ذ ثْزِيرِي ذ إِثْرَانْ ؤُشَا أَذْ د -عقْبنْ إِسيْنُوثنْ أَوَارْنِي إِ ونْژَارْ،
2 Lembre dele antes que chegue o tempo em que você achará que a luz do sol, da lua e das estrelas perdeu o seu brilho e que as nuvens de chuva nunca vão embora.
3 غَارْ وَاسّْ مِينْ ذِي إِعسَّاسنْ ن ثَادَّارْثْ أَذْ أَرْجِيجنْ، إِرْيَازنْ إِجهْذنْ أَذْ قوْسنْ، ثِينِّي إِحَارّْينْ ثَاسِيرْثْ أَذْ سّْبدّنْثْ ثَاوُّورِي نْسنْثْ، مِينْزِي نِيثنْثِي قِّيمنْثْ ذْرُوسْ إِذْسنْثْ، ؤُشَا ثِيمْغَارِينْ نِّي د-إِسَّاجَّانْ زِي ڒْكْوَازِي، أَذْ تّْوَاڒحّْفنْثْ س ثَادْجسْثْ،
3 Então os seus braços, que sempre o defenderam, começarão a tremer, e as suas pernas, que agora são fortes, ficarão fracas. Os seus dentes cairão, e sobrarão tão poucos, que você não conseguirá mastigar a sua comida. A sua vista ficará tão fraca, que você não poderá mais ver as coisas claramente.
4 ؤُ ثْنَاينْ ن ثوُّورَا غَارْ زّنْقّثْ أَذْ تّْوَابلّْعنْثْ، خْمِي دّْرِيزْ ن ثْسِيرْثْ أَذْ إِسّغْذْ ؤُشَا ڒْحسّْ ن ؤُجْضِيضْ أَذْ ث إِسِّيڭّْوذْ ذڭْ يِيضسْ ؤُ مَارَّا يسِّيسْ ن ؤُغنِّيجْ أَذْ ذوْڒنْثْ قوْسنْثْ،
4 Você ficará surdo e não poderá ouvir o barulho da rua. Você quase não conseguirá ouvir o moinho moendo ou a música tocando. E levantará cedo, quando os passarinhos começam a cantar.
5 ؤُ بْنَاذمْ أَذْ إِڭّْوذْ زِي مَارَّا مِينْ إِدْجَانْ يُوعْڒَانْ، ؤُشَا أَذْ ذِينْ إِڒِينْثْ عْڒَامْ كُوڒْ ڒحْوَايجْ إِنخْڒِيعنْ ذڭْ وبْرِيذْ، ؤُ ثَاشجَّارْثْ ن دْجوْزْ أَذْ ثْنوَّارْ ؤُ أَبُورْخسْ أَذْ إِذْوڒْ ذ ثَامَارَا ؤُ ثَانوَّاشْثْ ن ’ؤُكبَّاسْ‘ وَارْ ذ أَسْ د-يُوسِي عَاذْ غَارْ ڒْبَاڒْ - مَاغَارْ بْنَاذمْ إِڭُّورْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ ن ڒبْذَا ؤُ إِنِّي إِشطّْننْ أَذْ رَاحنْ أَذْ د-ثَاسنْ ذڭْ إِبْرِيذنْ -
5 Então você terá medo de lugares altos, e até caminhar será perigoso. Os seus cabelos ficarão brancos, e você perderá o gosto pelas coisas. Nós estaremos caminhando para o nosso último descanso; e, quando isso acontecer, haverá gente chorando por nossa causa nas ruas.
6 قْبڒْ إِ غَا ثتّْوَارْخُو ثسْغُونْثْ ن نُّوقَارْثْ، أَذْ ثتّْوَارْژْ طَّاوْيّثْ ن وُورغْ، أَذْ إِنّفْرَارْ وقْبُوشْ غَارْ ثَاڒَا ؤُشَا أَذْ ثقْضُو ثْجَارَّارْثْ ذڭْ وَانُو،
6 A vida vai se acabar como uma lamparina de ouro cai e quebra, quando a sua corrente de prata se arrebenta, ou como um pote de barro se despedaça quando a corda do poço se parte.
7 ؤُشَا ؤُشَاڒْ أَذْ د-إِعْقبْ غَارْ ثمُّورْثْ أَمْ مَامّشْ ث-ثُوغَا، ؤُ بُوحْبڒْ أَذْ د-إِعْقبْ غَارْ أَربِّي، ونِّي ث إِوْشِينْ.
7 Então o nosso corpo voltará para o pó da terra, de onde veio, e o nosso espírito voltará para Deus, que o deu.
8 ذ إِبطَّاڒنْ قَاعْ، إِقَّارْ ؤُمْبَارّحْ، أَقَا كُوڒْشِي ذِي ڒْبَاطڒْ.
8 É ilusão, é ilusão, diz o Sábio. Tudo é ilusão.
9 سنّجْ إِ ؤُيَا، مِينْزِي أَمْبَارّحْ ثُوغَا-ث ذ أَمِيغِيسْ، إِسّڒْمذْ عَاوذْ ثُوسّْنَا إِ ڒْڭنْسْ، ثُوغَا إِتّْبَاڒُو، إِتّْبقَّاشْ مْلِيحْ، ؤُشَا إِعْذڒْ أَطَّاسْ ن وَاوَاڒنْ إِوزْننْ.
9 O Sábio, usando o seu conhecimento, continuou a ensinar ao povo o que sabia. Ele estudou, examinou e pôs em ordem muitos provérbios.
10 يَارْزُو ؤُمْبَارّحْ مَاحنْذْ أَذْ يَافْ أَوَاڒنْ إِعذْڒنْ، ؤُ مِينْ يُورَا، أَقَا-ث نِيشَانْ، أَوَاڒنْ ن ثِيذتّْ.
10 Procurou usar palavras agradáveis, e tudo o que escreveu é verdade.
11 أَوَاڒنْ ن إِمِيغِيسنْ أَمْ يِيسنَّاننْ ؤُ أَمشْنَاوْ إِمسْمِيرنْ إِتّْوَاسِّيذْفنْ، إِ زَّايْسنْ إِ-د-تَّاسنْثْ أَطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ، أَقَا-ثنْ مّوْشنْ زڭْ ؤُينِّي ن ؤُمكْسَاوْ.
11 As palavras dos sábios são como pregos bem-pregados; são como as varas pontudas que os pastores usam para guiar as ovelhas. Essas palavras foram dadas por Deus, o único Pastor de todos nós.
12 سنّجْ إِ مَارَّا أَيَا، أَ مِّي، حْضَا إِخفْ نّشْ: وَارْ ذِينْ أَقطُّو ن ثِيرَا ن وَاطَّاسْ ن إِذْلِيسنْ ؤُ أَطَّاسْ ن ثْغُورِي ثسَّاحَاڒْ أَرِّيمثْ.
12 Filho, há mais uma coisa que eu quero dizer: os livros sempre continuarão a ser escritos; estudar demais cansa a mente.
13 أَوَاڒْ أَنڭَّارُو ن مَارَّا مِينْ ثسْڒِيذْ، أَقَا ث ذ وَا: ”ڭّْوذْ أَربِّي ؤُ حْضَا ثِيوصَّا نّسْ!“، مَاغَارْ مَانْ أَيَا إِ يُورِينْ إِ كُوڒْ إِجّْ ن بْنَاذمْ.
13 De tudo o que foi dito, a conclusão é esta: tema a Deus e obedeça aos seus mandamentos porque foi para isso que fomos criados.
14 مَاغَارْ سِيذِي أَذْ يَاوِي كُوڒْ ثَامڭِّيثْ زَّاثْ إِ ثَادَّارْثْ ن شّْرعْ خْ مَارَّا مِينْ إِنُّوفَّارنْ، مَا ثُوغَا إِصْبحْ نِيغْ ثُوغَا وَارْ إِحْڒِي.
14 Nós teremos de prestar contas a Deus de tudo o que fizermos e até daquilo que fizermos em segredo, seja o bem ou o mal.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.