Deuteronômio 2

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ ”خنِّي نذْوڒْ-د ؤُشَا نفْسِي إِقِيضَانْ ؤُشَا نُويُورْ غَارْ ڒخْڒَا، ذڭْ وبْرِيذْ غَارْ ڒبْحَارْ ن ثلْڭَا، أَمْ مَامّشْ ذ أَيِي إِنَّا سِيذِي ؤُشَا ننّضْ أَطَّاسْ ن وُوسَّانْ إِ إِذُورَارْ ن سَاعِيرْ.

¹ Depois, viramo-nos, e seguimos para o deserto, caminho do mar Vermelho como o Senhor me dissera, e muitos dias rodeamos a montanha de Seir.

² خنِّي إِسِّيوڒْ سِيذِي أَكِيذِي، إِنَّا:

² Então, o Senhor me falou, dizendo:

³ ’أَطَّاسْ إِ ثنّْضمْ إِ وذْرَارْ-أَ، أَقَا شْفَا. أَرّمْ أَزدْجِيفْ غَارْ شَّامَالْ

³ Tendes já rodeado bastante esta montanha; virai-vos para o norte.

⁴ ؤُشَا ؤُمُورْ ڒْڭنْسْ، إِنِي: أَذْ ثكّمْ كنِّيوْ خْ ويْمِيرْ ن أَيْثْمَاثْومْ، أَيْثْ ن عِيسُو، إِنِّي إِزدّْغنْ ذِي سَاعِيرْ. نِيثْنِي أَذْ زَّايْومْ ڭّْوذنْ، مَاشَا إِتّْخصَّا كنِّيوْ أَذْ ثحْضَامْ إِخفْ نْومْ أَطَّاسْ.

⁴ Ordena ao povo, dizendo: Passareis pelos limites de vossos irmãos, os filhos de Esaú, que habitam em Seir; e eles terão medo de vós; portanto, guardai-vos bem.

⁵ وَارْ كِيسنْ تّمْعَاڒَامْ، مِينْزِي وَارْ ذ أَومْ تِّيشغْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن شْبَارْ زِي ثمُّورْثْ نْسنْ، مِينْزِي نشّْ وْشِيغْ إِذُورَارْ ن سَاعِيرْ ذ ڒْوَارْثْ إِ عِيسُو.

⁵ Não vos entremetais com eles, porque vos não darei da sua terra nem ainda a pisada da planta de um pé; pois a Esaú dei por possessão a montanha de Seir.

⁶ أَذْ خَاسنْ ثسْغمْ ڒعْوتْشْ س نُّوقَارْثْ حِيمَا أَذْ ثْزمَّارمْ أَذْ ثشّمْ ؤُ أَذْ خَاسنْ ثسْغمْ عَاوذْ أَمَانْ س نُّوقَارْثْ حِيمَا أَذْ ثسْومْ.

⁶ Comprareis deles, por dinheiro, comida que comais; também água que bebais comprareis por dinheiro.

⁷ مِينْزِي سِيذِي، أَربِّي نّشْ، ثُوغَا إِبَاركْ إِ شكْ ذِي مَارَّا ڒْخذْمثْ ن إِفَاسّنْ نّشْ. نتَّا إِسّنْ ثِيشْڒِي نّشْ ذِي ڒخْڒَا-يَا أَمقّْرَانْ. مَارَّا أَربْعِينْ ن إِسڭّْوُوسَا-يَا ثُوغَا سِيذِي، أَربِّي نّشْ، أَكِيذكْ ؤُشَا وَارْ ذ أَشْ إِخصِّي وَالُو.‘ “

⁷ Pois o Senhor , teu Deus, te abençoou em toda a obra das tuas mãos; ele sabe que andas por este grande deserto; estes quarenta anos o Senhor , teu Deus, esteve contigo; coisa nenhuma te faltou.

⁸ ”ؤُمِي نكَّا خْ يَايْثْمَاثْنغْ، أَيْثْ ن عِيسُو نِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي سَاعِيرْ، خْ وبْرِيذْ ن ڒوْضَا ن إِلَاثْ ذ عِيصْيُونْ-جَابِيرْ، نذْوڒْ-د ؤُشَا نكَّا خْ وبْرِيذْ ن ڒخْڒَا ن مُوآبَ.

⁸ Passamos, pois, flanqueando assim nossos irmãos, os filhos de Esaú, que habitavam em Seir, como o caminho da Arabá, de Elate e de Eziom-Geber, viramo-nos e seguimos o caminho do deserto de Moabe.

⁹ خنِّي إِسِّيوڒْ أَكِيذِي سِيذِي: ’وَارْ سَّاڭّْوَاذْ مُوآبَ ؤُ وَارْ كِيسنْ تّْمنْغَامْ، مِينْزِي نشّْ وَارْ ذ أَومْ تِّيشغْ وَالُو ذ ڒْوَارْثْ زِي ثمُّورْثْ نْسنْ، مِينْزِي نشّْ وْشِيغْ عَارْ ذ ڒْوَارْثْ إِ أَيْثْ ن لُوطْ.‘

⁹ Então, o Senhor me disse: Não molestes Moabe e não contendas com eles em peleja, porque te não darei possessão da sua terra; pois dei Ar em possessão aos filhos de Ló.

¹⁰ ثُوغَا زدّْغنْ ذِينْ إِمِييّنْ، إِجّْ ن ڒْڭنْسْ ذ أَمقّْرَانْ ذ أَطَّاسْ ؤُشَا نِيثْنِي ذ إِزِيرَارنْ أَمْ إِعَانَاقِييّنْ.

¹⁰ (Os emins, dantes, habitavam nela, povo grande, numeroso e alto como os anaquins;

¹¹ نِيثْنِي تّْوَاحسْبنْ ذ إِرَافَاوِييّنْ أَمْ إِعَانَاقِييّنْ ؤُشَا أَيْثْ ن مُوآبَ قَّارنْ أَسْ إِمِييّنْ.

¹¹ também eles foram considerados refains, como os anaquins; e os moabitas lhes chamavam emins.

¹² \+tl ؤُڒَا ذ\+tl* إِخُورِييّنْ ثُوغَا زدّْغنْ قْبڒْ ذِي سَاعِيرْ، مَاشَا أَيْثْ ن عِيسُو كْسِينْ ڒْوَارْثْ نْسنْ ؤُشَا ثحَّانْ ثنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نْسنْ ؤُشَا ڭِّينْ زدّْغنْ \+tl ذِينْ\+tl* ذڭْ ومْشَانْ نْسنْ، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِتّڭّْ إِسْرَائِيل س ثمُّورْثْ ن ڒْوَارْثْ نّسْ، ثنِّي إِ ذ أَسنْ إِوْشَا سِيذِي.

¹² Os horeus também habitavam, outrora, em Seir; porém os filhos de Esaú os desapossaram, e os destruíram de diante de si, e habitaram no lugar deles, assim como Israel fez à terra da sua possessão, que o Senhor lhes tinha dado.)

¹³ ’كَّارمْ ڒخُّو، ثژْوَامْ ثغْزُورْثْ ن زَارَاذْ!‘ ؤُشَا نژْوَا ثغْزُورْثْ ن زَارَاذْ.

¹³ Levantai-vos, agora, e passai o ribeiro de Zerede; assim, passamos o ribeiro de Zerede.

¹⁴ ثْمنْيَا ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن إِسڭّْوُوسَا إِ نُويُورْ زِي قَاذَاشْ-بَارْنِيعْ أَڒَامِي نژْوَا ثَاغْزُورْثْ ن زَارَاذْ، أَڒَامِي إِقْضَا جِّيڒْ نِّي ن إِعسْكَارِييّنْ إِنِّي إِسّْننْ أَمنْغِي زِي ڒْوسْطْ ن ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا ذ أَسنْ إِجُّودْجْ سِيذِي.

¹⁴ O tempo que caminhamos, desde Cades-Barneia até passarmos o ribeiro de Zerede, foram trinta e oito anos, até que toda aquela geração dos homens de guerra se consumiu do meio do arraial, como o Senhor lhes jurara.

¹⁵ أَمُّو إِ خَاسنْ ثُوغَا أَفُوسْ ن سِيذِي، حِيمَا أَذْ ثنْ إِثحَّا زِي ڒْوسْطْ ن ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ أَڒَامِي قْضَانْ مَارَّا.

¹⁵ Também foi contra eles a mão do Senhor , para os destruir do meio do arraial, até os haver consumido.

¹⁶ ؤُمِي قْضَانْ ؤُ مُّوثنْ مَارَّا إِعسْكَارِييّنْ إِنِّي إِسّْننْ أَمنْغِي زِي ڒْوسْطْ ن ڒْڭنْسْ، إِمْسَارْ

¹⁶ Sucedeu que, consumidos já todos os homens de guerra pela morte, do meio do povo,

¹⁷ أَقَا إِسِّيوڒْ أَكِيذِي سِيذِي، إِنَّا:

¹⁷ o Senhor me falou, dizendo:

¹⁸ ’أَسّْ-أَ أَذْ ثژْوِيذْ أَيْمِيرْ ن ثمُّورْثْ ن مُوآبَ، غَارْ ثنْذِينْثْ ن عَارْ.

¹⁸ Hoje, passarás por Ar, pelos limites de Moabe,

¹⁹ أَذْ د-ثْقَارّْبذْ غَارْ ؤُرنْذَاذْ ن أَيْثْ ن عَامُّونْ. وَارْ ثنْ تّسِّيڭّْوِيذْ شَا، وَارْ خَاسنْ تّْعذِّيذْ شَا، مِينْزِي وَارْ ذ أَومْ تِّيشغْ ڒْوَارْثْ زِي ثمُّورْثْ ن أَيْثْ ن عَامُّونْ، مِينْزِي وْشِيغْ ت ذ ڒْوَارْثْ إِ أَيْثْ ن لُوطْ.‘

¹⁹ e chegarás até defronte dos filhos de Amom; não os molestes e com eles não contendas, porque da terra dos filhos de Amom te não darei possessão, porquanto aos filhos de Ló a tenho dado por possessão.

²⁰ ثتّْوَاحْسبْ ؤُڒَا ذ عَامُّونْ ذ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ ن إِرَافَاوِييّنْ. ثُوغَا إِرَافَاوِييّنْ زدّْغنْ ذِينْ قْبڒْ ؤُ إِعَامُونِييّنْ قَّارنْ أَسنْ إِزَامْزُومِييّنْ.

²⁰ (Também esta é considerada terra dos refains; dantes, habitavam nela refains, e os amonitas lhes chamavam zanzumins,

²¹ ثُوغَا-ثنْ ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِمْغَارْ أَطَّاسْ، ذ أَزِيرَارْ \+tl ن وَادُّوذْ\+tl* أَمْ إِعَانَاقِييّنْ. ثُوغَا يَاردّدْجْ إِ-ثنْ سِيذِي زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ ؤُ نِيثْنِي كْسِينْ ڒْوَارْثْ نْسنْ ؤُشَا زدّْغنْ ذڭْ ومْشَانْ نْسنْ.

²¹ povo grande, numeroso e alto como os anaquins; o Senhor os destruiu diante dos amonitas; e estes, tendo-os desapossado, habitaram no lugar deles;

²² ثُوغَا نتَّا إِڭَّا أَمُّو عَاوذْ إِ أَيْثْ ن عِيسُو، إِنِّي ثُوغَا إِزذْغنْ ذِي سَاعِيرْ، مَاغَارْ إِثحَّا إِخُورِييّنْ زَّاثْسنْ ؤُشَا نِيثْنِي كْسِينْ ڒْوَارْثْ نْسنْ ؤُشَا زدّْغنْ ذِينْ أَڒْ أَسّْ-أَ.

²² assim como fez com os filhos de Esaú que habitavam em Seir, de diante dos quais destruiu os horeus. Os filhos de Esaú, tendo-os desapossado, habitaram no lugar deles até este dia;

²³ ؤُشَا إِكَافْثُورِييّنْ نِّي ثُوغَا إِفّْغنْ زِي كَافْثُورْ، ثحَّانْ إِعَاوِييّنْ، إِنِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي ذْشُورَاثْ أَڒْ غَازَّا، ؤُشَا نِيثْنِي ڭِّينْ أَذْ \+tl ذِينْ\+tl* زذْغنْ أَڒْ أَسّْ-أَ.

²³ também os caftorins que saíram de Caftor destruíram os aveus, que habitavam em vilas até Gaza, e habitaram no lugar deles.)

²⁴ ’كَّارمْ، فسْيمْ إِقِيضَانْ نْومْ ؤُشَا ژْوَامْ ثَاغْزُورْثْ ن ثغْزَارْثْ ن أَرْنُونْ. خْزَارْ، وْشِيغْ سِيحُونْ، أَجدْجِيذْ ن حَاشْبُونْ، أَمُورِي، ذ ثمُّورْثْ نّسْ ذڭْ إِفَاسّنْ نْومْ. بْذَا أَذْ ت ثكْسِيذْ ؤُشَا ثَاذْفذْ أَكِيذسْ غَارْ ڭَارَّا.

²⁴ Levantai-vos, parti e passai o ribeiro de Arnom; eis aqui na tua mão tenho dado a Seom, amorreu, rei de Hesbom, e a sua terra; passa a possuí-la e contende com eles em peleja.

²⁵ أَسّْ-أَ أَذْ بْذِيغْ أَذْ أَرّغْ ثِيڭّْوُوذِي ذ ڒْعُورّثْ زَّايكْ خْ مَارَّا ڒڭْنُوسْ سَاذُو أَجنَّا مَارَّا، إِنِّي إِ خَاكْ غَا إِسْڒنْ ڒخْبَارْ ؤُشَا أَذْ أَرْجِيجنْ ؤُ أَذْ قْذِيدّْسنْ زَّاثكْ.‘

²⁵ Hoje, começarei a meter o terror e o medo de ti aos povos que estão debaixo de todo o céu; os que ouvirem a tua fama tremerão diante de ti e se angustiarão.

²⁶ خنِّي سّكّغْ إِرقَّاسنْ زِي ڒخْڒَا ن قَاذِيمُوثْ غَارْ سِيحُونْ، أَجدْجِيذْ ن حَاشْبُونْ س وَاوَاڒنْ ن ڒهْنَا، نِّيغْ:

²⁶ Então, mandei mensageiros desde o deserto de Quedemote a Seom, rei de Hesbom, com palavras de paz, dizendo:

²⁷ ’أَذْ كّغْ خْ ثمُّورْثْ نّشْ ذ أَبْرِيذْ، خْ وبْرِيذْ أَذْ رَاحغْ. وَارْ هيّْضغْ خْ وبْرِيذْ غَارْ يفُوسْ ؤُڒَا غَارْ ؤُزڒْمَاضْ.

²⁷ deixa-me passar pela tua terra; somente pela estrada irei; não me desviarei para a direita nem para a esquerda.

²⁸ أَذْ أَيِي ثزّنْزذْ مَاشَّا إِ نُّوقَارْثْ حِيمَا أَذْ شّغْ، أَمَانْ أَذْ أَيِي ثنْ ثوْشذْ إِ نُّوقَارْثْ حِيمَا أَذْ سْوغْ. أَذْ ژْوِيغْ خْ إِضَارنْ إِنُو وَاهَا

²⁸ A comida que eu coma vender-me-ás por dinheiro e dar-me-ás também por dinheiro a água que beba; tão somente deixa-me passar a pé,

²⁹ - أَمْ مَامّشْ ذ أَيِي سَارّْحنْ أَيْثْ ن عِيسُو نِّي إِزدّْغنْ ذِي سَاعِيرْ ذ أَيْثْ ن مُوآبَ نِّي إِزدّْغنْ ذِي عَارْ - أَڒَامِي غَا ژْوِيغْ لْ-ؤُرْذُونْ غَارْ ثمُّورْثْ إِ ذ أَنغْ غَا إِوْشْ سِيذِي، أَربِّي نّغْ.‘

²⁹ como fizeram comigo os filhos de Esaú, que habitam em Seir, e os moabitas, que habitam em Ar; até que eu passe o Jordão, à terra que o Senhor , nosso Deus, nos dá.

³⁰ مَاشَا سِيحُونْ، أَجدْجِيذْ ن حَاشْبُونْ وَارْ إِخْسْ أَذْ أَنغْ يجّْ أَذْ ت نژْوَا، مِينْزِي سِيذِي، أَربِّي نّشْ، إِسّقْسَاحْ بُوحْبڒْ نّسْ، ؤُ إِسّقْسَاحْ ؤُڒْ نّسْ حِيمَا أَذْ ث إِسلّمْ ذڭْ إِفَاسّنْ نّشْ، أَمْ ثدْجَا أَسّْ-أَ.

³⁰ Mas Seom, rei de Hesbom, não nos quis deixar passar por sua terra, porquanto o Senhor , teu Deus, endurecera o seu espírito e fizera obstinado o seu coração, para to dar nas mãos, como hoje se vê.

³¹ ؤُشَا إِنَّا أَيِي سِيذِي: ’خْزَارْ، نشّْ بْذِيغْ أَذْ سلّْمغْ سِيحُونْ ذ ثمُّورْثْ نّسْ غَاركْ. بْذَا أَذْ ت ثكْسِيذْ حِيمَا أَذْ ثْوَارْثذْ ثَامُّورْثْ نّسْ.‘

³¹ Disse-me, pois, o Senhor : Eis aqui, tenho começado a dar-te Seom e a sua terra; passa a desapossá-lo, para lhe ocupares o país.

³² خنِّي إِفّغْ-د سِيحُونْ غَارْ ؤُمْسَاڭَارْ أَكِيذْنغْ، نتَّا أَكْ-ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ نّسْ، إِ ڭَارَّا ذِي يَاهَاصْ.

³² Então, Seom saiu-nos ao encontro, ele e todo o seu povo, à peleja em Jasa.

³³ سِيذِي، أَربِّي نّغْ، إِسلّمْ أَنغْ ث ؤُشَا نَارْنِي ث، نتَّا ذ إِحنْجِيرنْ نّسْ ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ نّسْ.

³³ E o Senhor , nosso Deus, no-lo entregou, e o derrotamos, a ele, e a seus filhos, e a todo o seu povo.

³⁴ نكْسِي مَارَّا ثِيندَّامْ نّسْ ؤُشَا نْحَارّمْ كُوڒْ ثَانْذِينْثْ إِ ؤُثحِّي، إِرْيَازنْ ذ ثمْغَارِينْ ذ إِحنْجِيرنْ، وَارْ نجِّي أَذْ إِقِّيمْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ؤُمَارْوڒْ.

³⁴ Naquele tempo, tomamos todas as suas cidades e a cada uma destruímos com os seus homens, mulheres e crianças; não deixamos sobrevivente algum.

³⁵ مْغِيرْ ڒبْهَايمْ ذ مِينْ إِتّْوَاكشّْضنْ زِي ثْندَّامْ أَقَا نكْسِي أَيَا ذ ثْكشَّاضْثْ إِ يِيخفْ نّغْ.

³⁵ Somente tomamos, por presa, o gado para nós e o despojo das cidades que tínhamos tomado.

³⁶ زِي أَرُوعِيرْ نِّي يدْجَانْ غَارْ ثْمَا ن ثغْزَارْثْ ن أَرْنُونْ، ؤُ زِي ثنْذِينْثْ نِّي يدْجَانْ ذِي ثغْزُورْثْ أَڒْ جِيلْعَاذْ، وَارْ ذِينْ ثُوغِي ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ ثُوعْڒَا خَانغْ عَاذْ. سِيذِي، أَربِّي نّغْ، إِسلّمْ أَنغْ مَارَّا.

³⁶ Desde Aroer, que está à borda do vale de Arnom, e a cidade que nele está, até Gileade, nenhuma cidade houve alta demais para nós; tudo isto o Senhor , nosso Deus, nos entregou.

³⁷ مَاشَا شكْ وَارْ د-ثْقَارّْبذْ شَا غَارْ ثمُّورْثْ ن أَيْثْ ن عَامُّونْ، مَارَّا مِينْ ثُوغَا غَارْ ثْمَا ن ثغْزَارْثْ ن يَابُّوقْ ذ ثْندَّامْ خْ إِذُورَارْ، ؤُ وَارْ د-ثْقَارّْبذْ شَا غَارْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ إِ ذ أَنغْ إِحَارّمْ سِيذِي.“

³⁷ Somente à terra dos filhos de Amom não chegaste; nem a toda a borda do ribeiro de Jaboque, nem às cidades da região montanhosa, nem a lugar algum que nos proibira o Senhor , nosso Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Deuteronômio 2 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →