Deuteronômio 20
rifa (RIFA) vs VC
1 ”مَاڒَا ثفّْغذْ غَارْ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ ڒْعذْيَانْ نّشْ ؤُشَا ثژْرِيذْ إِيْسَانْ ذ إِكَارُّوثنْ، إِجّْ ن ڒْڭنْسْ كْثَارْ زَّايكْ، وَارْ زَّايْسنْ تّڭّْوذْ شَا، س مِينْزِي سِيذِي، أَربِّي نّشْ، ونِّي شكْ د-إِسُّوفّْغنْ زِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، أَقَا-ث أَكِيذكْ.
1 Quando saíres à guerra contra teus inimigos e vires cavalos, carros e um exército mais numeroso que o teu, não tenhas medo, porque o Senhor, teu Deus, que te tirou do Egito, está contigo.
2 خْمِي غَا ثَاذْسمْ إِ ؤُمنْغِي، أَذْ د-إِقَارّبْ ؤُكهَّانْ ؤُشَا أَذْ إِسِّيوڒْ غَارْ ڒْڭنْسْ،
2 Quando se aproximar o momento do combate, o sacerdote se adiantará para falar ao povo: Ouve, Israel! lhe dirá ele.
3 أَذْ أَسنْ يِينِي: ’سڒْ، إِسْرَائِيل، كنِّيوْ قَارّْبمْ-د أَسّْ-أَ غَارْ ؤُمنْغِي أَكْ-ذ ڒْعذْيَانْ نْومْ. وَارْ سّمْژَايمْ ؤُڒْ نْومْ، وَارْ تّڭّْوْذمْ نِيغْ أَذْ ثَارْجِيجمْ، نِيغْ عَاوذْ أَذْ ثْقفْقِيفمْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نْسنْ،
3 Ides hoje combater contra os vossos inimigos: que vossa coragem não desfaleça! Não temais, nem vos perturbeis, nem vos deixeis amedrontar por eles.
4 مِينْزِي سِيذِي، أَربِّي نْومْ، نتَّا أَقَا أَذْ كِيومْ يُويُورْ حِيمَا أَذْ خَاومْ إِمّْنغْ زَّاثْ إِ ڒْعذْيَانْ نْومْ مَاحنْذْ أَذْ كنِّيوْ إِسّنْجمْ.‘
4 Porque o Senhor, vosso Deus, marcha convosco para combater contra os vossos inimigos e para vos dar a vitória.
5 ؤُشَا إِمحْضَاينْ أَذْ سِّيوْڒنْ أَكْ-ذْ ڒْڭنْسْ أَذْ إِنِينْ: ’وِي إِبْنَانْ ثَادَّارْثْ ن جْذِيذْ ؤُشَا وَارْ ذَايسْ إِزْذِيغْ عَاذْ؟ أجّْ إِ-ث أَذْ يُويُورْ، أَذْ د-إِذْوڒْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ، حِيمَا وَارْ إِتّْمتِّي ذڭْ ؤُمنْغِي ؤُشَا أَذْ د-يَاسْ حذْ نّغْنِي أَذْ ذَايسْ إِزْذغْ.
5 Os oficiais dirão em seguida ao povo: há alguém entre vós que tenha edificado uma casa e não a tenha ainda inaugurado? Que esse volte para a sua casa; não suceda que morra no combate e um outro venha a habitar primeiro do que ele em sua casa.
6 وِي يژُّونْ ثِيزَايَارِينْ ؤُشَا وَارْ إِغبِّي عَاذْ زِي ڒْغِيدْجثْ نّسْ؟ أجّْ إِ-ث أَذْ يُويُورْ، أَذْ د-إِذْوڒْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ، حِيمَا وَارْ إِتّْمتِّي ذڭْ ؤُمنْغِي ؤُشَا أَذْ زَّايسْ إِغبَّا حذْ نّغْنِي.
6 Há alguém entre vós que tenha plantado uma vinha e não tenha ainda desfrutado dela? Que esse volte para a sua casa; não suceda que pereça no combate e outro venha a colher os primeiros frutos.
7 وِي إِخضْبنْ ثَامْغَارْثْ ؤُ وَارْ ت إِمْڒِيشْ عَاذْ؟ أجّْ إِ-ث أَذْ يُويُورْ، أَذْ د-إِذْوڒْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ، حِيمَا وَارْ إِتّْمتِّي ذڭْ ؤُمنْغِي ؤُشَا أَذْ ت يَاوِي ورْيَازْ نّغْنِي.
7 Há alguém que tenha desposado uma mulher e não a tenha ainda recebido? Que esse volte para a sua casa; não suceda que morra no combate e outro a despose.
8 إِمحْضَاينْ أَذْ أَرْنِينْ ذڭْ وَاوَاڒْ أَكْ-ذ ڒْڭنْسْ، أَذْ إِنِينْ: ’وِي إِدْجَانْ ذ أَرْيَازْ ذ أَمَاڭّْوَاذْ نِيغْ إِتّْغَاشَا؟ أجّْ إِ-ث أَذْ يُويُورْ، أَذْ د-إِذْوڒْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ، حِيمَا وَارْ تّغْنِيسنْ وُوڒَاونْ ن أَيْثْمَاسْ أَمْ وُوڒْ نّسْ.‘
8 Os oficiais dirão ainda ao povo: há alguém medroso e de coração tímido? Que esse volte para a sua casa; não suceda que o coração de seus irmãos desfaleça como o seu.
9 خْمِي غَا كمّْڒنْ إِمحْضَاينْ أَوَاڒْ أَكْ-ذ ڒْڭنْسْ، خنِّي أَذْ ڭّنْ إِكُومَانْذَارنْ ن ڒْعسْكَارْ غَارْ ؤُزدْجِيفْ ن ڒْڭنْسْ.“
9 Quando os oficiais tiverem acabado de falar ao povo, serão colocados os chefes das tropas à testa do povo.
10 ”خْمِي غَا ثَاذْسذْ شَا ن ثنْذِينْثْ حِيمَا أَذْ كِيذسْ ثمّنْغذْ، إِتّْخصَّا أَذْ أَسْ ثْڒَاغِيذْ إِ وصْڒَاحْ.
10 Quando te aproximares para combater uma cidade, oferecer-lhe-ás primeiramente a paz.
11 مَاڒَا ثَارَّا-د خَاكْ س وصْڒَاحْ، خنِّي مَارَّا ڒْڭنْسْ نِّي ذَايسْ إِتّْوَافْ، أَذْ شكْ إِسخَّارْ س ؤُغِيڒْ ؤُشَا أَذْ شكْ إِخْذمْ.
11 Se ela concordar e te abrir suas portas, toda a população te pagará tributo e te servirá.
12 مَاڒَا وَارْ كِيكْ ثڭِّي ڒهْنَا، مَاشَا ذ أَمنْغِي إِ ثَارزُّو، خنِّي أَذْ أَسْ ثنّْضذْ.
12 Se te recusar a paz e começar a guerra contra ti, tu a cercarás,
13 سِيذِي، أَربِّي نّشْ، أَذْ أَشْ ت إِوْشْ إِ شكْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ ؤُ مَارَّا مِينْ إِدْجَانْ ذ أَوْثمْ ذَايسْ، أَذْ ث ثوْثذْ س ڒقْضعْ ن سِّيفْ.
13 e quando o Senhor, teu Deus, ta houver entregue nas mãos, passarás a fio de espada todos os varões que nela houver.
14 مْغِيرْ ثِيمطَّا ذ إِحنْجِيرنْ ذ ڒبْهَايمْ ذ مَارَّا مِينْ ذَايسْ ذِي ثنْذِينْثْ، مَارَّا ثَاكشَّاضْثْ نّسْ، أَذْ ت ثكْسِيذْ إِ يِيخفْ نّشْ ذ ثْكشَّاضْثْ ؤُشَا أَذْ ثشّذْ زِي ثْكشَّاضْثْ ن ڒْعذْيَانْ نّشْ، إِنِّي ذ أَشْ إِوْشَا سِيذِي، أَربِّي نّشْ.
14 Só tomarás para ti as mulheres, as crianças, os rebanhos e tudo o que se encontrar na cidade, e viverás dos despojos dos teus inimigos que o Senhor, teu Deus, e tiver dado.
15 أَمنِّي إِ غَا ثڭّذْ ذِي مَارَّا ثِيندَّامْ نِّي خَاكْ إِڭّْوجنْ أَطَّاسْ، ثِينِّي وَارْ إِدْجِينْ زِي ثْندَّامْ ن ڒڭْنُوسْ-أَ.
15 Farás assim a todas as cidades muito afastadas, que não são do número das cidades dessas nações.
16 مَاشَا ثِيندَّامْ ن ڒڭْنُوسْ نِّي ذ أَشْ إِوْشَا سِيذِي، أَربِّي نّشْ، ذ ڒْوَارْثْ، وَارْ زَّايْسنْثْ ثجِّيذْ ؤُڒَا ذ شَا مِينْ غَا يَارّنْ نّفْسْ أَذْ إِقِّيمْ إِدَّارْ.
16 Quanto às cidades daqueles povos cuja possessão te dá o Senhor, teu Deus, não deixarás nelas alma viva.
17 أَذْ ثنْثْ ثْحَارّْمذْ إِ ؤُثحِّي: إِحِيتِّييّنْ، إِمُورِييّنْ، أَيْثْ ن كنْعَانْ، إِفِيرِيزِييّنْ، إِحِيوِييّنْ ذ إِيابُوسِييّنْ، أَمْ مَامّشْ إِ ذ أَشْ يُومُورْ سِيذِي، أَربِّي نّشْ،
17 Segundo a ordem do Senhor, teu Deus, votarás ao interdito os hiteus, os amorreus, os cananeus, os ferezeus, os heveus e os jebuseus,
18 حِيمَا نِيثْنِي وَارْ ذ أَومْ سّْڒمَّاذنْ أَذْ ثضْفَارمْ مَارَّا جّْعَايفْ نِّي ڭِّينْ نِيثْنِي إِ إِربِّيثنْ نْسنْ ؤُشَا خنِّي أَذْ ثخْضَامْ أَكْ-ذ سِيذِي، أَربِّي نْومْ.
18 para que não suceda que eles vos ensinem a imitar as abominações que praticam em honra de seus deuses, e venhais a pecar contra o Senhor, vosso Deus.
19 مَاڒَا ثنّْضذْ إِ يِيشْثْ ن ثنْذِينْثْ أَطَّاسْ ن وُوسَّانْ ڒَامِي ثمّنْغذْ أَكِيذسْ مَاحنْذْ أَذْ ت ثطّْفذْ، خنِّي وَارْ تَّاردَّادْجْ شَا ثِيشجُّورَا س ثيِّيثَا ن شَّاقُورْ، مِينْزِي أَذْ زَّايْسنْثْ ثشّذْ. س ؤُيَا وَارْ ثنْثْ تّْقسِّيذْ، مِينْزِي مَا ثَاشجَّارْثْ ن ييَّارْ أَمْ بْنَاذمْ نِّي د-إِتّْبَاننْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ ؤُمِي ثحْصَارذْ ثَانْذِينْثْ؟
19 Quando sitiares uma cidade durante longo tempo e tiveres de lutar para apoderar-te dela, não cortarás as árvores a golpe de machado; comerás os seus frutos, mas não derrubarás as árvores. A árvore do campo seria porventura um homem para que a ataques?
20 مْغِيرْ ثَاشجَّارْثْ نِّي ثسّْنذْ وَارْ ثدْجِي ذ ثَاشجَّارْثْ إِ زِي غَا ثشّذْ، أَقَا ثَانِيثَا أَذْ ت ثَارذْدْجذْ، أَذْ ت ثْقسّذْ، أَذْ زَّايسْ ثبْنِيذْ إِجّْ ن سُّورْ خْ ثنْذِينْثْ نِّي أَكِيذكْ إِتّْمنْغَانْ، أَڒْ غَا ثْغضْڒذْ ثَانْذِينْثْ نِّي.“
20 Somente aquelas árvores que souberes não serem frutíferas poderás destruí-las e abatê-las para os trabalhos do cerco contra a cidade inimiga, ate que ela sucumba.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.