Deuteronômio 9
rifa (RIFA) vs ARIB
1 ”سڒْ، إِسْرَائِيل، أَسّْ-أَ أَذْ ثژْوِيذْ لْ-ؤُرْذُونْ، مَاحنْذْ أَذْ ثَاذْفذْ غَارْ ثمُّورْثْ، حِيمَا أَذْ ثكّْسذْ ڒْوَارْثْ ن ڒڭْنُوسْ إِمْغَارنْ ؤُ زڭْ إِنِّي خَاكْ إِجهْذنْ، إِنِّي غَارْسنْ ثِيندَّامْ ثِيمقّْرَانِينْ نِّي تّْوَافَارْينْثْ أَڒْ أَجنَّا،
1 Ouve, ó Israel: hoje tu vais passar o Jordão para entrares para desapossares nações maiores e mais fortes do que tu, cidades grandes e muradas até o céu;
2 إِجّْ ن ڒْڭنْسْ ن إِوْذَانْ إِزُّوڭَارْثنْ، أَيْثْ ن إِعَانَاقِييّنْ إِنِّي ثسّْنذْ عَاذْ ؤُ خْ يِينِّي ثسْڒِيذْ قَّارنْ: ’وِي غَا إِبدّْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن أَيْثْ ن إِعَانَاقِييّنْ؟‘
2 um povo grande e alto, filhos dos anaquins, que tu conhecestes, e dos quais tens ouvido dizer: Quem poderá resistir aos filhos de Anaque?
3 سّنْ خنِّي، أَقَا سِيذِي، أَربِّي نّشْ، ذ ونِّي إِزْوَارنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ. نتَّا ذ إِشْثْ ن ثْمسِّي إِتّتّنْ، نتَّا أَذْ ثنْ إِثحَّا ؤُ أَذْ ثنْ إِسّْوَاضعْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ ؤُشَا شكْ أَذْ زَّايْسنْ ثكّْسذْ ڒْوَارْثْ نْسنْ ؤُ أَذْ ثنْ ثَارذْدْجذْ ذغْيَا أَمْ مَامّشْ غَاركْ د-إِسِّيوڒْ سِيذِي.
3 Sabe, pois, hoje que o Senhor teu Deus é o que passa adiante de ti como um fogo consumidor; ele os destruirá, e os subjugará diante de ti; e tu os lançarás fora, e cedo os desfarás, como o Senhor te prometeu.
4 ڒَامِي سِيذِي، أَربِّي نّشْ، خَاسنْ يُوژّڒْ زَّاثكْ، خنِّي وَارْ قَّارْ ذڭْ وُوڒْ نّشْ، أَذْ ثِينِيذْ: ’سِيذِي إِسِّيذفْ أَيِي-د ذِي سِّيبّثْ ن ثْسڭْذَا إِنُو مَاحنْذْ أَذْ كْسِيغْ ثَامُّورْثْ-أَ ذ ڒْوَارْثْ‘. مِينْزِي ذِي سِّيبّثْ ن ثُوعفّْنَا ن ڒڭْنُوسْ-أَ أَذْ زَّايْسنْ إِكّسْ سِيذِي ڒْوَارْثْ نْسنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ.
4 Depois que o Senhor teu Deus os tiver lançado fora de diante de ti, não digas no teu coração: por causa da minha justiça é que o Senhor me introduziu nesta terra para a possuir. Porque pela iniqüidade destas nações é que o Senhor as lança fora de diante de ti.
5 وَارْ إِدْجِي ذِي سِّيبّثْ ن ثْسڭْذَا نّشْ، وَارْ إِدْجِي ذِي سِّيبّثْ ن ڒصْفَايثْ ن وُوڒْ نّشْ، أَذْ ذِينْ ثْرَاحذْ حِيمَا أَذْ ثكْسِيذْ ثَامُّورْثْ نْسنْ ذ ڒْوَارْثْ، مَاشَا ذِي سِّيبّثْ ن ثُوعفّْنَا ن ڒڭْنُوسْ-أَ ؤُ حِيمَا أَذْ إِحْضَا أَوَاڒْ نِّي زِي إِجُّودْجْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ، إِ ڒجْذُوذْ نّشْ، إِ إِبْرَاهِيمْ ذ إِسْحَاقْ ذ يَاعْقُوبْ، أَذْ زَّايْسنْ إِكّسْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ، ڒْوَارْثْ نْسنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ.“
5 Não é por causa da tua justiça, nem pela retidão do teu coração que entras a possuir a sua terra, mas pela iniqüidade destas nações o Senhor teu Deus as lança fora de diante de ti, e para confirmar a palavra que o Senhor teu Deus jurou a teus pais, Abraão, Isaque e Jacó.
6 ”س ؤُيَا إِ غَا ثسّْنذْ، بلِّي وَارْ إِدْجِي ذِي سِّيبّثْ ن ثْسڭْذَا نّشْ إِ ذ أَشْ إِوْشَا سِيذِي، أَربِّي نّشْ، ثَامُّورْثْ-أَ إِشْنَانْ مَاحنْذْ أَذْ ت ثكْسِيذْ ذ ڒْوَارْثْ، مِينْزِي كنِّيوْ ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ ذ أَغنَّانْ.
6 Sabe, pois, que não é por causa da tua justiça que o Senhor teu Deus te dá esta boa terra para a possuíres, pois tu és povo de dura cerviz.
7 إِذَارْ، وَارْ تّتُّو، بلِّي ثڭِّيذْ أَذْ إِدُّوقّزْ وغْضَابْ ن سِيذِي، أَربِّي نّشْ، ذِي ڒخْڒَا. زڭْ وَاسّْ نِّي ذِي ثفّْغذْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا أَڒَامِي د-ثُوذْفذْ غَارْ ومْشَانْ-أَ، ثُوغَا ثْغوّْغمْ كنِّيوْ خْ سِيذِي.
7 Lembra-te, e não te esqueças, de como provocaste à ira o Senhor teu Deus no deserto; desde o dia em que saíste da terra do Egito, até que chegaste a este lugar, foste rebelde contra o Senhor;
8 مِينْزِي ذِي هُورِيبْ ثڭِّيمْ أَذْ إِدُّوقّزْ وغْضَابْ ن سِيذِي، أَڒَامِي خَاومْ إِسْعَارْ سِيذِي أَڒَامِي إِخْسْ أَذْ كنِّيوْ إِثحَّا.
8 também em Horebe provocastes à ira o Senhor, e o Senhor se irou contra vós para vos destruir.
9 ڒَامِي ؤُڒْيغْ غَارْ وذْرَارْ حِيمَا أَذْ طّْفغْ ثِيڒْوِيحِينْ ن وژْرُو، ثِيڒْوِيحِينْ ن ڒْعَاهْذْ نِّي أَكِيذْومْ إِڭَّا سِيذِي، قِّيمغْ أَربْعِينْ ن وُوسَّانْ ذ دْجْيَاڒِي ذڭْ وذْرَارْ. أَغْرُومْ وَارْ ث شِّيغْ، أَمَانْ وَارْ ثنْ سْوِيغْ.
9 Quando subi ao monte a receber as tábuas de pedra, as tábuas do pacto que o Senhor fizera convosco, fiquei no monte quarenta dias e quarenta noites; não comi pão, nem bebi água.
10 إِوْشْ أَيِي سِيذِي ثْنَاينْ ن ثڒْوِيحِينْ ن وژْرُو ؤُرِينْثْ س ؤُضَاضْ ن أَربِّي ؤُ ذَايْسنْثْ مَارَّا أَوَاڒنْ نِّي ثُوغَا كِيومْ إِسِّيوڒْ سِيذِي ذڭْ وذْرَارْ زِي ڒْوسْطْ ن ثْمسِّي ذڭْ وَاسّْ ن وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ.
10 E o Senhor me deu as duas tábuas de pedra, escritas com o dedo de Deus; e nelas estavam escritas todas aquelas palavras que o Senhor tinha falado convosco no monte, do meio do fogo, no dia da assembléia.
11 إِمْسَارْ غَارْ ؤُنڭَّارْ ن أَربْعِينْ ن وُوسَّانْ ذ أَربْعِينْ ن دْجِييَاڒِي، ڒَامِي ذ أَيِي إِوْشَا سِيذِي ثْنَاينْ ن ثڒْوِيحِينْ ن وژْرُو، ثِيڒْوِيحِينْ ن ڒْعَاهْذْ،
11 Sucedeu, pois, que ao fim dos quarenta dias e quarenta noites, o Senhor me deu as duas tábuas de pedra, as tábuas do pacto.
12 إِنَّا أَيِي سِيذِي: ’كَّارْ، هْوَا ذغْيَا سَّا، مِينْزِي ڒْڭنْسْ نّشْ، ونِّي ثْنذْهذْ زِي مِيصْرَا، أَقَا إِضيّعْ إِ-ث. ودَّارنْ ذغْيَا أَبْرِيذْ نِّي إِ خْ ثنْ وصِّيغْ. ڭِّينْ إِ يِيخفْ نْسنْ إِجّْ ن ڒخْيَاڒْ إِفسْينْ.‘
12 E o Senhor me disse: Levanta-te, desce logo daqui, porque o teu povo, que tiraste do Egito, já se corrompeu; cedo se desviaram do caminho que eu lhes ordenei; fizeram para si uma imagem de fundição.
13 إِسِّيوڒْ أَكِيذِي سِيذِي عَاوذْ، إِنَّا: ’نشّْ ژْرِيغْ ڒْڭنْسْ-أَ، ؤُشَا خْزَارْ، نتَّا ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِقْسحْ.
13 Disse-me ainda o Senhor: Atentei para este povo, e eis que ele é povo de dura cerviz;
14 أجّْ أَيِي أَذْ ثنْ ثحِّيغْ ؤُ أَذْ مْحِيغْ إِسمْ نْسنْ زِي سْوَادَّايْ ن ؤُجنَّا، أَذْ شكْ ڭّغْ ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِجهْذنْ ؤُ إِمْغَارْ خْ وَانِيثَا.‘ “
14 deixa-me que o destrua, e apague o seu nome de debaixo do céu; e farei de ti nação mais poderosa e mais numerosa do que esta.
15 ”ؤُشَا ذوْڒغْ-د، هْوِيغْ-د زڭْ وذْرَارْ. ثُوغَا أَذْرَارْ يَارقّْ س ثْمسِّي ؤُ ثُوغَا غَارِي ثْنَاينْ ن ثڒْوِيحِينْ ن ڒْعَاهْذْ ذِي ثْنَاينْ ن إِفَاسّنْ إِنُو.
15 Então me virei, e desci do monte, o qual ardia em fogo; e as duas tábuas do pacto estavam nas minhas duas mãos.
16 ژْرِيغْ، أَقَا ذَا، كنِّيوْ ثخْضَامْ أَكْ-ذ سِيذِي، أَربِّي نْومْ. ثڭِّيمْ إِ يِيخفْ نْومْ إِجّْ ن ؤُعجْمِي إِفسْينْ. كنِّيوْ ثِيڭّْوجمْ ذغْيَا خْ وبْرِيذْ نِّي خْ ذ أَومْ يُومُورْ سِيذِي.
16 Olhei, e eis que havíeis pecado contra o Senhor vosso Deus; tínheis feito para vós um bezerro de fundição; depressa vos tínheis desviado do caminho que o Senhor vos ordenara.
17 خنِّي طّْفغْ ثْنَاينْ ن ثڒْوِيحِينْ، نْضَارغْ ثنْثْ زِي ثْنَاينْ ن إِفَاسّنْ إِنُو، أَرْژِيغْ ثنْثْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نْومْ.
17 Peguei então das duas tábuas e, arrojando-as das minhas mãos, quebrei-as diante dos vossos olhos.
18 وْضِيغْ غَارْ ثمُّورْثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي أَمْ ؤُمُورْ أَمزْوَارُو، أَربْعِينْ ن وُوسَّانْ ذ أَربْعِينْ ن دْجْيَاڒِي وَارْ شِّيغْ أَغْرُومْ ؤُ وَارْ سْوِيغْ أَمَانْ ذِي سِّيبّثْ ن دّْنُوبْ إِ ثڭِّيمْ ؤُمِي ثڭِّيمْ مِينْ إِدْجَانْ ذ ڒْغَارْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي ؤُ ؤُمِي ث ثسْعَارمْ.
18 Prostrei-me perante o Senhor, como antes, quarenta dias e quarenta noites; não comi pão, nem bebi água, por causa de todo o vosso pecado que havíeis cometido, fazendo o que era mau aos olhos do Senhor, para o provocar a ira.
19 مِينْزِي ڭّْوذغْ زڭْ وغْضَابْ ذ وسْعَارْ إِ زِي خَاومْ ثُوغَا سِيذِي إِفُّوڭمْ ؤُ ثُوغَا إِخْسْ أَذْ كنِّيوْ إِثحَّا. مَاشَا سِيذِي إِسْڒَا أَيِي عَاذْ ثْوَاڒَا-يَا.
19 Porque temi por causa da ira e do furor com que o Senhor estava irado contra vós para vos destruir; porém ainda essa vez o Senhor me ouviu.
20 ثُوغَا سِيذِي عَاوذْ إِسْعَارْ أَطَّاسْ خْ هَارُونْ أَڒَامِي ثُوغَا إِخْسْ أَذْ ث إِثحَّا. ژُّودْجغْ عَاوذْ ذِي طّْوعْ ن هَارُونْ ذِي ڒْوقْثْ نِّي ذ إِجّنْ.
20 O Senhor se irou muito contra Arão para o destruir; mas também orei a favor de Arão ao mesmo tempo.
21 دّنْبْ نْومْ، ونِّي ذ أَعجْمِي نِّي ثڭِّيمْ، كْسِيغْ ث ؤُشَا سّْشمْضغْ ث ذِي ثْمسِّي، شدْجْقغْ ث، هَارْيغْ ث مْلِيحْ، أَڒَامِي إِذْوڒْ ذ إِفْسُوسْ أَمْ ثْعجَّاجْثْ ؤُشَا نْضَارغْ ثَاعجَّاشْثْ نّسْ ذِي ثغْزَارْثْ نِّي د-إِهكّْوَانْ زڭْ وذْرَارْ.
21 Então eu tomei o vosso pecado, o bezerro que tínheis feito, e o queimei a fogo e o pisei, moendo-o bem, até que se desfez em pó; e o seu pó lancei no ribeiro que descia do monte.
22 ثَانْيَا ذِي ثَابْعِيرَا، ذِي مَاسَّا ؤُ ذِي قَابَارُوثْ-هَاثَاآوَاثْ ثسّْفُّوڭْممْ سِيذِي.
22 Igualmente em Taberá, e em Massá, e em Quibrote-Hataavá provocastes à ira o Senhor.
23 ؤُشَا ؤُمِي كنِّيوْ إِسّكّْ سِيذِي زِي قَاذَاشْ-بَارْنِيعْ، إِنَّا: ’أَڒْيمْ ؤُ طّْفمْ ثَامُّورْثْ ذ ڒْوَارْثْ، ثَامُّورْثْ نِّي إِ ذ أَومْ وْشِيغْ نشّْ!‘، ثُوغَا كنِّيوْ عَاوذْ ثْغوّْغمْ خْ ڒُْومُورْ زڭْ ؤُقمُّومْ ن سِيذِي، أَربِّي نْومْ، وَارْ ثُومِينمْ، وَارْ ثسْڒِيمْ إِ ثْمِيجَّا نّسْ.
23 Quando também o Senhor vos enviou de Cades-Barnéia, dizendo: Subi, e possuí a terra que vos dei; vós vos rebelastes contra o mandado do Senhor vosso Deus, e não o crestes, e não obedecestes à sua voz.
24 ثُوغَا كنِّيوْ ثْغوّْغمْ خْ سِيذِي زڭْ وَاسّْ نِّي كنِّيوْ سّْنغْ.
24 Tendes sido rebeldes contra o Senhor desde o dia em que vos conheci.
25 غنْسغْ إِخفْ إِنُو زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، مَارَّا أَربْعِينْ ن وُوسَّانْ ذ أَربْعِينْ ن دْجْيَاڒِي نِّي، ثُوغَا أَيِي ذِينْغنْسغْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، مِينْزِي سِيذِي إِنَّا، بلِّي نتَّا أَذْ كنِّيوْ إِثحَّا.
25 Assim me prostrei perante o Senhor; quarenta dias e quarenta noites estive prostrado, porquanto o Senhor ameaçara destruir-vos.
26 ژُودْجغْ إِ سِيذِي ؤُشَا نِّيغْ: ’أَ سِيذِي إِنُو، سِيذِي، وَارْ تّْهلَّاكْ ڒْڭنْسْ ذ ڒْوَارْثْ نّشْ، ونِّي ثْفكّذْ س ڒمْغَارثْ نّشْ، أَقَا شكْ ثْنذْهذْ ثنْ زِي مِيصْرَا س ؤُفُوسْ نّشْ إِجهْذنْ.
26 Orei ao Senhor, dizendo: ó Senhor Jeová, não destruas o teu povo, a tua herança, que resgataste com a tua grandeza, que tiraste do Egito com mão forte.
27 إِذَارْ إِمْسخَّارنْ نّشْ، إِبْرَاهِيمْ، إِسْحَاقْ ذ يَاعْقُوبْ، وَارْ خزَّارْ غَارْ ثْغنَّانْثْ ن ڒْڭنْسْ-أَ ؤُڒَا غَارْ ثُوعفّْنَا نّسْ ذ دّنْبْ نّسْ،
27 Lembra-te dos teus servos, Abraão, Isaque e Jacó; não atentes para a dureza deste povo, nem para a sua iniqüidade, nem para o seu pecado;
28 حِيمَا، إِنِّي ذِي ثمُّورْثْ إِ زِي ذ أَنغْ د-ثسُّوفّْغذْ، وَارْ قَّارنْ: مِينْزِي سِيذِي وَارْ إِزمَّارْ أَذْ ثنْ إِسِّيذفْ ذِي ثمُّورْثْ إِ خْ ثُوغَا كِيسنْ إِسَّاوَاڒْ، ؤُ مِينْزِي إِشَارْهْ إِ-ثنْ، أَقَا إِسُّوفّغْ إِ-ثنْ-د مَاحنْذْ أَذْ ثنْ إِنغْ ذِي ڒخْڒَا.
28 para que o povo da terra de onde nos tiraste não diga: Porquanto o Senhor não pôde introduzi-los na terra que lhes prometera, passou a odiá-los, e os tirou para os matar no deserto.
29 أَقَا نِيثْنِي ذ ڒْڭنْسْ نّشْ ذ ڒْوَارْثْ نّشْ، ونِّي د-ثسُّوفّْغذْ س ثْزمَّارْ نّشْ ثَامقّْرَانْثْ ؤُ س ؤُغِيڒْ نّشْ إِسّْوِيژّْضنْ!‘ “
29 Todavia são eles o teu povo, a sua herança, que tiraste com a sua grande força e com o teu braço estendido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.