Daniel 6
rifa (RIFA) vs NVI
1 ذَارِييُوسْ، أَمَاذَايْ، إِكْسِي ثَاڭلْذَا ؤُمِي ثُوغَا غَارسْ عْڒَاحَاڒْ ثْنَاينْ ؤُ-ستِّينْ ن إِسڭّْوُوسَا.
1 Dario achou por bem nomear cento e vinte sátrapas para governarem todo o reino;
2 يَارْضَا ذَارِييُوسْ حِيمَا أَذْ يَاڒقّمْ مْيَا ؤُ-عِيشْرِينْ ن إِجدْجِيذنْ سَاذُو ؤُفُوسْ نّسْ إِنِّي إِ غَا إِحكّْمنْ مَانِي مَا ذِي كُوڒْ ثْڭلْذِيثْ.
2 e colocou três supervisores sobre eles, um dos quais era Daniel. Os sátrapas tinham que prestar contas a eles para que o rei não sofresse nenhuma perda.
3 نتَّا إِڭَّا خَاسنْ ثْڒَاثَا ن ڒْحُوكَّامْ إِمقّْرَاننْ. ثُوغَا ذَانِييَالْ إِجّنْ زَّايْسنْ. ثُوغَا إِتّْخصَّا إِ إِجدْجِيذنْ نِّي إِدْجَانْ سَاذُو ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ، أَذْ أَسنْ ڭّنْ ڒحْسَابْ، حِيمَا أَجدْجِيذْ وَارْ ث ثْڒقّفْ ثْخسَّارْثْ.
3 Ora, Daniel se destacou tanto entre os supervisores e os sátrapas por suas grandes qualidades, que o rei planejava colocá-lo à frente do governo de todo o império.
4 خنِّي ثُوغَا ذَانِييَالْ إِعدُّو ڒْحُوكَّامْ إِمقّْرَاننْ نِّي ذ إِجدْجِيذنْ نِّي إِدْجَانْ سَاذُو ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ، مِينْزِي ثُوغَا ذَايسْ إِجّْ ن بُوحْبڒْ إِشْنَا أَطَّاسْ، ؤُ أَجدْجِيذْ ثُوغَا إِتّْخَارّصْ، حِيمَا أَذْ ث يڭّْ خْ مَارَّا ثَاڭلْذِيثْ.
4 Diante disso, os supervisores e os sátrapas procuraram motivos para acusar Daniel em sua administração governamental, mas nada conseguiram. Não puderam achar falta alguma nele, pois ele era fiel; não era desonesto nem negligente.
5 خنِّي أَرْزُونْ ڒْحُوكَّامْ إِمقّْرَاننْ ذ إِجدْجِيذنْ نِّي إِشْثْ ن سِّيبّثْ مَاحنْذْ أَذْ تَّاهْمنْ ذَانِييَالْ ذِي ثْمسْڒَاشْثْ ن ثْڭلْذِيثْ، مَاشَا نِيثْنِي وَارْ ؤُفِينْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن سِّيبّثْ نِيغْ ڒْغشّْ، مَاغَارْ نتَّا ثُوغَا ذ أَمْثِيقِّي ؤُ وَارْ ذَايسْ إِتّْوِيفْ ڒعْڭزْ نِيغْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن جُّورثْ ن ثْمسْڒَايِينْ ثِيعفَّانِينْ.
5 Finalmente esses homens disseram: "Jamais encontraremos algum motivo para acusar esse Daniel, a menos que seja algo relacionado com a lei do Deus dele".
6 خنِّي نَّانْ إِرْيَازنْ نِّي: ”وَارْ نتِّيفْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن سِّيبّثْ إِ تُّوهْمثْ خْ ذَانِييَالْ-أَ، مْغِيرْ مَاڒَا نُوفَا إِ-ت ذِي ثْمسْڒَاشْثْ ن شَّارِيعَا ن أَربِّي نّسْ.“
6 E assim os supervisores e os sátrapas de comum acordo foram falar com o rei: "Ó rei Dario, vive para sempre!
7 ڒخْذنِّي مُوننْ ڒْحُوكَّامْ إِمقّْرَاننْ ذ إِجدْجِيذنْ نِّي إِدْجَانْ سَاذُو ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ، ؤُسِينْ-د هَاجَانْ إِ ؤُجدْجِيذْ، نَّانْ أَسْ: ”أَ أَجدْجِيذْ ذَارِييُوسْ، دَّارْ إِ ڒبْذَا!
7 Todos os supervisores reais, os prefeitos, os sátrapas, os conselheiros e os governadores concordaram em que o rei deve emitir um decreto ordenando que todo aquele que orar a qualquer deus ou a qualquer homem nos próximos trinta dias, exceto a ti, ó rei, seja atirado na cova dos leões.
8 مْشَاوَارنْ مَارَّا ڒْحُوكَّامْ إِمقّْرَاننْ ن ثْڭلْذِيثْ: إِمْضبَّارنْ ذ إِجدْجِيذنْ نِّي إِدْجَانْ سَاذُو إِ ؤُجدْجِيذْ ذ إِمْشَاوَارنْ ذ لْوُولَاثْ، حِيمَا أَجدْجِيذْ أَذْ د-إِسُّوفّغْ إِجّْ ن ڒُومُورْ ذ إِجّْ ن ڒحْكَامْ إِنهَّانْ مَارَّا ونِّي إِ غَا إِقدّْمنْ إِشْثْ ن ثُوثْرَا إِ يِيجّْ ن أَربِّي نِيغْ إِ يِيجّْ ن بْنَاذمْ مْغِيرْ إِ شكْ، أَ أَجدْجِيذْ، ذِي ڒْمِيجَاڒْ ن ثْڒَاثِينْ ن وُوسَّانْ، أَذْ إِتّْوَامّنْضَارْ ذِي ثسْرَافْثْ ن وَايْرَاذنْ.
8 Agora, ó rei, emite o decreto e assina-o para que não seja alterado, conforme a lei dos medos e dos persas, que não pode ser revogada".
9 خنِّي ڒخُّو، أَ أَجدْجِيذْ، سكَّارْ ڒُومُورْ ؤُ وقّعْ ثِيرَا، حِيمَا وَارْ إِتّْوَابطّڒْ ڒُومُورْ ؤُ وَارْ إِفنِّي أَمْ مَامّشْ كُوڒْ ڒْقَانُونْ ن أَيْثْ ن مَاذَايْ ذ أَيْثْ ن لْفُورْسْ.“
9 E o rei Dario assinou o decreto.
10 س ؤُينِّي يُورَا ؤُجدْجِيذْ ذَارِييُوسْ ثِيرَا ذ ڒُومُورْ نِّي س يِيسمْ نّسْ.
10 Quando Daniel soube que o decreto tinha sido publicado, foi para casa, para o seu quarto, no andar de cima, onde as janelas davam para Jerusalém. Três vezes por dia ele se ajoelhava e orava, agradecendo ao seu Deus, como costumava fazer.
11 ؤُمِي إِسّنْ ذَانِييَالْ أَقَا ثِيرَا-يَا ثتّْوَاوقّعْ، يُوذفْ نتَّا غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ. ثُوغَا ثِيبُورْجَاثِينْ ن ثْغُورْفثْ نّسْ أَرزْمنْثْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ. نتَّا إِسْجذْ ذِينْ خْ إِفَادّنْ ثْڒَاثَا ن ثْوَاڒَاوِينْ ذڭْ وَاسّْ، إِژُّودْجْ ؤُ إِقَاذَا أَربِّي نّسْ أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِتّڭّْ قْبڒْ.
11 Então aqueles homens foram ver e encontraram Daniel orando, pedindo ajuda a Deus.
12 ڒخْذنِّي مُوننْ يرْيَازنْ نِّي س ؤُهَاجِي ؤُشَا ؤُفِينْ ذَانِييَالْ إِتّْژَادْجْ ؤُ إِتّْزَاوَاڭْ إِ أَربِّي نّسْ.
12 Assim foram falar com o rei acerca do decreto real: "Tu não publicaste um decreto ordenando que nos próximos trinta dias todo aquele que fizesse algum pedido a qualquer deus ou a qualquer homem, exceto a ti, ó rei, seria lançado na cova dos leões? " O rei respondeu: "O decreto está em vigor, conforme a lei dos medos e dos persas, que não pode ser revogada".
13 خنِّي ؤُذْفنْ-د غَارسْ ؤُ سِّيوْڒنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ خْ ڒُومُورْ ن ؤُجدْجِيذْ: ”مَا وَارْ ثْوقّْعذْ شَا إِجّْ ن ڒُومُورْ بلِّي كُوڒْ إِجّنْ ونِّي، ذِي ڒْمِيجَاڒْ ن ثْڒَاثِينْ ن وُوسَّانْ، غَا إِقدّْمنْ إِشْثْ ن ثُوثْرَا إِ يِيجّْ ن أَربِّي نِيغْ إِ يِيجّْ ن بْنَاذمْ مْغِيرْ إِ شكْ، أَ أَجدْجِيذْ، أَذْ إِتّْوَامّنْضَارْ ذِي ثسْرَافْثْ ن وَايْرَاذنْ؟“ يَارَّا-د ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا: ”ثَامسْڒَاشْثْ ثْبدّْ أَمْ يِيجّْ ن ڒْقَانُونْ ن أَيْثْ ن مَاذَايْ ذ أَيْثْ ن لْفُورْسْ نِّي وَارْ إِفنِّينْ.“
13 Então disseram ao rei: "Daniel, um dos exilados de Judá, não te dá ouvidos, ó rei, nem ao decreto que assinaste. Ele continua orando três vezes por dia".
14 خنِّي أَرِّينْ-د، نَّانْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ: ”ذَانِييَالْ، إِجّنْ زڭْ إِمنْفِييّنْ زِي يَاهُوذَا، أَقَا وَارْ شكْ إِتّْوقَّارْ، أَ أَجدْجِيذْ، ؤُڒَا ذ ڒُومُورْ نِّي ثْوقّْعذْ. نتَّا إِتّْژَادْجْ ثْڒَاثَا ن ثْوَاڒَاوِينْ ذڭْ وَاسّْ.“
14 Quando o rei ouviu isso, ficou muito contrariado, e como estava decidido a salvar Daniel, até o pôr-do-sol fez todo o esforço que pôde para livrá-lo.
15 ؤُمِي إِسْڒَا ؤُجدْجِيذْ أَوَاڒْ-أَ، إِخيّقْ أَطَّاسْ خْ يِيخفْ نّسْ ؤُشَا إِڭَّا خْ وُوڒْ نّسْ مَاحنْذْ أَذْ إِفكّْ ذَانِييَالْ. أَڒْ أَغدْجَايْ ن ثْفُوشْثْ إِڭَّا ثِيزمَّارْ نّسْ مَاحنْذْ أَذْ ث إِسّنْجمْ.
15 Mas os homens lhe disseram: "Lembra-te, ó rei, que, conforme a lei dos medos e dos persas, nenhum decreto ou edito do rei pode ser modificado".
16 خنِّي مُوننْ-د يرْيَازنْ نِّي س ؤُهَاجِي غَارْ ؤُجدْجِيذْ، نَّانْ إِ ؤُجدْجِيذْ: ”أَ أَجدْجِيذْ، ثسّْنذْ أَقَا-ث ذ إِجّْ ن ڒْقَانُونْ ن أَيْثْ ن مَاذَايْ ذ أَيْثْ ن لْفُورْسْ ؤُ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِتّْوَابدّڒْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ڒُومُورْ نِيغْ ذ ڒحْكَامْ نِّي د-إِفّْغنْ زڭْ ؤُجدْجِيذْ.“
16 Então o rei deu ordens, e eles trouxeram Daniel e o jogaram na cova dos leões. O rei, porém, disse a Daniel: "Que o seu Deus, a quem você serve continuamente, o livre! "
17 خنِّي يُومُورْ ؤُجدْجِيذْ أَذْ نذْهنْ ذَانِييَالْ زَّاثسْ ؤُ نْضَارنْ ث ذِي ثسْرَافْثْ ن وَايْرَاذنْ. أَجدْجِيذْ إِطّفْ ذڭْ وَاوَاڒْ، إِنَّا إِ ذَانِييَالْ: ”أَربِّي نّشْ، ونِّي إِ ثْوقَّارذْ ڒبْذَا، أَذْ شكْ إِفكّْ!“
17 Taparam a cova com uma pedra, e o rei a selou com o seu próprio anel-selo e com os anéis dos seus nobres, para que a situação de Daniel não se modificasse.
18 إِوْينْ-د إِجّْ ن وژْرُو ؤُشَا سَّارْسنْ ث خْ ؤُقمُّومْ ن ثسْرَافْثْ ؤُشَا إِشمّعْ إِ-ث ؤُجدْجِيذْ س ثْخَاذنْثْ نّسْ ؤُڒَا س ثْخَاذنْثْ ن أَيْثْ ن جّهْذْ نّسْ، حِيمَا وَارْ إِتّْبذِّيڒْ أَرَّايْ خْ ذَانِييَالْ.
18 Tendo voltado ao palácio, o rei passou a noite sem comer e não aceitou nenhum divertimento em sua presença. Além disso, não conseguiu dormir.
19 خنِّي يُويُورْ ؤُجدْجِيذْ غَارْ ڒقْصَارْ نّسْ. إِسّعْذُو دْجِيڒثْ نِّي ذڭْ ؤُژُومِّي ؤُ وَارْ يجِّي أَذْ أَسْ د-أَوْينْ أَفَارّجْ ؤُشَا إِضْوَا زَّايسْ يِيضصْ.
19 Logo ao alvorecer, o rei se levantou e correu para a cova dos leões.
20 زِيشْ غَارْ صّْبحْ غَارْ ونْقَارْ ن ثْفَاوْثْ، إِكَّارْ-د ؤُجدْجِيذْ، إِتَّاژّڒْ غَارْ ثسْرَافْثْ ن وَايْرَاذنْ.
20 Quando ia se aproximando da cova, chamou Daniel com voz aflita: "Daniel, servo do Deus vivo, será que o seu Deus, a quem você serve continuamente, pôde livrá-lo dos leões? "
21 ؤُمِي د-إِقَارّبْ غَارْ ثسْرَافْثْ، إِڒَاغَا س ثْمِيجَّا ثشْضنْ خْ ذَانِييَالْ. أَجدْجِيذْ إِسِّيوڒْ، إِنَّا إِ ذَانِييَالْ: ”أَ ذَانِييَالْ، شكْ ذ أَمْسخَّارْ ن أَربِّي إِدَّارنْ! مَا أَربِّي نّشْ، ونِّي إِ ثْوقَّارذْ ڒبْذَا، مَا ثُوغَا إِزمَّارْ أَذْ شكْ إِفكّْ زڭْ إِيْرَاذنْ؟“
21 Daniel respondeu: "Ó rei, vive para sempre!
22 خنِّي إِسِّيوڒْ ذَانِييَالْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ ”أَ أَجدْجِيذْ، دَّارْ إِ ڒبْذَا!
22 O meu Deus enviou o seu anjo, que fechou a boca dos leões. Eles não me fizeram mal algum, pois fui considerado inocente à vista de Deus. Também contra ti não cometi mal algum, ó rei".
23 أَربِّي إِنُو إِسّكّْ لْمَالَاكْ نّسْ ؤُ إِبلّعْ أَقمُّومْ ن وَايْرَاذنْ. ثُوغَا وَارْ زمَّارنْ أَذْ أَيِي إِيْزْمنْ مَاغَارْ يُوفَا أَيِي ذ أَمزْذَاڭْ زَّاثسْ. ؤُڒَا أَكِيذكْ، أَ أَجدْجِيذْ، وَارْ ڭِّيغْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن لْجَارِيمَا!“
23 O rei muito se alegrou e ordenou que tirassem Daniel da cova. Quando o tiraram da cova, viram que não havia nele nenhum ferimento, pois ele tinha confiado no seu Deus.
24 خنِّي إِفَارْحْ ؤُجدْجِيذْ أَطَّاسْ، يُومُورْ أَذْ د-أَوْينْ ذَانِييَالْ زِي ثسْرَافْثْ. أَوَارْنِي ڒَامِي ث إِوْينْ زِي ثسْرَافْثْ وَارْ ذَايسْ ؤُفِينْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن جّْرِيحشْثْ، مَاغَارْ نتَّا ثُوغَا إِتّْشڒْ خْ أَربِّي نّسْ.
24 E por ordem do rei, os homens que tinham acusado Daniel foram atirados na cova dos leões, juntamente com as suas mulheres e os seus filhos. E, antes de chegarem ao fundo, os leões os atacaram e despedaçaram todos os seus ossos.
25 ڒخْذنِّي يُومُورْ ؤُجدْجِيذْ أَذْ أَوْينْ إِرْيَازنْ نِّي ثُوغَا إِتَّاهْمنْ ذَانِييَالْ. نْضَارنْ ثنْ ذِي ثسْرَافْثْ ن وَايْرَاذنْ، نِيثْنِي ذ إِحنْجِيرنْ نْسنْ ذ ثمْغَارِينْ نْسنْ. نِيثْنِي ثُوغَا عَاذْ وَارْ إِوِيضنْ شَا غَارْ ثِيسِي ن ثسْرَافْثْ ؤُمِي ثنْ طّْفنْ وَايْرَاذنْ ؤُشَا مزّْقنْ مَارَّا إِغْسَانْ نْسنْ.
25 Então o rei Dario escreveu aos homens de todas as nações, povos e línguas de toda a terra: "Paz e prosperidade!
26 خنِّي يُورَا ؤُجدْجِيذْ ذَارِييُوسْ إِ مَارَّا ڒڭْنُوسْ ذ شُّوعُوبْ ذ إِڒْسَاونْ: ”أَذْ يِيڒِي ڒهْنَا نْومْ ذ أَمقّْرَانْ أَطَّاسْ.
26 "Estou editando um decreto para que nos domínios do império os homens temam e reverenciem o Deus de Daniel. "Pois ele é o Deus vivo e permanece para sempre; o seu reino não será destruído, o seu domínio jamais acabará.
27 أَقَا سُّوفّْغغْ-د إِجّْ ن ڒُومُورْ حِيمَا إِمزْذَاغْ ذِي مَارَّا ثَاڭلْذِيثْ إِنُو، ثنِّي خْ صلّْطغْ، أَذْ أَرْجِيجنْ ؤُ أَذْ قفْقْفنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن أَربِّي ن ذَانِييَالْ مَاغَارْ نتَّا ذ أَربِّي إِدَّارنْ ؤُ نتَّا أَذْ إِقِّيمْ إِ ڒبْذَا قَاعْ ؤُ ثَاڭلْذَا نّسْ وَارْ زمَّارنْ أَذْ ت ضَارّنْ ؤُ صُّولْطَا نّسْ أَذْ ثقِّيمْ أَڒْ أَنڭَّارُو.
27 Ele livra e salva; faz sinais e maravilhas nos céus e na terra. Ele livrou Daniel do poder dos leões".
28 نتَّا إِفكّْ ؤُ إِسّنْجمْ ؤُ إِتّڭّْ ڒعْڒَامَاثْ ذ لْمُوعْجِيزَاثْ ذڭْ ؤُجنَّا ؤُ خْ ثمُّورْثْ. ذ نتَّا إِ إِفكّنْ ؤُ إِسّنْجْمنْ ذَانِييَالْ زڭْ وَاشَّارنْ ن وَايْرَاذنْ.“
28 Assim Daniel prosperou durante os reinados de Dario e de Ciro, o persa.
29 ذَانِييَالْ وَانِيثَا ثُوغَا إِفْڒحْ ؤُمِي ثُوغَا ثَاڭلْذَا ذڭْ ؤُفُوسْ ن ذَارِييُوسْ ؤُ ذڭْ ؤُفُوسْ ن كُورَاشْ، أَفَارْسِي.
29 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.