Deuteronômio 2

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ ”خنِّي نذْوڒْ-د ؤُشَا نفْسِي إِقِيضَانْ ؤُشَا نُويُورْ غَارْ ڒخْڒَا، ذڭْ وبْرِيذْ غَارْ ڒبْحَارْ ن ثلْڭَا، أَمْ مَامّشْ ذ أَيِي إِنَّا سِيذِي ؤُشَا ننّضْ أَطَّاسْ ن وُوسَّانْ إِ إِذُورَارْ ن سَاعِيرْ.

¹ Depois viramo-nos, e caminhamos para o deserto, pelo caminho do Mar Vermelho, como o Senhor me tinha dito, e por muitos dias rodeamos o monte Seir.

² خنِّي إِسِّيوڒْ سِيذِي أَكِيذِي، إِنَّا:

² Então o Senhor me disse:

³ ’أَطَّاسْ إِ ثنّْضمْ إِ وذْرَارْ-أَ، أَقَا شْفَا. أَرّمْ أَزدْجِيفْ غَارْ شَّامَالْ

³ Basta de rodeardes este monte; virai-vos para o norte.

⁴ ؤُشَا ؤُمُورْ ڒْڭنْسْ، إِنِي: أَذْ ثكّمْ كنِّيوْ خْ ويْمِيرْ ن أَيْثْمَاثْومْ، أَيْثْ ن عِيسُو، إِنِّي إِزدّْغنْ ذِي سَاعِيرْ. نِيثْنِي أَذْ زَّايْومْ ڭّْوذنْ، مَاشَا إِتّْخصَّا كنِّيوْ أَذْ ثحْضَامْ إِخفْ نْومْ أَطَّاسْ.

⁴ Dá ordem ao povo, dizendo: Haveis de passar pelo território de vossos irmãos, os filhos de Esaú, que habitam em Seir; e eles terão medo de vós. Portanto guardai-vos bem;

⁵ وَارْ كِيسنْ تّمْعَاڒَامْ، مِينْزِي وَارْ ذ أَومْ تِّيشغْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن شْبَارْ زِي ثمُّورْثْ نْسنْ، مِينْزِي نشّْ وْشِيغْ إِذُورَارْ ن سَاعِيرْ ذ ڒْوَارْثْ إِ عِيسُو.

⁵ não contendais com eles, porque não vos darei da sua terra nem sequer o que pisar a planta de um pé; porquanto a Esaú dei o monte Seir por herança.

⁶ أَذْ خَاسنْ ثسْغمْ ڒعْوتْشْ س نُّوقَارْثْ حِيمَا أَذْ ثْزمَّارمْ أَذْ ثشّمْ ؤُ أَذْ خَاسنْ ثسْغمْ عَاوذْ أَمَانْ س نُّوقَارْثْ حِيمَا أَذْ ثسْومْ.

⁶ Comprareis deles por dinheiro mantimento para comerdes, como também comprareis deles água para beberdes.

⁷ مِينْزِي سِيذِي، أَربِّي نّشْ، ثُوغَا إِبَاركْ إِ شكْ ذِي مَارَّا ڒْخذْمثْ ن إِفَاسّنْ نّشْ. نتَّا إِسّنْ ثِيشْڒِي نّشْ ذِي ڒخْڒَا-يَا أَمقّْرَانْ. مَارَّا أَربْعِينْ ن إِسڭّْوُوسَا-يَا ثُوغَا سِيذِي، أَربِّي نّشْ، أَكِيذكْ ؤُشَا وَارْ ذ أَشْ إِخصِّي وَالُو.‘ “

⁷ Pois o Senhor teu Deus te há abençoado em toda obra das tuas mãos; ele tem conhecido o teu caminho por este grande deserto; estes quarenta anos o Senhor teu Deus tem estado contigo; nada te há faltado.

⁸ ”ؤُمِي نكَّا خْ يَايْثْمَاثْنغْ، أَيْثْ ن عِيسُو نِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي سَاعِيرْ، خْ وبْرِيذْ ن ڒوْضَا ن إِلَاثْ ذ عِيصْيُونْ-جَابِيرْ، نذْوڒْ-د ؤُشَا نكَّا خْ وبْرِيذْ ن ڒخْڒَا ن مُوآبَ.

⁸ Assim, pois, passamos por nossos irmãos, os filhos de Esaú, que habitam em Seir, desde o caminho da Arabá de Elate e de Eziom-Geber: Depois nos viramos e passamos pelo caminho do deserto de Moabe.

⁹ خنِّي إِسِّيوڒْ أَكِيذِي سِيذِي: ’وَارْ سَّاڭّْوَاذْ مُوآبَ ؤُ وَارْ كِيسنْ تّْمنْغَامْ، مِينْزِي نشّْ وَارْ ذ أَومْ تِّيشغْ وَالُو ذ ڒْوَارْثْ زِي ثمُّورْثْ نْسنْ، مِينْزِي نشّْ وْشِيغْ عَارْ ذ ڒْوَارْثْ إِ أَيْثْ ن لُوطْ.‘

⁹ Então o Senhor me disse: Não molestes aos de Moabe, e não contendas com eles em peleja, porque nada te darei da sua terra por herança; porquanto dei Ar por herança aos filhos de Ló.

¹⁰ ثُوغَا زدّْغنْ ذِينْ إِمِييّنْ، إِجّْ ن ڒْڭنْسْ ذ أَمقّْرَانْ ذ أَطَّاسْ ؤُشَا نِيثْنِي ذ إِزِيرَارنْ أَمْ إِعَانَاقِييّنْ.

¹⁰ {Antes haviam habitado nela os emins, povo grande e numeroso, e alto como os anaquins;

¹¹ نِيثْنِي تّْوَاحسْبنْ ذ إِرَافَاوِييّنْ أَمْ إِعَانَاقِييّنْ ؤُشَا أَيْثْ ن مُوآبَ قَّارنْ أَسْ إِمِييّنْ.

¹¹ eles também são considerados refains como os anaquins; mas os moabitas lhes chamam emins.

¹² \+tl ؤُڒَا ذ\+tl* إِخُورِييّنْ ثُوغَا زدّْغنْ قْبڒْ ذِي سَاعِيرْ، مَاشَا أَيْثْ ن عِيسُو كْسِينْ ڒْوَارْثْ نْسنْ ؤُشَا ثحَّانْ ثنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نْسنْ ؤُشَا ڭِّينْ زدّْغنْ \+tl ذِينْ\+tl* ذڭْ ومْشَانْ نْسنْ، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِتّڭّْ إِسْرَائِيل س ثمُّورْثْ ن ڒْوَارْثْ نّسْ، ثنِّي إِ ذ أَسنْ إِوْشَا سِيذِي.

¹² Outrora os horeus também habitaram em Seir; porém os filhos de Esaú os desapossaram, e os destruíram de diante de si, e habitaram no lugar deles, assim come Israel fez à terra da sua herança, que o Senhor lhe deu.}

¹³ ’كَّارمْ ڒخُّو، ثژْوَامْ ثغْزُورْثْ ن زَارَاذْ!‘ ؤُشَا نژْوَا ثغْزُورْثْ ن زَارَاذْ.

¹³ Levantai-vos agora, e passai o ribeiro de Zerede. Passamos, pois, o ribeiro de Zerede.

¹⁴ ثْمنْيَا ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن إِسڭّْوُوسَا إِ نُويُورْ زِي قَاذَاشْ-بَارْنِيعْ أَڒَامِي نژْوَا ثَاغْزُورْثْ ن زَارَاذْ، أَڒَامِي إِقْضَا جِّيڒْ نِّي ن إِعسْكَارِييّنْ إِنِّي إِسّْننْ أَمنْغِي زِي ڒْوسْطْ ن ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا ذ أَسنْ إِجُّودْجْ سِيذِي.

¹⁴ E os dias que caminhamos, desde Cades-Barnéia até passarmos o ribeiro de Zerede, foram trinta e oito anos, até que toda aquela geração dos homens de guerra se consumiu do meio do arraial, como o Senhor lhes jurara.

¹⁵ أَمُّو إِ خَاسنْ ثُوغَا أَفُوسْ ن سِيذِي، حِيمَا أَذْ ثنْ إِثحَّا زِي ڒْوسْطْ ن ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ أَڒَامِي قْضَانْ مَارَّا.

¹⁵ Também foi contra eles a mão do Senhor, para os destruir do meio do arraial, até os haver consumido.

¹⁶ ؤُمِي قْضَانْ ؤُ مُّوثنْ مَارَّا إِعسْكَارِييّنْ إِنِّي إِسّْننْ أَمنْغِي زِي ڒْوسْطْ ن ڒْڭنْسْ، إِمْسَارْ

¹⁶ Ora, sucedeu que, sendo já consumidos pela morte todos os homens de guerra dentre o povo,

¹⁷ أَقَا إِسِّيوڒْ أَكِيذِي سِيذِي، إِنَّا:

¹⁷ o Senhor me disse:

¹⁸ ’أَسّْ-أَ أَذْ ثژْوِيذْ أَيْمِيرْ ن ثمُّورْثْ ن مُوآبَ، غَارْ ثنْذِينْثْ ن عَارْ.

¹⁸ Hoje passarás por Ar, o limite de Moabe;

¹⁹ أَذْ د-ثْقَارّْبذْ غَارْ ؤُرنْذَاذْ ن أَيْثْ ن عَامُّونْ. وَارْ ثنْ تّسِّيڭّْوِيذْ شَا، وَارْ خَاسنْ تّْعذِّيذْ شَا، مِينْزِي وَارْ ذ أَومْ تِّيشغْ ڒْوَارْثْ زِي ثمُّورْثْ ن أَيْثْ ن عَامُّونْ، مِينْزِي وْشِيغْ ت ذ ڒْوَارْثْ إِ أَيْثْ ن لُوطْ.‘

¹⁹ e quando chegares defronte dos amonitas, não os molestes, e com eles não contendas, porque nada te darei da terra dos amonitas por herança; porquanto aos filhos de Ló a dei por herança.

²⁰ ثتّْوَاحْسبْ ؤُڒَا ذ عَامُّونْ ذ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ ن إِرَافَاوِييّنْ. ثُوغَا إِرَافَاوِييّنْ زدّْغنْ ذِينْ قْبڒْ ؤُ إِعَامُونِييّنْ قَّارنْ أَسنْ إِزَامْزُومِييّنْ.

²⁰ {Também essa é considerada terra de refains; outrora habitavam nela refains, mas os amonitas lhes chamam zanzumins,

²¹ ثُوغَا-ثنْ ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِمْغَارْ أَطَّاسْ، ذ أَزِيرَارْ \+tl ن وَادُّوذْ\+tl* أَمْ إِعَانَاقِييّنْ. ثُوغَا يَاردّدْجْ إِ-ثنْ سِيذِي زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ ؤُ نِيثْنِي كْسِينْ ڒْوَارْثْ نْسنْ ؤُشَا زدّْغنْ ذڭْ ومْشَانْ نْسنْ.

²¹ povo grande e numeroso, e alto como os anaquins; mas o Senhor os destruiu de diante dos amonitas; e estes, tendo-os desapossado, habitaram no lugar deles;

²² ثُوغَا نتَّا إِڭَّا أَمُّو عَاوذْ إِ أَيْثْ ن عِيسُو، إِنِّي ثُوغَا إِزذْغنْ ذِي سَاعِيرْ، مَاغَارْ إِثحَّا إِخُورِييّنْ زَّاثْسنْ ؤُشَا نِيثْنِي كْسِينْ ڒْوَارْثْ نْسنْ ؤُشَا زدّْغنْ ذِينْ أَڒْ أَسّْ-أَ.

²² assim como fez pelos filhos de Esaú, que habitam em Seir, quando de diante deles destruiu os horeus; e os filhos de Esaú, havendo-os desapossado, habitaram no lugar deles até hoje.

²³ ؤُشَا إِكَافْثُورِييّنْ نِّي ثُوغَا إِفّْغنْ زِي كَافْثُورْ، ثحَّانْ إِعَاوِييّنْ، إِنِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي ذْشُورَاثْ أَڒْ غَازَّا، ؤُشَا نِيثْنِي ڭِّينْ أَذْ \+tl ذِينْ\+tl* زذْغنْ أَڒْ أَسّْ-أَ.

²³ Também os caftorins, que saíram de Caftor, destruíram os aveus, que habitavam em aldeias até Gaza, e habitaram no lugar deles.}

²⁴ ’كَّارمْ، فسْيمْ إِقِيضَانْ نْومْ ؤُشَا ژْوَامْ ثَاغْزُورْثْ ن ثغْزَارْثْ ن أَرْنُونْ. خْزَارْ، وْشِيغْ سِيحُونْ، أَجدْجِيذْ ن حَاشْبُونْ، أَمُورِي، ذ ثمُّورْثْ نّسْ ذڭْ إِفَاسّنْ نْومْ. بْذَا أَذْ ت ثكْسِيذْ ؤُشَا ثَاذْفذْ أَكِيذسْ غَارْ ڭَارَّا.

²⁴ Levantai-vos, parti e passai o ribeiro de Arnom; eis que entreguei nas tuas mãos a Siom, o amorreu, rei de Hesbom, e à sua terra; começa a te apoderares dela, contendendo com eles em peleja.

²⁵ أَسّْ-أَ أَذْ بْذِيغْ أَذْ أَرّغْ ثِيڭّْوُوذِي ذ ڒْعُورّثْ زَّايكْ خْ مَارَّا ڒڭْنُوسْ سَاذُو أَجنَّا مَارَّا، إِنِّي إِ خَاكْ غَا إِسْڒنْ ڒخْبَارْ ؤُشَا أَذْ أَرْجِيجنْ ؤُ أَذْ قْذِيدّْسنْ زَّاثكْ.‘

²⁵ Neste dia começarei a meter terror e medo de ti aos povos que estão debaixo de todo o céu; os quais, ao ouvirem a tua fama, tremerão e se angustiarão por causa de ti.

²⁶ خنِّي سّكّغْ إِرقَّاسنْ زِي ڒخْڒَا ن قَاذِيمُوثْ غَارْ سِيحُونْ، أَجدْجِيذْ ن حَاشْبُونْ س وَاوَاڒنْ ن ڒهْنَا، نِّيغْ:

²⁶ Então, do deserto de Quedemote, mandei mensageiros a Siom, rei de Hesbom, com palavras de paz, dizendo:

²⁷ ’أَذْ كّغْ خْ ثمُّورْثْ نّشْ ذ أَبْرِيذْ، خْ وبْرِيذْ أَذْ رَاحغْ. وَارْ هيّْضغْ خْ وبْرِيذْ غَارْ يفُوسْ ؤُڒَا غَارْ ؤُزڒْمَاضْ.

²⁷ Deixa-me passar pela tua terra; somente pela estrada irei, não me desviando nem para a direita nem para a esquerda.

²⁸ أَذْ أَيِي ثزّنْزذْ مَاشَّا إِ نُّوقَارْثْ حِيمَا أَذْ شّغْ، أَمَانْ أَذْ أَيِي ثنْ ثوْشذْ إِ نُّوقَارْثْ حِيمَا أَذْ سْوغْ. أَذْ ژْوِيغْ خْ إِضَارنْ إِنُو وَاهَا

²⁸ Por dinheiro me venderás mantimento, para que eu coma; e por dinheiro me darás a água, para que eu beba. Tão-somente deixa-me passar a pé,

²⁹ - أَمْ مَامّشْ ذ أَيِي سَارّْحنْ أَيْثْ ن عِيسُو نِّي إِزدّْغنْ ذِي سَاعِيرْ ذ أَيْثْ ن مُوآبَ نِّي إِزدّْغنْ ذِي عَارْ - أَڒَامِي غَا ژْوِيغْ لْ-ؤُرْذُونْ غَارْ ثمُّورْثْ إِ ذ أَنغْ غَا إِوْشْ سِيذِي، أَربِّي نّغْ.‘

²⁹ assim como me fizeram os filhos de Esaú, que habitam em Seir, e os moabitas que habitam em Ar; até que eu passe o Jordão para a terra que o Senhor nosso Deus nos dá.

³⁰ مَاشَا سِيحُونْ، أَجدْجِيذْ ن حَاشْبُونْ وَارْ إِخْسْ أَذْ أَنغْ يجّْ أَذْ ت نژْوَا، مِينْزِي سِيذِي، أَربِّي نّشْ، إِسّقْسَاحْ بُوحْبڒْ نّسْ، ؤُ إِسّقْسَاحْ ؤُڒْ نّسْ حِيمَا أَذْ ث إِسلّمْ ذڭْ إِفَاسّنْ نّشْ، أَمْ ثدْجَا أَسّْ-أَ.

³⁰ Mas Siom, rei de Hesbom, não nos quis deixar passar por sua terra, porquanto o Senhor teu Deus lhe endurecera o espírito, e lhe fizera obstinado o coração, para to entregar nas mãos, como hoje se vê.

³¹ ؤُشَا إِنَّا أَيِي سِيذِي: ’خْزَارْ، نشّْ بْذِيغْ أَذْ سلّْمغْ سِيحُونْ ذ ثمُّورْثْ نّسْ غَاركْ. بْذَا أَذْ ت ثكْسِيذْ حِيمَا أَذْ ثْوَارْثذْ ثَامُّورْثْ نّسْ.‘

³¹ Disse-me, pois, o Senhor: Eis aqui, comecei a entregar-te Siom e a sua terra; começa, pois, a te apoderares dela, para possuíres a sua terra por herança.

³² خنِّي إِفّغْ-د سِيحُونْ غَارْ ؤُمْسَاڭَارْ أَكِيذْنغْ، نتَّا أَكْ-ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ نّسْ، إِ ڭَارَّا ذِي يَاهَاصْ.

³² Então Siom nos saiu ao encontro, ele e todo o seu povo, à peleja, em Jaza;

³³ سِيذِي، أَربِّي نّغْ، إِسلّمْ أَنغْ ث ؤُشَا نَارْنِي ث، نتَّا ذ إِحنْجِيرنْ نّسْ ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ نّسْ.

³³ e o Senhor nosso Deus no-lo entregou, e o ferimos a ele, e a seus filhos, e a todo o seu povo.

³⁴ نكْسِي مَارَّا ثِيندَّامْ نّسْ ؤُشَا نْحَارّمْ كُوڒْ ثَانْذِينْثْ إِ ؤُثحِّي، إِرْيَازنْ ذ ثمْغَارِينْ ذ إِحنْجِيرنْ، وَارْ نجِّي أَذْ إِقِّيمْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ؤُمَارْوڒْ.

³⁴ Também naquele tempo lhe tomamos todas as cidades, e fizemos perecer a todos, homens, mulheres e pequeninos, não deixando sobrevivente algum;

³⁵ مْغِيرْ ڒبْهَايمْ ذ مِينْ إِتّْوَاكشّْضنْ زِي ثْندَّامْ أَقَا نكْسِي أَيَا ذ ثْكشَّاضْثْ إِ يِيخفْ نّغْ.

³⁵ somente tomamos por presa o gado para nós, juntamente com o despojo das cidades que havíamos tomado.

³⁶ زِي أَرُوعِيرْ نِّي يدْجَانْ غَارْ ثْمَا ن ثغْزَارْثْ ن أَرْنُونْ، ؤُ زِي ثنْذِينْثْ نِّي يدْجَانْ ذِي ثغْزُورْثْ أَڒْ جِيلْعَاذْ، وَارْ ذِينْ ثُوغِي ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ ثُوعْڒَا خَانغْ عَاذْ. سِيذِي، أَربِّي نّغْ، إِسلّمْ أَنغْ مَارَّا.

³⁶ Desde Aroer, que está à borda do vale do Arnom, e desde a cidade que está no vale, até Gileade, nenhuma cidade houve tão alta que de nós escapasse; tudo o Senhor nosso Deus no-lo entregou.

³⁷ مَاشَا شكْ وَارْ د-ثْقَارّْبذْ شَا غَارْ ثمُّورْثْ ن أَيْثْ ن عَامُّونْ، مَارَّا مِينْ ثُوغَا غَارْ ثْمَا ن ثغْزَارْثْ ن يَابُّوقْ ذ ثْندَّامْ خْ إِذُورَارْ، ؤُ وَارْ د-ثْقَارّْبذْ شَا غَارْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ إِ ذ أَنغْ إِحَارّمْ سِيذِي.“

³⁷ Somente à terra dos amonitas não chegastes, nem a parte alguma da borda do ribeiro de Jaboque, nem a cidade alguma da região montanhosa, nem a coisa alguma que o Senhor nosso Deus proibira.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Deuteronômio 2 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →