Deuteronômio 9
rifa (RIFA) vs VC
1 ”سڒْ، إِسْرَائِيل، أَسّْ-أَ أَذْ ثژْوِيذْ لْ-ؤُرْذُونْ، مَاحنْذْ أَذْ ثَاذْفذْ غَارْ ثمُّورْثْ، حِيمَا أَذْ ثكّْسذْ ڒْوَارْثْ ن ڒڭْنُوسْ إِمْغَارنْ ؤُ زڭْ إِنِّي خَاكْ إِجهْذنْ، إِنِّي غَارْسنْ ثِيندَّامْ ثِيمقّْرَانِينْ نِّي تّْوَافَارْينْثْ أَڒْ أَجنَّا،
1 Ouve, Israel: hoje passarás o Jordão para despojar nações maiores e ais fortes do que tu, cidades importantes cujas muralhas sobem até os céus,
2 إِجّْ ن ڒْڭنْسْ ن إِوْذَانْ إِزُّوڭَارْثنْ، أَيْثْ ن إِعَانَاقِييّنْ إِنِّي ثسّْنذْ عَاذْ ؤُ خْ يِينِّي ثسْڒِيذْ قَّارنْ: ’وِي غَا إِبدّْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن أَيْثْ ن إِعَانَاقِييّنْ؟‘
2 um povo forte e de alta estatura, descendente dos enacim, que conheces e dos quais ouviste dizer: quem poderá enfrentar os filhos de Enac?
3 سّنْ خنِّي، أَقَا سِيذِي، أَربِّي نّشْ، ذ ونِّي إِزْوَارنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ. نتَّا ذ إِشْثْ ن ثْمسِّي إِتّتّنْ، نتَّا أَذْ ثنْ إِثحَّا ؤُ أَذْ ثنْ إِسّْوَاضعْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ ؤُشَا شكْ أَذْ زَّايْسنْ ثكّْسذْ ڒْوَارْثْ نْسنْ ؤُ أَذْ ثنْ ثَارذْدْجذْ ذغْيَا أَمْ مَامّشْ غَاركْ د-إِسِّيوڒْ سِيذِي.
3 Sabe, pois, hoje, que o Senhor, teu Deus, marcha diante de ti como um fogo devorador. É ele quem os destruirá e os esmagará diante de ti, de tal forma que tu os despojarás e os aniquilarás prontamente, como o Senhor te prometeu.
4 ڒَامِي سِيذِي، أَربِّي نّشْ، خَاسنْ يُوژّڒْ زَّاثكْ، خنِّي وَارْ قَّارْ ذڭْ وُوڒْ نّشْ، أَذْ ثِينِيذْ: ’سِيذِي إِسِّيذفْ أَيِي-د ذِي سِّيبّثْ ن ثْسڭْذَا إِنُو مَاحنْذْ أَذْ كْسِيغْ ثَامُّورْثْ-أَ ذ ڒْوَارْثْ‘. مِينْزِي ذِي سِّيبّثْ ن ثُوعفّْنَا ن ڒڭْنُوسْ-أَ أَذْ زَّايْسنْ إِكّسْ سِيذِي ڒْوَارْثْ نْسنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ.
4 Depois que o Senhor, teu Deus, os tiver expulsado de diante de ti, não digas no teu coração: por causa de minha justiça é que o Senhor me introduziu na posse dessa terra. Porque é por causa da perversidade dessas nações que o Senhor as despoja diante de ti.
5 وَارْ إِدْجِي ذِي سِّيبّثْ ن ثْسڭْذَا نّشْ، وَارْ إِدْجِي ذِي سِّيبّثْ ن ڒصْفَايثْ ن وُوڒْ نّشْ، أَذْ ذِينْ ثْرَاحذْ حِيمَا أَذْ ثكْسِيذْ ثَامُّورْثْ نْسنْ ذ ڒْوَارْثْ، مَاشَا ذِي سِّيبّثْ ن ثُوعفّْنَا ن ڒڭْنُوسْ-أَ ؤُ حِيمَا أَذْ إِحْضَا أَوَاڒْ نِّي زِي إِجُّودْجْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ، إِ ڒجْذُوذْ نّشْ، إِ إِبْرَاهِيمْ ذ إِسْحَاقْ ذ يَاعْقُوبْ، أَذْ زَّايْسنْ إِكّسْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ، ڒْوَارْثْ نْسنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ.“
5 Não é pela tua justiça nem pela retidão do teu coração que entrarás na posse de suas terras, mas é por causa da perversidade dessas nações que o Senhor as despoja diante de ti. E é também porque o Senhor, teu Deus, quer cumprir a palavra que deu com, juramento a teus pais, Abraão, Isaac e Jacó.
6 ”س ؤُيَا إِ غَا ثسّْنذْ، بلِّي وَارْ إِدْجِي ذِي سِّيبّثْ ن ثْسڭْذَا نّشْ إِ ذ أَشْ إِوْشَا سِيذِي، أَربِّي نّشْ، ثَامُّورْثْ-أَ إِشْنَانْ مَاحنْذْ أَذْ ت ثكْسِيذْ ذ ڒْوَارْثْ، مِينْزِي كنِّيوْ ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ ذ أَغنَّانْ.
6 Sabe, pois, que não é pela tua justiça que o Senhor, teu Deus, te dá a posse dessa terra excelente, porque és um povo de cabeça dura.
7 إِذَارْ، وَارْ تّتُّو، بلِّي ثڭِّيذْ أَذْ إِدُّوقّزْ وغْضَابْ ن سِيذِي، أَربِّي نّشْ، ذِي ڒخْڒَا. زڭْ وَاسّْ نِّي ذِي ثفّْغذْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا أَڒَامِي د-ثُوذْفذْ غَارْ ومْشَانْ-أَ، ثُوغَا ثْغوّْغمْ كنِّيوْ خْ سِيذِي.
7 Lembra-te, não te esqueças de que modo irritaste o Senhor, teu Deus, no deserto. Desde o dia em que saíste do Egito até que chegaste a este lugar, não cessaste de ser rebelde ao Senhor.
8 مِينْزِي ذِي هُورِيبْ ثڭِّيمْ أَذْ إِدُّوقّزْ وغْضَابْ ن سِيذِي، أَڒَامِي خَاومْ إِسْعَارْ سِيذِي أَڒَامِي إِخْسْ أَذْ كنِّيوْ إِثحَّا.
8 Em Horeb o provocaste de tal forma que ele, irado, quis aniquilar-te.
9 ڒَامِي ؤُڒْيغْ غَارْ وذْرَارْ حِيمَا أَذْ طّْفغْ ثِيڒْوِيحِينْ ن وژْرُو، ثِيڒْوِيحِينْ ن ڒْعَاهْذْ نِّي أَكِيذْومْ إِڭَّا سِيذِي، قِّيمغْ أَربْعِينْ ن وُوسَّانْ ذ دْجْيَاڒِي ذڭْ وذْرَارْ. أَغْرُومْ وَارْ ث شِّيغْ، أَمَانْ وَارْ ثنْ سْوِيغْ.
9 Quando eu subi ao monte para receber as tábuas de pedra, as tábuas da aliança que o Senhor fez convosco, permaneci no monte quarenta dias e quarenta noites, sem comer pão nem beber água.
10 إِوْشْ أَيِي سِيذِي ثْنَاينْ ن ثڒْوِيحِينْ ن وژْرُو ؤُرِينْثْ س ؤُضَاضْ ن أَربِّي ؤُ ذَايْسنْثْ مَارَّا أَوَاڒنْ نِّي ثُوغَا كِيومْ إِسِّيوڒْ سِيذِي ذڭْ وذْرَارْ زِي ڒْوسْطْ ن ثْمسِّي ذڭْ وَاسّْ ن وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ.
10 E o Senhor entregou-me as duas tábuas de pedra escritas com o dedo de Deus, nas quais estavam gravadas todas as palavras que o Senhor vos tinha dirigido no monte, no meio do fogo, no dia da assembléia.
11 إِمْسَارْ غَارْ ؤُنڭَّارْ ن أَربْعِينْ ن وُوسَّانْ ذ أَربْعِينْ ن دْجِييَاڒِي، ڒَامِي ذ أَيِي إِوْشَا سِيذِي ثْنَاينْ ن ثڒْوِيحِينْ ن وژْرُو، ثِيڒْوِيحِينْ ن ڒْعَاهْذْ،
11 Passados quarenta dias e quarenta noites, o Senhor entregou-me as duas tábuas de pedra, as tábuas da aliança.
12 إِنَّا أَيِي سِيذِي: ’كَّارْ، هْوَا ذغْيَا سَّا، مِينْزِي ڒْڭنْسْ نّشْ، ونِّي ثْنذْهذْ زِي مِيصْرَا، أَقَا إِضيّعْ إِ-ث. ودَّارنْ ذغْيَا أَبْرِيذْ نِّي إِ خْ ثنْ وصِّيغْ. ڭِّينْ إِ يِيخفْ نْسنْ إِجّْ ن ڒخْيَاڒْ إِفسْينْ.‘
12 O Senhor disse-me: vamos: desce prontamente daqui, porque o teu povo que tiraste do Egito corrompeu-se. Depressa se desviaram do caminho que lhes mandei seguir: fabricaram para si um ídolo fundido.
13 إِسِّيوڒْ أَكِيذِي سِيذِي عَاوذْ، إِنَّا: ’نشّْ ژْرِيغْ ڒْڭنْسْ-أَ، ؤُشَا خْزَارْ، نتَّا ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِقْسحْ.
13 Vejo, continuou o Senhor, que essa nação é um povo de cabeça dura.
14 أجّْ أَيِي أَذْ ثنْ ثحِّيغْ ؤُ أَذْ مْحِيغْ إِسمْ نْسنْ زِي سْوَادَّايْ ن ؤُجنَّا، أَذْ شكْ ڭّغْ ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِجهْذنْ ؤُ إِمْغَارْ خْ وَانِيثَا.‘ “
14 Deixa que eu o aniquile e apague o seu nome de debaixo do céu. Farei de ti uma nação mais forte e mais numerosa do que esta.
15 ”ؤُشَا ذوْڒغْ-د، هْوِيغْ-د زڭْ وذْرَارْ. ثُوغَا أَذْرَارْ يَارقّْ س ثْمسِّي ؤُ ثُوغَا غَارِي ثْنَاينْ ن ثڒْوِيحِينْ ن ڒْعَاهْذْ ذِي ثْنَاينْ ن إِفَاسّنْ إِنُو.
15 Tendo eu descido do monte, o qual ardia em fogo, trazendo na mão as duas tábuas da aliança,
16 ژْرِيغْ، أَقَا ذَا، كنِّيوْ ثخْضَامْ أَكْ-ذ سِيذِي، أَربِّي نْومْ. ثڭِّيمْ إِ يِيخفْ نْومْ إِجّْ ن ؤُعجْمِي إِفسْينْ. كنِّيوْ ثِيڭّْوجمْ ذغْيَا خْ وبْرِيذْ نِّي خْ ذ أَومْ يُومُورْ سِيذِي.
16 verifiquei que vós tínheis de fato pecado contra o Senhor, vosso Deus, fabricando-vos um bezerro de metal fundido, e desviando-vos assim tão depressa do caminho que vos tinha traçado o Senhor.
17 خنِّي طّْفغْ ثْنَاينْ ن ثڒْوِيحِينْ، نْضَارغْ ثنْثْ زِي ثْنَاينْ ن إِفَاسّنْ إِنُو، أَرْژِيغْ ثنْثْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نْومْ.
17 Arrojei então de minhas mãos as duas tábuas e quebrei-as à vossa vista.
18 وْضِيغْ غَارْ ثمُّورْثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي أَمْ ؤُمُورْ أَمزْوَارُو، أَربْعِينْ ن وُوسَّانْ ذ أَربْعِينْ ن دْجْيَاڒِي وَارْ شِّيغْ أَغْرُومْ ؤُ وَارْ سْوِيغْ أَمَانْ ذِي سِّيبّثْ ن دّْنُوبْ إِ ثڭِّيمْ ؤُمِي ثڭِّيمْ مِينْ إِدْجَانْ ذ ڒْغَارْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي ؤُ ؤُمِي ث ثسْعَارمْ.
18 Prostrei-me em seguida diante do Senhor, como antes, e estive quarenta dias e quarenta noites sem comer pão, nem beber água, por causa de todos os pecados que tínheis cometido, fazendo o que é mau aos olhos do Senhor, e provocando-o à ira.
19 مِينْزِي ڭّْوذغْ زڭْ وغْضَابْ ذ وسْعَارْ إِ زِي خَاومْ ثُوغَا سِيذِي إِفُّوڭمْ ؤُ ثُوغَا إِخْسْ أَذْ كنِّيوْ إِثحَّا. مَاشَا سِيذِي إِسْڒَا أَيِي عَاذْ ثْوَاڒَا-يَا.
19 Eu estava aterrado vendo o furor do Senhor contra ti, a ponto de te querer destruir. Entretanto, ainda desta vez ele me ouviu.
20 ثُوغَا سِيذِي عَاوذْ إِسْعَارْ أَطَّاسْ خْ هَارُونْ أَڒَامِي ثُوغَا إِخْسْ أَذْ ث إِثحَّا. ژُّودْجغْ عَاوذْ ذِي طّْوعْ ن هَارُونْ ذِي ڒْوقْثْ نِّي ذ إِجّنْ.
20 Também contra Aarão o Senhor estava de tal forma irado que queria matá-lo, mas eu intercedi também por Aarão.
21 دّنْبْ نْومْ، ونِّي ذ أَعجْمِي نِّي ثڭِّيمْ، كْسِيغْ ث ؤُشَا سّْشمْضغْ ث ذِي ثْمسِّي، شدْجْقغْ ث، هَارْيغْ ث مْلِيحْ، أَڒَامِي إِذْوڒْ ذ إِفْسُوسْ أَمْ ثْعجَّاجْثْ ؤُشَا نْضَارغْ ثَاعجَّاشْثْ نّسْ ذِي ثغْزَارْثْ نِّي د-إِهكّْوَانْ زڭْ وذْرَارْ.
21 Quanto ao objeto de vosso pecado, o bezerro que tínheis feito, tomei-o, atirei-o ao fogo e o fiz em pedaços, esmagando-o até que fosse reduzido a pó; e joguei esse pó na torrente que desce da montanha.
22 ثَانْيَا ذِي ثَابْعِيرَا، ذِي مَاسَّا ؤُ ذِي قَابَارُوثْ-هَاثَاآوَاثْ ثسّْفُّوڭْممْ سِيذِي.
22 Provocastes também o Senhor em Tabeera, em Massa e em Quibrot-Hataava.
23 ؤُشَا ؤُمِي كنِّيوْ إِسّكّْ سِيذِي زِي قَاذَاشْ-بَارْنِيعْ، إِنَّا: ’أَڒْيمْ ؤُ طّْفمْ ثَامُّورْثْ ذ ڒْوَارْثْ، ثَامُّورْثْ نِّي إِ ذ أَومْ وْشِيغْ نشّْ!‘، ثُوغَا كنِّيوْ عَاوذْ ثْغوّْغمْ خْ ڒُْومُورْ زڭْ ؤُقمُّومْ ن سِيذِي، أَربِّي نْومْ، وَارْ ثُومِينمْ، وَارْ ثسْڒِيمْ إِ ثْمِيجَّا نّسْ.
23 Quando o Senhor quis que partísseis de Cades-Barne, dizendo: subi e tomai posse da terra que vos dei, vós vos rebelasses contra a ordem do Senhor, desconfiando dele, e não ouvistes a sua voz.
24 ثُوغَا كنِّيوْ ثْغوّْغمْ خْ سِيذِي زڭْ وَاسّْ نِّي كنِّيوْ سّْنغْ.
24 Desde que vos conheço, fostes sempre rebeldes ao Senhor.
25 غنْسغْ إِخفْ إِنُو زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، مَارَّا أَربْعِينْ ن وُوسَّانْ ذ أَربْعِينْ ن دْجْيَاڒِي نِّي، ثُوغَا أَيِي ذِينْغنْسغْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، مِينْزِي سِيذِي إِنَّا، بلِّي نتَّا أَذْ كنِّيوْ إِثحَّا.
25 Fiquei, portanto, quarenta dias e quarenta noites prostrado diante do Senhor, porque vos queria aniquilar.
26 ژُودْجغْ إِ سِيذِي ؤُشَا نِّيغْ: ’أَ سِيذِي إِنُو، سِيذِي، وَارْ تّْهلَّاكْ ڒْڭنْسْ ذ ڒْوَارْثْ نّشْ، ونِّي ثْفكّذْ س ڒمْغَارثْ نّشْ، أَقَا شكْ ثْنذْهذْ ثنْ زِي مِيصْرَا س ؤُفُوسْ نّشْ إِجهْذنْ.
26 Orando, eu disse-lhe: Senhor Javé, não destruais vosso povo, vossa herança, que resgatasses com a vossa grandeza e tirastes do Egito com mão forte.
27 إِذَارْ إِمْسخَّارنْ نّشْ، إِبْرَاهِيمْ، إِسْحَاقْ ذ يَاعْقُوبْ، وَارْ خزَّارْ غَارْ ثْغنَّانْثْ ن ڒْڭنْسْ-أَ ؤُڒَا غَارْ ثُوعفّْنَا نّسْ ذ دّنْبْ نّسْ،
27 Lembrai-vos de vossos servos Abraão, Isaac e Jacó. Não olheis para a dureza desse povo, para sua maldade e seu pecado,
28 حِيمَا، إِنِّي ذِي ثمُّورْثْ إِ زِي ذ أَنغْ د-ثسُّوفّْغذْ، وَارْ قَّارنْ: مِينْزِي سِيذِي وَارْ إِزمَّارْ أَذْ ثنْ إِسِّيذفْ ذِي ثمُّورْثْ إِ خْ ثُوغَا كِيسنْ إِسَّاوَاڒْ، ؤُ مِينْزِي إِشَارْهْ إِ-ثنْ، أَقَا إِسُّوفّغْ إِ-ثنْ-د مَاحنْذْ أَذْ ثنْ إِنغْ ذِي ڒخْڒَا.
28 para que os habitantes da terra de onde nos tirastes não digam: o Senhor não podia introduzi-los na terra que lhes tinha prometido, ou então: ele os odiava, e por isso tirou-os, a fim de matá-los no deserto.
29 أَقَا نِيثْنِي ذ ڒْڭنْسْ نّشْ ذ ڒْوَارْثْ نّشْ، ونِّي د-ثسُّوفّْغذْ س ثْزمَّارْ نّشْ ثَامقّْرَانْثْ ؤُ س ؤُغِيڒْ نّشْ إِسّْوِيژّْضنْ!‘ “
29 E não obstante, eles são o vosso povo, a vossa herança, que tirasses do Egito com a vossa grande força e com o vosso braço estendido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.