Daniel 2
rifa (RIFA) vs NTLH
1 ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْنَاينْ ن ثْڭلْذَا ن نابُوخَاذْنَاصَّارْ يُورْجَا نابُوخَاذْنَاصَّارْ ثِيرْجَا. بُوحْبڒْ نّسْ إِنّحْوڒْ ؤُشَا إِرُوحْ أَسْ يِيضصْ.
1 No segundo ano de Nabucodonosor como rei da Babilônia, ele teve uns sonhos que o deixaram tão preocupado, que não podia dormir.
2 خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ أَذْ ڒَاغَانْ إِ ثَارْوَا ن ثْسحَّارْثْ ذ إِمسْنَاونْ ن إِثْرَانْ ذ إِسحَّارنْ ذ إِكَالْذَانِييّنْ حِيمَا نِيثْنِي أَذْ أَسْ فسَّارنْ ثِيرْجَا نّسْ. نِيثْنِي ؤُسِينْ-د ؤُشَا بدّنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ.
2 Então mandou chamar os sábios, os adivinhos, os feiticeiros e os astrólogos, para que eles explicassem os sonhos. Quando chegaram e se apresentaram diante do rei,
3 إِنَّا أَسنْ ؤُجدْجِيذْ: ”نشّْ غَارِي إِشْثْ ن ثَارْجِيثْ ؤُ بُوحْبڒْ إِنُو إِنّحْوڒْ، مَاحنْذْ أَذْ سّْنغْ مِينْ ثخْسْ أَذْ ثِينِي ثَارْجِيثْ.“
3 ele lhes disse: — Tive um sonho que me deixou muito preocupado e não vou ficar sossegado enquanto não souber o que ele quer dizer.
4 خنِّي نَّانْ إِكَالْذَانِييّنْ إِ ؤُجدْجِيذْ:
4 Eles disseram ao rei na língua aramaica : — Que o rei viva para sempre! Pedimos que o senhor nos conte o sonho e aí nós lhe diremos o que ele quer dizer.
5 يَارَّا-د ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا إِ إِكَالْذَانِييّنْ: ”أَقَا إِفّغْ-د ڒُومُورْ. مَاڒَا كنِّيوْ وَارْ ذ أَيِي ثسَّارْڭْبمْ خْ ثَارْجِيثْ، أَذْ ثتّْوَاقسّمْ ذ إِوثْوِيثنْ ؤُ ثُوذْرِينْ نْومْ أَذْ ثنْثْ أَرّنْ ذ ثِيزُوبَايِّينْ.
5 Mas o rei respondeu: — Eu já resolvi que vocês têm de me contar o sonho e também explicar o que ele quer dizer. Se não puderem fazer isso, vocês serão todos cortados em pedaços, e as suas casas serão completamente arrasadas.
6 مَاشَا مَاڒَا ثْفسَّارمْ أَيِي كنِّيوْ ثَارْجِيثْ ذ مِينْ ثخْسْ أَذْ ثِينِي، أَذْ ثطّْفمْ زَّايِي ثَارْزفِينْ ذ أَرِّيغَالُوثنْ ذ شَّانْ أَمقّْرَانْ. س ؤُينِّي، سشّْنمْ أَيِي ثَارْجِيثْ إِنُو ذ ڒْمعْنَا نّسْ.“
6 Mas, se me contarem o sonho e explicarem o que ele quer dizer, eu lhes darei presentes, prêmios e muitas honras. Portanto, digam o que foi que eu sonhei e o que o sonho quer dizer.
7 أَرِّينْ-د نِيثْنِي خَاسْ ثْوَاڒَا وِيسّْ ثْنَاينْ، نَّانْ: ”أجّْ أَجدْجِيذْ أَذْ إِحَاجَا ثَارْجِيثْ إِ إِمْسخَّارنْ نّسْ، خنِّي أَذْ أَسْ نوْشْ أَفسَّارْ.“
7 E todos os sábios disseram de novo: — Conte o senhor o sonho, e aí nós lhe diremos o que ele quer dizer.
8 يَارَّا-د ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا: ”ڒخُّو سّْنغْ نِيشَانْ، أَقَا كنِّيوْ ثخْسمْ أَذْ ثَاربْحمْ ڒْوقْثْ، ؤُمِي ثتّْوَاڒَامْ أَقَا إِفّغْ-د ڒُومُورْ زَّايِي.
8 Mas o rei insistiu: — Eu sei o que vocês estão fazendo. Estão é procurando ganhar tempo porque sabem que já resolvi
9 مَاڒَا وَارْ ذ أَيِي ثسَّارْڭْبمْ خْ ثَارْجِيثْ، أَذْ كنِّيوْ إِڒْقفْ ڒْحُوكْمْ ذ إِجّْ. كنِّيوْ ثكّْسمْ أَوَاڒْ مَاحنْذْ أَذْ خَافِي ثسّْخَارّْقمْ ؤُ أَذْ أَيِي ثْغشّمْ أَڒْ غَا ثْبدّڒْ ڒْوقْثْ. س ؤُينِّي، إِنِي أَيِي ثَارْجِيثْ، خنِّي أَذْ سّْنغْ أَقَا ثْزمَّارمْ أَذْ أَيِي ثوْشمْ ؤُڒَا ذ ڒْمعْنَا نّسْ.“
9 que, se vocês não me contarem o sonho, vou dar a todos o mesmo castigo. Vocês já combinaram me enganar com mentiras e falsidades, esperando que a situação mude. Contem-me o sonho, e então eu saberei que também poderão explicar o que ele quer dizer.
10 أَرِّينْ-د إِكَالْذَانِييّنْ قِيبَاتْشْ إِ ؤُجدْجِيذْ، نَّانْ: ”وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ ذِي ثمُّورْثْ ونِّي إِزمَّارنْ أَذْ إِفسَّارْ ثَامسْڒَاشْثْ-أَ إِ ؤُجدْجِيذْ. س ؤُينِّي وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ؤُجدْجِيذْ، مَامّشْ إِدْجَا ذ أَمقّْرَانْ نِيغْ مشْحَاڒْ مَا غَارسْ ذ ثِيزمَّارْ، ونِّي إِتَّارنْ ثَامسْڒَاشْثْ أَمْ ثَانِيثَا زِي شَا ن ؤُسحَّارْ نِيغْ أَمسْنَاوْ ن إِثْرَانْ نِيغْ أَكَالْذَانِييْ.
10 Os sábios deram ao rei esta resposta: — Não há ninguém no mundo que seja capaz de fazer o que o senhor quer. Nunca houve nenhum rei, por mais forte e poderoso que fosse, que tivesse exigido uma coisa dessas dos seus sábios, adivinhos ou astrólogos.
11 مِينْزِي ثَامسْڒَاشْثْ إِ إِتَّارْ ؤُجدْجِيذْ ثوْعَارْ أَطَّاسْ ؤُ وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ إِزمَّارْ أَذْ ث إِسَّارْڭبْ، مْغِيرْ إِربِّيثنْ نِّي وَارْ إِزدّْغنْ جَارْ إِوْذَانْ.“
11 O que o senhor está querendo é impossível. Não existe quem possa atender o seu pedido, a não ser os deuses, e eles não moram com a gente aqui na terra.
12 س ؤُينِّي إِذْوڒْ ؤُجدْجِيذْ إِتّْحَاجَا ؤُ إِتّْخيَّاقْ كْثَارْ، يُومُورْ أَذْ نْغنْ مَارَّا إِمِيغِيسنْ ذِي بَابِيلْ.
12 O rei ficou tão furioso, que mandou matar todos os sábios da Babilônia.
13 إِفّغْ-د ڒُومُورْ مَاحنْذْ أَذْ نْغنْ إِمِيغِيسنْ. أَرْزُونْ ؤُڒَا خْ ذَانِييَالْ ذ إِمدُّوكَّاڒْ نّسْ حِيمَا أَذْ ثنْ نْغنْ.
13 A ordem foi publicada, e então foram buscar Daniel e os seus companheiros para que eles também fossem mortos.
14 خنِّي يَارَّا-د ذَانِييَالْ س ثِيغِيثْ ذ ڒعْقڒْ غَارْ أَرِييُوخْ، ڒْقبْطَانْ ن إِعسَّاسنْ ن أَرِّيمثْ ن ؤُجدْجِيذْ، ونِّي ثُوغَا إِفّْغنْ حِيمَا أَذْ إِنغْ إِمِيغِيسنْ ن بَابِيلْ.
14 Daniel foi procurar Arioque, o chefe da guarda do rei, que tinha recebido ordem para matar todos os sábios da Babilônia. Com muito jeito e cuidado,
15 ذَانِي ألْ إِطّفْ ذڭْ وَاوَاڒْ، إِنَّا إِ أَرِييُوخْ، أَكُومَانْذَارْ ن ؤُجدْجِيذْ: ”مَايمِّي إِڭَّا ؤُجدْجِيذْ ڒُومُوڒْ أَمُّو س ثَازْڒَا؟“ ڒخْذنِّي إِسَّارْڭبْ أَرِييُوخْ خْ ثَامسْڒَاشْثْ إِ ذَانِييَالْ.
15 Daniel perguntou a Arioque: — Por que foi que o rei deu uma ordem tão dura assim? Arioque explicou o que havia acontecido.
16 خَاسْ ؤُشَا يُوذفْ ذَانِييَالْ ؤُشَا إِتَّارْ زڭْ ؤُجدْجِيذْ، مَاحنْذْ نتَّا أَذْ أَسْ إِوْشْ إِجّْ ن ڒْمِيجَاڒْ ن ڒْوقْثْ، مَاحنْذْ أَذْ أَسْ إِوْشْ أَفسَّارْ.
16 Então Daniel foi falar com o rei, e este concordou em esperar, a fim de dar tempo a Daniel para explicar o sonho.
17 خنِّي يُويُورْ ذَانِييَالْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ، إِحَاجَا ثَامسْڒَاشْثْ إِ إِعْشِيرنْ نّسْ حَانَانْيَا، مِيشَايِيلْ ذ عَازَارْيَا،
17 Depois, Daniel foi para casa e contou tudo aos seus amigos Ananias, Misael e Azarias.
18 حِيمَا أَذْ تَّارنْ أَرّحْمثْ زِي أَربِّي ن إِجنْوَانْ خْ سِّيرّْ-أَ حِيمَا ذَانِييَالْ ذ إِعْشِيرنْ نّسْ وَارْ ثتّْوَاهلِّيكنْ شَا أَكْ-ذ إِمِيغِيسنْ نّغْنِي ن بَابِيلْ.
18 Daniel disse que orassem ao Deus do céu, pedindo que tivesse pena deles e lhes mostrasse o que aquele sonho misterioso queria dizer, a fim de que Daniel e os seus amigos não morressem junto com os outros sábios da Babilônia.
19 خَاسْ ؤُشَا إِتّْوَاسَّارْڭبْ-د إِ ذَانِييَالْ مِينْ ثُوغَا إِنُّوفَّارنْ ذڭْ إِجّْ ن ڒوْحِييْ سْ دْجِيڒثْ. خنِّي إِبَاركْ ذَانِييَالْ أَربِّي ن إِجنْوَانْ.
19 Naquela noite, Daniel teve uma visão, e nela Deus mostrou o que o sonho queria dizer. Então Daniel agradeceu a Deus,
20 يَارَّا-د ذَانِييَالْ، إِنَّا:
20 dizendo: “Que o nome de Deus seja louvado para sempre, pois dele são a sabedoria e o poder!
21 مَاغَارْ نتَّا إِتّْبدَّاڒْ زَّامَانَاثْ ذ ثْسَاعّثِينْ.
21 É ele quem faz mudar os tempos e as estações; é ele quem põe os reis no poder e os derruba; é ele quem dá sabedoria aos sábios e inteligência aos inteligentes.
22 نتَّا إِسَّارْڭبْ ثِيمسْڒَايِينْ يُودْجْغنْ إِنُّوفَارنْ،
22 Ele explica mistérios e segredos e conhece o que está escondido na escuridão, pois com ele mora a luz.
23 شكْ، أَ أَربِّي ن ڒجْذُوذْ إِنُو،
23 Ó Deus dos meus antepassados, eu te agradeço e te louvo, pois me deste sabedoria e poder. Tu respondeste à nossa oração, nos mostrando o que o rei quer saber.”
24 س ؤُينِّي يُويُورْ ذَانِييَالْ غَارْ أَرِييُوخْ، ونِّي إِڭَّا ؤُجدْجِيذْ مَاحنْذْ أَذْ إِسّْهلّكْ إِمِيغِيسنْ ن بَابِيلْ. يُويُورْ غَارسْ، إِسِّيوڒْ أَكِيذسْ أَمُّو: ”وَارْ نقّْ إِمِيغِيسنْ ن بَابِيلْ، مَاشَا نْذهْ أَيِي غَارْ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ. نشّْ أَذْ أَسْ سّشْنغْ أَفسَّارْ إِ ؤُجدْجِيذْ.“
24 Aí Daniel foi procurar Arioque, o oficial que tinha recebido ordem do rei para matar os sábios da Babilônia. Daniel disse: — Arioque, não mate os sábios. Leve-me para falar com o rei, e eu explicarei o sonho que ele teve.
25 ڒخْذنِّي إِنْذهْ أَرِييُوخْ ذَانِييَالْ س ثَازْڒَا غَارْ ؤُجدْجِيذْ ؤُشَا إِسِّيوڒْ أَكِيذسْ أَمُّو: ”نشّْ ؤُفِيغْ إِجّْ ن ورْيَازْ جَارْ إِمنْفِييّنْ ن يَاهُوذَا ونِّي ذ إِ غَا إِسّشْننْ أَفسَّارْ إِ شكْ، أَ أَجدْجِيذْ!“
25 Arioque levou Daniel depressa para o lugar onde o rei estava e lhe disse: — Está aqui comigo um dos judeus que trouxemos como prisioneiros e ele vai explicar o sonho que o senhor teve.
26 خنِّي إِطّفْ ؤُجدْجِيذْ ذڭْ وَاوَاڒْ، إِنَّا إِ ذَانِييَالْ، ونِّي ؤُمِي قَّارنْ بَالْطَاشَاصَّارْ: ”مَا ثْزمَّارذْ أَذْ أَيِي ثسَّارْڭْبذْ خْ ثَارْجِيثْ نِّي ژْرِيغْ ذ ڒْمعْنَا نّسْ؟“
26 O rei perguntou a Daniel, que também era chamado de Beltessazar: — Você pode contar o meu sonho e explicar o que ele quer dizer?
27 يَارَّا-د ذَانِييَالْ زَّاثْ إِ ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا: ”مِينْ إِنُّوفَّارنْ إِ إِتَّارْ ؤُجدْجِيذْ وَارْ زمَّارمْ إِمِيغِيسنْ ذ إِمسْنَاونْ ن إِثْرَانْ ذ ثَارْوَا ن ثْسحَّارْثْ ذ إِڭزَّاننْ أَذْ ث سَّارڭْبنْ إِ ؤُجدْجِيذْ.
27 Daniel respondeu: — Não há sábios, adivinhos, feiticeiros nem astrólogos que possam dar a explicação que o senhor está exigindo.
28 مَاشَا أَقَا ذِينْ إِجّْ ن أَربِّي ذڭْ ؤُجنَّا ونِّي إِسَّارْڭَابنْ مِينْ إِنُّوفَارنْ. نتَّا إِسَّارْڭبْ إِ ؤُجدْجِيذْ نابُوخَاذْنَاصَّارْ مِينْ غَا إِمْسَارنْ ذڭْ ؤُنڭَّارْ ن وُوسَّانْ. أَقَا ثَا ذ ثَارْجِيثْ نّشْ ذ إِوحَّانْ نِّي د-يُوسِينْ ذڭْ ؤُزدْجِيفْ نّشْ ذِي ثَاسُّوثْ.
28 Mas há um Deus no céu, que explica mistérios. Foi por meio do sonho que ele fez o senhor saber o que vai acontecer no futuro. E agora, ó rei, eu vou explicar o sonho e as visões que o senhor teve enquanto dormia.
29 شكْ، أَ أَجدْجِيذْ، ؤُمِي شكْ ثُوغَا ذِي ثَاسُّوثْ ؤُسِينْ أَشْ-د إِخَارِّيصنْ خْ مِينْ إِ غَا إِمْسَارنْ أَوَارْنِي أَيَا ؤُ ونِّي إِسَّارْڭْبنْ مِينْ إِنُوفَّارنْ، أَقَا إِسّْشنْ أَشْ مِينْ غَا إِمْسَارنْ.
29 — O senhor estava deitado na sua cama e começou a pensar a respeito do futuro. E aquele que explica mistérios mostrou ao senhor o que vai acontecer.
30 أَقَا إِتّْوَاسّْشنْ أَيِي-د مِينْ ثُوغَا إِنُّوفَّارنْ، وَارْ إِدْجِي زِي ثِيغِيثْ نِّي ذَايِي سنّجْ إِ مَارَّا مِينْ إِدَّارنْ، مَاشَا حِيمَا أَذْ إِتّْوَاسَّارْڭبْ ؤُفسَّارْ إِ ؤُجدْجِيذْ ؤُ حِيمَا أَذْ ثسّْنذْ إِخَارِّيصنْ ن وُوڒْ نّشْ.“
30 E eu recebi a explicação do mistério, não porque seja o mais sábio de todos os homens, mas a fim de que o senhor saiba o sentido do sonho que teve e o que querem dizer os pensamentos que passaram pela sua mente, ó rei.
31 ”شكْ، أَ أَجدْجِيذْ، ثُوغَا ثْخزَّارذْ ؤُ ثژْرِيذْ إِجّْ ن ڒخْيَاڒْ ذ أَمقّْرَانْ. ڒخْيَاڒْ-أَ ثُوغَا إِسِّيڭّْوذْ ؤُ ثِيسِّيقْثْ نّسْ ثدْجَا أَڒْ طَّارْفْ. أَقَا إِبدّْ زَّاثكْ ؤُ إِسِّيڭّْوذْ أَمْ ث ثژْرِيذْ.
31 — O senhor teve uma visão na qual viu uma estátua enorme, de pé, bem na sua frente. A estátua era brilhante, mas metia medo.
32 أَزدْجِيفْ ن ڒخْيَاڒْ-أَ ثُوغَا ذ ؤُرغْ إِصْفَانْ، إِذْمَارنْ نّسْ ذ إِغَادْجنْ نّسْ ذ نُّوقَارْثْ، أَعذِّيسْ نّسْ ذ ثِيجْعِينَّا نّسْ ذ نّْحَاسْ،
32 A cabeça era de ouro puro, o peito e os braços eram de prata, a barriga e os quadris eram de bronze,
33 ثِيمسَّاضِينْ نّسْ ذ ؤُزَّاڒْ، إِضَارنْ نّسْ شْوَايْثْ ذ ؤُزَّاڒْ ؤُ شْوَايْثْ زَّايْسنْ ذ ثَارِّيسْثْ.
33 as pernas eram de ferro, e os pés eram metade de ferro e metade de barro.
34 أَيَا إِ ثژْرِيذْ، أَڒَامِي إِتّْوَاشدْجقْ إِجّْ ن وژْرُو بْڒَا إِفَاسّنْ. وَانِيثَا إِڒْقفْ ڒخْيَاڒْ نِّي غَارْ إِضَارنْ نّسْ ن وُوزَّاڒْ أَكْ-ذ ثَارِّيسْثْ، ؤُشَا إِڒْبزْ إِ-ثنْ.
34 Enquanto o senhor estava olhando, uma pedra se soltou de uma montanha, sem que ninguém a tivesse empurrado. A pedra caiu em cima dos pés da estátua e os despedaçou.
35 خنِّي إِتّْوَاڒْبزْ وُوزَّاڒْ ذ ثَارِّيسْثْ ذ نّْحَاسْ ذ نُّوقَارْثْ ذ وُورغْ ذڭْ إِشْثْ ن ثشْثِي ؤُشَا ذوْڒنْ أَمْ ؤُڒُومْ ن إِنذْرَارنْ ذڭْ ؤُنبْذُو، ؤُشَا إِسُوضْ ذَايْسنْ ؤُسمِّيضْ، وَارْ زَّايْسنْ ثقِّيمْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن جُّورثْ. مَاشَا أَژْرُو نِّي إِڒقْفنْ ڒخْيَاڒْ، إِذْوڒْ ذ إِجّْ ن وذْرَارْ أَمقّْرَانْ، إِعمَّارْ مَارَّا ثَامُّورْثْ.
35 Imediatamente, o ferro, o barro, o bronze, a prata e o ouro viraram pó, como o pó que se vê no verão quando se bate o trigo para separá-lo da palha. O vento levou tudo embora, sem deixar nenhum sinal. Mas a pedra cresceu e se tornou uma grande montanha, que cobriu o mundo inteiro.
36 ذ ثَا ذ ثَارْجِيثْ. أَذْ نْعَاوذْ مِينْ ثخْسْ أَذْ ثِينِي ڒخُّو زَّاثْ إِ ؤُجدْجِيذْ. *
36 — Foi este o sonho, e agora vou explicá-lo para o senhor.
37 شكْ، أَ أَجدْجِيذْ، ثدْجِيذْ ذ أَجدْجِيذْ ن إِجدْجِيذنْ، مَاغَارْ أَربِّي ن إِجنْوَانْ إِوْشَا أَشْ ثَاڭلْذَا ذ ثْزمَّارْ ذ جّهْذْ ذ شَّانْ.
37 Ó rei, o senhor é o mais poderoso de todos os reis, e foi o Deus do céu quem o fez rei; ele lhe deu poder, autoridade e honra.
38 مَانِي مَا زدّْغنْ ثَارْوَا ن بْنَاذمْ، إِڭَّا إِمُودَّارنْ ن ڒخْڒَا ذ إِجْضَاضْ ن ؤُجنَّا ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ ؤُ نتَّا إِڭَّا شكْ ذ ڒْحَاكمْ خْ مَارَّا مَانْ أَيَا. أَقَا شكْ ذ أَزدْجِيفْ نِّي ن وُورغْ. *
38 Ele deu ao senhor o domínio em todo o mundo sobre os seres humanos, os animais e as aves. O senhor é a cabeça feita de ouro.
39 أَوَارْنِي أَشْ أَذْ د-ثَاسْ إِشْثْ ن ثْڭلْذِيثْ نّغْنِيثْ، ثُوذْرُوسْ خْ ثنِّي نّشْ. أَوَارْنِي أَسْ أَذْ ثِيڒِي إِشْثْ ن نّغْنِيثْ، ثَاڭلْذِيثْ وِيسّْ ثْڒَاثَا ن نّْحَاسْ، ثنِّي أَذْ ثحْكمْ خْ مَارَّا ثَامُّورْثْ. *
39 Depois do seu reino haverá outro, que não será tão poderoso como o seu; e depois desse reino haverá ainda outro, um reino de bronze, que dominará o mundo inteiro.
40 ؤُشَا ثَاڭلْذِيثْ وِيسّْ أَربْعَا أَذْ ثِيڒِي ثجْهذْ أَمْ وُوزَّاڒْ، مَاغَارْ ؤُزَّاڒْ إِڒبّزْ ؤُ إِبَارِّي مَارَّا، ؤُ أَمْ مَامّشْ إِتَّارژَّا وُوزَّاڒْ مَارَّا، أَمُّو إِ غَا ثڒْبزْ ؤُ ثْبَارِّي مَارَّا. *
40 Depois, virá um quarto reino, e este será forte como o ferro, que quebra e despedaça tudo. E assim como o ferro quebra tudo, esse reino destruirá completamente todos os outros reinos do mundo.
41 ؤُمِي ثژْرِيذْ بلِّي إِضَارنْ ذ ثْفذْنِينْ أَقَا شْوَايْثْ زَّايْسنْ س ثَارِّيسْثْ ن بُو-ثْڒَاخْثْ ؤُ شْوَايْثْ زَّايْسنْ س وُوزَّاڒْ، إِخْسْ أَذْ يِينِي أَقَا أَذْ ثِيڒِي ذ إِشْثْ ن ثْڭلْذِيثْ ثمْسبْضَا. شْوَايْثْ زَّايسْ وَاهَا أَذْ ذَايسْ ثِيڒِي ڒقْسَاحثْ أَمْ وُوزَّاڒْ، مَاغَارْ ثژْرِيذْ ؤُزَّاڒْ إِصُّورْ س ثَارِّيسْثْ ن ثْڒَاخْثْ.
41 Na estátua que o senhor viu, os pés e os dedos dos pés eram metade de ferro e metade de barro. Isso quer dizer que esse reino será dividido, mas terá alguma coisa da força do ferro; pois, como o senhor viu, o ferro estava misturado com barro.
42 ؤُ ؤُمِي ثژْرِيذْ ثِيفذْنِينْ ن إِضَارنْ، أَقَا شْوَايْثْ زَّايْسنْثْ س وُوزَّاڒْ ؤُ شْوَايْثْ زَّايْسنْثْ س ثَارِّيسْثْ، إِخْسْ أَذْ يِينِي أَقَا ثَاڭلْذِيثْ نِّي شْوَايْثْ زَّايسْ أَذْ ذَايسْ ثِيڒِي ڒقْسَاحثْ ؤُ شْوَايْثْ أَذْ ثِيڒِي ثَارْخفْ.
42 Os dedos dos pés eram metade de ferro e metade de barro; isso quer dizer que o reino, por um lado, será forte, mas, por outro, será fraco.
43 ؤُ ؤُمِي ثژْرِيضْ أَقَا ؤُزَّاڒْ إِصُّورْ س ثَارِّيسْثْ ن ثْڒَاخْثْ، إِخْسْ أَذْ يِينِي نِيثْنِي أَذْ صُّورنْ س زَّارِيعثْ ن ورْيَازْ، مَاشَا وَارْ ڒسّْقنْ شَا إِجّْ غَارْ ونّغْنِي، وَا وَارْ إِڒسّقْ أَكْ-ذ وَا، أَمْ وُوزَّاڒْ وَارْ إِڒسّْقنْ أَكْ-ذ ثْڒَاخْثْ.
43 O senhor, ó rei, viu que o ferro estava misturado com barro, e isso quer dizer que os reis procurarão unir os seus reinos por meio de casamentos. Mas como o ferro e o barro não se unem, assim também esses reinos não ficarão unidos.
44 مَاشَا ذڭْ وُوسَّانْ ن إِجدْجِيذنْ نِّي أَذْ إِسّْبدّْ أَربِّي ن إِجنْوَانْ إِشْثْ ن ثْڭلْذِيثْ نِّي وَارْ ثتّْوَاضيِّيعْ إِ ڒبْذَا ؤُ ثَاڭلْذَا نّسْ وَارْ ثتّْرِيحْعمَّارْصْ غَارْ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ نّغْنِي. أَذْ ثڒْبزْ ؤُ أَذْ ثبْضڒْ مَارَّا ثِيڭلْذِيوِينْ نِّي، مَاشَا نتَّاثْ س يِيخفْ نّسْ أَثْ ثِيڒِي إِ ڒبْذَا قَاعْ.
44 No tempo desses reis, o Deus do céu fará aparecer um reino que nunca será destruído, nem será conquistado por outro reino. Pelo contrário, esse reino acabará com todos os outros e durará para sempre.
45 س ؤُينِّي ثژْرِيذْ، إِتّْوَاشدْجقْ-د إِجّْ ن وژْرُو زڭْ وذْرَارْ بْڒَا إِفَاسّنْ، ونِّي إِڒبْزنْ ؤُزَّاڒْ ذ ثَارِّيسْثْ ذ نُّوقَارْثْ ذ نّْحَاسْ. أَربِّي أَمقّْرَانْ أَقَا إِسّْشنْ إِ ؤُجدْجِيذْ مِينْ غَا إِمْسَارنْ أَوَارْنِي أَيَا. ثَارْجِيثْ أَقَا ثْبدّْ ؤُ ڒْمعْنَا نّسْ ذ ثِيذتّْ.“
45 É isso o que quer dizer a pedra que o rei viu soltar-se da montanha, sem que ninguém a tivesse empurrado, e que despedaçou a estátua feita de ferro, bronze, prata, barro e ouro. O Grande Deus está revelando ao senhor o que vai acontecer no futuro. Foi este o sonho que o senhor teve, e esta é a explicação certa.
46 خنِّي إِوْضَا ؤُجدْجِيذْ نابُوخَاذْنَاصَّارْ خْ ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ ؤُشَا إِسْجذْ إِ ذَانِييَالْ، إِوصَّا أَذْ أَوْينْ إِشْثْ ن ثوْهِيبْثْ ذ ڒبْخُورْ إِتّْفُوحنْ أَمْ يِيشْثْ ن ثوْهِيبْثْ ن ؤُسيّبْ.
46 Então o rei Nabucodonosor se ajoelhou diante de Daniel, e encostou o rosto no chão, e depois ordenou que fossem apresentados a Daniel sacrifícios e incenso.
47 يَارَّا-د ؤُجدْجِيذْ خْ ذَانِييَالْ، إِنَّا: ”ذ ثِيذتّْ، أَقَا أَربِّي نْومْ ذ أَربِّي خْ مَارَّا إِربِّيثنْ ؤُ نتَّا ذ سِيذِي خْ مَارَّا إِجدْجِيذنْ ؤُڒَا ذ ونِّي إِسَّارْڭَابنْ مِينْ إِنُّوفَارنْ، مَاغَارْ ثِيوْضذْ أَذْ ثْكشْفذْ أَيَا إِ ثُوغَا إِنُّوفَّارنْ.“
47 E ele disse a Daniel: — O Deus que vocês adoram é, de fato, o mais poderoso de todos os deuses e é o Senhor de todos os reis. Eu sei que é ele quem explica mistérios, pois você me explicou este sonho misterioso.
48 خَاسْ ؤُشَا إِوْشَا ؤُجدْجِيذْ إِ ذَانِييَالْ أَسمْغَارْ أَمقّْرَانْ ؤُ إِوْشَا أَسْ ثِيرْزِيفِينْ ثِيمقّْرَانِينْ. إِڭَّا إِ-ث خْ مَارَّا لْعَامَالَا ن بَابِيلْ ؤُ إِڭَّا إِ-ث ذ أَرَّايْسْ خْ إِمحْضَاينْ نِّي ثُوغَا خْ مَارَّا إِمِيغِيسنْ ن بَابِيلْ.
48 Em seguida, o rei colocou Daniel como alta autoridade do reino e lhe deu também muitos presentes de valor. Ele pôs Daniel como governador da província da Babilônia e o fez chefe de todos os sábios do país.
49 ؤُ ذَانِييَالْ إِقدّمْ إِشْثْ ن ثُوثْرَا إِ ؤُجدْجِيذْ ؤُ وَانِيثَا إِڭَّا سَاذْرَاخْ، مِيشَاخْ ذ عَابْذْ-نَاغُو ذ إِمْضبَّارنْ خْ لْعَامَالَا ن بَابِيلْ، مَاشَا ذَانِييَالْ إِقِّيمْ غَارْ ڒقْصَارْ ن ؤُجدْجِيذْ.
49 A pedido de Daniel, o rei pôs Sadraque, Mesaque e Abede-Nego como administradores da província da Babilônia; mas Daniel ficou na corte real.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.