Deuteronômio 9
rifa (RIFA) vs BKJ
1 ”سڒْ، إِسْرَائِيل، أَسّْ-أَ أَذْ ثژْوِيذْ لْ-ؤُرْذُونْ، مَاحنْذْ أَذْ ثَاذْفذْ غَارْ ثمُّورْثْ، حِيمَا أَذْ ثكّْسذْ ڒْوَارْثْ ن ڒڭْنُوسْ إِمْغَارنْ ؤُ زڭْ إِنِّي خَاكْ إِجهْذنْ، إِنِّي غَارْسنْ ثِيندَّامْ ثِيمقّْرَانِينْ نِّي تّْوَافَارْينْثْ أَڒْ أَجنَّا،
1 Ouve, ó Israel: Hoje deves passar o Jordão, para possuíres nações maiores e mais poderosas do que tu, cidades grandes e muradas até o céu,
2 إِجّْ ن ڒْڭنْسْ ن إِوْذَانْ إِزُّوڭَارْثنْ، أَيْثْ ن إِعَانَاقِييّنْ إِنِّي ثسّْنذْ عَاذْ ؤُ خْ يِينِّي ثسْڒِيذْ قَّارنْ: ’وِي غَا إِبدّْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن أَيْثْ ن إِعَانَاقِييّنْ؟‘
2 um povo grande e alto, os filhos dos anaquins, a quem conheces e de quem ouviste falar. Quem pode resistir diante os filhos de Anaque?
3 سّنْ خنِّي، أَقَا سِيذِي، أَربِّي نّشْ، ذ ونِّي إِزْوَارنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ. نتَّا ذ إِشْثْ ن ثْمسِّي إِتّتّنْ، نتَّا أَذْ ثنْ إِثحَّا ؤُ أَذْ ثنْ إِسّْوَاضعْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ ؤُشَا شكْ أَذْ زَّايْسنْ ثكّْسذْ ڒْوَارْثْ نْسنْ ؤُ أَذْ ثنْ ثَارذْدْجذْ ذغْيَا أَمْ مَامّشْ غَاركْ د-إِسِّيوڒْ سِيذِي.
3 Entendemos portanto neste dia, que o SENHOR teu Deus é aquele que vai adiante de ti; como um fogo consumidor, ele os destruirá, e fará com que caiam diante da tua face; assim tu os expulsarás, e os destruirás rapidamente, como o SENHOR te ordenou.
4 ڒَامِي سِيذِي، أَربِّي نّشْ، خَاسنْ يُوژّڒْ زَّاثكْ، خنِّي وَارْ قَّارْ ذڭْ وُوڒْ نّشْ، أَذْ ثِينِيذْ: ’سِيذِي إِسِّيذفْ أَيِي-د ذِي سِّيبّثْ ن ثْسڭْذَا إِنُو مَاحنْذْ أَذْ كْسِيغْ ثَامُّورْثْ-أَ ذ ڒْوَارْثْ‘. مِينْزِي ذِي سِّيبّثْ ن ثُوعفّْنَا ن ڒڭْنُوسْ-أَ أَذْ زَّايْسنْ إِكّسْ سِيذِي ڒْوَارْثْ نْسنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ.
4 Não fales no teu coração, depois que o SENHOR teu Deus os tiver lançado fora de diante de ti, dizendo: Pela minha justiça o SENHOR me trouxe para possuir esta terra; mas pela iniquidade destas nações, o SENHOR os expulsou de diante de ti.
5 وَارْ إِدْجِي ذِي سِّيبّثْ ن ثْسڭْذَا نّشْ، وَارْ إِدْجِي ذِي سِّيبّثْ ن ڒصْفَايثْ ن وُوڒْ نّشْ، أَذْ ذِينْ ثْرَاحذْ حِيمَا أَذْ ثكْسِيذْ ثَامُّورْثْ نْسنْ ذ ڒْوَارْثْ، مَاشَا ذِي سِّيبّثْ ن ثُوعفّْنَا ن ڒڭْنُوسْ-أَ ؤُ حِيمَا أَذْ إِحْضَا أَوَاڒْ نِّي زِي إِجُّودْجْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ، إِ ڒجْذُوذْ نّشْ، إِ إِبْرَاهِيمْ ذ إِسْحَاقْ ذ يَاعْقُوبْ، أَذْ زَّايْسنْ إِكّسْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ، ڒْوَارْثْ نْسنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ.“
5 Não é pela tua justiça, nem pela retidão do teu coração, que vais possuir a terra; mas pela iniquidade dessas nações, o SENHOR teu Deus as expulsa de diante de ti, e para que ele possa realizar a obra que o SENHOR jurou a teus pais, Abraão, Isaque e Jacó.
6 ”س ؤُيَا إِ غَا ثسّْنذْ، بلِّي وَارْ إِدْجِي ذِي سِّيبّثْ ن ثْسڭْذَا نّشْ إِ ذ أَشْ إِوْشَا سِيذِي، أَربِّي نّشْ، ثَامُّورْثْ-أَ إِشْنَانْ مَاحنْذْ أَذْ ت ثكْسِيذْ ذ ڒْوَارْثْ، مِينْزِي كنِّيوْ ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ ذ أَغنَّانْ.
6 Entende, portanto, que não é pela tua justiça que o SENHOR teu Deus te dá esta boa terra para possuí-la, pois tu és um povo obstinado.
7 إِذَارْ، وَارْ تّتُّو، بلِّي ثڭِّيذْ أَذْ إِدُّوقّزْ وغْضَابْ ن سِيذِي، أَربِّي نّشْ، ذِي ڒخْڒَا. زڭْ وَاسّْ نِّي ذِي ثفّْغذْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا أَڒَامِي د-ثُوذْفذْ غَارْ ومْشَانْ-أَ، ثُوغَا ثْغوّْغمْ كنِّيوْ خْ سِيذِي.
7 Lembra-te, e não te esqueças como provocaste à ira ao SENHOR teu Deus no deserto; desde o dia em que deixastes a terra do Egito, até que chegastes a este lugar, fostes rebeldes contra o SENHOR.
8 مِينْزِي ذِي هُورِيبْ ثڭِّيمْ أَذْ إِدُّوقّزْ وغْضَابْ ن سِيذِي، أَڒَامِي خَاومْ إِسْعَارْ سِيذِي أَڒَامِي إِخْسْ أَذْ كنِّيوْ إِثحَّا.
8 Também em Horebe provocastes à ira ao SENHOR, e o SENHOR se irou convosco, para vos destruir.
9 ڒَامِي ؤُڒْيغْ غَارْ وذْرَارْ حِيمَا أَذْ طّْفغْ ثِيڒْوِيحِينْ ن وژْرُو، ثِيڒْوِيحِينْ ن ڒْعَاهْذْ نِّي أَكِيذْومْ إِڭَّا سِيذِي، قِّيمغْ أَربْعِينْ ن وُوسَّانْ ذ دْجْيَاڒِي ذڭْ وذْرَارْ. أَغْرُومْ وَارْ ث شِّيغْ، أَمَانْ وَارْ ثنْ سْوِيغْ.
9 Quando subi ao monte para receber as tábuas de pedra, as tábuas do pacto que o SENHOR fez convosco, permaneci no monte quarenta dias e quarenta noites; não comi pão nem bebi água;
10 إِوْشْ أَيِي سِيذِي ثْنَاينْ ن ثڒْوِيحِينْ ن وژْرُو ؤُرِينْثْ س ؤُضَاضْ ن أَربِّي ؤُ ذَايْسنْثْ مَارَّا أَوَاڒنْ نِّي ثُوغَا كِيومْ إِسِّيوڒْ سِيذِي ذڭْ وذْرَارْ زِي ڒْوسْطْ ن ثْمسِّي ذڭْ وَاسّْ ن وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ.
10 e o SENHOR me entregou duas tábuas de pedra, escritas com o dedo de Deus; e nelas havia escrito conforme todas as palavras que o SENHOR falou convosco no monte, do meio do fogo, no dia da congregação.
11 إِمْسَارْ غَارْ ؤُنڭَّارْ ن أَربْعِينْ ن وُوسَّانْ ذ أَربْعِينْ ن دْجِييَاڒِي، ڒَامِي ذ أَيِي إِوْشَا سِيذِي ثْنَاينْ ن ثڒْوِيحِينْ ن وژْرُو، ثِيڒْوِيحِينْ ن ڒْعَاهْذْ،
11 E aconteceu que no fim de quarenta dias e quarenta noites, que o SENHOR me deu as duas tábuas de pedra, as tábuas do pacto.
12 إِنَّا أَيِي سِيذِي: ’كَّارْ، هْوَا ذغْيَا سَّا، مِينْزِي ڒْڭنْسْ نّشْ، ونِّي ثْنذْهذْ زِي مِيصْرَا، أَقَا إِضيّعْ إِ-ث. ودَّارنْ ذغْيَا أَبْرِيذْ نِّي إِ خْ ثنْ وصِّيغْ. ڭِّينْ إِ يِيخفْ نْسنْ إِجّْ ن ڒخْيَاڒْ إِفسْينْ.‘
12 E o SENHOR me disse: Levanta-te, desce rapidamente daqui, porque o teu povo, que tiraste do Egito se corrompeu; eles se afastaram, rapidamente, do caminho que eu lhes ordenei; eles fizeram para si mesmos uma imagem de fundição.
13 إِسِّيوڒْ أَكِيذِي سِيذِي عَاوذْ، إِنَّا: ’نشّْ ژْرِيغْ ڒْڭنْسْ-أَ، ؤُشَا خْزَارْ، نتَّا ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِقْسحْ.
13 Além disso, o SENHOR falou comigo, dizendo: Eu vi esse povo, e eis que é um povo obstinado;
14 أجّْ أَيِي أَذْ ثنْ ثحِّيغْ ؤُ أَذْ مْحِيغْ إِسمْ نْسنْ زِي سْوَادَّايْ ن ؤُجنَّا، أَذْ شكْ ڭّغْ ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِجهْذنْ ؤُ إِمْغَارْ خْ وَانِيثَا.‘ “
14 deixe-me sozinho, para que eu os destrua, e apague o seu nome de debaixo do céu; e farei de ti uma nação maior e mais poderosa do que eles.
15 ”ؤُشَا ذوْڒغْ-د، هْوِيغْ-د زڭْ وذْرَارْ. ثُوغَا أَذْرَارْ يَارقّْ س ثْمسِّي ؤُ ثُوغَا غَارِي ثْنَاينْ ن ثڒْوِيحِينْ ن ڒْعَاهْذْ ذِي ثْنَاينْ ن إِفَاسّنْ إِنُو.
15 Assim, eu me virei, e desci do monte, e o monte ardia com fogo; e as duas tábuas do pacto estavam em minhas duas mãos.
16 ژْرِيغْ، أَقَا ذَا، كنِّيوْ ثخْضَامْ أَكْ-ذ سِيذِي، أَربِّي نْومْ. ثڭِّيمْ إِ يِيخفْ نْومْ إِجّْ ن ؤُعجْمِي إِفسْينْ. كنِّيوْ ثِيڭّْوجمْ ذغْيَا خْ وبْرِيذْ نِّي خْ ذ أَومْ يُومُورْ سِيذِي.
16 E olhei, e eis que vós havíeis pecado contra o SENHOR vosso Deus, e vós tínheis feito um bezerro fundido; vos desviastes rapidamente do caminho que o SENHOR vos havia ordenado.
17 خنِّي طّْفغْ ثْنَاينْ ن ثڒْوِيحِينْ، نْضَارغْ ثنْثْ زِي ثْنَاينْ ن إِفَاسّنْ إِنُو، أَرْژِيغْ ثنْثْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نْومْ.
17 E olhei as duas tábuas, e as lancei de minhas duas mãos, e as quebrei diante dos vossos olhos.
18 وْضِيغْ غَارْ ثمُّورْثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي أَمْ ؤُمُورْ أَمزْوَارُو، أَربْعِينْ ن وُوسَّانْ ذ أَربْعِينْ ن دْجْيَاڒِي وَارْ شِّيغْ أَغْرُومْ ؤُ وَارْ سْوِيغْ أَمَانْ ذِي سِّيبّثْ ن دّْنُوبْ إِ ثڭِّيمْ ؤُمِي ثڭِّيمْ مِينْ إِدْجَانْ ذ ڒْغَارْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي ؤُ ؤُمِي ث ثسْعَارمْ.
18 E caí diante do SENHOR, como nos primeiros quarenta dias e quarenta noites; não comi pão, nem bebi água, por causa de todos os vossos pecados, que pecastes, agindo impiamente aos olhos do SENHOR para provocá-lo à ira.
19 مِينْزِي ڭّْوذغْ زڭْ وغْضَابْ ذ وسْعَارْ إِ زِي خَاومْ ثُوغَا سِيذِي إِفُّوڭمْ ؤُ ثُوغَا إِخْسْ أَذْ كنِّيوْ إِثحَّا. مَاشَا سِيذِي إِسْڒَا أَيِي عَاذْ ثْوَاڒَا-يَا.
19 Porque tive medo, por causa da ira e do grande desprazer com que o SENHOR se acendeu contra vós, para vos destruir. Mas também neste tempo o SENHOR me ouviu.
20 ثُوغَا سِيذِي عَاوذْ إِسْعَارْ أَطَّاسْ خْ هَارُونْ أَڒَامِي ثُوغَا إِخْسْ أَذْ ث إِثحَّا. ژُّودْجغْ عَاوذْ ذِي طّْوعْ ن هَارُونْ ذِي ڒْوقْثْ نِّي ذ إِجّنْ.
20 E o SENHOR se irou com Arão para destruí-lo, e ao mesmo tempo orei por Arão.
21 دّنْبْ نْومْ، ونِّي ذ أَعجْمِي نِّي ثڭِّيمْ، كْسِيغْ ث ؤُشَا سّْشمْضغْ ث ذِي ثْمسِّي، شدْجْقغْ ث، هَارْيغْ ث مْلِيحْ، أَڒَامِي إِذْوڒْ ذ إِفْسُوسْ أَمْ ثْعجَّاجْثْ ؤُشَا نْضَارغْ ثَاعجَّاشْثْ نّسْ ذِي ثغْزَارْثْ نِّي د-إِهكّْوَانْ زڭْ وذْرَارْ.
21 E tomei o vosso pecado, o bezerro que havíeis feito, e o queimei com fogo e o pisei, e o moí em pedaços muito pequenos, até que ficaram pequenos como o pó, e lancei o seu pó no ribeiro que descia do monte.
22 ثَانْيَا ذِي ثَابْعِيرَا، ذِي مَاسَّا ؤُ ذِي قَابَارُوثْ-هَاثَاآوَاثْ ثسّْفُّوڭْممْ سِيذِي.
22 E em Taberá, e em Massá, e em Quibrote-Hataavá provocastes a ira do SENHOR.
23 ؤُشَا ؤُمِي كنِّيوْ إِسّكّْ سِيذِي زِي قَاذَاشْ-بَارْنِيعْ، إِنَّا: ’أَڒْيمْ ؤُ طّْفمْ ثَامُّورْثْ ذ ڒْوَارْثْ، ثَامُّورْثْ نِّي إِ ذ أَومْ وْشِيغْ نشّْ!‘، ثُوغَا كنِّيوْ عَاوذْ ثْغوّْغمْ خْ ڒُْومُورْ زڭْ ؤُقمُّومْ ن سِيذِي، أَربِّي نْومْ، وَارْ ثُومِينمْ، وَارْ ثسْڒِيمْ إِ ثْمِيجَّا نّسْ.
23 Do mesmo modo quando o SENHOR vos enviou de Cades-Barneia, dizendo: Ide e possuí a terra que vos dei; então vos rebelastes contra o mandamento do SENHOR vosso Deus, e não crestes nele, nem ouvistes a sua voz.
24 ثُوغَا كنِّيوْ ثْغوّْغمْ خْ سِيذِي زڭْ وَاسّْ نِّي كنِّيوْ سّْنغْ.
24 Fostes rebeldes contra o SENHOR desde o dia em que vos conheci.
25 غنْسغْ إِخفْ إِنُو زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، مَارَّا أَربْعِينْ ن وُوسَّانْ ذ أَربْعِينْ ن دْجْيَاڒِي نِّي، ثُوغَا أَيِي ذِينْغنْسغْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، مِينْزِي سِيذِي إِنَّا، بلِّي نتَّا أَذْ كنِّيوْ إِثحَّا.
25 Assim, caí diante do SENHOR quarenta dias e quarenta noites, como caí na primeira, porque o SENHOR havia dito que vos destruiria.
26 ژُودْجغْ إِ سِيذِي ؤُشَا نِّيغْ: ’أَ سِيذِي إِنُو، سِيذِي، وَارْ تّْهلَّاكْ ڒْڭنْسْ ذ ڒْوَارْثْ نّشْ، ونِّي ثْفكّذْ س ڒمْغَارثْ نّشْ، أَقَا شكْ ثْنذْهذْ ثنْ زِي مِيصْرَا س ؤُفُوسْ نّشْ إِجهْذنْ.
26 Portanto orei diante do SENHOR, e disse: Ó Senhor DEUS, não destruas o teu povo e a tua herança, que resgataste com a tua grandeza, que trouxeste do Egito com mão forte.
27 إِذَارْ إِمْسخَّارنْ نّشْ، إِبْرَاهِيمْ، إِسْحَاقْ ذ يَاعْقُوبْ، وَارْ خزَّارْ غَارْ ثْغنَّانْثْ ن ڒْڭنْسْ-أَ ؤُڒَا غَارْ ثُوعفّْنَا نّسْ ذ دّنْبْ نّسْ،
27 Lembra-te dos teus servos, Abraão, Isaque e Jacó; não olhes para a teimosia deste povo, nem para a sua iniquidade, nem para o seu pecado,
28 حِيمَا، إِنِّي ذِي ثمُّورْثْ إِ زِي ذ أَنغْ د-ثسُّوفّْغذْ، وَارْ قَّارنْ: مِينْزِي سِيذِي وَارْ إِزمَّارْ أَذْ ثنْ إِسِّيذفْ ذِي ثمُّورْثْ إِ خْ ثُوغَا كِيسنْ إِسَّاوَاڒْ، ؤُ مِينْزِي إِشَارْهْ إِ-ثنْ، أَقَا إِسُّوفّغْ إِ-ثنْ-د مَاحنْذْ أَذْ ثنْ إِنغْ ذِي ڒخْڒَا.
28 para que a terra de onde nos tiraste não diga: Pois o SENHOR não pôde trazê-los à terra que lhes prometeu, e porque os odiava, ele os tirou para matá-los no deserto.
29 أَقَا نِيثْنِي ذ ڒْڭنْسْ نّشْ ذ ڒْوَارْثْ نّشْ، ونِّي د-ثسُّوفّْغذْ س ثْزمَّارْ نّشْ ثَامقّْرَانْثْ ؤُ س ؤُغِيڒْ نّشْ إِسّْوِيژّْضنْ!‘ “
29 Mas eles são o teu povo e a tua herança, que trouxeste pelo teu grande poder e pelo teu braço estendido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.