Deuteronômio 9
rifa (RIFA) vs ARC
1 ”سڒْ، إِسْرَائِيل، أَسّْ-أَ أَذْ ثژْوِيذْ لْ-ؤُرْذُونْ، مَاحنْذْ أَذْ ثَاذْفذْ غَارْ ثمُّورْثْ، حِيمَا أَذْ ثكّْسذْ ڒْوَارْثْ ن ڒڭْنُوسْ إِمْغَارنْ ؤُ زڭْ إِنِّي خَاكْ إِجهْذنْ، إِنِّي غَارْسنْ ثِيندَّامْ ثِيمقّْرَانِينْ نِّي تّْوَافَارْينْثْ أَڒْ أَجنَّا،
1 Ouve, ó Israel, hoje, passarás o Jordão, para entrares a possuir nações maiores e mais fortes do que tu; cidades grandes e muradas até aos céus;
2 إِجّْ ن ڒْڭنْسْ ن إِوْذَانْ إِزُّوڭَارْثنْ، أَيْثْ ن إِعَانَاقِييّنْ إِنِّي ثسّْنذْ عَاذْ ؤُ خْ يِينِّي ثسْڒِيذْ قَّارنْ: ’وِي غَا إِبدّْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن أَيْثْ ن إِعَانَاقِييّنْ؟‘
2 um povo grande e alto, filhos de gigantes, que tu conheces e de que já ouviste: Quem pararia diante dos filhos dos gigantes?
3 سّنْ خنِّي، أَقَا سِيذِي، أَربِّي نّشْ، ذ ونِّي إِزْوَارنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ. نتَّا ذ إِشْثْ ن ثْمسِّي إِتّتّنْ، نتَّا أَذْ ثنْ إِثحَّا ؤُ أَذْ ثنْ إِسّْوَاضعْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ ؤُشَا شكْ أَذْ زَّايْسنْ ثكّْسذْ ڒْوَارْثْ نْسنْ ؤُ أَذْ ثنْ ثَارذْدْجذْ ذغْيَا أَمْ مَامّشْ غَاركْ د-إِسِّيوڒْ سِيذِي.
3 Sabe, pois, hoje, que o Senhor , teu Deus, que passa diante de ti, é um fogo que consome, e os destruirá, e os derrubará de diante de ti; e tu os lançarás fora e cedo os desfarás, como o Senhor te tem dito.
4 ڒَامِي سِيذِي، أَربِّي نّشْ، خَاسنْ يُوژّڒْ زَّاثكْ، خنِّي وَارْ قَّارْ ذڭْ وُوڒْ نّشْ، أَذْ ثِينِيذْ: ’سِيذِي إِسِّيذفْ أَيِي-د ذِي سِّيبّثْ ن ثْسڭْذَا إِنُو مَاحنْذْ أَذْ كْسِيغْ ثَامُّورْثْ-أَ ذ ڒْوَارْثْ‘. مِينْزِي ذِي سِّيبّثْ ن ثُوعفّْنَا ن ڒڭْنُوسْ-أَ أَذْ زَّايْسنْ إِكّسْ سِيذِي ڒْوَارْثْ نْسنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ.
4 Quando, pois, o Senhor , teu Deus, os lançar fora, de diante de ti, não fales no teu coração, dizendo: Por causa da minha justiça é que o Senhor me trouxe a esta terra para a possuir, porque, pela impiedade destas nações, é que o Senhor as lança fora, de diante de ti.
5 وَارْ إِدْجِي ذِي سِّيبّثْ ن ثْسڭْذَا نّشْ، وَارْ إِدْجِي ذِي سِّيبّثْ ن ڒصْفَايثْ ن وُوڒْ نّشْ، أَذْ ذِينْ ثْرَاحذْ حِيمَا أَذْ ثكْسِيذْ ثَامُّورْثْ نْسنْ ذ ڒْوَارْثْ، مَاشَا ذِي سِّيبّثْ ن ثُوعفّْنَا ن ڒڭْنُوسْ-أَ ؤُ حِيمَا أَذْ إِحْضَا أَوَاڒْ نِّي زِي إِجُّودْجْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ، إِ ڒجْذُوذْ نّشْ، إِ إِبْرَاهِيمْ ذ إِسْحَاقْ ذ يَاعْقُوبْ، أَذْ زَّايْسنْ إِكّسْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ، ڒْوَارْثْ نْسنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ.“
5 Não é por causa da tua justiça, nem pela retidão do teu coração que entras a possuir a sua terra, mas, pela impiedade destas nações, o Senhor , teu Deus, as lança fora, de diante de ti; e para confirmar a palavra que o Senhor , teu Deus, jurou a teus pais, Abraão, Isaque e Jacó.
6 ”س ؤُيَا إِ غَا ثسّْنذْ، بلِّي وَارْ إِدْجِي ذِي سِّيبّثْ ن ثْسڭْذَا نّشْ إِ ذ أَشْ إِوْشَا سِيذِي، أَربِّي نّشْ، ثَامُّورْثْ-أَ إِشْنَانْ مَاحنْذْ أَذْ ت ثكْسِيذْ ذ ڒْوَارْثْ، مِينْزِي كنِّيوْ ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ ذ أَغنَّانْ.
6 Sabe, pois, que não é por causa da tua justiça que o Senhor , teu Deus, te dá esta boa terra para possuí-la, pois tu és povo obstinado.
7 إِذَارْ، وَارْ تّتُّو، بلِّي ثڭِّيذْ أَذْ إِدُّوقّزْ وغْضَابْ ن سِيذِي، أَربِّي نّشْ، ذِي ڒخْڒَا. زڭْ وَاسّْ نِّي ذِي ثفّْغذْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا أَڒَامِي د-ثُوذْفذْ غَارْ ومْشَانْ-أَ، ثُوغَا ثْغوّْغمْ كنِّيوْ خْ سِيذِي.
7 Lembra-te e não te esqueças de que muito provocaste à ira o Senhor , teu Deus, no deserto; desde o dia em que saístes do Egito até que chegastes a esse lugar, rebeldes fostes contra o Senhor ;
8 مِينْزِي ذِي هُورِيبْ ثڭِّيمْ أَذْ إِدُّوقّزْ وغْضَابْ ن سِيذِي، أَڒَامِي خَاومْ إِسْعَارْ سِيذِي أَڒَامِي إِخْسْ أَذْ كنِّيوْ إِثحَّا.
8 pois, em Horebe, tanto provocastes à ira o Senhor , que o Senhor se acendeu contra vós para vos destruir.
9 ڒَامِي ؤُڒْيغْ غَارْ وذْرَارْ حِيمَا أَذْ طّْفغْ ثِيڒْوِيحِينْ ن وژْرُو، ثِيڒْوِيحِينْ ن ڒْعَاهْذْ نِّي أَكِيذْومْ إِڭَّا سِيذِي، قِّيمغْ أَربْعِينْ ن وُوسَّانْ ذ دْجْيَاڒِي ذڭْ وذْرَارْ. أَغْرُومْ وَارْ ث شِّيغْ، أَمَانْ وَارْ ثنْ سْوِيغْ.
9 Subindo eu ao monte a receber as tábuas de pedra, as tábuas do concerto que o Senhor fizera convosco, então fiquei no monte quarenta dias e quarenta noites; pão não comi e água não bebi.
10 إِوْشْ أَيِي سِيذِي ثْنَاينْ ن ثڒْوِيحِينْ ن وژْرُو ؤُرِينْثْ س ؤُضَاضْ ن أَربِّي ؤُ ذَايْسنْثْ مَارَّا أَوَاڒنْ نِّي ثُوغَا كِيومْ إِسِّيوڒْ سِيذِي ذڭْ وذْرَارْ زِي ڒْوسْطْ ن ثْمسِّي ذڭْ وَاسّْ ن وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ.
10 E o Senhor me deu as duas tábuas de pedra, escritas com o dedo de Deus; e nelas tinha escrito conforme todas aquelas palavras que o Senhor tinha falado convosco no monte, do meio do fogo, no dia da congregação.
11 إِمْسَارْ غَارْ ؤُنڭَّارْ ن أَربْعِينْ ن وُوسَّانْ ذ أَربْعِينْ ن دْجِييَاڒِي، ڒَامِي ذ أَيِي إِوْشَا سِيذِي ثْنَاينْ ن ثڒْوِيحِينْ ن وژْرُو، ثِيڒْوِيحِينْ ن ڒْعَاهْذْ،
11 Sucedeu, pois, que, ao fim dos quarenta dias e quarenta noites, o Senhor me deu as duas tábuas de pedra, as tábuas do concerto.
12 إِنَّا أَيِي سِيذِي: ’كَّارْ، هْوَا ذغْيَا سَّا، مِينْزِي ڒْڭنْسْ نّشْ، ونِّي ثْنذْهذْ زِي مِيصْرَا، أَقَا إِضيّعْ إِ-ث. ودَّارنْ ذغْيَا أَبْرِيذْ نِّي إِ خْ ثنْ وصِّيغْ. ڭِّينْ إِ يِيخفْ نْسنْ إِجّْ ن ڒخْيَاڒْ إِفسْينْ.‘
12 E o Senhor me disse: Levanta-te, desce depressa daqui, porque o teu povo, que tiraste do Egito, já se tem corrompido; cedo se desviou do caminho que eu lhe tinha ordenado; imagem de fundição para si fez.
13 إِسِّيوڒْ أَكِيذِي سِيذِي عَاوذْ، إِنَّا: ’نشّْ ژْرِيغْ ڒْڭنْسْ-أَ، ؤُشَا خْزَارْ، نتَّا ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِقْسحْ.
13 Falou-me mais o Senhor , dizendo: Atentei para este povo, e eis que ele é povo obstinado.
14 أجّْ أَيِي أَذْ ثنْ ثحِّيغْ ؤُ أَذْ مْحِيغْ إِسمْ نْسنْ زِي سْوَادَّايْ ن ؤُجنَّا، أَذْ شكْ ڭّغْ ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِجهْذنْ ؤُ إِمْغَارْ خْ وَانِيثَا.‘ “
14 Deixa-me que os destrua e apague o seu nome de debaixo dos céus; e te faça a ti nação mais poderosa e mais numerosa do que esta.
15 ”ؤُشَا ذوْڒغْ-د، هْوِيغْ-د زڭْ وذْرَارْ. ثُوغَا أَذْرَارْ يَارقّْ س ثْمسِّي ؤُ ثُوغَا غَارِي ثْنَاينْ ن ثڒْوِيحِينْ ن ڒْعَاهْذْ ذِي ثْنَاينْ ن إِفَاسّنْ إِنُو.
15 Então, virei-me e desci do monte; e o monte ardia em fogo, e as duas tábuas do concerto estavam em ambas as minhas mãos.
16 ژْرِيغْ، أَقَا ذَا، كنِّيوْ ثخْضَامْ أَكْ-ذ سِيذِي، أَربِّي نْومْ. ثڭِّيمْ إِ يِيخفْ نْومْ إِجّْ ن ؤُعجْمِي إِفسْينْ. كنِّيوْ ثِيڭّْوجمْ ذغْيَا خْ وبْرِيذْ نِّي خْ ذ أَومْ يُومُورْ سِيذِي.
16 E olhei, e eis que havíeis pecado contra o Senhor , vosso Deus; vós tínheis feito um bezerro de fundição; cedo vos desviastes do caminho que o Senhor vos ordenara.
17 خنِّي طّْفغْ ثْنَاينْ ن ثڒْوِيحِينْ، نْضَارغْ ثنْثْ زِي ثْنَاينْ ن إِفَاسّنْ إِنُو، أَرْژِيغْ ثنْثْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نْومْ.
17 Então, peguei das duas tábuas, e as arrojei de ambas as minhas mãos, e as quebrei aos vossos olhos.
18 وْضِيغْ غَارْ ثمُّورْثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي أَمْ ؤُمُورْ أَمزْوَارُو، أَربْعِينْ ن وُوسَّانْ ذ أَربْعِينْ ن دْجْيَاڒِي وَارْ شِّيغْ أَغْرُومْ ؤُ وَارْ سْوِيغْ أَمَانْ ذِي سِّيبّثْ ن دّْنُوبْ إِ ثڭِّيمْ ؤُمِي ثڭِّيمْ مِينْ إِدْجَانْ ذ ڒْغَارْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي ؤُ ؤُمِي ث ثسْعَارمْ.
18 E me lancei perante o Senhor , como dantes; quarenta dias e quarenta noites, não comi pão e não bebi água, por causa de todo o vosso pecado que havíeis pecado, fazendo mal aos olhos do Senhor , para o provocar à ira.
19 مِينْزِي ڭّْوذغْ زڭْ وغْضَابْ ذ وسْعَارْ إِ زِي خَاومْ ثُوغَا سِيذِي إِفُّوڭمْ ؤُ ثُوغَا إِخْسْ أَذْ كنِّيوْ إِثحَّا. مَاشَا سِيذِي إِسْڒَا أَيِي عَاذْ ثْوَاڒَا-يَا.
19 Porque temi por causa da ira e do furor com que o Senhor tanto estava irado contra vós, para vos destruir; porém, ainda por esta vez, o Senhor me ouviu.
20 ثُوغَا سِيذِي عَاوذْ إِسْعَارْ أَطَّاسْ خْ هَارُونْ أَڒَامِي ثُوغَا إِخْسْ أَذْ ث إِثحَّا. ژُّودْجغْ عَاوذْ ذِي طّْوعْ ن هَارُونْ ذِي ڒْوقْثْ نِّي ذ إِجّنْ.
20 Também o Senhor se irou muito contra Arão para o destruir; mas também orei por Arão ao mesmo tempo.
21 دّنْبْ نْومْ، ونِّي ذ أَعجْمِي نِّي ثڭِّيمْ، كْسِيغْ ث ؤُشَا سّْشمْضغْ ث ذِي ثْمسِّي، شدْجْقغْ ث، هَارْيغْ ث مْلِيحْ، أَڒَامِي إِذْوڒْ ذ إِفْسُوسْ أَمْ ثْعجَّاجْثْ ؤُشَا نْضَارغْ ثَاعجَّاشْثْ نّسْ ذِي ثغْزَارْثْ نِّي د-إِهكّْوَانْ زڭْ وذْرَارْ.
21 Porém eu tomei o vosso pecado, o bezerro que tínheis feito, e o queimei a fogo, e o pisei, moendo-o bem, até que se desfez em pó; e o seu pó lancei no ribeiro que descia do monte.
22 ثَانْيَا ذِي ثَابْعِيرَا، ذِي مَاسَّا ؤُ ذِي قَابَارُوثْ-هَاثَاآوَاثْ ثسّْفُّوڭْممْ سِيذِي.
22 Também em Taberá, e em Massá, e em Quibrote-Hataavá provocastes muito a ira do Senhor .
23 ؤُشَا ؤُمِي كنِّيوْ إِسّكّْ سِيذِي زِي قَاذَاشْ-بَارْنِيعْ، إِنَّا: ’أَڒْيمْ ؤُ طّْفمْ ثَامُّورْثْ ذ ڒْوَارْثْ، ثَامُّورْثْ نِّي إِ ذ أَومْ وْشِيغْ نشّْ!‘، ثُوغَا كنِّيوْ عَاوذْ ثْغوّْغمْ خْ ڒُْومُورْ زڭْ ؤُقمُّومْ ن سِيذِي، أَربِّي نْومْ، وَارْ ثُومِينمْ، وَارْ ثسْڒِيمْ إِ ثْمِيجَّا نّسْ.
23 Quando também o Senhor vos enviou desde Cades-Barneia, dizendo: Subi e possuí a terra que vos tenho dado, rebeldes fostes ao mandado do Senhor , vosso Deus, e não o crestes, e não obedecestes à sua voz.
24 ثُوغَا كنِّيوْ ثْغوّْغمْ خْ سِيذِي زڭْ وَاسّْ نِّي كنِّيوْ سّْنغْ.
24 Rebeldes fostes contra o Senhor , desde o dia em que vos conheci.
25 غنْسغْ إِخفْ إِنُو زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، مَارَّا أَربْعِينْ ن وُوسَّانْ ذ أَربْعِينْ ن دْجْيَاڒِي نِّي، ثُوغَا أَيِي ذِينْغنْسغْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، مِينْزِي سِيذِي إِنَّا، بلِّي نتَّا أَذْ كنِّيوْ إِثحَّا.
25 E prostrei-me perante o Senhor aqueles quarenta dias e quarenta noites em que estava prostrado; porquanto o Senhor dissera que vos queria destruir.
26 ژُودْجغْ إِ سِيذِي ؤُشَا نِّيغْ: ’أَ سِيذِي إِنُو، سِيذِي، وَارْ تّْهلَّاكْ ڒْڭنْسْ ذ ڒْوَارْثْ نّشْ، ونِّي ثْفكّذْ س ڒمْغَارثْ نّشْ، أَقَا شكْ ثْنذْهذْ ثنْ زِي مِيصْرَا س ؤُفُوسْ نّشْ إِجهْذنْ.
26 E eu orei ao Senhor , dizendo: Senhor Deus, não destruas o teu povo e a tua herança, que resgataste com a tua grandeza, que tiraste do Egito com mão forte.
27 إِذَارْ إِمْسخَّارنْ نّشْ، إِبْرَاهِيمْ، إِسْحَاقْ ذ يَاعْقُوبْ، وَارْ خزَّارْ غَارْ ثْغنَّانْثْ ن ڒْڭنْسْ-أَ ؤُڒَا غَارْ ثُوعفّْنَا نّسْ ذ دّنْبْ نّسْ،
27 Lembra-te dos teus servos Abraão, Isaque e Jacó; não atentes para a dureza deste povo, nem para a sua impiedade, nem para o seu pecado,
28 حِيمَا، إِنِّي ذِي ثمُّورْثْ إِ زِي ذ أَنغْ د-ثسُّوفّْغذْ، وَارْ قَّارنْ: مِينْزِي سِيذِي وَارْ إِزمَّارْ أَذْ ثنْ إِسِّيذفْ ذِي ثمُّورْثْ إِ خْ ثُوغَا كِيسنْ إِسَّاوَاڒْ، ؤُ مِينْزِي إِشَارْهْ إِ-ثنْ، أَقَا إِسُّوفّغْ إِ-ثنْ-د مَاحنْذْ أَذْ ثنْ إِنغْ ذِي ڒخْڒَا.
28 para que o povo da terra donde nos tiraste não diga: Porquanto o Senhor os não pôde introduzir na terra de que lhes tinha falado e porque os aborrecia, os tirou para os matar no deserto.
29 أَقَا نِيثْنِي ذ ڒْڭنْسْ نّشْ ذ ڒْوَارْثْ نّشْ، ونِّي د-ثسُّوفّْغذْ س ثْزمَّارْ نّشْ ثَامقّْرَانْثْ ؤُ س ؤُغِيڒْ نّشْ إِسّْوِيژّْضنْ!‘ “
29 Todavia, são eles o teu povo e a tua herança que tu tiraste com a tua grande força e com o teu braço estendido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.