Deuteronômio 9
rifa (RIFA) vs NVI
1 ”سڒْ، إِسْرَائِيل، أَسّْ-أَ أَذْ ثژْوِيذْ لْ-ؤُرْذُونْ، مَاحنْذْ أَذْ ثَاذْفذْ غَارْ ثمُّورْثْ، حِيمَا أَذْ ثكّْسذْ ڒْوَارْثْ ن ڒڭْنُوسْ إِمْغَارنْ ؤُ زڭْ إِنِّي خَاكْ إِجهْذنْ، إِنِّي غَارْسنْ ثِيندَّامْ ثِيمقّْرَانِينْ نِّي تّْوَافَارْينْثْ أَڒْ أَجنَّا،
1 Ouça, ó Israel: Hoje você está atravessando o Jordão para entrar na terra e conquistar nações maiores e mais poderosas do que você, as quais têm cidades grandes, com muros que vão até o céu.
2 إِجّْ ن ڒْڭنْسْ ن إِوْذَانْ إِزُّوڭَارْثنْ، أَيْثْ ن إِعَانَاقِييّنْ إِنِّي ثسّْنذْ عَاذْ ؤُ خْ يِينِّي ثسْڒِيذْ قَّارنْ: ’وِي غَا إِبدّْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن أَيْثْ ن إِعَانَاقِييّنْ؟‘
2 O povo é forte e alto. São enaquins! Você já ouviu falar deles e até conhece o que se diz: "Quem é capaz de resistir aos enaquins? "
3 سّنْ خنِّي، أَقَا سِيذِي، أَربِّي نّشْ، ذ ونِّي إِزْوَارنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ. نتَّا ذ إِشْثْ ن ثْمسِّي إِتّتّنْ، نتَّا أَذْ ثنْ إِثحَّا ؤُ أَذْ ثنْ إِسّْوَاضعْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ ؤُشَا شكْ أَذْ زَّايْسنْ ثكّْسذْ ڒْوَارْثْ نْسنْ ؤُ أَذْ ثنْ ثَارذْدْجذْ ذغْيَا أَمْ مَامّشْ غَاركْ د-إِسِّيوڒْ سِيذِي.
3 Esteja, hoje, certo de que o Senhor, o seu Deus, ele mesmo, vai adiante de você como fogo consumidor. Ele os exterminará e os subjugará diante de você. E você os expulsará e os destruirá, como o Senhor lhe prometeu.
4 ڒَامِي سِيذِي، أَربِّي نّشْ، خَاسنْ يُوژّڒْ زَّاثكْ، خنِّي وَارْ قَّارْ ذڭْ وُوڒْ نّشْ، أَذْ ثِينِيذْ: ’سِيذِي إِسِّيذفْ أَيِي-د ذِي سِّيبّثْ ن ثْسڭْذَا إِنُو مَاحنْذْ أَذْ كْسِيغْ ثَامُّورْثْ-أَ ذ ڒْوَارْثْ‘. مِينْزِي ذِي سِّيبّثْ ن ثُوعفّْنَا ن ڒڭْنُوسْ-أَ أَذْ زَّايْسنْ إِكّسْ سِيذِي ڒْوَارْثْ نْسنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ.
4 Depois que o Senhor, o seu Deus, os tiver expulsado da presença de você, não diga a si mesmo: "O Senhor nos trouxe aqui para tomarmos posse desta terra por causa da nossa justiça". Não! É devido à impiedade destas nações que o Senhor vai expulsá-las da presença de você.
5 وَارْ إِدْجِي ذِي سِّيبّثْ ن ثْسڭْذَا نّشْ، وَارْ إِدْجِي ذِي سِّيبّثْ ن ڒصْفَايثْ ن وُوڒْ نّشْ، أَذْ ذِينْ ثْرَاحذْ حِيمَا أَذْ ثكْسِيذْ ثَامُّورْثْ نْسنْ ذ ڒْوَارْثْ، مَاشَا ذِي سِّيبّثْ ن ثُوعفّْنَا ن ڒڭْنُوسْ-أَ ؤُ حِيمَا أَذْ إِحْضَا أَوَاڒْ نِّي زِي إِجُّودْجْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ، إِ ڒجْذُوذْ نّشْ، إِ إِبْرَاهِيمْ ذ إِسْحَاقْ ذ يَاعْقُوبْ، أَذْ زَّايْسنْ إِكّسْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ، ڒْوَارْثْ نْسنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ.“
5 Não é por causa de sua justiça ou de sua retidão que você conquistará a terra deles. Mas é por causa da maldade destas nações que o Senhor, o seu Deus, as expulsará de diante de você, para cumprir a palavra que o Senhor prometeu, sob juramento, aos seus antepassados, Abraão, Isaque e Jacó.
6 ”س ؤُيَا إِ غَا ثسّْنذْ، بلِّي وَارْ إِدْجِي ذِي سِّيبّثْ ن ثْسڭْذَا نّشْ إِ ذ أَشْ إِوْشَا سِيذِي، أَربِّي نّشْ، ثَامُّورْثْ-أَ إِشْنَانْ مَاحنْذْ أَذْ ت ثكْسِيذْ ذ ڒْوَارْثْ، مِينْزِي كنِّيوْ ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ ذ أَغنَّانْ.
6 Portanto, esteja certo de que não é por causa de sua justiça que o Senhor seu Deus lhe dá esta boa terra para dela tomar posse, pois você é um povo obstinado.
7 إِذَارْ، وَارْ تّتُّو، بلِّي ثڭِّيذْ أَذْ إِدُّوقّزْ وغْضَابْ ن سِيذِي، أَربِّي نّشْ، ذِي ڒخْڒَا. زڭْ وَاسّْ نِّي ذِي ثفّْغذْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا أَڒَامِي د-ثُوذْفذْ غَارْ ومْشَانْ-أَ، ثُوغَا ثْغوّْغمْ كنِّيوْ خْ سِيذِي.
7 Lembrem-se disto e jamais esqueçam como vocês provocaram a ira do Senhor, o seu Deus, no deserto. Desde o dia em que saíram do Egito até chegarem aqui, vocês têm sido rebeldes contra o Senhor.
8 مِينْزِي ذِي هُورِيبْ ثڭِّيمْ أَذْ إِدُّوقّزْ وغْضَابْ ن سِيذِي، أَڒَامِي خَاومْ إِسْعَارْ سِيذِي أَڒَامِي إِخْسْ أَذْ كنِّيوْ إِثحَّا.
8 Até mesmo em Horebe vocês provocaram o Senhor à ira, e ele ficou furioso, a ponto de querer exterminá-los.
9 ڒَامِي ؤُڒْيغْ غَارْ وذْرَارْ حِيمَا أَذْ طّْفغْ ثِيڒْوِيحِينْ ن وژْرُو، ثِيڒْوِيحِينْ ن ڒْعَاهْذْ نِّي أَكِيذْومْ إِڭَّا سِيذِي، قِّيمغْ أَربْعِينْ ن وُوسَّانْ ذ دْجْيَاڒِي ذڭْ وذْرَارْ. أَغْرُومْ وَارْ ث شِّيغْ، أَمَانْ وَارْ ثنْ سْوِيغْ.
9 Quando subi o monte para receber as tábuas de pedra, as tábuas da aliança que o Senhor tinha feito com vocês, fiquei no monte quarenta dias e quarenta noites; não comi pão, nem bebi água.
10 إِوْشْ أَيِي سِيذِي ثْنَاينْ ن ثڒْوِيحِينْ ن وژْرُو ؤُرِينْثْ س ؤُضَاضْ ن أَربِّي ؤُ ذَايْسنْثْ مَارَّا أَوَاڒنْ نِّي ثُوغَا كِيومْ إِسِّيوڒْ سِيذِي ذڭْ وذْرَارْ زِي ڒْوسْطْ ن ثْمسِّي ذڭْ وَاسّْ ن وڭْرَاوْ ن ڒْڭنْسْ.
10 O Senhor me deu as duas tábuas de pedra escritas pelo dedo de Deus. Nelas estavam escritas todas as palavras que o Senhor proclamou a vocês no monte, de dentro do fogo, no dia da assembléia.
11 إِمْسَارْ غَارْ ؤُنڭَّارْ ن أَربْعِينْ ن وُوسَّانْ ذ أَربْعِينْ ن دْجِييَاڒِي، ڒَامِي ذ أَيِي إِوْشَا سِيذِي ثْنَاينْ ن ثڒْوِيحِينْ ن وژْرُو، ثِيڒْوِيحِينْ ن ڒْعَاهْذْ،
11 Passados os quarenta dias e quarenta noites, o Senhor me deu as duas tábuas de pedra, as tábuas da aliança,
12 إِنَّا أَيِي سِيذِي: ’كَّارْ، هْوَا ذغْيَا سَّا، مِينْزِي ڒْڭنْسْ نّشْ، ونِّي ثْنذْهذْ زِي مِيصْرَا، أَقَا إِضيّعْ إِ-ث. ودَّارنْ ذغْيَا أَبْرِيذْ نِّي إِ خْ ثنْ وصِّيغْ. ڭِّينْ إِ يِيخفْ نْسنْ إِجّْ ن ڒخْيَاڒْ إِفسْينْ.‘
12 e me disse: "Desça imediatamente, pois o seu povo, que você tirou do Egito, corrompeu-se. Eles se afastaram bem depressa do caminho que eu lhes ordenei e fizeram um ídolo de metal para si".
13 إِسِّيوڒْ أَكِيذِي سِيذِي عَاوذْ، إِنَّا: ’نشّْ ژْرِيغْ ڒْڭنْسْ-أَ، ؤُشَا خْزَارْ، نتَّا ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِقْسحْ.
13 E o Senhor me disse: "Vejo que este povo é realmente um povo obstinado!
14 أجّْ أَيِي أَذْ ثنْ ثحِّيغْ ؤُ أَذْ مْحِيغْ إِسمْ نْسنْ زِي سْوَادَّايْ ن ؤُجنَّا، أَذْ شكْ ڭّغْ ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِجهْذنْ ؤُ إِمْغَارْ خْ وَانِيثَا.‘ “
14 Deixe que eu os destrua e apague o nome deles de debaixo do céu. E farei de você uma nação mais forte e mais numerosa do que eles".
15 ”ؤُشَا ذوْڒغْ-د، هْوِيغْ-د زڭْ وذْرَارْ. ثُوغَا أَذْرَارْ يَارقّْ س ثْمسِّي ؤُ ثُوغَا غَارِي ثْنَاينْ ن ثڒْوِيحِينْ ن ڒْعَاهْذْ ذِي ثْنَاينْ ن إِفَاسّنْ إِنُو.
15 Então voltei e desci do monte, enquanto este ardia em chamas. E as duas tábuas da aliança estavam em minhas mãos.
16 ژْرِيغْ، أَقَا ذَا، كنِّيوْ ثخْضَامْ أَكْ-ذ سِيذِي، أَربِّي نْومْ. ثڭِّيمْ إِ يِيخفْ نْومْ إِجّْ ن ؤُعجْمِي إِفسْينْ. كنِّيوْ ثِيڭّْوجمْ ذغْيَا خْ وبْرِيذْ نِّي خْ ذ أَومْ يُومُورْ سِيذِي.
16 E vi que vocês tinham pecado contra o Senhor, o Deus de vocês. Fizeram para si um ídolo de metal em forma de bezerro. Bem depressa vocês se desviaram do caminho que o Senhor, o Deus de vocês, lhes tinha ordenado.
17 خنِّي طّْفغْ ثْنَاينْ ن ثڒْوِيحِينْ، نْضَارغْ ثنْثْ زِي ثْنَاينْ ن إِفَاسّنْ إِنُو، أَرْژِيغْ ثنْثْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نْومْ.
17 Então peguei as duas tábuas e as lancei das minhas mãos, quebrando-as diante dos olhos de vocês.
18 وْضِيغْ غَارْ ثمُّورْثْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي أَمْ ؤُمُورْ أَمزْوَارُو، أَربْعِينْ ن وُوسَّانْ ذ أَربْعِينْ ن دْجْيَاڒِي وَارْ شِّيغْ أَغْرُومْ ؤُ وَارْ سْوِيغْ أَمَانْ ذِي سِّيبّثْ ن دّْنُوبْ إِ ثڭِّيمْ ؤُمِي ثڭِّيمْ مِينْ إِدْجَانْ ذ ڒْغَارْ ذِي ثِيطَّاوِينْ ن سِيذِي ؤُ ؤُمِي ث ثسْعَارمْ.
18 Depois prostrei-me perante o Senhor outros quarenta dias e quarenta noites; não comi pão, nem bebi água, por causa do grande pecado que vocês tinham cometido, fazendo o que o Senhor reprova, provocando a ira dele.
19 مِينْزِي ڭّْوذغْ زڭْ وغْضَابْ ذ وسْعَارْ إِ زِي خَاومْ ثُوغَا سِيذِي إِفُّوڭمْ ؤُ ثُوغَا إِخْسْ أَذْ كنِّيوْ إِثحَّا. مَاشَا سِيذِي إِسْڒَا أَيِي عَاذْ ثْوَاڒَا-يَا.
19 Tive medo da ira e do furor do Senhor, pois ele estava suficientemente irado para destruí-los, mas de novo o Senhor me escutou.
20 ثُوغَا سِيذِي عَاوذْ إِسْعَارْ أَطَّاسْ خْ هَارُونْ أَڒَامِي ثُوغَا إِخْسْ أَذْ ث إِثحَّا. ژُّودْجغْ عَاوذْ ذِي طّْوعْ ن هَارُونْ ذِي ڒْوقْثْ نِّي ذ إِجّنْ.
20 O Senhor irou-se contra Arão a ponto de querer destruí-lo, mas naquela ocasião também orei por Arão.
21 دّنْبْ نْومْ، ونِّي ذ أَعجْمِي نِّي ثڭِّيمْ، كْسِيغْ ث ؤُشَا سّْشمْضغْ ث ذِي ثْمسِّي، شدْجْقغْ ث، هَارْيغْ ث مْلِيحْ، أَڒَامِي إِذْوڒْ ذ إِفْسُوسْ أَمْ ثْعجَّاجْثْ ؤُشَا نْضَارغْ ثَاعجَّاشْثْ نّسْ ذِي ثغْزَارْثْ نِّي د-إِهكّْوَانْ زڭْ وذْرَارْ.
21 Então peguei o bezerro, o bezerro do pecado de vocês, e o queimei no fogo; depois o esmigalhei e o moí até virar pó, e o joguei no riacho que desce do monte.
22 ثَانْيَا ذِي ثَابْعِيرَا، ذِي مَاسَّا ؤُ ذِي قَابَارُوثْ-هَاثَاآوَاثْ ثسّْفُّوڭْممْ سِيذِي.
22 Além disso, vocês tornaram a provocar o Senhor à ira em Taberá, em Massá e em Quibrote-Hataavá.
23 ؤُشَا ؤُمِي كنِّيوْ إِسّكّْ سِيذِي زِي قَاذَاشْ-بَارْنِيعْ، إِنَّا: ’أَڒْيمْ ؤُ طّْفمْ ثَامُّورْثْ ذ ڒْوَارْثْ، ثَامُّورْثْ نِّي إِ ذ أَومْ وْشِيغْ نشّْ!‘، ثُوغَا كنِّيوْ عَاوذْ ثْغوّْغمْ خْ ڒُْومُورْ زڭْ ؤُقمُّومْ ن سِيذِي، أَربِّي نْومْ، وَارْ ثُومِينمْ، وَارْ ثسْڒِيمْ إِ ثْمِيجَّا نّسْ.
23 E, quando o Senhor os enviou de Cades-Barnéia, disse: "Entrem lá e tomem posse da terra que lhes dei". Mas vocês se rebelaram contra a ordem do Senhor, do seu Deus. Não confiaram nele, nem lhe obedeceram.
24 ثُوغَا كنِّيوْ ثْغوّْغمْ خْ سِيذِي زڭْ وَاسّْ نِّي كنِّيوْ سّْنغْ.
24 Vocês têm sido rebeldes contra o Senhor desde que os conheço.
25 غنْسغْ إِخفْ إِنُو زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، مَارَّا أَربْعِينْ ن وُوسَّانْ ذ أَربْعِينْ ن دْجْيَاڒِي نِّي، ثُوغَا أَيِي ذِينْغنْسغْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن سِيذِي، مِينْزِي سِيذِي إِنَّا، بلِّي نتَّا أَذْ كنِّيوْ إِثحَّا.
25 Fiquei prostrado perante o Senhor durante aqueles quarenta dias e quarenta noites porque o Senhor tinha dito que ia destruí-los.
26 ژُودْجغْ إِ سِيذِي ؤُشَا نِّيغْ: ’أَ سِيذِي إِنُو، سِيذِي، وَارْ تّْهلَّاكْ ڒْڭنْسْ ذ ڒْوَارْثْ نّشْ، ونِّي ثْفكّذْ س ڒمْغَارثْ نّشْ، أَقَا شكْ ثْنذْهذْ ثنْ زِي مِيصْرَا س ؤُفُوسْ نّشْ إِجهْذنْ.
26 Foi quando orei ao Senhor, dizendo: Ó Soberano Senhor, não destruas o teu povo, a tua própria herança! Tu o redimiste com a tua grandeza e o tiraste da terra do Egito com mão poderosa.
27 إِذَارْ إِمْسخَّارنْ نّشْ، إِبْرَاهِيمْ، إِسْحَاقْ ذ يَاعْقُوبْ، وَارْ خزَّارْ غَارْ ثْغنَّانْثْ ن ڒْڭنْسْ-أَ ؤُڒَا غَارْ ثُوعفّْنَا نّسْ ذ دّنْبْ نّسْ،
27 Lembra-te de teus servos Abraão, Isaque e Jacó. Não leves em conta a obstinação deste povo, a sua maldade e o seu pecado,
28 حِيمَا، إِنِّي ذِي ثمُّورْثْ إِ زِي ذ أَنغْ د-ثسُّوفّْغذْ، وَارْ قَّارنْ: مِينْزِي سِيذِي وَارْ إِزمَّارْ أَذْ ثنْ إِسِّيذفْ ذِي ثمُّورْثْ إِ خْ ثُوغَا كِيسنْ إِسَّاوَاڒْ، ؤُ مِينْزِي إِشَارْهْ إِ-ثنْ، أَقَا إِسُّوفّغْ إِ-ثنْ-د مَاحنْذْ أَذْ ثنْ إِنغْ ذِي ڒخْڒَا.
28 se não os habitantes da terra de onde nos tiraste dirão: "Como o Senhor não conseguiu levá-los à terra que lhes havia prometido, e como ele os odiava, tirou-os para fazê-los morrer no deserto".
29 أَقَا نِيثْنِي ذ ڒْڭنْسْ نّشْ ذ ڒْوَارْثْ نّشْ، ونِّي د-ثسُّوفّْغذْ س ثْزمَّارْ نّشْ ثَامقّْرَانْثْ ؤُ س ؤُغِيڒْ نّشْ إِسّْوِيژّْضنْ!‘ “
29 Mas eles são o teu povo, a tua herança, que tiraste do Egito com o teu grande poder e com o teu braço forte.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.