Daniel 4

rifa (RIFA) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ ”نشّْ، نَابُوخَاذْنَاصَّارْ، ثُوغَا أَيِي ذِي ڒَامَانْ ذِي ثَادَّارْثْ إِنُو ؤُ س تِّيسِيرْ ذِي ڒقْصَارْ إِنُو.

¹ O rei Nabucodonosor enviou esta mensagem a povos de todas as raças, nações e línguas em todo o mundo: “Paz e prosperidade!

² خنِّي ژْرِيغْ إِشْثْ ن ثرْجِيثْ، ثسِّيڭّْوذْ أَيِي. سّْحيَّارنْ أَيِي إِخَارِّيصنْ نِّي غَارِي ذِي ثَاسُّوثْ، ؤُڒَا ذ إِوحَّانْ ذڭْ ؤُزدْجِيفْ إِنُو.

² Quero que todos saibam dos sinais e das maravilhas que o Deus Altíssimo realizou em meu favor.

³ س ؤُينِّي د-إِفّغْ زَّايِي ڒُومُورْ حِيمَا أَذْ أَوْينْ زَّاثِي مَارَّا إِمِيغِيسنْ ن بَابِيلْ، مَاحنْذْ نِيثْنِي أَذْ أَيِي سَّارْڭْبنْ أَفسَّارْ ن ثرْجِيثْ.

³ Como são grandes seus sinais, como são poderosas suas maravilhas! Seu reino durará para sempre, e seu domínio, por todas as gerações.

⁴ ڒخْذنِّي ؤُسِينْ-د ثَارْوَا ن ثْسحَّارْثْ ذ إِمسْنَاونْ ن إِثْرَانْ ذ إِكَالْذَانِييّنْ ذ إِڭزَّاننْ ؤُ نشّْ عَاوْذغْ أَسنْ ثَارْجِيثْ، مَاشَا نِيثْنِي وَارْ زمَّارنْ أَذْ أَيِي سَّارْڭْبنْ خْ ؤُفسَّارْ نّسْ.

⁴ “Eu, Nabucodonosor, vivia em meu palácio, com todo conforto e prosperidade.

⁵ غَارْ ؤُنڭَّارْ يُوسَا-د غَارِي ذَانِييَالْ ونِّي ؤُمِي قَّارنْ بَالْطَاشَاصَّارْ غَارْ يِيسمْ ن أَربِّي إِنُو، ذِي مِينْ ذِي إِزدّغْ بُوحْبڒْ ن إِربِّيثنْ إِمْقدَّاسنْ ؤُ إِ نتَّا ؤُمِي حَاجِيغْ ثَارْجِيثْ ؤُشَا نِّيغْ:

⁵ Certa noite, porém, tive um sonho que me assustou; enquanto estava deitado em minha cama, tive visões que me aterrorizaram.

⁶ ’بَالْطَاشَاصَّارْ، شكْ، أَ أَرَّايْسْ ن ثَارْوَا ن ثْسحَّارْثْ، أَقَا سّْنغْ بلِّي بُوحْبڒْ ن إِربِّيثنْ إِمْقدَّاسنْ إِ ذَايكْ إِزدّْغنْ، ؤُ وَارْ خَاكْ إِوْعَارْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن سِّيرْ. إِنِي أَيِي إِوحَّانْ نِّي ژْرِيغْ ذ ؤُفسَّارْ نّسْ.

⁶ Por isso mandei chamar todos os sábios da Babilônia, para que me dissessem o que meu sonho significava.

⁷ إِوحَّانْ نِّي غَارِي ذڭْ ؤُزدْجِيفْ إِنُو ڒَامِي ذ أَيِي ثُوغَا ذِي ثَاسُّوثْ، أَقَا ذ ثِينَا: نشّْ ژْرِيغْ، ؤُ خْزَارْ، أَقَا ذِينْ إِشْثْ ن ثْشجَّارْثْ ذِي ڒْوسْثْ ن ثمُّورْثْ، ثُوغَا ثُوعْڒَا أَطَّاسْ.

⁷ Quando todos os magos, encantadores, astrólogos e adivinhos vieram, eu lhes contei meu sonho, mas eles não foram capazes de me dizer o que ele significava.

⁸ ثَاشجَّارْثْ ثمْغَارْ ثذْوڒْ ثجْهذْ ؤُ ثَاقِيشَّاثْ نّسْ ثِيوضْ غَارْ ؤُجنَّا ؤُ ثتّْوَاژَارّْ ثْشجَّارْثْ ذڭْ ؤُنڭَّارُو ن ثمُّورْثْ مَارَّا.

⁸ Finalmente, Daniel se apresentou diante de mim, e eu lhe contei o sonho. (Ele se chama Beltessazar, em homenagem a meu deus, e o espírito dos santos deuses está nele.)

⁹ ثِيفْرَايْ نّسْ صبْحنْثْ ؤُ ڒْغِيدْجثْ نّسْ ثُوغَا-ت ذ أَطَّاسْ ؤُ ثُوغَا ذَايسْ مَاشَّا إِ مَارَّا. إِمُودَّارنْ ن ڒخْڒَا ؤُفِينْ ثِيڒِي سَاذُو نّسْ ؤُ إِجْضَاضْ ن ؤُجنَّا زذْغنْ جَارْ ڒفْرُوعْ نّسْ ؤُ إِتّْوَاسّشّْ زَّايسْ مَارَّا إِنِّي غَارْسنْ إِشْثْ ن أَرِّيمثْ ن ويْسُومْ.“ “

⁹ “Disse-lhe: ‘Beltessazar, chefe dos magos, sei que o espírito dos santos deuses está em você e que não há mistério que não possa resolver. Agora, diga-me o que meu sonho significa.

¹⁰ ”نشّْ ژْرِيغْ إِوحَّانْ ذڭْ ؤُزدْجِيفْ إِنُو ڒَامِي ذ أَيِي ثُوغَا ذِي ثَاسُّوثْ، ؤُ خْزَارْ، إِجّْ ن ؤُعسَّاسْ، إِجّْ ن ؤُمْقدَّاسْ إِهْوَا-د زڭْ ؤُجنَّا.

¹⁰ “‘Enquanto estava deitado em minha cama, tive este sonho. Vi uma grande árvore no meio da terra.

¹¹ إِڒَاغَا-د س جّهْذْ، إِنَّا أَمُّو: ’زْذمْ ثَاشجَّارْثْ ؤُشَا قسّمْ ڒفْرُوعْ نّسْ. كّْسمْ زَّايسْ ثِيفْرَايْ نّسْ ؤُ زدْجْعمْ ڒْغِيدْجثْ نّسْ مَاحنْذْ إِمُودَّارنْ أَذْ أَروْڒنْ زِي سَاذُو نّسْ ؤُڒَا ذ إِجْضَاضْ زِي جَارْ ڒفْرُوعْ نّسْ،

¹¹ A árvore cresceu e ficou muito alta e forte; chegava até o céu e podia ser vista por todo o mundo.

¹² مَاشَا أجّْ جّْذعْ ن ثْشجَّارْثْ س إِژوْرَانْ نّسْ أَذْ إِقِّيمْ ذِي ثمُّورْثْ ؤُ أجّْ إِ-ث أَذْ إِقِّيمْ س إِشْثْ ن ثْسَارِّيفْثْ ن وُوزَّاڒْ ذ نّْحَاسْ جَارْ أَرْبِيعْ أَزِيزَا ذِي ڒخْڒَا، ؤُ أجّْ إِ-ث أَذْ إِسُّوفّْ س نّْذَا ن ؤُجنَّا ؤُ أَذْ ثِيڒِي ثسْغَارْثْ نّسْ أَكْ-ذ ڒوْحُوشْ جَارْ شْبَارْقْ ن ثمُّورْثْ.

¹² Suas folhas eram verdes e novas, e ela era cheia de frutos para todos comerem. Animais selvagens viviam à sua sombra, e aves faziam ninhos em seus ramos. O mundo todo se alimentava dessa árvore.

¹³ أجّْ ؤُڒْ نّسْ أَذْ إِبدّڒْ مَاحنْذْ وَارْ إِتِّيڒِي عَاذْ ذ ؤُڒْ نْ بْنَاذمْ ؤُ أوْشْ أَسْ ؤُڒْ ن إِجّْ ن لْحَايَاوَانْ. أَمُّو خَاسْ إِ غَا عْذُونْثْ سبْعَا ن ڒْمِيجَاڒَاثْ ن ڒْوقْثْ.

¹³ “‘Então, enquanto eu sonhava, vi um mensageiro, um ser santo, que descia do céu.

¹⁴ ثَامسْڒَاشْثْ-أَ ثْبدّْ خْ ڒْخَاضَارْ ن إِعسَّاسنْ ؤُ ثُوثْرَا-يَا أَقَا ثُوسَا-د زڭْ إِمْقدَّاسنْ، حِيمَا إِنِّي إِدَّارنْ أَذْ نعْمنْ أَقَا أَمْعُودْجِي خْ كُوڒْشِي غَارسْ ثِيزمَّارْ خْ ثْڭلْذَا ن يوْذَانْ ؤُ أَذْ ت إِوْشْ إِ وِي إِخْسْ نتَّا، أَقَا إِڭَّا خَاسْ ؤُڒَا ذ ونِّي ذ أَمُوقْڒِيڒْ قَاعْ جَارْ إِوْذَانْ.‘

¹⁴ O mensageiro gritou: ‘Derrubem a árvore e cortem seus ramos! Arranquem suas folhas e espalhem seus frutos! Espantem os animais selvagens de sua sombra e as aves, de seus ramos.

¹⁵ ثَارْجِيثْ-أَ ژْرِيغْ ت نشّْ، أَجدْجِيذْ نَابُوخَاذْنَاصَّارْ. شكْ، بَالْطَاشَاصَّارْ، إِنِي أَيِي أَفسَّارْ نّسْ، مَاغَارْ مَارَّا إِمِيغِيسنْ ذِي ثْڭلْذِيثْ إِنُو وَارْ زمَّارنْ أَذْ أَيِي وْشنْ أَفسَّارْ نّسْ، مَاشَا شكْ وَاهْ ثْزمَّارذْ، مِينْزِي بُوحْبڒْ ن إِربِّيثنْ إِمْقدَّاسنْ إِزدّغْ ذَايكْ.“

¹⁵ Mas deixem na terra o toco, com suas raízes, preso com um anel de ferro e bronze e cercado da relva verde. Que seja molhado pelo orvalho do céu e viva com os animais selvagens, em meio às plantas do campo.

¹⁶ خنِّي ثُوغَا ذَانِييَالْ، ونِّي ؤُمِي قَّارنْ بَالْطَاشَاصَّارْ، يَارْجفْ إِشْثْ ن ڒْوقْثْ ؤُشَا إِخَارِيصّنْ نّسْ سّْحيَّارنْ ث. إِطّفْ ؤُجدْجِيذْ ذڭْ وَاوَاڒْ ؤُشَا إِنَّا: ”بَالْطَاشَاصَّارْ، أجّْ ثَارْجِيثْ ذ ؤُفسَّارْ نّسْ وَارْ شكْ سّْحيَّارنْ!“ يَارَّا-د بَالْطَاشَاصَّارْ، إِنَّا: ”سِيذِي إِنُو، أجّْ ثَارْجِيثْ أَذْ ثِيڒِي خْ يِينِّي شكْ إِشَارّْهنْ ؤُ أَفسَّارْ نّسْ خْ يِينِّي إِدْجَانْ ضِيدّْ نّشْ!

¹⁶ Durante sete períodos, terá a mente de um animal selvagem em vez de mente humana.

¹⁷ ثَاشجَّارْثْ نِّي ثژْرِيذْ، ثنِّي إِذوْڒنْ ثمْغَارْ ؤُ ثجْهذْ، ثنِّي ؤُمِي ثِيوضْ ثَاقِيشَّاثْ نّسْ أَڒْ أَجنَّا ؤُ ثنِّي د-إِتّْبَاننْ زِي مَارَّا دُّونشْثْ،

¹⁷ Pois isso foi decretado pelos mensageiros; foi ordenado pelos seres santos, para que todos saibam que o Altíssimo domina sobre os reinos do mundo. Ele os dá a quem quer, até mesmo à pessoa mais humilde”.

¹⁸ - س ثفْرَايْ نّسْ إِصبْحنْ ذ ڒْغِيدْجثْ نّسْ إِ ثُوغَا ذڭْ وَاطَّاسْ، إِ ذَايسْ إِتّْوَافنْ مَاشَّا إِ مَارَّا، ؤُ سْوَادَّايْ نّسْ زدّْغنْ مَارَّا إِمُودَّارنْ نْ ڒخْڒَا، ؤُڒَا ذ إِجْضَاضْ ن ؤُجنَّا زدّْغنْ جَارْ ڒفْرُوعْ نّسْ -

¹⁸ “‘Beltessazar, esse foi o sonho que eu, o rei Nabucodonosor, tive. Agora, diga-me o que ele significa, pois nenhum dos sábios de meu reino foi capaz de interpretá-lo. Mas você pode fazê-lo, pois o espírito dos santos deuses está em você’.”

¹⁹ أَقَا ذ شكْ، أَ أَجدْجِيذْ، شكْ ونِّي إِذوْڒنْ ذ أَمقّْرَانْ ؤُ ثْجهْذذْ، مَاغَارْ ڒمْغَارثْ نّشْ ثمَّارْنِي أَڒَامِي ثِيوضْ أَڒْ أَجنَّا ؤُ لْمُولْكْ نّشْ أَڒْ طَّارْفْ ن دُّونشْثْ.

¹⁹ “Ao ouvir isso, Daniel (também chamado Beltessazar), ficou atônito por algum tempo, atemorizado com o significado do sonho. Então o rei lhe disse: ‘Beltessazar, não se assuste com o sonho, nem com o seu significado’. “Beltessazar respondeu: ‘Meu senhor, gostaria que os acontecimentos prenunciados nesse sonho ocorressem a seus inimigos, e não ao rei!

²⁰ ؤُ ڒَامِي إِژْرَا ؤُجدْجِيذْ، أَقَا إِجّْ ن ؤُعسَّاسْ، إِجّْ ن ؤُمْقدَّاسْ، إِهْوَا-د زڭْ ؤُجنَّا، إِ إِنَّانْ: ’زْذمْ ثَاشجَّارْثْ ؤُغضْڒمْ إِ-ت، مَاشَا أجّْ جّْذعْ س إِژوْرَانْ نّسْ ذڭْ ؤُشَاڒْ أَكْ-ذ إِشْثْ ن ثْسَارِّيفْثْ ن وُوزَّاڒْ ذ نّْحَاسْ جَارْ أَرْبِيعْ ن ڒخْڒَا ؤُ أجّْ إِ-ث أَذْ إِسُّوفّْ س نّْذَا ن ؤُجنَّا ؤُ أَذْ ثِيڒِي ثسْغَارْثْ نّسْ جَارْ ڒوْحُوشْ نْ ڒخْڒَا أَڒَامِي خَاسْ عْذُونْثْ سبْعَا ن ڒْمِيجَاڒَاثْ ن ڒْوقْثْ!‘،

²⁰ A árvore que o rei viu crescia e ficava alta e forte; chegava até o céu e podia ser vista por todo o mundo.

²¹ أَقَا أَمُّو إِ يدْجَا ڒْمعْنَا ن مَارَّا مَانْ أَيَا، أَ أَجدْجِيذْ، ؤُ مَانْ أَيَا ذ لْقَارَارْ إِ د-إِفّْغنْ زڭْ ؤُمْعُودْجِي خْ كُوڒْشِي، إِجّْ ن لْقَارَارْ نِّي د غَا يَاسْ خْ سِيذِي إِنُو، أَجدْجِيذْ.

²¹ Tinha folhas verdes e novas e era cheia de frutos para todos comerem. Animais selvagens viviam à sua sombra, e aves faziam ninhos em seus ramos.

²² أَذْ خَاكْ أَژّْڒنْ زِي ڒْوسْثْ ن إِوْذَانْ ؤُ ثَازذِّيغْثْ نّشْ أَذْ ثِيڒِي أَكْ-ذ ڒْمَاڒْ نْ ڒخْڒَا. أَمْ ڒبْهَايمْ أَذْ أَكْ سّشّنْ أَرْبِيعْ ؤُ نّْذَا ن ؤُجنَّا أَذْ شكْ إِسُّوفّْ. أَمُّو إِ خَاكْ غَا عْذُونْثْ سبْعَا ن ڒْمِيجَاڒَاثْ ن ڒْوقْثْ أَڒْ غَا ثْنعْمذْ أَقَا أَمْعُودْجِي خْ كُوڒْشِي إِحكّمْ خْ ثْڭلْذَا ن إِوْذَانْ ؤُ إِتِّيشْ إِ-ت إِ وِي إِخْسْ نتَّا.

²² Essa árvore é o próprio rei. Pois o rei cresceu e se tornou forte e grande; sua grandeza chega até o céu, e seu domínio, até os confins da terra.

²³ أَقَا نَّانْ أَقَا إِتّْخصَّا أَذْ إِتّْوَاجّْ جّْذعْ ن ثْشجَّارْثْ أَكْ-ذ إِژوْرَانْ نّسْ، إِخْسْ أَذْ يِينِي، أَقَا ثَاڭلْذَا نّشْ أَذْ ثقِّيمْ خْمِي غَا ثْنعْمذْ أَقَا صُّولْثَا غَارْ ؤُجنَّا إِ ثدْجَا.

²³ “‘Então o rei viu um mensageiro, um ser santo que descia do céu e que disse: ‘Derrubem a árvore e destruam-na! Mas deixem na terra o toco, com suas raízes, preso com um anel de ferro e bronze e cercado da relva verde. Que seja molhado pelo orvalho do céu e viva com os animais do campo por sete períodos’.

²⁴ س ؤُينِّي، أَ أَجدْجِيذْ، إِڒِي أَذْ يِيڒِي شّْوَارْ إِنُو إِ ڒْخَاضَارْ نّشْ. أَرْژْ دّْنُوبْ نّشْ س ثْسڭْذَا ؤُ ڒْمُوعْصِييّثْ نّشْ ؤُمِي ثڭِّيذْ سْ ؤُحِينِّي إِ ڒْمُوسَاكِينْ. أَذْ ثَاغْ أَذْ ثتّْوَازُّوڭَّارْ تِّيسِيرْ نّشْ.“

²⁴ “‘Este é o significado do sonho, ó rei, o que o Altíssimo declarou que acontecerá a meu senhor, o rei.

²⁵ قَاعْ مَانْ أَيَا إِوْضَا-د خنِّي خْ ؤُجدْجِيذْ نَابُوخَاذْنَاصَّارْ.

²⁵ O rei será expulso do convívio humano e viverá nos campos, com os animais selvagens. Comerá capim, como os bois, e será molhado pelo orvalho do céu. Viverá desse modo por sete períodos, até entender que o Altíssimo domina sobre os reinos do mundo e os dá a quem ele quer.

²⁶ أَوَارْنِي ڒَامِي عْذُونْ ثنْعَاشْ ن إِيُورنْ، ڒَامِي ثُوغَا إِڭُّورْ خْ ثْزقَّا ن ڒقْصَارْ ن بَابِيلْ،

²⁶ As raízes e o toco, porém, foram deixados na terra. Isso significa que o senhor receberá seu reino de volta quando tiver aprendido que o céu domina.

²⁷ إِسِّيوڒْ ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا: ”مَا مَانْ أَيَا وَارْ إِدْجِي ذ بَابِيلْ أَمقّْرَانْ نِّي بْنِيغْ س جّهْذْ ن ثْزمَّارْ إِنُو ذ ثَادَّارْثْ إِ ثْڭلْذَا ؤُ إِ ؤُعُودْجِي ن لْعَاضَامَا إِنُو!“

²⁷ “‘Ó rei Nabucodonosor, aceite meu conselho. Pare de pecar e faça o que é certo. Deixe seus pecados para trás e tenha compaixão dos pobres. Quem sabe, então, o rei continuará a prosperar’.”

²⁸ عَاذْ ثُوغَا وَاوَاڒْ-أَ ذڭْ ؤُقمُّومْ ن ؤُجدْجِيذْ ؤُشَا ثفّغْ-د إِشْثْ ن ثْمِيجَّا زڭْ ؤُجنَّا ثنَّا: ”أَمُّو إِ ذ أَشْ قَّارنْ، أَ أَجدْجِيذْ نَابُوخَاذْنَاصَّارْ: ثَاڭلْذَا ثتّْوَاكّسْ زَّايكْ!

²⁸ “Tudo isso, porém, aconteceu ao rei Nabucodonosor.

²⁹ أَذْ خَاكْ أَژّْڒنْ زِي ڒْوسْطْ ن إِوْذَانْ ؤُ ثَازذِّيغْثْ نّشْ أَذْ ثِيڒِي أَكْ-ذ ڒْمَاڒْ ن ڒخْڒَا. أَمْ ڒبْهَايمْ أَذْ شكْ سّشّنْ أَرْبِيعْ ؤُ أَذْ خَاكْ عْذُونْثْ سبْعَا ن ڒْمِيجَاڒَاثْ ن ڒْوقْثْ أَڒْ غَا ثْنعْمذْ أَقَا صُّولْطَا خْ ثْڭلْذَا ن إِوْذَانْ غَارْ ؤُمْعُودْجِي خْ كُوڒْشِي ؤُ نتَّا إِوْشَا إِ-ت إِ وِي إِخْسْ نتَّا.“

²⁹ Doze meses depois, ele caminhava sobre o terraço de seu palácio na Babilônia

³⁰ ذِي ثْسَاعّثْ نِّي إِقْفڒْ وَاوَاڒْ-أَ خْ نَابُوخَاذْنَاصَّارْ، مِينْزِي ؤُژّْڒنْ خَاسْ زِي ڒْوسْثْ ن إِوْذَانْ. ثُوغَا إِتّتّْ أَرْبِيعْ أَمْ ڒبْهَايمْ ؤُ أَرِّيمثْ نّسْ إِسُّوفّْ إِ-ت نّْذَا ن ؤُجنَّا، أَڒَامِي إِذْوڒْ ؤُشُوَّافْ نّسْ ذ أَزِيرَارْ أَمْ وَافْرِيونْ ن إِڭِيذَارنْ ؤُ أَشَّارنْ نّسْ أَمْ يِينِّي ن إِجْضَاضْ.

³⁰ e disse: ‘Vejam a grande cidade da Babilônia! Com meu próprio poder, construí esta cidade para ser o centro de meu reino e para mostrar o esplendor de minha majestade’.

³¹ أَوَارْنِي عْذُونْ وُوسَّانْ-أَ، سّْڭعّْذغْ نّشْ، نَابُوخَاذْنَاصَّارْ ثِيطَّاوِينْ إِنُو غَارْ ؤُجنَّا ؤُشَا إِذْوڒْ-د غَارِي ڒعْقڒْ إِنُو. نشّْ صبْحغْ أَمْعُودْجِي خْ كُوڒْشِي ؤُ سّمْغَارغْ ؤُ سّْعُودْجغْ ونِّي إِدَّارنْ إِ ڒبْذَا، مَاغَارْ صُّولْطَا نّسْ ذ إِشْثْ ن صُّولْطَا ن ڒبْذَا ؤُ ثَاڭلْذِيثْ نّسْ ثقِّيمْ زِي جِّيڒْ أَڒْ جِّيڒْ.

³¹ “Enquanto essas palavras ainda estavam em sua boca, veio do céu uma voz e disse: ‘Esta mensagem é para você, rei Nabucodonosor! Você não governa mais sobre este reino.

³² مَارَّا إِمزْذَاغْ ن ثمُّورْثْ تّْوَاحسْبنْ ذ وَالُو ؤُ نتَّا إِڭَّا أَمْ مَامّشْ إِخْسْ س ڒْعسْكَارْ ن ؤُجنَّا ؤُ س إِمزْذَاغْ ن دُّونشْثْ. وَارْ ذِينْ إِدْجِي ؤُڒَا ذ إِجّْ نِّي إِزمَّارنْ أَذْ إِمْنعْ أَفُوسْ نّسْ نِيغْ أَذْ أَسْ يِينِي: مِينْ ثتّڭّذْ؟!

³² Será expulso do convívio humano. Viverá nos campos com os animais selvagens e comerá capim, como os bois. Viverá desse modo por sete períodos, até que entenda que o Altíssimo domina sobre os reinos do mundo e os dá a quem ele quer’.

³³ ذِي ثْسَاعّثْ نِّي إِذْوڒْ أَيِي-د ڒعْقڒْ. ؤُڒَا ذ أَعُودْجِي ن ثْڭلْذَا إِنُو ذ لْعَاضَامَا إِنُو ذ ؤُشوَّارْ إِنُو ذوْڒنْ-د خَافِي. إِمْشَاوَارنْ إِنُو ذ أَيْثْ ن جّهْذْ إِنُو أَرْزُونْ عَاوذْ خَافِي ؤُ تّْوَاسّْمثْنغْ ذِي ثْڭلْذَا إِنُو ؤُ عَاذْ إِمَّارْنِي أَيِي ذڭْ ؤُعُودْجِي إِنُو.

³³ “Naquela mesma hora, a sentença se cumpriu e Nabucodonosor foi expulso do convívio humano. Passou a comer capim, como os bois, e foi molhado pelo orvalho do céu. Viveu desse modo até seu cabelo crescer como as penas das águias e suas unhas se parecerem com garras de pássaros.”

³⁴ ڒخُّو نشّْ، نَابُوخَاذْنَاصَّارْ، سّْعُودْجغْ ؤُ سّمْغَارغْ أَجدْجِيذْ ن ؤُجنَّا، مِينْزِي مَارَّا ڒفْعَايڒْ نّسْ ذ ثِيذتّْ ؤُ إِمسْرَاقْ نّسْ ذ ثَاسڭْذَا. نتَّا غَارسْ صُّولْطَا مَاحنْذْ أَذْ إِسّْوَاضعْ إِنِّي إِدَّارنْ ذِي نّْفَاخثْ.“

³⁴ “Passado esse tempo, eu, Nabucodonosor, olhei para o céu. Minha sanidade voltou, louvei e adorei o Altíssimo e honrei aquele que vive para sempre. “Seu domínio é para sempre, seu reino, por todas as gerações.

³⁵ — ausente —

³⁵ Comparados a ele, os habitantes da terra são como nada. Ele faz o que quer entre os anjos do céu e entre os habitantes da terra. Ninguém pode detê-lo nem lhe dizer: ‘Por que fazes essas coisas?’.

³⁶ — ausente —

³⁶ “Quando minha sanidade voltou, também recuperei minha honra e a majestade de meu reino. Meus conselheiros e nobres me procuraram e fui restaurado ao meu reino, com muito mais honra que antes.

³⁷ — ausente —

³⁷ “Agora eu, Nabucodonosor, louvo, glorifico e honro o Rei dos céus. Todos os seus atos são justos e verdadeiros, e ele tem poder para humilhar os orgulhosos”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Daniel 4 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →