Daniel 6

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ ذَارِييُوسْ، أَمَاذَايْ، إِكْسِي ثَاڭلْذَا ؤُمِي ثُوغَا غَارسْ عْڒَاحَاڒْ ثْنَاينْ ؤُ-ستِّينْ ن إِسڭّْوُوسَا.

¹ Dario achou por bem colocar sobre o reino cento e vinte príncipes, os quais deveriam estar sobre todo o reino;

² يَارْضَا ذَارِييُوسْ حِيمَا أَذْ يَاڒقّمْ مْيَا ؤُ-عِيشْرِينْ ن إِجدْجِيذنْ سَاذُو ؤُفُوسْ نّسْ إِنِّي إِ غَا إِحكّْمنْ مَانِي مَا ذِي كُوڒْ ثْڭلْذِيثْ.

² e sobre estes três presidentes, dos quais Daniel era primeiro, para que os príncipes pudessem prestar-lhes contas, e o rei não tivesse nenhum dano.

³ نتَّا إِڭَّا خَاسنْ ثْڒَاثَا ن ڒْحُوكَّامْ إِمقّْرَاننْ. ثُوغَا ذَانِييَالْ إِجّنْ زَّايْسنْ. ثُوغَا إِتّْخصَّا إِ إِجدْجِيذنْ نِّي إِدْجَانْ سَاذُو ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ، أَذْ أَسنْ ڭّنْ ڒحْسَابْ، حِيمَا أَجدْجِيذْ وَارْ ث ثْڒقّفْ ثْخسَّارْثْ.

³ Então este Daniel era o preferido sobre os presidentes e príncipes, porque havia nele um espírito excelente, e o rei pensou em colocá-lo sobre todo o reino.

⁴ خنِّي ثُوغَا ذَانِييَالْ إِعدُّو ڒْحُوكَّامْ إِمقّْرَاننْ نِّي ذ إِجدْجِيذنْ نِّي إِدْجَانْ سَاذُو ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ، مِينْزِي ثُوغَا ذَايسْ إِجّْ ن بُوحْبڒْ إِشْنَا أَطَّاسْ، ؤُ أَجدْجِيذْ ثُوغَا إِتّْخَارّصْ، حِيمَا أَذْ ث يڭّْ خْ مَارَّا ثَاڭلْذِيثْ.

⁴ Então os presidentes e os príncipes buscaram encontrar ocasião contra Daniel a respeito do reino, porém eles não puderam encontrar nenhuma ocasião, nem culpa, porquanto ele era fiel, e não se achou erro ou culpa nele.

⁵ خنِّي أَرْزُونْ ڒْحُوكَّامْ إِمقّْرَاننْ ذ إِجدْجِيذنْ نِّي إِشْثْ ن سِّيبّثْ مَاحنْذْ أَذْ تَّاهْمنْ ذَانِييَالْ ذِي ثْمسْڒَاشْثْ ن ثْڭلْذِيثْ، مَاشَا نِيثْنِي وَارْ ؤُفِينْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن سِّيبّثْ نِيغْ ڒْغشّْ، مَاغَارْ نتَّا ثُوغَا ذ أَمْثِيقِّي ؤُ وَارْ ذَايسْ إِتّْوِيفْ ڒعْڭزْ نِيغْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن جُّورثْ ن ثْمسْڒَايِينْ ثِيعفَّانِينْ.

⁵ Então disseram estes homens: Nós não encontraremos qualquer ocasião contra este Daniel, exceto se procurarmos contra ele algo concernente à lei do seu Deus.

⁶ خنِّي نَّانْ إِرْيَازنْ نِّي: ”وَارْ نتِّيفْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن سِّيبّثْ إِ تُّوهْمثْ خْ ذَانِييَالْ-أَ، مْغِيرْ مَاڒَا نُوفَا إِ-ت ذِي ثْمسْڒَاشْثْ ن شَّارِيعَا ن أَربِّي نّسْ.“

⁶ Então estes presidentes e príncipes reuniram-se junto ao rei, e assim disseram-lhe: Rei Dario, vive para sempre.

⁷ ڒخْذنِّي مُوننْ ڒْحُوكَّامْ إِمقّْرَاننْ ذ إِجدْجِيذنْ نِّي إِدْجَانْ سَاذُو ؤُفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ، ؤُسِينْ-د هَاجَانْ إِ ؤُجدْجِيذْ، نَّانْ أَسْ: ”أَ أَجدْجِيذْ ذَارِييُوسْ، دَّارْ إِ ڒبْذَا!

⁷ Todos os presidentes do reino, os governadores e os príncipes, os conselheiros e os capitães, reuniram-se para estabelecer um estatuto real, e fazer um firme decreto, para que todo aquele que suplicar a qualquer Deus ou homem por trinta dias, exceto a ti, ó rei, seja lançado na cova dos leões.

⁸ مْشَاوَارنْ مَارَّا ڒْحُوكَّامْ إِمقّْرَاننْ ن ثْڭلْذِيثْ: إِمْضبَّارنْ ذ إِجدْجِيذنْ نِّي إِدْجَانْ سَاذُو إِ ؤُجدْجِيذْ ذ إِمْشَاوَارنْ ذ لْوُولَاثْ، حِيمَا أَجدْجِيذْ أَذْ د-إِسُّوفّغْ إِجّْ ن ڒُومُورْ ذ إِجّْ ن ڒحْكَامْ إِنهَّانْ مَارَّا ونِّي إِ غَا إِقدّْمنْ إِشْثْ ن ثُوثْرَا إِ يِيجّْ ن أَربِّي نِيغْ إِ يِيجّْ ن بْنَاذمْ مْغِيرْ إِ شكْ، أَ أَجدْجِيذْ، ذِي ڒْمِيجَاڒْ ن ثْڒَاثِينْ ن وُوسَّانْ، أَذْ إِتّْوَامّنْضَارْ ذِي ثسْرَافْثْ ن وَايْرَاذنْ.

⁸ Agora, ó rei, estabelece o decreto, e assina o escrito, para que não seja modificado, de acordo com a lei dos medos e persas, a qual não se altera.

⁹ خنِّي ڒخُّو، أَ أَجدْجِيذْ، سكَّارْ ڒُومُورْ ؤُ وقّعْ ثِيرَا، حِيمَا وَارْ إِتّْوَابطّڒْ ڒُومُورْ ؤُ وَارْ إِفنِّي أَمْ مَامّشْ كُوڒْ ڒْقَانُونْ ن أَيْثْ ن مَاذَايْ ذ أَيْثْ ن لْفُورْسْ.“

⁹ Portanto, o rei Dario assinou o escrito e o decreto.

¹⁰ س ؤُينِّي يُورَا ؤُجدْجِيذْ ذَارِييُوسْ ثِيرَا ذ ڒُومُورْ نِّي س يِيسمْ نّسْ.

¹⁰ Então, quando Daniel soube que o escrito foi assinado, ele foi para sua casa e, com as suas janelas abertas em sua câmara que dava para Jerusalém, ele abaixou-se sobre os seus joelhos três vezes ao dia e orou, e deu graças perante o seu Deus, como costumava fazer antes.

¹¹ ؤُمِي إِسّنْ ذَانِييَالْ أَقَا ثِيرَا-يَا ثتّْوَاوقّعْ، يُوذفْ نتَّا غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ. ثُوغَا ثِيبُورْجَاثِينْ ن ثْغُورْفثْ نّسْ أَرزْمنْثْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ. نتَّا إِسْجذْ ذِينْ خْ إِفَادّنْ ثْڒَاثَا ن ثْوَاڒَاوِينْ ذڭْ وَاسّْ، إِژُّودْجْ ؤُ إِقَاذَا أَربِّي نّسْ أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِتّڭّْ قْبڒْ.

¹¹ Então estes homens reuniram-se, e encontraram Daniel orando e fazendo súplicas perante o seu Deus.

¹² ڒخْذنِّي مُوننْ يرْيَازنْ نِّي س ؤُهَاجِي ؤُشَا ؤُفِينْ ذَانِييَالْ إِتّْژَادْجْ ؤُ إِتّْزَاوَاڭْ إِ أَربِّي نّسْ.

¹² Então eles se aproximaram, e falaram perante o rei a respeito do decreto real: Não assinaste tu um decreto para que todo homem que venha a fazer uma súplica a qualquer Deus ou homem, dentro de trinta dias, exceto a ti, ó rei, venha a ser lançado na cova dos leões? O rei respondeu, e disse: O assunto é verdadeiro, de acordo com a lei dos medos e persas, a qual não se altera.

¹³ خنِّي ؤُذْفنْ-د غَارسْ ؤُ سِّيوْڒنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ خْ ڒُومُورْ ن ؤُجدْجِيذْ: ”مَا وَارْ ثْوقّْعذْ شَا إِجّْ ن ڒُومُورْ بلِّي كُوڒْ إِجّنْ ونِّي، ذِي ڒْمِيجَاڒْ ن ثْڒَاثِينْ ن وُوسَّانْ، غَا إِقدّْمنْ إِشْثْ ن ثُوثْرَا إِ يِيجّْ ن أَربِّي نِيغْ إِ يِيجّْ ن بْنَاذمْ مْغِيرْ إِ شكْ، أَ أَجدْجِيذْ، أَذْ إِتّْوَامّنْضَارْ ذِي ثسْرَافْثْ ن وَايْرَاذنْ؟“ يَارَّا-د ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا: ”ثَامسْڒَاشْثْ ثْبدّْ أَمْ يِيجّْ ن ڒْقَانُونْ ن أَيْثْ ن مَاذَايْ ذ أَيْثْ ن لْفُورْسْ نِّي وَارْ إِفنِّينْ.“

¹³ Então eles responderam, e disseram perante o rei: Aquele Daniel, o qual é dos filhos dos cativos de Judá, não considera a ti, ó rei, nem o decreto que assinaste, mas faz a sua oração três vezes ao dia.

¹⁴ خنِّي أَرِّينْ-د، نَّانْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ: ”ذَانِييَالْ، إِجّنْ زڭْ إِمنْفِييّنْ زِي يَاهُوذَا، أَقَا وَارْ شكْ إِتّْوقَّارْ، أَ أَجدْجِيذْ، ؤُڒَا ذ ڒُومُورْ نِّي ثْوقّْعذْ. نتَّا إِتّْژَادْجْ ثْڒَاثَا ن ثْوَاڒَاوِينْ ذڭْ وَاسّْ.“

¹⁴ Então o rei, quando ouviu estas palavras, ficou profundamente insatisfeito consigo mesmo, e propôs em seu coração livrar Daniel; e ele trabalhou até o pôr do sol para livrá-lo.

¹⁵ ؤُمِي إِسْڒَا ؤُجدْجِيذْ أَوَاڒْ-أَ، إِخيّقْ أَطَّاسْ خْ يِيخفْ نّسْ ؤُشَا إِڭَّا خْ وُوڒْ نّسْ مَاحنْذْ أَذْ إِفكّْ ذَانِييَالْ. أَڒْ أَغدْجَايْ ن ثْفُوشْثْ إِڭَّا ثِيزمَّارْ نّسْ مَاحنْذْ أَذْ ث إِسّنْجمْ.

¹⁵ Então estes homens reuniram-se diante do rei, e disseram ao rei: Sabe, ó rei, que a lei dos medos e persas é que nenhum decreto, nem estatuto que o rei estabelece pode ser mudado.

¹⁶ خنِّي مُوننْ-د يرْيَازنْ نِّي س ؤُهَاجِي غَارْ ؤُجدْجِيذْ، نَّانْ إِ ؤُجدْجِيذْ: ”أَ أَجدْجِيذْ، ثسّْنذْ أَقَا-ث ذ إِجّْ ن ڒْقَانُونْ ن أَيْثْ ن مَاذَايْ ذ أَيْثْ ن لْفُورْسْ ؤُ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِتّْوَابدّڒْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ڒُومُورْ نِيغْ ذ ڒحْكَامْ نِّي د-إِفّْغنْ زڭْ ؤُجدْجِيذْ.“

¹⁶ Então o rei ordenou, e eles trouxeram Daniel e o lançaram dentro da cova dos leões. Então, o rei falou e disse a Daniel: O teu Deus, a quem tu continuamente serves, te livrará.

¹⁷ خنِّي يُومُورْ ؤُجدْجِيذْ أَذْ نذْهنْ ذَانِييَالْ زَّاثسْ ؤُ نْضَارنْ ث ذِي ثسْرَافْثْ ن وَايْرَاذنْ. أَجدْجِيذْ إِطّفْ ذڭْ وَاوَاڒْ، إِنَّا إِ ذَانِييَالْ: ”أَربِّي نّشْ، ونِّي إِ ثْوقَّارذْ ڒبْذَا، أَذْ شكْ إِفكّْ!“

¹⁷ E uma pedra foi trazida, e colocada sobre a boca da cova; e o rei a selou com seu próprio sinete, e com o sinete de seus senhores, para que o propósito não se modificasse concernente a Daniel.

¹⁸ إِوْينْ-د إِجّْ ن وژْرُو ؤُشَا سَّارْسنْ ث خْ ؤُقمُّومْ ن ثسْرَافْثْ ؤُشَا إِشمّعْ إِ-ث ؤُجدْجِيذْ س ثْخَاذنْثْ نّسْ ؤُڒَا س ثْخَاذنْثْ ن أَيْثْ ن جّهْذْ نّسْ، حِيمَا وَارْ إِتّْبذِّيڒْ أَرَّايْ خْ ذَانِييَالْ.

¹⁸ Então o rei foi para o seu palácio, e passou a noite jejuando; nem foram trazidos os instrumentos de música perante ele, e apartou-se dele o seu sono.

¹⁹ خنِّي يُويُورْ ؤُجدْجِيذْ غَارْ ڒقْصَارْ نّسْ. إِسّعْذُو دْجِيڒثْ نِّي ذڭْ ؤُژُومِّي ؤُ وَارْ يجِّي أَذْ أَسْ د-أَوْينْ أَفَارّجْ ؤُشَا إِضْوَا زَّايسْ يِيضصْ.

¹⁹ Então o rei levantou-se muito cedo pela manhã, e foi apressadamente até a cova dos leões.

²⁰ زِيشْ غَارْ صّْبحْ غَارْ ونْقَارْ ن ثْفَاوْثْ، إِكَّارْ-د ؤُجدْجِيذْ، إِتَّاژّڒْ غَارْ ثسْرَافْثْ ن وَايْرَاذنْ.

²⁰ E quando ele chegou à cova, gritou com uma voz angustiante por Daniel; e o rei falou, e disse a Daniel: Ó Daniel, servo do Deus vivo, o teu Deus, a quem tu continuamente serves, foi capaz de livrar-te dos leões?

²¹ ؤُمِي د-إِقَارّبْ غَارْ ثسْرَافْثْ، إِڒَاغَا س ثْمِيجَّا ثشْضنْ خْ ذَانِييَالْ. أَجدْجِيذْ إِسِّيوڒْ، إِنَّا إِ ذَانِييَالْ: ”أَ ذَانِييَالْ، شكْ ذ أَمْسخَّارْ ن أَربِّي إِدَّارنْ! مَا أَربِّي نّشْ، ونِّي إِ ثْوقَّارذْ ڒبْذَا، مَا ثُوغَا إِزمَّارْ أَذْ شكْ إِفكّْ زڭْ إِيْرَاذنْ؟“

²¹ Então disse Daniel ao rei: Ó rei, vive para sempre.

²² خنِّي إِسِّيوڒْ ذَانِييَالْ أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ ”أَ أَجدْجِيذْ، دَّارْ إِ ڒبْذَا!

²² O meu Deus enviou o seu anjo, e fechou a boca dos leões, para que não me ferissem; visto que, perante ele, encontrou-se inocência em mim, e também perante a ti, ó rei, não tenho feito mal algum.

²³ أَربِّي إِنُو إِسّكّْ لْمَالَاكْ نّسْ ؤُ إِبلّعْ أَقمُّومْ ن وَايْرَاذنْ. ثُوغَا وَارْ زمَّارنْ أَذْ أَيِي إِيْزْمنْ مَاغَارْ يُوفَا أَيِي ذ أَمزْذَاڭْ زَّاثسْ. ؤُڒَا أَكِيذكْ، أَ أَجدْجِيذْ، وَارْ ڭِّيغْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن لْجَارِيمَا!“

²³ Então o rei ficou extremamente contente por ele, e ordenou para que eles erguessem Daniel para fora da cova. Então, Daniel foi erguido da cova, e nenhum tipo de ferimento encontrou-se nele, porque ele acreditou em seu Deus.

²⁴ خنِّي إِفَارْحْ ؤُجدْجِيذْ أَطَّاسْ، يُومُورْ أَذْ د-أَوْينْ ذَانِييَالْ زِي ثسْرَافْثْ. أَوَارْنِي ڒَامِي ث إِوْينْ زِي ثسْرَافْثْ وَارْ ذَايسْ ؤُفِينْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن جّْرِيحشْثْ، مَاغَارْ نتَّا ثُوغَا إِتّْشڒْ خْ أَربِّي نّسْ.

²⁴ E o rei ordenou, e trouxeram-lhe aqueles homens que tinham acusado Daniel, e foram lançados dentro da cova dos leões; eles, os seus filhos e as suas esposas; e os leões tiveram domínio sobre eles, e quebraram todos os seus ossos em pedaços antes que chegassem ao fundo da cova.

²⁵ ڒخْذنِّي يُومُورْ ؤُجدْجِيذْ أَذْ أَوْينْ إِرْيَازنْ نِّي ثُوغَا إِتَّاهْمنْ ذَانِييَالْ. نْضَارنْ ثنْ ذِي ثسْرَافْثْ ن وَايْرَاذنْ، نِيثْنِي ذ إِحنْجِيرنْ نْسنْ ذ ثمْغَارِينْ نْسنْ. نِيثْنِي ثُوغَا عَاذْ وَارْ إِوِيضنْ شَا غَارْ ثِيسِي ن ثسْرَافْثْ ؤُمِي ثنْ طّْفنْ وَايْرَاذنْ ؤُشَا مزّْقنْ مَارَّا إِغْسَانْ نْسنْ.

²⁵ Então o rei Dario escreveu para todo povo, nações e línguas, que habitam em toda a terra: Paz vos seja multiplicada.

²⁶ خنِّي يُورَا ؤُجدْجِيذْ ذَارِييُوسْ إِ مَارَّا ڒڭْنُوسْ ذ شُّوعُوبْ ذ إِڒْسَاونْ: ”أَذْ يِيڒِي ڒهْنَا نْومْ ذ أَمقّْرَانْ أَطَّاسْ.

²⁶ Eu estabeleço um decreto pelo qual em todo o domínio do meu reino, homens tremam e temam perante o Deus de Daniel; pois ele é o Deus vivo e imutável para sempre; e o seu reino não será destruído, e o seu domínio durará até o fim.

²⁷ أَقَا سُّوفّْغغْ-د إِجّْ ن ڒُومُورْ حِيمَا إِمزْذَاغْ ذِي مَارَّا ثَاڭلْذِيثْ إِنُو، ثنِّي خْ صلّْطغْ، أَذْ أَرْجِيجنْ ؤُ أَذْ قفْقْفنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن أَربِّي ن ذَانِييَالْ مَاغَارْ نتَّا ذ أَربِّي إِدَّارنْ ؤُ نتَّا أَذْ إِقِّيمْ إِ ڒبْذَا قَاعْ ؤُ ثَاڭلْذَا نّسْ وَارْ زمَّارنْ أَذْ ت ضَارّنْ ؤُ صُّولْطَا نّسْ أَذْ ثقِّيمْ أَڒْ أَنڭَّارُو.

²⁷ Ele livra e resgata, e ele opera sinais e maravilhas no céu e na terra, aquele que livrou Daniel do poder dos leões.

²⁸ نتَّا إِفكّْ ؤُ إِسّنْجمْ ؤُ إِتّڭّْ ڒعْڒَامَاثْ ذ لْمُوعْجِيزَاثْ ذڭْ ؤُجنَّا ؤُ خْ ثمُّورْثْ. ذ نتَّا إِ إِفكّنْ ؤُ إِسّنْجْمنْ ذَانِييَالْ زڭْ وَاشَّارنْ ن وَايْرَاذنْ.“

²⁸ Então este Daniel prosperou no reinado de Dario, e no reinado de Ciro, o persa.

²⁹ ذَانِييَالْ وَانِيثَا ثُوغَا إِفْڒحْ ؤُمِي ثُوغَا ثَاڭلْذَا ذڭْ ؤُفُوسْ ن ذَارِييُوسْ ؤُ ذڭْ ؤُفُوسْ ن كُورَاشْ، أَفَارْسِي.

²⁹ — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Daniel 6 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →