Deuteronômio 2

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ ”خنِّي نذْوڒْ-د ؤُشَا نفْسِي إِقِيضَانْ ؤُشَا نُويُورْ غَارْ ڒخْڒَا، ذڭْ وبْرِيذْ غَارْ ڒبْحَارْ ن ثلْڭَا، أَمْ مَامّشْ ذ أَيِي إِنَّا سِيذِي ؤُشَا ننّضْ أَطَّاسْ ن وُوسَّانْ إِ إِذُورَارْ ن سَاعِيرْ.

¹ — Depois, voltamos e seguimos para o deserto, na direção do mar Vermelho, como o Senhor me havia ordenado, e por muitos dias rodeamos os montes de Seir.

² خنِّي إِسِّيوڒْ سِيذِي أَكِيذِي، إِنَّا:

² Então o Senhor me falou, dizendo:

³ ’أَطَّاسْ إِ ثنّْضمْ إِ وذْرَارْ-أَ، أَقَا شْفَا. أَرّمْ أَزدْجِيفْ غَارْ شَّامَالْ

³ “Vocês já rodearam bastante estes montes; agora sigam para o norte.

⁴ ؤُشَا ؤُمُورْ ڒْڭنْسْ، إِنِي: أَذْ ثكّمْ كنِّيوْ خْ ويْمِيرْ ن أَيْثْمَاثْومْ، أَيْثْ ن عِيسُو، إِنِّي إِزدّْغنْ ذِي سَاعِيرْ. نِيثْنِي أَذْ زَّايْومْ ڭّْوذنْ، مَاشَا إِتّْخصَّا كنِّيوْ أَذْ ثحْضَامْ إِخفْ نْومْ أَطَّاسْ.

⁴ Ordene ao povo, dizendo: ‘Vocês passarão pelo território de seus irmãos, os filhos de Esaú, que habitam em Seir. Eles terão medo de vocês; portanto, tenham muito cuidado.

⁵ وَارْ كِيسنْ تّمْعَاڒَامْ، مِينْزِي وَارْ ذ أَومْ تِّيشغْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن شْبَارْ زِي ثمُّورْثْ نْسنْ، مِينْزِي نشّْ وْشِيغْ إِذُورَارْ ن سَاعِيرْ ذ ڒْوَارْثْ إِ عِيسُو.

⁵ Não entrem em conflito com eles, porque da terra deles não darei a vocês nem mesmo a pisada da planta de um pé; pois a Esaú dei por herança os montes de Seir.

⁶ أَذْ خَاسنْ ثسْغمْ ڒعْوتْشْ س نُّوقَارْثْ حِيمَا أَذْ ثْزمَّارمْ أَذْ ثشّمْ ؤُ أَذْ خَاسنْ ثسْغمْ عَاوذْ أَمَانْ س نُّوقَارْثْ حِيمَا أَذْ ثسْومْ.

⁶ Comprarão deles, por dinheiro, comida, para que possam comer, e também água, para que possam beber.’”

⁷ مِينْزِي سِيذِي، أَربِّي نّشْ، ثُوغَا إِبَاركْ إِ شكْ ذِي مَارَّا ڒْخذْمثْ ن إِفَاسّنْ نّشْ. نتَّا إِسّنْ ثِيشْڒِي نّشْ ذِي ڒخْڒَا-يَا أَمقّْرَانْ. مَارَّا أَربْعِينْ ن إِسڭّْوُوسَا-يَا ثُوغَا سِيذِي، أَربِّي نّشْ، أَكِيذكْ ؤُشَا وَارْ ذ أَشْ إِخصِّي وَالُو.‘ “

⁷ Pois o Senhor , seu Deus, os abençoou em tudo o que vocês fizeram. Ele sabe que vocês estão andando por este grande deserto. Durante estes quarenta anos o Senhor , seu Deus, esteve com vocês; coisa nenhuma lhes faltou.

⁸ ”ؤُمِي نكَّا خْ يَايْثْمَاثْنغْ، أَيْثْ ن عِيسُو نِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي سَاعِيرْ، خْ وبْرِيذْ ن ڒوْضَا ن إِلَاثْ ذ عِيصْيُونْ-جَابِيرْ، نذْوڒْ-د ؤُشَا نكَّا خْ وبْرِيذْ ن ڒخْڒَا ن مُوآبَ.

⁸ — Assim, passamos ao lado do território de nossos irmãos, os filhos de Esaú, que habitavam em Seir, bem como do caminho da Arabá, de Elate e de Eziom-Geber. Voltamos e seguimos o caminho do deserto de Moabe.

⁹ خنِّي إِسِّيوڒْ أَكِيذِي سِيذِي: ’وَارْ سَّاڭّْوَاذْ مُوآبَ ؤُ وَارْ كِيسنْ تّْمنْغَامْ، مِينْزِي نشّْ وَارْ ذ أَومْ تِّيشغْ وَالُو ذ ڒْوَارْثْ زِي ثمُّورْثْ نْسنْ، مِينْزِي نشّْ وْشِيغْ عَارْ ذ ڒْوَارْثْ إِ أَيْثْ ن لُوطْ.‘

⁹ Então o Senhor me disse: “Não provoque Moabe e não entre em conflito com eles, porque não darei a você herança da terra deles; porque dei Ar em herança aos filhos de Ló.”

¹⁰ ثُوغَا زدّْغنْ ذِينْ إِمِييّنْ، إِجّْ ن ڒْڭنْسْ ذ أَمقّْرَانْ ذ أَطَّاسْ ؤُشَا نِيثْنِي ذ إِزِيرَارنْ أَمْ إِعَانَاقِييّنْ.

¹⁰ (Antigamente os emins habitavam nela, povo grande, numeroso e alto como os anaquins.

¹¹ نِيثْنِي تّْوَاحسْبنْ ذ إِرَافَاوِييّنْ أَمْ إِعَانَاقِييّنْ ؤُشَا أَيْثْ ن مُوآبَ قَّارنْ أَسْ إِمِييّنْ.

¹¹ Também eles foram considerados refains, como os anaquins; e os moabitas os chamavam de emins.

¹² \+tl ؤُڒَا ذ\+tl* إِخُورِييّنْ ثُوغَا زدّْغنْ قْبڒْ ذِي سَاعِيرْ، مَاشَا أَيْثْ ن عِيسُو كْسِينْ ڒْوَارْثْ نْسنْ ؤُشَا ثحَّانْ ثنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نْسنْ ؤُشَا ڭِّينْ زدّْغنْ \+tl ذِينْ\+tl* ذڭْ ومْشَانْ نْسنْ، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِتّڭّْ إِسْرَائِيل س ثمُّورْثْ ن ڒْوَارْثْ نّسْ، ثنِّي إِ ذ أَسنْ إِوْشَا سِيذِي.

¹² Antigamente também os horeus habitavam em Seir; porém os filhos de Esaú os expulsaram dali, os destruíram de diante de si e habitaram no lugar deles, assim como Israel fez à terra da sua herança, que o Senhor lhes tinha dado.)

¹³ ’كَّارمْ ڒخُّو، ثژْوَامْ ثغْزُورْثْ ن زَارَاذْ!‘ ؤُشَا نژْوَا ثغْزُورْثْ ن زَارَاذْ.

¹³ “Agora levantem-se e passem o ribeiro de Zerede.” — Assim, passamos o ribeiro de Zerede.

¹⁴ ثْمنْيَا ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن إِسڭّْوُوسَا إِ نُويُورْ زِي قَاذَاشْ-بَارْنِيعْ أَڒَامِي نژْوَا ثَاغْزُورْثْ ن زَارَاذْ، أَڒَامِي إِقْضَا جِّيڒْ نِّي ن إِعسْكَارِييّنْ إِنِّي إِسّْننْ أَمنْغِي زِي ڒْوسْطْ ن ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا ذ أَسنْ إِجُّودْجْ سِيذِي.

¹⁴ O tempo que caminhamos, desde Cades-Barneia até passarmos o ribeiro de Zerede, foram trinta e oito anos, até que toda aquela geração dos homens de guerra desapareceu do meio do arraial, como o Senhor lhes havia jurado.

¹⁵ أَمُّو إِ خَاسنْ ثُوغَا أَفُوسْ ن سِيذِي، حِيمَا أَذْ ثنْ إِثحَّا زِي ڒْوسْطْ ن ڒْمَارْڭحْ ن ڒْعسْكَارْ أَڒَامِي قْضَانْ مَارَّا.

¹⁵ A mão do Senhor estava contra eles, para os destruir do meio do arraial, até que todos desaparecessem.

¹⁶ ؤُمِي قْضَانْ ؤُ مُّوثنْ مَارَّا إِعسْكَارِييّنْ إِنِّي إِسّْننْ أَمنْغِي زِي ڒْوسْطْ ن ڒْڭنْسْ، إِمْسَارْ

¹⁶ — Quando todos os homens de guerra já haviam desaparecido do meio do povo, consumidos pela morte,

¹⁷ أَقَا إِسِّيوڒْ أَكِيذِي سِيذِي، إِنَّا:

¹⁷ o Senhor me falou, dizendo:

¹⁸ ’أَسّْ-أَ أَذْ ثژْوِيذْ أَيْمِيرْ ن ثمُّورْثْ ن مُوآبَ، غَارْ ثنْذِينْثْ ن عَارْ.

¹⁸ “Hoje você passará por Ar, na fronteira de Moabe,

¹⁹ أَذْ د-ثْقَارّْبذْ غَارْ ؤُرنْذَاذْ ن أَيْثْ ن عَامُّونْ. وَارْ ثنْ تّسِّيڭّْوِيذْ شَا، وَارْ خَاسنْ تّْعذِّيذْ شَا، مِينْزِي وَارْ ذ أَومْ تِّيشغْ ڒْوَارْثْ زِي ثمُّورْثْ ن أَيْثْ ن عَامُّونْ، مِينْزِي وْشِيغْ ت ذ ڒْوَارْثْ إِ أَيْثْ ن لُوطْ.‘

¹⁹ e chegará até diante dos filhos de Amom. Não os provoque e não entre em conflito com eles, porque da terra dos filhos de Amom não lhe darei herança, porque a tenho dado por herança aos filhos de Ló.”

²⁰ ثتّْوَاحْسبْ ؤُڒَا ذ عَامُّونْ ذ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ ن إِرَافَاوِييّنْ. ثُوغَا إِرَافَاوِييّنْ زدّْغنْ ذِينْ قْبڒْ ؤُ إِعَامُونِييّنْ قَّارنْ أَسنْ إِزَامْزُومِييّنْ.

²⁰ (Também esta é considerada terra dos refains; antigamente habitavam nela refains, e os amonitas os chamavam de zanzumins,

²¹ ثُوغَا-ثنْ ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِمْغَارْ أَطَّاسْ، ذ أَزِيرَارْ \+tl ن وَادُّوذْ\+tl* أَمْ إِعَانَاقِييّنْ. ثُوغَا يَاردّدْجْ إِ-ثنْ سِيذِي زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ ؤُ نِيثْنِي كْسِينْ ڒْوَارْثْ نْسنْ ؤُشَا زدّْغنْ ذڭْ ومْشَانْ نْسنْ.

²¹ povo grande, numeroso e alto como os anaquins; o Senhor os destruiu diante dos amonitas; estes os expulsaram dali e habitaram no lugar deles.

²² ثُوغَا نتَّا إِڭَّا أَمُّو عَاوذْ إِ أَيْثْ ن عِيسُو، إِنِّي ثُوغَا إِزذْغنْ ذِي سَاعِيرْ، مَاغَارْ إِثحَّا إِخُورِييّنْ زَّاثْسنْ ؤُشَا نِيثْنِي كْسِينْ ڒْوَارْثْ نْسنْ ؤُشَا زدّْغنْ ذِينْ أَڒْ أَسّْ-أَ.

²² O Senhor fez com eles assim como fez com os filhos de Esaú que habitavam em Seir, de diante dos quais destruiu os horeus. Os filhos de Esaú os expulsaram e habitaram no lugar deles até hoje;

²³ ؤُشَا إِكَافْثُورِييّنْ نِّي ثُوغَا إِفّْغنْ زِي كَافْثُورْ، ثحَّانْ إِعَاوِييّنْ، إِنِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي ذْشُورَاثْ أَڒْ غَازَّا، ؤُشَا نِيثْنِي ڭِّينْ أَذْ \+tl ذِينْ\+tl* زذْغنْ أَڒْ أَسّْ-أَ.

²³ também os caftorins que saíram de Caftor destruíram os aveus, que habitavam em aldeias até Gaza, e habitaram no lugar deles.)

²⁴ ’كَّارمْ، فسْيمْ إِقِيضَانْ نْومْ ؤُشَا ژْوَامْ ثَاغْزُورْثْ ن ثغْزَارْثْ ن أَرْنُونْ. خْزَارْ، وْشِيغْ سِيحُونْ، أَجدْجِيذْ ن حَاشْبُونْ، أَمُورِي، ذ ثمُّورْثْ نّسْ ذڭْ إِفَاسّنْ نْومْ. بْذَا أَذْ ت ثكْسِيذْ ؤُشَا ثَاذْفذْ أَكِيذسْ غَارْ ڭَارَّا.

²⁴ “Levantem-se, sigam adiante e passem o ribeiro de Arnom; eis que entrego nas mãos de vocês Seom, amorreu, rei de Hesbom, bem como a terra dele; comecem a ocupação e entrem em guerra com eles.

²⁵ أَسّْ-أَ أَذْ بْذِيغْ أَذْ أَرّغْ ثِيڭّْوُوذِي ذ ڒْعُورّثْ زَّايكْ خْ مَارَّا ڒڭْنُوسْ سَاذُو أَجنَّا مَارَّا، إِنِّي إِ خَاكْ غَا إِسْڒنْ ڒخْبَارْ ؤُشَا أَذْ أَرْجِيجنْ ؤُ أَذْ قْذِيدّْسنْ زَّاثكْ.‘

²⁵ Hoje começarei a incutir o terror e o medo de vocês aos povos que estão debaixo do céu; os que ouvirem a sua fama tremerão diante de vocês e ficarão angustiados.”

²⁶ خنِّي سّكّغْ إِرقَّاسنْ زِي ڒخْڒَا ن قَاذِيمُوثْ غَارْ سِيحُونْ، أَجدْجِيذْ ن حَاشْبُونْ س وَاوَاڒنْ ن ڒهْنَا، نِّيغْ:

²⁶ — Então desde o deserto de Quedemote mandei mensageiros a Seom, rei de Hesbom, com palavras de paz, dizendo:

²⁷ ’أَذْ كّغْ خْ ثمُّورْثْ نّشْ ذ أَبْرِيذْ، خْ وبْرِيذْ أَذْ رَاحغْ. وَارْ هيّْضغْ خْ وبْرِيذْ غَارْ يفُوسْ ؤُڒَا غَارْ ؤُزڒْمَاضْ.

²⁷ “Deixe-nos passar pela sua terra. Iremos somente pela estrada; não nos desviaremos para a direita nem para a esquerda.

²⁸ أَذْ أَيِي ثزّنْزذْ مَاشَّا إِ نُّوقَارْثْ حِيمَا أَذْ شّغْ، أَمَانْ أَذْ أَيِي ثنْ ثوْشذْ إِ نُّوقَارْثْ حِيمَا أَذْ سْوغْ. أَذْ ژْوِيغْ خْ إِضَارنْ إِنُو وَاهَا

²⁸ Você nos venderá o alimento que comermos e também a água que bebermos; tão somente deixe-nos passar a pé,

²⁹ - أَمْ مَامّشْ ذ أَيِي سَارّْحنْ أَيْثْ ن عِيسُو نِّي إِزدّْغنْ ذِي سَاعِيرْ ذ أَيْثْ ن مُوآبَ نِّي إِزدّْغنْ ذِي عَارْ - أَڒَامِي غَا ژْوِيغْ لْ-ؤُرْذُونْ غَارْ ثمُّورْثْ إِ ذ أَنغْ غَا إِوْشْ سِيذِي، أَربِّي نّغْ.‘

²⁹ como fizeram os filhos de Esaú, que habitam em Seir, e os moabitas, que habitam em Ar, até que passemos o Jordão e entremos na terra que o Senhor , nosso Deus, nos está dando.”

³⁰ مَاشَا سِيحُونْ، أَجدْجِيذْ ن حَاشْبُونْ وَارْ إِخْسْ أَذْ أَنغْ يجّْ أَذْ ت نژْوَا، مِينْزِي سِيذِي، أَربِّي نّشْ، إِسّقْسَاحْ بُوحْبڒْ نّسْ، ؤُ إِسّقْسَاحْ ؤُڒْ نّسْ حِيمَا أَذْ ث إِسلّمْ ذڭْ إِفَاسّنْ نّشْ، أَمْ ثدْجَا أَسّْ-أَ.

³⁰ Mas Seom, rei de Hesbom, não nos quis deixar passar pela terra dele, porque o Senhor , o Deus de vocês, havia endurecido o espírito dele e tornado inflexível o seu coração, para entregá-lo nas mãos de vocês, como hoje se vê.

³¹ ؤُشَا إِنَّا أَيِي سِيذِي: ’خْزَارْ، نشّْ بْذِيغْ أَذْ سلّْمغْ سِيحُونْ ذ ثمُّورْثْ نّسْ غَاركْ. بْذَا أَذْ ت ثكْسِيذْ حِيمَا أَذْ ثْوَارْثذْ ثَامُّورْثْ نّسْ.‘

³¹ — O Senhor me disse: “Eis que já comecei a dar a você Seom e a terra dele; comece agora a tomar posse do país dele.”

³² خنِّي إِفّغْ-د سِيحُونْ غَارْ ؤُمْسَاڭَارْ أَكِيذْنغْ، نتَّا أَكْ-ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ نّسْ، إِ ڭَارَّا ذِي يَاهَاصْ.

³² Então Seom saiu ao nosso encontro, ele e todo o seu povo, para lutar contra nós em Jaza.

³³ سِيذِي، أَربِّي نّغْ، إِسلّمْ أَنغْ ث ؤُشَا نَارْنِي ث، نتَّا ذ إِحنْجِيرنْ نّسْ ذ مَارَّا ڒْڭنْسْ نّسْ.

³³ E o Senhor , nosso Deus, o entregou em nossas mãos e nós o derrotamos, a ele, aos filhos dele e a todo o seu povo.

³⁴ نكْسِي مَارَّا ثِيندَّامْ نّسْ ؤُشَا نْحَارّمْ كُوڒْ ثَانْذِينْثْ إِ ؤُثحِّي، إِرْيَازنْ ذ ثمْغَارِينْ ذ إِحنْجِيرنْ، وَارْ نجِّي أَذْ إِقِّيمْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ؤُمَارْوڒْ.

³⁴ Naquele tempo, tomamos todas as suas cidades e a cada uma destruímos com os seus homens, mulheres e crianças; não deixamos nenhum sobrevivente.

³⁵ مْغِيرْ ڒبْهَايمْ ذ مِينْ إِتّْوَاكشّْضنْ زِي ثْندَّامْ أَقَا نكْسِي أَيَا ذ ثْكشَّاضْثْ إِ يِيخفْ نّغْ.

³⁵ Somente tomamos, por presa, o gado e o despojo das cidades conquistadas.

³⁶ زِي أَرُوعِيرْ نِّي يدْجَانْ غَارْ ثْمَا ن ثغْزَارْثْ ن أَرْنُونْ، ؤُ زِي ثنْذِينْثْ نِّي يدْجَانْ ذِي ثغْزُورْثْ أَڒْ جِيلْعَاذْ، وَارْ ذِينْ ثُوغِي ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ ثُوعْڒَا خَانغْ عَاذْ. سِيذِي، أَربِّي نّغْ، إِسلّمْ أَنغْ مَارَّا.

³⁶ Desde Aroer, que está à beira do vale de Arnom, e a cidade que nele está, até Gileade, não houve nenhuma cidade que fosse alta demais para nós; tudo isto o Senhor , nosso Deus, nos entregou.

³⁷ مَاشَا شكْ وَارْ د-ثْقَارّْبذْ شَا غَارْ ثمُّورْثْ ن أَيْثْ ن عَامُّونْ، مَارَّا مِينْ ثُوغَا غَارْ ثْمَا ن ثغْزَارْثْ ن يَابُّوقْ ذ ثْندَّامْ خْ إِذُورَارْ، ؤُ وَارْ د-ثْقَارّْبذْ شَا غَارْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ إِ ذ أَنغْ إِحَارّمْ سِيذِي.“

³⁷ Vocês apenas não se aproximaram da terra dos filhos de Amom, nem de toda a região que fica às margens do ribeiro de Jaboque, nem das cidades da região montanhosa, nem de qualquer outro lugar que o Senhor , nosso Deus, nos havia proibido de atacar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Deuteronômio 2 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →