Eclesiastes 12

rifa (RIFA) vs NVI

NVI Nova Versão Internacional

¹ إِذَارْ ونِّي شكْ د-إِخڒْقنْ ذڭْ وُوسَّانْ ن ثمْژِي نّشْ، قْبڒْ إِ د غَا يَاوْضنْ وُوسَّانْ ن ڒْغَارْ إِ زِي غَا ثِينِيذْ: ”وَارْ ذَايْسنْ ؤُفِيغْ ڒفْرَاحثْ!“،

¹ Lembre-se do seu Criador nos dias da sua juventude, antes que venham os dias difíceis e antes que se aproximem os anos em que você dirá: "Não tenho satisfação neles";

² قْبڒْ أَذْ ثتّْوَابَارْشنْ ثْفُوشْثْ ذ ثْفَاوْثْ ذ ثْزِيرِي ذ إِثْرَانْ ؤُشَا أَذْ د -عقْبنْ إِسيْنُوثنْ أَوَارْنِي إِ ونْژَارْ،

² antes que se escureçam o sol e a luz, a lua e as estrelas, e as nuvens voltem depois da chuva;

³ غَارْ وَاسّْ مِينْ ذِي إِعسَّاسنْ ن ثَادَّارْثْ أَذْ أَرْجِيجنْ، إِرْيَازنْ إِجهْذنْ أَذْ قوْسنْ، ثِينِّي إِحَارّْينْ ثَاسِيرْثْ أَذْ سّْبدّنْثْ ثَاوُّورِي نْسنْثْ، مِينْزِي نِيثنْثِي قِّيمنْثْ ذْرُوسْ إِذْسنْثْ، ؤُشَا ثِيمْغَارِينْ نِّي د-إِسَّاجَّانْ زِي ڒْكْوَازِي، أَذْ تّْوَاڒحّْفنْثْ س ثَادْجسْثْ،

³ quando os guardas da casa tremerem e os homens fortes caminharem encurvados, e pararem os moedores por serem poucos, e aqueles que olham pelas janelas enxergarem embaçado;

⁴ ؤُ ثْنَاينْ ن ثوُّورَا غَارْ زّنْقّثْ أَذْ تّْوَابلّْعنْثْ، خْمِي دّْرِيزْ ن ثْسِيرْثْ أَذْ إِسّغْذْ ؤُشَا ڒْحسّْ ن ؤُجْضِيضْ أَذْ ث إِسِّيڭّْوذْ ذڭْ يِيضسْ ؤُ مَارَّا يسِّيسْ ن ؤُغنِّيجْ أَذْ ذوْڒنْثْ قوْسنْثْ،

⁴ quando as portas da rua forem fechadas e diminuir o som da moagem; quando o barulho das aves o fizer despertar, mas o som de todas as canções lhe parecer fraco;

⁵ ؤُ بْنَاذمْ أَذْ إِڭّْوذْ زِي مَارَّا مِينْ إِدْجَانْ يُوعْڒَانْ، ؤُشَا أَذْ ذِينْ إِڒِينْثْ عْڒَامْ كُوڒْ ڒحْوَايجْ إِنخْڒِيعنْ ذڭْ وبْرِيذْ، ؤُ ثَاشجَّارْثْ ن دْجوْزْ أَذْ ثْنوَّارْ ؤُ أَبُورْخسْ أَذْ إِذْوڒْ ذ ثَامَارَا ؤُ ثَانوَّاشْثْ ن ’ؤُكبَّاسْ‘ وَارْ ذ أَسْ د-يُوسِي عَاذْ غَارْ ڒْبَاڒْ - مَاغَارْ بْنَاذمْ إِڭُّورْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ ن ڒبْذَا ؤُ إِنِّي إِشطّْننْ أَذْ رَاحنْ أَذْ د-ثَاسنْ ذڭْ إِبْرِيذنْ -

⁵ quando você tiver medo de altura, e dos perigos das ruas; quando florir a amendoeira, o gafanhoto for um peso e o desejo já não se despertar. Então o homem se vai para o seu lar eterno, e os pranteadores já vagueiam pelas ruas.

⁶ قْبڒْ إِ غَا ثتّْوَارْخُو ثسْغُونْثْ ن نُّوقَارْثْ، أَذْ ثتّْوَارْژْ طَّاوْيّثْ ن وُورغْ، أَذْ إِنّفْرَارْ وقْبُوشْ غَارْ ثَاڒَا ؤُشَا أَذْ ثقْضُو ثْجَارَّارْثْ ذڭْ وَانُو،

⁶ Sim, lembre-se dele, antes que se rompa o cordão de prata, ou se quebre a taça de ouro; antes que o cântaro se despedace junto à fonte, a roda se quebre junto ao poço,

⁷ ؤُشَا ؤُشَاڒْ أَذْ د-إِعْقبْ غَارْ ثمُّورْثْ أَمْ مَامّشْ ث-ثُوغَا، ؤُ بُوحْبڒْ أَذْ د-إِعْقبْ غَارْ أَربِّي، ونِّي ث إِوْشِينْ.

⁷ o pó volte à terra, de onde veio, e o espírito volte a Deus, que o deu.

⁸ ذ إِبطَّاڒنْ قَاعْ، إِقَّارْ ؤُمْبَارّحْ، أَقَا كُوڒْشِي ذِي ڒْبَاطڒْ.

⁸ "Tudo sem sentido! Sem sentido! ", diz o mestre. "Nada faz sentido! Nada faz sentido! "

⁹ سنّجْ إِ ؤُيَا، مِينْزِي أَمْبَارّحْ ثُوغَا-ث ذ أَمِيغِيسْ، إِسّڒْمذْ عَاوذْ ثُوسّْنَا إِ ڒْڭنْسْ، ثُوغَا إِتّْبَاڒُو، إِتّْبقَّاشْ مْلِيحْ، ؤُشَا إِعْذڒْ أَطَّاسْ ن وَاوَاڒنْ إِوزْننْ.

⁹ Além de ser sábio, o mestre também ensinou conhecimento ao povo. Ele escutou, examinou e colecionou muitos provérbios.

¹⁰ يَارْزُو ؤُمْبَارّحْ مَاحنْذْ أَذْ يَافْ أَوَاڒنْ إِعذْڒنْ، ؤُ مِينْ يُورَا، أَقَا-ث نِيشَانْ، أَوَاڒنْ ن ثِيذتّْ.

¹⁰ Procurou também encontrar as palavras certas, e o que ele escreveu era reto e verdadeiro.

¹¹ أَوَاڒنْ ن إِمِيغِيسنْ أَمْ يِيسنَّاننْ ؤُ أَمشْنَاوْ إِمسْمِيرنْ إِتّْوَاسِّيذْفنْ، إِ زَّايْسنْ إِ-د-تَّاسنْثْ أَطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ، أَقَا-ثنْ مّوْشنْ زڭْ ؤُينِّي ن ؤُمكْسَاوْ.

¹¹ As palavras dos sábios são como aguilhões, a coleção dos seus ditos como pregos bem fixados, provenientes do único Pastor.

¹² سنّجْ إِ مَارَّا أَيَا، أَ مِّي، حْضَا إِخفْ نّشْ: وَارْ ذِينْ أَقطُّو ن ثِيرَا ن وَاطَّاسْ ن إِذْلِيسنْ ؤُ أَطَّاسْ ن ثْغُورِي ثسَّاحَاڒْ أَرِّيمثْ.

¹² Cuidado, meu filho; nada acrescente a eles. Não há limite para a produção de livros, e estudar demais deixa exausto o corpo.

¹³ أَوَاڒْ أَنڭَّارُو ن مَارَّا مِينْ ثسْڒِيذْ، أَقَا ث ذ وَا: ”ڭّْوذْ أَربِّي ؤُ حْضَا ثِيوصَّا نّسْ!“، مَاغَارْ مَانْ أَيَا إِ يُورِينْ إِ كُوڒْ إِجّْ ن بْنَاذمْ.

¹³ Agora que já se ouviu tudo, aqui está a conclusão: Tema a Deus e guarde os seus mandamentos, pois isso é o essencial para o homem.

¹⁴ مَاغَارْ سِيذِي أَذْ يَاوِي كُوڒْ ثَامڭِّيثْ زَّاثْ إِ ثَادَّارْثْ ن شّْرعْ خْ مَارَّا مِينْ إِنُّوفَّارنْ، مَا ثُوغَا إِصْبحْ نِيغْ ثُوغَا وَارْ إِحْڒِي.

¹⁴ Pois Deus trará a julgamento tudo o que foi feito, inclusive tudo o que está escondido, seja bom, seja mal.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Eclesiastes 12 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →