Deuteronômio 33
rifa (RIFA) vs NAA
1 ذ ثَا ذ لْبَارَاكَا نِّي زِي إِبَاركْ، مُوسَا، أَرْيَازْ ن سِيذِي، أَيْثْ ن إِسْرَائِيل قْبڒْ ڒْموْثْ نّسْ.
1 Esta é a bênção que Moisés, homem de Deus, deu aos filhos de Israel, antes da sua morte.
2 إِنَّا:
2 Ele disse: O e lhes alvoreceu de Seir; resplandeceu desde o monte Parã. Ele veio das miríades de santos; à sua direita, havia para eles o fogo da lei.
3 وَاهْ، نتَّا إِتّخْسْ ڒڭْنُوسْ! مَارَّا إِمْقدَّاسنْ إِدْجَانْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ، أَقَا أَثنْ غَارْ إِضَارنْ نّشْ، وَاهْ، أَذْ إِكَّارْ كُوڒْ إِجّنْ زَّايْسنْ زڭْ وَاوَاڒنْ نّشْ.
3 Na verdade, amas os povos; todos os teus santos estão na tua mão; eles se colocam a teus pés e aprendem das tuas palavras.
4 مُوسَا يُومُورْ أَنغْ خْ شَّارِيعَا، أَقَا-ت ذ ڒْوَارْثْ ن ثْمسْمُونْثْ ن يَاعْقُوبْ.
4 Moisés nos deu a Lei, a herança da congregação de Jacó.
5 ثُوغَا نتَّا ذ أَجدْجِيذْ ذِي يَاشُورُونْ ؤُمِي نْيَارْونْ إِزدْجِيفنْ ن ڒْڭنْسْ، جْمِيعْ أَكْ-ذ ثْقبَّاڒْ ن إِسْرَائِيل.“
5 O Senhor se tornou rei em Jesurum, quando se congregaram os chefes do povo com as tribos de Israel.
6 ”إِڒِي أَذْ إِدَّارْ رُوبِينْ، وَارْ إِثْمتِّي، ؤُشَا إِڒِي وَارْ تِّيڒِينْ إِرْيَازنْ نّسْ ؤُذْرُوسنْ!“
6 Que Rúben viva e não morra; e que não sejam poucos os seus homens!
7 ذ مَانْ أَيَا إِ إِنَّا خْ يَاهُوذَا: ”أَ سِيذِي، سڒْ غَارْ ثْمِيجَّا ن يَاهُوذَا ؤُشَا يَارّْ إِ-ث غَارْ ڒْڭنْسْ نّسْ. س إِفَاسّنْ نّسْ إِمّْنغْ ذِي طّْوعْ نّسْ ؤُشَا إِڒِي شكْ أَذْ أَسْ إِوْشْ أَفُوسْ ضِيدّْ ن إِغْرِيمنْ نّسْ!“
7 Isto é o que disse de Judá: Ouve, ó e faze com que volte ao seu povo; com as tuas mãos, luta por ele e sê tu ajuda contra os seus inimigos.
8 ؤُ خْ لَاوِي إِنَّا: ”ثُومِّيمْ نّشْ ذ ؤُرِيمْ نّشْ أَذْ إِڒِينْ إِ ورْيَازْ نِّي ذ أَمدُّوكّڒْ نّشْ ذ أَمْثِيقِّي، ونِّي ثْقدْجْبذْ ذِي مَاسَّا، أَكْ-ذ وِي ثْقَاشْحذْ غَارْ وَامَانْ ن مَارِيبَا،
8 De Levi disse: Dá, ó Deus, o teu Tumim e o teu Urim para o homem fidedigno, que tu provaste em Massá, com quem discutiste nas águas de Meribá;
9 ونِّي إِنَّانْ خْ بَابَاسْ ذ يمَّاسْ: ’وَارْ ثنْ تّْوِيڒِيغْ!‘، ذ ونِّي وَارْ إِسّْعِيزّْ خْ يَايْثْمَاسْ نِيغْ وَارْ إِخْسْ أَذْ إِسّنْ إِحنْجِيرنْ نّسْ، مِينْزِي نِيثْنِي طّْفنْ ذِي مِينْ ثنِّيذْ شكْ ؤُشَا حْضَانْ ڒْعَاهْذْ نّشْ.
9 aquele que disse a seu pai e a sua mãe: “Nunca os vi”; e que não conheceu os seus irmãos e não estimou os seus filhos, pois guardou a tua palavra e observou a tua aliança.
10 نِيثْنِي أَذْ سّْڒمْذنْ لْفَارَايِيضْ نّشْ إِ يَاعْقُوبْ ؤُ شَّارِيعَا نّشْ إِ إِسْرَائِيل. أَذْ سُّويُوسنْ ڒبْخُورْ زَّاثْ إِ ونْزَارنْ نّشْ ؤُڒَا ذ ثَاغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ إِكمّْڒنْ خْ ؤُعَالْطَارْ نّشْ.
10 Ensina os teus juízos a Jacó e a tua lei, a Israel; oferece incenso às tuas narinas e holocausto, sobre o teu altar.
11 بَاركْ ثِيزمَّارْ نّسْ ذِي مِينْ إِڭَّا، أَ سِيذِي، ؤُشَا طّفْ أَرْضَا س ڒْخذْمثْ ن إِفَاسّنْ نّسْ، غْضڒْ ثِيمصَّاضِينْ ن يِينِّي أَكِيذسْ إِتّمْعَاڒَانْ ذ ن يِينِّي ث إِشَارّْهنْ حِيمَاعمَّارْصْ وَارْ تّْبذِّينْ عَاذْ!“
11 Abençoa o seu poder, ó Senhor , e aceita a obra das suas mãos; fere os lombos dos que se levantam contra ele e o odeiam, para que nunca mais se levantem.
12 ؤُ خْ بِينْيَامِينْ إِنَّا: ”أَمْعِيزّْ ن سِيذِي، نتَّا أَذْ غَارسْ إِزْذغْ ذِي ڒَامَانْ، أَسّْ مَارَّا أَذْ ث إِذڒْ ؤُشَا أَذْ إِزْذغْ جَارْ ثِيغَارْضِينْ نّسْ!“
12 De Benjamim disse: O amado do todo o dia o e ele descansará nos seus braços.
13 ؤُ خْ يُوسُوفْ إِنَّا: ”أَذْ إِبَاركْ سِيذِي ثَامُّورْثْ نّسْ س مِينْ إِدْجَانْ إِغْڒَانْ قَاعْ زڭْ ؤُجنَّا، س نّْذَا، ؤُ س وَامَانْ إِهوْڒنْ، إِنِّي ذِينْ إِدْجَانْ سْوَادَّايْ،
13 De José disse: Bendita do com o que é mais excelente dos céus, do orvalho e das profundezas;
14 ؤُ س ڒْغِيدْجثْ إِغْڒَانْ ن ثْفُوشْثْ ؤُ س مِينْ إِدْجَانْ إِغْڒَانْ إِ إِتِّيشْ ؤُيُورْ،
14 com o que é mais excelente daquilo que o sol amadurece e daquilo que os meses produzem;
15 ؤُ س ڒْقِيمثْ ن إِذُورَارْ ثِيقْذِيمِينْ ؤُ س مِينْ إِغْڒَانْ ن ثوْرِيرِينْ ن ڒبْذَا،
15 com o que é mais excelente dos montes antigos e mais excelente das colinas eternas;
16 ؤُ س مِينْ إِغْڒَانْ أَطَّاسْ ن ثمُّورْثْ ذ ؤُعمَّارْ نّسْ، ؤُ س ثْشُونِي ن ونِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي شْبَارْقْ أَكْ-ذ إِسنَّاننْ. إِڒِي أَذْ د-يَاسْ خْ ؤُزدْجِيفْ ن يُوسُوفْ ؤُ خْ ثُوشّنْثْ ن ؤُشُوَّافْ ن ونِّي يَاربُّونْ تَّاجْ ن وعْزَاڒْ جَارْ أَيْثْمَاسْ.
16 com o que é mais excelente da terra e da sua plenitude e da bondade daquele que apareceu na sarça. Que tudo isto venha sobre a cabeça de José, sobre a cabeça do príncipe entre seus irmãos.
17 أَمنْزُو ن ؤُفُونَاسْ نّسْ ذ ؤُشوَّارْ نّسْ ؤُ أَشَّاونْ نّسْ أَمْ وَاشَّاونْ إِزِيرَارنْ ن إِغَايْضْ ن ڒخْڒَا، أَذْ زَّايْسنْ إِوّثْ ڒڭْنُوسْ مَارَّا جْمِيعْ أَڒْ ثِينڭُّورَا ن دُّونشْثْ. إِنَا ذعشْرَا ن ڒُوڒُوفْ ن إِفْرَايِيمْ ؤُ إِنَا ذ ڒُوڒُوفْ ن مَانَاسَّا!“
17 Ele tem a imponência do primogênito de um touro, e os seus chifres são como os de um boi selvagem; com eles rechaçará todos os povos até as extremidades da terra. Tais, pois, são as miríades de Efraim, e tais são os milhares de Manassés.
18 ؤُ خْ زابُولُونْ إِنَّا: ”فَارْحْ، أَ زابُولُونْ، س وُوفُّوغْ نّشْ، ؤُ شكْ، أَ إِسَّاكَارْ!، فَارْحْ س إِقِيضَانْ نّشْ.
18 De Zebulom disse: Alegre-se, Zebulom, nas suas viagens, e você, Issacar, nas suas tendas.
19 أَذْ ڒَاغَانْ إِ ڒڭْنُوسْ غَارْ وذْرَارْ. ذِينْ إِ غَا غَارْصنْ ثِيغَارْصَا ن ثْسڭْذَا، مِينْزِي أَذْ ژمّنْ أَفيّضْ ن ڒبْحُورْ ذ ثْخُوبَايْ إِنُّوفَارنْ ذڭْ إِجْذِي.“
19 Os dois chamarão os povos ao monte; ali oferecerão sacrifícios aceitáveis, porque sugam a abundância dos mares e os tesouros escondidos da areia.
20 ؤُ خْ جَاذْ إِنَّا: ”أَذْ إِتّْوَابَاركْ ونِّي إِڭِّينْ تَّاسِيعْ إِ جَاذْ! نتَّا إِزدّغْ ذِينْ أَمْ ثيْرَاذْثْ ؤُشَا إِشَارّڭْ أَغِيڒْ، وَاهْ، ؤُڒَا ذ أَشقُّوفْ ن ؤُزدْجِيفْ.
20 De Gade disse: Bendito aquele que expande o território de Gade! Como leoa ele fica à espreita e despedaça o braço e o alto da cabeça.
21 إِكْسِي ثَامُّورْثْ إِشْنَانْ إِ يِيخفْ نّسْ، مِينْزِي أَقَا ذِينْ ثتّْوَاحْضَا ثسْغَارْثْ ن ؤُمْڭوَّاذْ س وضْمَانْ. يُوسَا-د أَكْ-ذ إِزدْجِيفنْ ن ڒْڭنْسْ، إِكمّڒْ ثَاسڭْذَا ن سِيذِي ذ ڒحْكَامَاثْ نّسْ، جْمِيعْ أَكْ-ذ إِسْرَائِيل.“
21 Ficou com a melhor parte, porque ali estava escondida a porção que cabe ao chefe; ele veio com os chefes do povo, executou a justiça do e os seus juízos para com Israel.
22 ؤُ خْ ذَانْ إِنَّا: ”ذَانْ ذ إِجّْ ن مِّيسْ ن وَايْرَاذْ نِّي إِ إِنڭّْزنْ غَارْ زَّاثْ زِي بَاشَانْ.“
22 De Dã disse: Dã é um leãozinho que vem saltando de Basã.
23 ؤُ خْ نَافْثَالِي إِنَّا: ”أَ نَافْثَالِي، إِڒِي ثجِّيوْنذْ س ثْشُونِي ؤُ ثشُّورذْ س لْبَارَاكَا ن سِيذِي. كْسِي لْغَارْبْ ذ لْجَانُوبْ ذ ڒْوَارْثْ.“
23 De Naftali disse: Naftali receberá favores e, cheio da bênção do possuirá o lago e o Sul.
24 ؤُ خْ أَشِيرْ إِنَّا: ”أَقَا إِتّْوَابَاركْ أَشِيرْ أَكْ-ذ إِحنْجِيرنْ نّسْ. إِڒِي أَذْ يَافْ أَرْضَا زڭْ أَيْثْمَاسْ ؤُشَا أَذْ إِسُّورْ أَضَارْ نّسْ ذِي زّشْثْ.
24 De Aser disse: Bendito seja Aser entre os filhos de Jacó! Que ele seja favorecido pelos seus irmãos e banhe em azeite os seus pés.
25 زّكْرُونَاثْ نّشْ أَقَا أَثنْ زڭْ وُوزَّاڒْ ذ نّْحَاسْ، أَذْ يِيڒِي جّهْذْ نّشْ أَمْ وُوسَّانْ نّشْ!“
25 Sejam de ferro e de bronze os seus ferrolhos, e que a sua paz dure como os seus dias.
26 ”وَارْ ذِينْ إِدْجِي أَمْ أَربِّي، أَ يَاشُورُونْ، ونِّي إِنَّاينْ خْ ؤُجنَّا حِيمَا أَذْ أَشْ إِوْشْ أَفُوسْ، ونِّي إِنَّاينْ خْ إِسيْنُوثنْ س لْعَاضَامَا نّسْ.
26 Não há ninguém como Deus, ó Jesurum! Ele cavalga sobre os céus para ajudar você e com a sua alteza, sobre as nuvens.
27 أَربِّي ن ڒبْذَا ذ ثَازذِّيغْثْ إِ ؤُذُورِّي، ؤُ سْوَادَّايْ تّْعَاوَاننْ إِغَادْجنْ نّسْ ن ڒبْذَا. نتَّا أَذْ يَاژّڒْ خْ ڒعْذُو زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ، أَذْ يِينِي: ’أَرذدْجْ!‘
27 O Deus eterno é a sua habitação e, por baixo de você, ele estende os braços eternos. Ele expulsou os inimigos de diante de você e disse: “Destrua-os”.
28 إِسْرَائِيل أَذْ إِزْذغْ وحّْضسْ ذِي ڒَامَانْ. أَذْ يِيڒِي وَانُو ن يَاعْقُوبْ ذڭْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ إِشُّورنْ ن إِرْذنْ ذ بِينُو ن جْذِيذْ، وَاهْ، إِجنْوَانْ نّسْ أَذْ ؤُذْمنْ س نّْذَا.
28 Israel, pois, habitará seguro, a fonte de Jacó habitará a sós numa terra de cereal e de vinho; e os seus céus destilarão orvalho.
29 سّعْذْ نّشْ، أَ إِسْرَائِيل! وِي إِدْجَانْ أَمْ شكْ؟ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِتّْوَاسّْنجْمنْ زِي سِيذِي. أَقَا نتَّا ذ أَسڒْقِي إِ ؤُعَاونْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن سِّيفْ ن لْعَاضَامَا نّشْ. ڒْعذْيَانْ نّشْ أَذْ سّْنِيعْمِيڒنْ أَذْ سّْوَاضْعنْ إِ شكْ ؤُشَا شكْ أَذْ ثْعفْسذْ خْ إِذمْرَاونْ نْسنْ!“
29 Feliz é você, ó Israel! Quem é como você? Povo salvo pelo que é o escudo que o socorre, a espada que lhe dá alteza. Assim, os seus inimigos se sujeitarão a você, e você pisará os seus altos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.