Deuteronômio 2

rifa (RIFA) vs NVI

NVI Nova Versão Internacional

¹ ”خنِّي نذْوڒْ-د ؤُشَا نفْسِي إِقِيضَانْ ؤُشَا نُويُورْ غَارْ ڒخْڒَا، ذڭْ وبْرِيذْ غَارْ ڒبْحَارْ ن ثلْڭَا، أَمْ مَامّشْ ذ أَيِي إِنَّا سِيذِي ؤُشَا ننّضْ أَطَّاسْ ن وُوسَّانْ إِ إِذُورَارْ ن سَاعِيرْ.

¹ Então demos meia-volta e partimos para o deserto pelo caminho do mar Vermelho, como o Senhor me havia ordenado. E por muitos anos caminhamos em redor dos montes de Seir.

² خنِّي إِسِّيوڒْ سِيذِي أَكِيذِي، إِنَّا:

² Então o Senhor me disse:

³ ’أَطَّاسْ إِ ثنّْضمْ إِ وذْرَارْ-أَ، أَقَا شْفَا. أَرّمْ أَزدْجِيفْ غَارْ شَّامَالْ

³ "Vocês já caminharam bastante tempo ao redor destas montanhas; agora andem para o norte.

⁴ ؤُشَا ؤُمُورْ ڒْڭنْسْ، إِنِي: أَذْ ثكّمْ كنِّيوْ خْ ويْمِيرْ ن أَيْثْمَاثْومْ، أَيْثْ ن عِيسُو، إِنِّي إِزدّْغنْ ذِي سَاعِيرْ. نِيثْنِي أَذْ زَّايْومْ ڭّْوذنْ، مَاشَا إِتّْخصَّا كنِّيوْ أَذْ ثحْضَامْ إِخفْ نْومْ أَطَّاسْ.

⁴ E diga ao povo: Vocês estão passando pelo território de seus irmãos, os descendentes de Esaú, que vivem em Seir. Eles terão medo de vocês, mas tenham muito cuidado.

⁵ وَارْ كِيسنْ تّمْعَاڒَامْ، مِينْزِي وَارْ ذ أَومْ تِّيشغْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن شْبَارْ زِي ثمُّورْثْ نْسنْ، مِينْزِي نشّْ وْشِيغْ إِذُورَارْ ن سَاعِيرْ ذ ڒْوَارْثْ إِ عِيسُو.

⁵ Não os provoquem, pois não darei a vocês parte alguma da terra deles, nem mesmo o espaço de um pé. Já dei a Esaú a posse dos montes de Seir.

⁶ أَذْ خَاسنْ ثسْغمْ ڒعْوتْشْ س نُّوقَارْثْ حِيمَا أَذْ ثْزمَّارمْ أَذْ ثشّمْ ؤُ أَذْ خَاسنْ ثسْغمْ عَاوذْ أَمَانْ س نُّوقَارْثْ حِيمَا أَذْ ثسْومْ.

⁶ Vocês lhes pagarão com prata a comida que comerem e a água que beberem".

⁷ مِينْزِي سِيذِي، أَربِّي نّشْ، ثُوغَا إِبَاركْ إِ شكْ ذِي مَارَّا ڒْخذْمثْ ن إِفَاسّنْ نّشْ. نتَّا إِسّنْ ثِيشْڒِي نّشْ ذِي ڒخْڒَا-يَا أَمقّْرَانْ. مَارَّا أَربْعِينْ ن إِسڭّْوُوسَا-يَا ثُوغَا سِيذِي، أَربِّي نّشْ، أَكِيذكْ ؤُشَا وَارْ ذ أَشْ إِخصِّي وَالُو.‘ “

⁷ Pois o Senhor, o seu Deus, os tem abençoado em tudo o que vocês têm feito. Ele cuidou de vocês em sua jornada por este grande deserto. Nestes quarenta anos o Senhor, o seu Deus, tem estado com vocês, e não lhes tem faltado coisa alguma.

⁸ ”ؤُمِي نكَّا خْ يَايْثْمَاثْنغْ، أَيْثْ ن عِيسُو نِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي سَاعِيرْ، خْ وبْرِيذْ ن ڒوْضَا ن إِلَاثْ ذ عِيصْيُونْ-جَابِيرْ، نذْوڒْ-د ؤُشَا نكَّا خْ وبْرِيذْ ن ڒخْڒَا ن مُوآبَ.

⁸ Assim, passamos ao largo de nossos irmãos, os descendentes de Esaú, que habitam em Seir. Saímos da rota da Arabá, de Elate e de Eziom-Geber. Voltamos e fomos pela rota do deserto de Moabe.

⁹ خنِّي إِسِّيوڒْ أَكِيذِي سِيذِي: ’وَارْ سَّاڭّْوَاذْ مُوآبَ ؤُ وَارْ كِيسنْ تّْمنْغَامْ، مِينْزِي نشّْ وَارْ ذ أَومْ تِّيشغْ وَالُو ذ ڒْوَارْثْ زِي ثمُّورْثْ نْسنْ، مِينْزِي نشّْ وْشِيغْ عَارْ ذ ڒْوَارْثْ إِ أَيْثْ ن لُوطْ.‘

⁹ Então o Senhor me disse: "Não perturbem os moabitas nem os provoquem à guerra, pois não darei a vocês parte alguma da terra deles, pois já entreguei a região de Ar aos descendentes de Ló".

¹⁰ ثُوغَا زدّْغنْ ذِينْ إِمِييّنْ، إِجّْ ن ڒْڭنْسْ ذ أَمقّْرَانْ ذ أَطَّاسْ ؤُشَا نِيثْنِي ذ إِزِيرَارنْ أَمْ إِعَانَاقِييّنْ.

¹⁰ ( Antigamente os emins habitavam nessa terra; era um povo forte e numeroso, alto como os enaquins.

¹¹ نِيثْنِي تّْوَاحسْبنْ ذ إِرَافَاوِييّنْ أَمْ إِعَانَاقِييّنْ ؤُشَا أَيْثْ ن مُوآبَ قَّارنْ أَسْ إِمِييّنْ.

¹¹ Como os enaquins, eles também eram considerados refains, mas os moabitas os chamavam emins.

¹² \+tl ؤُڒَا ذ\+tl* إِخُورِييّنْ ثُوغَا زدّْغنْ قْبڒْ ذِي سَاعِيرْ، مَاشَا أَيْثْ ن عِيسُو كْسِينْ ڒْوَارْثْ نْسنْ ؤُشَا ثحَّانْ ثنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نْسنْ ؤُشَا ڭِّينْ زدّْغنْ \+tl ذِينْ\+tl* ذڭْ ومْشَانْ نْسنْ، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِتّڭّْ إِسْرَائِيل س ثمُّورْثْ ن ڒْوَارْثْ نّسْ، ثنِّي إِ ذ أَسنْ إِوْشَا سِيذِي.

¹² Também em Seir antigamente habitavam os horeus. Mas os descendentes de Esaú os expulsaram e os exterminaram e se estabeleceram no seu lugar, tal como Israel fez com a terra que o Senhor lhe deu. )

¹³ ’كَّارمْ ڒخُّو، ثژْوَامْ ثغْزُورْثْ ن زَارَاذْ!‘ ؤُشَا نژْوَا ثغْزُورْثْ ن زَارَاذْ.

¹³ "Agora levantem-se! Atravessem o vale de Zerede". Assim atravessamos o vale.

¹⁴ ثْمنْيَا ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن إِسڭّْوُوسَا إِ نُويُورْ زِي قَاذَاشْ-بَارْنِيعْ أَڒَامِي نژْوَا ثَاغْزُورْثْ ن زَارَاذْ، أَڒَامِي إِقْضَا جِّيڒْ نِّي ن إِعسْكَارِييّنْ إِنِّي إِسّْننْ أَمنْغِي زِي ڒْوسْطْ ن ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا ذ أَسنْ إِجُّودْجْ سِيذِي.

¹⁴ Passaram-se trinta e oito anos entre a época em que partimos de Cades-Barnéia, até quando atravessamos o vale de Zerede, até que pereceu do acampamento toda aquela geração de homens de guerra, conforme o Senhor lhes havia jurado.

¹⁵ أَمُّو إِ خَاسنْ ثُوغَا أَفُوسْ ن سِيذِي، حِيمَا أَذْ ثنْ إِثحَّا زِي ڒْوسْطْ ن ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ أَڒَامِي قْضَانْ مَارَّا.

¹⁵ A mão do Senhor caiu sobre eles e por fim os eliminou completamente do acampamento.

¹⁶ ؤُمِي قْضَانْ ؤُ مُّوثنْ مَارَّا إِعسْكَارِييّنْ إِنِّي إِسّْننْ أَمنْغِي زِي ڒْوسْطْ ن ڒْڭنْسْ، إِمْسَارْ

¹⁶ Depois que todos os guerreiros do povo tinham morrido,

¹⁷ أَقَا إِسِّيوڒْ أَكِيذِي سِيذِي، إِنَّا:

¹⁷ o Senhor me disse:

¹⁸ ’أَسّْ-أَ أَذْ ثژْوِيذْ أَيْمِيرْ ن ثمُّورْثْ ن مُوآبَ، غَارْ ثنْذِينْثْ ن عَارْ.

¹⁸ "Vocês estão prestes a passar pelo território de Moabe, pela região de Ar,

¹⁹ أَذْ د-ثْقَارّْبذْ غَارْ ؤُرنْذَاذْ ن أَيْثْ ن عَامُّونْ. وَارْ ثنْ تّسِّيڭّْوِيذْ شَا، وَارْ خَاسنْ تّْعذِّيذْ شَا، مِينْزِي وَارْ ذ أَومْ تِّيشغْ ڒْوَارْثْ زِي ثمُّورْثْ ن أَيْثْ ن عَامُّونْ، مِينْزِي وْشِيغْ ت ذ ڒْوَارْثْ إِ أَيْثْ ن لُوطْ.‘

¹⁹ e vão chegar perto da fronteira dos amonitas. Não sejam hostis a eles, pois não darei a vocês parte alguma da terra dos amonitas, pois eu a entreguei aos descendentes de Ló".

²⁰ ثتّْوَاحْسبْ ؤُڒَا ذ عَامُّونْ ذ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ ن إِرَافَاوِييّنْ. ثُوغَا إِرَافَاوِييّنْ زدّْغنْ ذِينْ قْبڒْ ؤُ إِعَامُونِييّنْ قَّارنْ أَسنْ إِزَامْزُومِييّنْ.

²⁰ ( Essa região também era considerada terra dos refains, que ali habitaram no passado. Os amonitas os chamavam zanzumins.

²¹ ثُوغَا-ثنْ ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِمْغَارْ أَطَّاسْ، ذ أَزِيرَارْ \+tl ن وَادُّوذْ\+tl* أَمْ إِعَانَاقِييّنْ. ثُوغَا يَاردّدْجْ إِ-ثنْ سِيذِي زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ ؤُ نِيثْنِي كْسِينْ ڒْوَارْثْ نْسنْ ؤُشَا زدّْغنْ ذڭْ ومْشَانْ نْسنْ.

²¹ Eram fortes, numerosos e altos como os enaquins. O Senhor os exterminou, e os amonitas os expulsaram e se estabeleceram em seu lugar.

²² ثُوغَا نتَّا إِڭَّا أَمُّو عَاوذْ إِ أَيْثْ ن عِيسُو، إِنِّي ثُوغَا إِزذْغنْ ذِي سَاعِيرْ، مَاغَارْ إِثحَّا إِخُورِييّنْ زَّاثْسنْ ؤُشَا نِيثْنِي كْسِينْ ڒْوَارْثْ نْسنْ ؤُشَا زدّْغنْ ذِينْ أَڒْ أَسّْ-أَ.

²² O Senhor fez o mesmo com os descendentes de Esaú que vivem em Seir, quando exterminou os horeus diante deles. Os descendentes de Esaú os expulsaram e se estabeleceram em seu lugar até hoje.

²³ ؤُشَا إِكَافْثُورِييّنْ نِّي ثُوغَا إِفّْغنْ زِي كَافْثُورْ، ثحَّانْ إِعَاوِييّنْ، إِنِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي ذْشُورَاثْ أَڒْ غَازَّا، ؤُشَا نِيثْنِي ڭِّينْ أَذْ \+tl ذِينْ\+tl* زذْغنْ أَڒْ أَسّْ-أَ.

²³ Foi o que também aconteceu aos aveus, que viviam em povoados próximos de Gaza; os caftoritas, vindos de Caftor, os destruíram e se estabeleceram em seu lugar. )

²⁴ ’كَّارمْ، فسْيمْ إِقِيضَانْ نْومْ ؤُشَا ژْوَامْ ثَاغْزُورْثْ ن ثغْزَارْثْ ن أَرْنُونْ. خْزَارْ، وْشِيغْ سِيحُونْ، أَجدْجِيذْ ن حَاشْبُونْ، أَمُورِي، ذ ثمُّورْثْ نّسْ ذڭْ إِفَاسّنْ نْومْ. بْذَا أَذْ ت ثكْسِيذْ ؤُشَا ثَاذْفذْ أَكِيذسْ غَارْ ڭَارَّا.

²⁴ "Vão agora e atravessem o ribeiro do Arnom. Vejam que eu entreguei em suas mãos Seom o amorreu, rei de Hesbom, e a terra dele. Comecem a ocupação, entrem em guerra contra ele.

²⁵ أَسّْ-أَ أَذْ بْذِيغْ أَذْ أَرّغْ ثِيڭّْوُوذِي ذ ڒْعُورّثْ زَّايكْ خْ مَارَّا ڒڭْنُوسْ سَاذُو أَجنَّا مَارَّا، إِنِّي إِ خَاكْ غَا إِسْڒنْ ڒخْبَارْ ؤُشَا أَذْ أَرْجِيجنْ ؤُ أَذْ قْذِيدّْسنْ زَّاثكْ.‘

²⁵ Hoje mesmo começarei a infundir pavor e medo de vocês em todos os povos debaixo do céu. Quando ouvirem da fama de vocês, tremerão e ficarão angustiados".

²⁶ خنِّي سّكّغْ إِرقَّاسنْ زِي ڒخْڒَا ن قَاذِيمُوثْ غَارْ سِيحُونْ، أَجدْجِيذْ ن حَاشْبُونْ س وَاوَاڒنْ ن ڒهْنَا، نِّيغْ:

²⁶ Do deserto de Quedemote enviei mensageiros a Seom, rei de Hesbom, oferecendo paz e dizendo:

²⁷ ’أَذْ كّغْ خْ ثمُّورْثْ نّشْ ذ أَبْرِيذْ، خْ وبْرِيذْ أَذْ رَاحغْ. وَارْ هيّْضغْ خْ وبْرِيذْ غَارْ يفُوسْ ؤُڒَا غَارْ ؤُزڒْمَاضْ.

²⁷ Deixa-nos passar pela tua terra. Iremos somente pela estrada; não nos desviaremos nem para a direita nem para a esquerda.

²⁸ أَذْ أَيِي ثزّنْزذْ مَاشَّا إِ نُّوقَارْثْ حِيمَا أَذْ شّغْ، أَمَانْ أَذْ أَيِي ثنْ ثوْشذْ إِ نُّوقَارْثْ حِيمَا أَذْ سْوغْ. أَذْ ژْوِيغْ خْ إِضَارنْ إِنُو وَاهَا

²⁸ Por prata nos venderás tanto a comida que comermos como a água que bebermos. Apenas deixe-nos passar a pé,

²⁹ - أَمْ مَامّشْ ذ أَيِي سَارّْحنْ أَيْثْ ن عِيسُو نِّي إِزدّْغنْ ذِي سَاعِيرْ ذ أَيْثْ ن مُوآبَ نِّي إِزدّْغنْ ذِي عَارْ - أَڒَامِي غَا ژْوِيغْ لْ-ؤُرْذُونْ غَارْ ثمُّورْثْ إِ ذ أَنغْ غَا إِوْشْ سِيذِي، أَربِّي نّغْ.‘

²⁹ como fizeram os descendentes de Esaú, que habitam em Seir, e os moabitas, que habitam em Ar. Assim chegarei ao Jordão, e, através dele, à terra que o Senhor, o nosso Deus, nos dá.

³⁰ مَاشَا سِيحُونْ، أَجدْجِيذْ ن حَاشْبُونْ وَارْ إِخْسْ أَذْ أَنغْ يجّْ أَذْ ت نژْوَا، مِينْزِي سِيذِي، أَربِّي نّشْ، إِسّقْسَاحْ بُوحْبڒْ نّسْ، ؤُ إِسّقْسَاحْ ؤُڒْ نّسْ حِيمَا أَذْ ث إِسلّمْ ذڭْ إِفَاسّنْ نّشْ، أَمْ ثدْجَا أَسّْ-أَ.

³⁰ Mas Seom, rei de Hesbom, não quis deixar-nos passar; pois o Senhor, o Deus de vocês, tornou-lhe obstinado o espírito e endureceu-lhe o coração, para entregá-lo nas mãos de vocês, como hoje se vê.

³¹ ؤُشَا إِنَّا أَيِي سِيذِي: ’خْزَارْ، نشّْ بْذِيغْ أَذْ سلّْمغْ سِيحُونْ ذ ثمُّورْثْ نّسْ غَاركْ. بْذَا أَذْ ت ثكْسِيذْ حِيمَا أَذْ ثْوَارْثذْ ثَامُّورْثْ نّسْ.‘

³¹ O Senhor me disse: "Estou entregando a você Seom e sua terra. Comece a ocupação, tome posse da terra dele! "

³² خنِّي إِفّغْ-د سِيحُونْ غَارْ ؤُمْسَاڭَارْ أَكِيذْنغْ، نتَّا أَكْ-ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ نّسْ، إِ ڭَارَّا ذِي يَاهَاصْ.

³² Então Seom saiu à batalha contra nós em Jaza, com todo o seu exército.

³³ سِيذِي، أَربِّي نّغْ، إِسلّمْ أَنغْ ث ؤُشَا نَارْنِي ث، نتَّا ذ إِحنْجِيرنْ نّسْ ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ نّسْ.

³³ Mas o Senhor, o nosso Deus, entregou-o a nós, e o derrotamos, a ele, aos seus filhos e a todo o seu exército.

³⁴ نكْسِي مَارَّا ثِيندَّامْ نّسْ ؤُشَا نْحَارّمْ كُوڒْ ثَانْذِينْثْ إِ ؤُثحِّي، إِرْيَازنْ ذ ثمْغَارِينْ ذ إِحنْجِيرنْ، وَارْ نجِّي أَذْ إِقِّيمْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ؤُمَارْوڒْ.

³⁴ Naquela ocasião conquistamos todas as suas cidades e as destruímos totalmente, matando homens, mulheres e crianças, sem deixar nenhum sobrevivente.

³⁵ مْغِيرْ ڒبْهَايمْ ذ مِينْ إِتّْوَاكشّْضنْ زِي ثْندَّامْ أَقَا نكْسِي أَيَا ذ ثْكشَّاضْثْ إِ يِيخفْ نّغْ.

³⁵ Tomamos como presa somente os animais e o despojo das cidades que conquistamos.

³⁶ زِي أَرُوعِيرْ نِّي يدْجَانْ غَارْ ثْمَا ن ثغْزَارْثْ ن أَرْنُونْ، ؤُ زِي ثنْذِينْثْ نِّي يدْجَانْ ذِي ثغْزُورْثْ أَڒْ جِيلْعَاذْ، وَارْ ذِينْ ثُوغِي ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ ثُوعْڒَا خَانغْ عَاذْ. سِيذِي، أَربِّي نّغْ، إِسلّمْ أَنغْ مَارَّا.

³⁶ Desde Aroer, junto ao ribeiro do Arnom, e a cidade que fica no mesmo vale, até Gileade, não houve cidade de muros altos demais para nós. O Senhor, o nosso Deus, entregou-nos tudo.

³⁷ مَاشَا شكْ وَارْ د-ثْقَارّْبذْ شَا غَارْ ثمُّورْثْ ن أَيْثْ ن عَامُّونْ، مَارَّا مِينْ ثُوغَا غَارْ ثْمَا ن ثغْزَارْثْ ن يَابُّوقْ ذ ثْندَّامْ خْ إِذُورَارْ، ؤُ وَارْ د-ثْقَارّْبذْ شَا غَارْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ إِ ذ أَنغْ إِحَارّمْ سِيذِي.“

³⁷ Somente da terra dos amonitas vocês não se aproximaram, ou seja, toda a extensão do vale do Rio Jaboque, e as cidades da região montanhosa, conforme o Senhor, o nosso Deus, tinha ordenado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Deuteronômio 2 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →