Daniel 2
rifa (RIFA) vs ARC
1 ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْنَاينْ ن ثْڭلْذَا ن نابُوخَاذْنَاصَّارْ يُورْجَا نابُوخَاذْنَاصَّارْ ثِيرْجَا. بُوحْبڒْ نّسْ إِنّحْوڒْ ؤُشَا إِرُوحْ أَسْ يِيضصْ.
1 E no segundo ano do reinado de Nabucodonosor, teve Nabucodonosor uns sonhos; e o seu espírito se perturbou, e passou-se-lhe o seu sono.
2 خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ أَذْ ڒَاغَانْ إِ ثَارْوَا ن ثْسحَّارْثْ ذ إِمسْنَاونْ ن إِثْرَانْ ذ إِسحَّارنْ ذ إِكَالْذَانِييّنْ حِيمَا نِيثْنِي أَذْ أَسْ فسَّارنْ ثِيرْجَا نّسْ. نِيثْنِي ؤُسِينْ-د ؤُشَا بدّنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ.
2 E o rei mandou chamar os magos, e os astrólogos, e os encantadores, e os caldeus, para que declarassem ao rei qual tinha sido o seu sonho; e eles vieram e se apresentaram diante do rei.
3 إِنَّا أَسنْ ؤُجدْجِيذْ: ”نشّْ غَارِي إِشْثْ ن ثَارْجِيثْ ؤُ بُوحْبڒْ إِنُو إِنّحْوڒْ، مَاحنْذْ أَذْ سّْنغْ مِينْ ثخْسْ أَذْ ثِينِي ثَارْجِيثْ.“
3 E o rei lhes disse: Tive um sonho; e, para saber o sonho, está perturbado o meu espírito.
4 خنِّي نَّانْ إِكَالْذَانِييّنْ إِ ؤُجدْجِيذْ:
4 E os caldeus disseram ao rei em siríaco: Ó rei, vive eternamente! Dize o sonho a teus servos, e daremos a interpretação.
5 يَارَّا-د ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا إِ إِكَالْذَانِييّنْ: ”أَقَا إِفّغْ-د ڒُومُورْ. مَاڒَا كنِّيوْ وَارْ ذ أَيِي ثسَّارْڭْبمْ خْ ثَارْجِيثْ، أَذْ ثتّْوَاقسّمْ ذ إِوثْوِيثنْ ؤُ ثُوذْرِينْ نْومْ أَذْ ثنْثْ أَرّنْ ذ ثِيزُوبَايِّينْ.
5 Respondeu o rei e disse aos caldeus: O que foi me tem escapado; se me não fizerdes saber o sonho e a sua interpretação, sereis despedaçados, e as vossas casas serão feitas um monturo;
6 مَاشَا مَاڒَا ثْفسَّارمْ أَيِي كنِّيوْ ثَارْجِيثْ ذ مِينْ ثخْسْ أَذْ ثِينِي، أَذْ ثطّْفمْ زَّايِي ثَارْزفِينْ ذ أَرِّيغَالُوثنْ ذ شَّانْ أَمقّْرَانْ. س ؤُينِّي، سشّْنمْ أَيِي ثَارْجِيثْ إِنُو ذ ڒْمعْنَا نّسْ.“
6 mas, se vós me declarardes o sonho e a sua interpretação, recebereis de mim presentes, e dádivas, e grande honra; portanto, declarai-me o sonho e a sua interpretação.
7 أَرِّينْ-د نِيثْنِي خَاسْ ثْوَاڒَا وِيسّْ ثْنَاينْ، نَّانْ: ”أجّْ أَجدْجِيذْ أَذْ إِحَاجَا ثَارْجِيثْ إِ إِمْسخَّارنْ نّسْ، خنِّي أَذْ أَسْ نوْشْ أَفسَّارْ.“
7 Responderam segunda vez e disseram: Diga o rei o sonho a seus servos, e daremos a sua interpretação.
8 يَارَّا-د ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا: ”ڒخُّو سّْنغْ نِيشَانْ، أَقَا كنِّيوْ ثخْسمْ أَذْ ثَاربْحمْ ڒْوقْثْ، ؤُمِي ثتّْوَاڒَامْ أَقَا إِفّغْ-د ڒُومُورْ زَّايِي.
8 Respondeu o rei e disse: Percebo muito bem que vós quereis ganhar tempo; porque vedes que o que eu sonhei me tem escapado.
9 مَاڒَا وَارْ ذ أَيِي ثسَّارْڭْبمْ خْ ثَارْجِيثْ، أَذْ كنِّيوْ إِڒْقفْ ڒْحُوكْمْ ذ إِجّْ. كنِّيوْ ثكّْسمْ أَوَاڒْ مَاحنْذْ أَذْ خَافِي ثسّْخَارّْقمْ ؤُ أَذْ أَيِي ثْغشّمْ أَڒْ غَا ثْبدّڒْ ڒْوقْثْ. س ؤُينِّي، إِنِي أَيِي ثَارْجِيثْ، خنِّي أَذْ سّْنغْ أَقَا ثْزمَّارمْ أَذْ أَيِي ثوْشمْ ؤُڒَا ذ ڒْمعْنَا نّسْ.“
9 Por consequência, se me não fazeis saber o sonho, uma só sentença será a vossa; pois vós preparastes palavras mentirosas e perversas para as proferirdes na minha presença, até que se mude o tempo; portanto, dizei-me o sonho, para que eu entenda que me podeis dar a sua interpretação.
10 أَرِّينْ-د إِكَالْذَانِييّنْ قِيبَاتْشْ إِ ؤُجدْجِيذْ، نَّانْ: ”وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ ذِي ثمُّورْثْ ونِّي إِزمَّارنْ أَذْ إِفسَّارْ ثَامسْڒَاشْثْ-أَ إِ ؤُجدْجِيذْ. س ؤُينِّي وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ؤُجدْجِيذْ، مَامّشْ إِدْجَا ذ أَمقّْرَانْ نِيغْ مشْحَاڒْ مَا غَارسْ ذ ثِيزمَّارْ، ونِّي إِتَّارنْ ثَامسْڒَاشْثْ أَمْ ثَانِيثَا زِي شَا ن ؤُسحَّارْ نِيغْ أَمسْنَاوْ ن إِثْرَانْ نِيغْ أَكَالْذَانِييْ.
10 Responderam os caldeus na presença do rei e disseram: Não há ninguém sobre a terra que possa declarar a palavra ao rei; pois nenhum rei há, senhor ou dominador, que requeira coisa semelhante de algum mago, ou astrólogo, ou caldeu.
11 مِينْزِي ثَامسْڒَاشْثْ إِ إِتَّارْ ؤُجدْجِيذْ ثوْعَارْ أَطَّاسْ ؤُ وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ إِزمَّارْ أَذْ ث إِسَّارْڭبْ، مْغِيرْ إِربِّيثنْ نِّي وَارْ إِزدّْغنْ جَارْ إِوْذَانْ.“
11 Porquanto a coisa que o rei requer é difícil, e ninguém há que a possa declarar diante do rei, senão os deuses, cuja morada não é com a carne.
12 س ؤُينِّي إِذْوڒْ ؤُجدْجِيذْ إِتّْحَاجَا ؤُ إِتّْخيَّاقْ كْثَارْ، يُومُورْ أَذْ نْغنْ مَارَّا إِمِيغِيسنْ ذِي بَابِيلْ.
12 Então, o rei muito se irou e enfureceu; e ordenou que matassem a todos os sábios de Babilônia.
13 إِفّغْ-د ڒُومُورْ مَاحنْذْ أَذْ نْغنْ إِمِيغِيسنْ. أَرْزُونْ ؤُڒَا خْ ذَانِييَالْ ذ إِمدُّوكَّاڒْ نّسْ حِيمَا أَذْ ثنْ نْغنْ.
13 E saiu o decreto segundo o qual deviam ser mortos os sábios; e buscaram Daniel e os seus companheiros, para que fossem mortos.
14 خنِّي يَارَّا-د ذَانِييَالْ س ثِيغِيثْ ذ ڒعْقڒْ غَارْ أَرِييُوخْ، ڒْقبْطَانْ ن إِعسَّاسنْ ن أَرِّيمثْ ن ؤُجدْجِيذْ، ونِّي ثُوغَا إِفّْغنْ حِيمَا أَذْ إِنغْ إِمِيغِيسنْ ن بَابِيلْ.
14 Então, Daniel falou avisada e prudentemente a Arioque, capitão da guarda do rei, que tinha saído para matar os sábios de Babilônia.
15 ذَانِي ألْ إِطّفْ ذڭْ وَاوَاڒْ، إِنَّا إِ أَرِييُوخْ، أَكُومَانْذَارْ ن ؤُجدْجِيذْ: ”مَايمِّي إِڭَّا ؤُجدْجِيذْ ڒُومُوڒْ أَمُّو س ثَازْڒَا؟“ ڒخْذنِّي إِسَّارْڭبْ أَرِييُوخْ خْ ثَامسْڒَاشْثْ إِ ذَانِييَالْ.
15 Respondeu e disse a Arioque, encarregado do rei: Por que se apressa tanto o mandado da parte do rei? Então, Arioque explicou o caso a Daniel.
16 خَاسْ ؤُشَا يُوذفْ ذَانِييَالْ ؤُشَا إِتَّارْ زڭْ ؤُجدْجِيذْ، مَاحنْذْ نتَّا أَذْ أَسْ إِوْشْ إِجّْ ن ڒْمِيجَاڒْ ن ڒْوقْثْ، مَاحنْذْ أَذْ أَسْ إِوْشْ أَفسَّارْ.
16 E Daniel entrou e pediu ao rei que lhe desse tempo, para que pudesse dar a interpretação.
17 خنِّي يُويُورْ ذَانِييَالْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ، إِحَاجَا ثَامسْڒَاشْثْ إِ إِعْشِيرنْ نّسْ حَانَانْيَا، مِيشَايِيلْ ذ عَازَارْيَا،
17 Então, Daniel foi para a sua casa e fez saber o caso a Hananias, Misael e Azarias, seus companheiros,
18 حِيمَا أَذْ تَّارنْ أَرّحْمثْ زِي أَربِّي ن إِجنْوَانْ خْ سِّيرّْ-أَ حِيمَا ذَانِييَالْ ذ إِعْشِيرنْ نّسْ وَارْ ثتّْوَاهلِّيكنْ شَا أَكْ-ذ إِمِيغِيسنْ نّغْنِي ن بَابِيلْ.
18 para que pedissem misericórdia ao Deus dos céus sobre este segredo, a fim de que Daniel e seus companheiros não perecessem com o resto dos sábios da Babilônia.
19 خَاسْ ؤُشَا إِتّْوَاسَّارْڭبْ-د إِ ذَانِييَالْ مِينْ ثُوغَا إِنُّوفَّارنْ ذڭْ إِجّْ ن ڒوْحِييْ سْ دْجِيڒثْ. خنِّي إِبَاركْ ذَانِييَالْ أَربِّي ن إِجنْوَانْ.
19 Então, foi revelado o segredo a Daniel numa visão de noite; e Daniel louvou o Deus do céu.
20 يَارَّا-د ذَانِييَالْ، إِنَّا:
20 Falou Daniel e disse: Seja bendito o nome de Deus para todo o sempre, porque dele é a sabedoria e a força;
21 مَاغَارْ نتَّا إِتّْبدَّاڒْ زَّامَانَاثْ ذ ثْسَاعّثِينْ.
21 ele muda os tempos e as horas; ele remove os reis e estabelece os reis; ele dá sabedoria aos sábios e ciência aos inteligentes.
22 نتَّا إِسَّارْڭبْ ثِيمسْڒَايِينْ يُودْجْغنْ إِنُّوفَارنْ،
22 Ele revela o profundo e o escondido e conhece o que está em trevas; e com ele mora a luz.
23 شكْ، أَ أَربِّي ن ڒجْذُوذْ إِنُو،
23 Ó Deus de meus pais, eu te louvo e celebro porque me deste sabedoria e força; e, agora, me fizeste saber o que te pedimos, porque nos fizeste saber este assunto do rei.
24 س ؤُينِّي يُويُورْ ذَانِييَالْ غَارْ أَرِييُوخْ، ونِّي إِڭَّا ؤُجدْجِيذْ مَاحنْذْ أَذْ إِسّْهلّكْ إِمِيغِيسنْ ن بَابِيلْ. يُويُورْ غَارسْ، إِسِّيوڒْ أَكِيذسْ أَمُّو: ”وَارْ نقّْ إِمِيغِيسنْ ن بَابِيلْ، مَاشَا نْذهْ أَيِي غَارْ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ. نشّْ أَذْ أَسْ سّشْنغْ أَفسَّارْ إِ ؤُجدْجِيذْ.“
24 Por isso, Daniel foi ter com Arioque, ao qual o rei tinha constituído para matar os sábios da Babilônia; entrou e disse-lhe assim: Não mates os sábios de Babilônia; introduze-me na presença do rei, e darei ao rei a interpretação.
25 ڒخْذنِّي إِنْذهْ أَرِييُوخْ ذَانِييَالْ س ثَازْڒَا غَارْ ؤُجدْجِيذْ ؤُشَا إِسِّيوڒْ أَكِيذسْ أَمُّو: ”نشّْ ؤُفِيغْ إِجّْ ن ورْيَازْ جَارْ إِمنْفِييّنْ ن يَاهُوذَا ونِّي ذ إِ غَا إِسّشْننْ أَفسَّارْ إِ شكْ، أَ أَجدْجِيذْ!“
25 Então, Arioque depressa introduziu Daniel na presença do rei e disse-lhe assim: Achei um dentre os filhos dos cativos de Judá, o qual fará saber ao rei a interpretação.
26 خنِّي إِطّفْ ؤُجدْجِيذْ ذڭْ وَاوَاڒْ، إِنَّا إِ ذَانِييَالْ، ونِّي ؤُمِي قَّارنْ بَالْطَاشَاصَّارْ: ”مَا ثْزمَّارذْ أَذْ أَيِي ثسَّارْڭْبذْ خْ ثَارْجِيثْ نِّي ژْرِيغْ ذ ڒْمعْنَا نّسْ؟“
26 Respondeu o rei e disse a Daniel (cujo nome era Beltessazar): Podes tu fazer-me saber o sonho que vi e a sua interpretação?
27 يَارَّا-د ذَانِييَالْ زَّاثْ إِ ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا: ”مِينْ إِنُّوفَّارنْ إِ إِتَّارْ ؤُجدْجِيذْ وَارْ زمَّارمْ إِمِيغِيسنْ ذ إِمسْنَاونْ ن إِثْرَانْ ذ ثَارْوَا ن ثْسحَّارْثْ ذ إِڭزَّاننْ أَذْ ث سَّارڭْبنْ إِ ؤُجدْجِيذْ.
27 Respondeu Daniel na presença do rei e disse: O segredo que o rei requer, nem sábios, nem astrólogos, nem magos, nem adivinhos o podem descobrir ao rei.
28 مَاشَا أَقَا ذِينْ إِجّْ ن أَربِّي ذڭْ ؤُجنَّا ونِّي إِسَّارْڭَابنْ مِينْ إِنُّوفَارنْ. نتَّا إِسَّارْڭبْ إِ ؤُجدْجِيذْ نابُوخَاذْنَاصَّارْ مِينْ غَا إِمْسَارنْ ذڭْ ؤُنڭَّارْ ن وُوسَّانْ. أَقَا ثَا ذ ثَارْجِيثْ نّشْ ذ إِوحَّانْ نِّي د-يُوسِينْ ذڭْ ؤُزدْجِيفْ نّشْ ذِي ثَاسُّوثْ.
28 Mas há um Deus nos céus, o qual revela os segredos; ele, pois, fez saber ao rei Nabucodonosor o que há de ser no fim dos dias; o teu sonho e as visões da tua cabeça na tua cama são estas:
29 شكْ، أَ أَجدْجِيذْ، ؤُمِي شكْ ثُوغَا ذِي ثَاسُّوثْ ؤُسِينْ أَشْ-د إِخَارِّيصنْ خْ مِينْ إِ غَا إِمْسَارنْ أَوَارْنِي أَيَا ؤُ ونِّي إِسَّارْڭْبنْ مِينْ إِنُوفَّارنْ، أَقَا إِسّْشنْ أَشْ مِينْ غَا إِمْسَارنْ.
29 Estando tu, ó rei, na tua cama, subiram os teus pensamentos ao que há de ser depois disto. Aquele, pois, que revela os segredos te fez saber o que há de ser.
30 أَقَا إِتّْوَاسّْشنْ أَيِي-د مِينْ ثُوغَا إِنُّوفَّارنْ، وَارْ إِدْجِي زِي ثِيغِيثْ نِّي ذَايِي سنّجْ إِ مَارَّا مِينْ إِدَّارنْ، مَاشَا حِيمَا أَذْ إِتّْوَاسَّارْڭبْ ؤُفسَّارْ إِ ؤُجدْجِيذْ ؤُ حِيمَا أَذْ ثسّْنذْ إِخَارِّيصنْ ن وُوڒْ نّشْ.“
30 E a mim me foi revelado este segredo, não porque haja em mim mais sabedoria do que em todos os viventes, mas para que a interpretação se fizesse saber ao rei e para que entendesses os pensamentos do teu coração.
31 ”شكْ، أَ أَجدْجِيذْ، ثُوغَا ثْخزَّارذْ ؤُ ثژْرِيذْ إِجّْ ن ڒخْيَاڒْ ذ أَمقّْرَانْ. ڒخْيَاڒْ-أَ ثُوغَا إِسِّيڭّْوذْ ؤُ ثِيسِّيقْثْ نّسْ ثدْجَا أَڒْ طَّارْفْ. أَقَا إِبدّْ زَّاثكْ ؤُ إِسِّيڭّْوذْ أَمْ ث ثژْرِيذْ.
31 Tu, ó rei, estavas vendo, e eis aqui uma grande estátua; essa estátua, que era grande, e cujo esplendor era excelente, estava em pé diante de ti; e a sua vista era terrível.
32 أَزدْجِيفْ ن ڒخْيَاڒْ-أَ ثُوغَا ذ ؤُرغْ إِصْفَانْ، إِذْمَارنْ نّسْ ذ إِغَادْجنْ نّسْ ذ نُّوقَارْثْ، أَعذِّيسْ نّسْ ذ ثِيجْعِينَّا نّسْ ذ نّْحَاسْ،
32 A cabeça daquela estátua era de ouro fino; o seu peito e os seus braços, de prata; o seu ventre e as suas coxas, de cobre;
33 ثِيمسَّاضِينْ نّسْ ذ ؤُزَّاڒْ، إِضَارنْ نّسْ شْوَايْثْ ذ ؤُزَّاڒْ ؤُ شْوَايْثْ زَّايْسنْ ذ ثَارِّيسْثْ.
33 as pernas, de ferro; os seus pés, em parte de ferro e em parte de barro.
34 أَيَا إِ ثژْرِيذْ، أَڒَامِي إِتّْوَاشدْجقْ إِجّْ ن وژْرُو بْڒَا إِفَاسّنْ. وَانِيثَا إِڒْقفْ ڒخْيَاڒْ نِّي غَارْ إِضَارنْ نّسْ ن وُوزَّاڒْ أَكْ-ذ ثَارِّيسْثْ، ؤُشَا إِڒْبزْ إِ-ثنْ.
34 Estavas vendo isso, quando uma pedra foi cortada, sem mão, a qual feriu a estátua nos pés de ferro e de barro e os esmiuçou.
35 خنِّي إِتّْوَاڒْبزْ وُوزَّاڒْ ذ ثَارِّيسْثْ ذ نّْحَاسْ ذ نُّوقَارْثْ ذ وُورغْ ذڭْ إِشْثْ ن ثشْثِي ؤُشَا ذوْڒنْ أَمْ ؤُڒُومْ ن إِنذْرَارنْ ذڭْ ؤُنبْذُو، ؤُشَا إِسُوضْ ذَايْسنْ ؤُسمِّيضْ، وَارْ زَّايْسنْ ثقِّيمْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن جُّورثْ. مَاشَا أَژْرُو نِّي إِڒقْفنْ ڒخْيَاڒْ، إِذْوڒْ ذ إِجّْ ن وذْرَارْ أَمقّْرَانْ، إِعمَّارْ مَارَّا ثَامُّورْثْ.
35 Então, foi juntamente esmiuçado o ferro, o barro, o cobre, a prata e o ouro, os quais se fizeram como a pragana das eiras no estio, e o vento os levou, e não se achou lugar algum para eles; mas a pedra que feriu a estátua se fez um grande monte e encheu toda a terra.
36 ذ ثَا ذ ثَارْجِيثْ. أَذْ نْعَاوذْ مِينْ ثخْسْ أَذْ ثِينِي ڒخُّو زَّاثْ إِ ؤُجدْجِيذْ. *
36 Este é o sonho; também a interpretação dele diremos na presença do rei.
37 شكْ، أَ أَجدْجِيذْ، ثدْجِيذْ ذ أَجدْجِيذْ ن إِجدْجِيذنْ، مَاغَارْ أَربِّي ن إِجنْوَانْ إِوْشَا أَشْ ثَاڭلْذَا ذ ثْزمَّارْ ذ جّهْذْ ذ شَّانْ.
37 Tu, ó rei, és rei de reis, pois o Deus dos céus te tem dado o reino, e o poder, e a força, e a majestade.
38 مَانِي مَا زدّْغنْ ثَارْوَا ن بْنَاذمْ، إِڭَّا إِمُودَّارنْ ن ڒخْڒَا ذ إِجْضَاضْ ن ؤُجنَّا ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ ؤُ نتَّا إِڭَّا شكْ ذ ڒْحَاكمْ خْ مَارَّا مَانْ أَيَا. أَقَا شكْ ذ أَزدْجِيفْ نِّي ن وُورغْ. *
38 E, onde quer que habitem filhos de homens, animais do campo e aves do céu, ele tos entregou na tua mão e fez que dominasses sobre todos eles; tu és a cabeça de ouro.
39 أَوَارْنِي أَشْ أَذْ د-ثَاسْ إِشْثْ ن ثْڭلْذِيثْ نّغْنِيثْ، ثُوذْرُوسْ خْ ثنِّي نّشْ. أَوَارْنِي أَسْ أَذْ ثِيڒِي إِشْثْ ن نّغْنِيثْ، ثَاڭلْذِيثْ وِيسّْ ثْڒَاثَا ن نّْحَاسْ، ثنِّي أَذْ ثحْكمْ خْ مَارَّا ثَامُّورْثْ. *
39 E, depois de ti, se levantará outro reino, inferior ao teu, e um terceiro reino, de metal, o qual terá domínio sobre toda a terra.
40 ؤُشَا ثَاڭلْذِيثْ وِيسّْ أَربْعَا أَذْ ثِيڒِي ثجْهذْ أَمْ وُوزَّاڒْ، مَاغَارْ ؤُزَّاڒْ إِڒبّزْ ؤُ إِبَارِّي مَارَّا، ؤُ أَمْ مَامّشْ إِتَّارژَّا وُوزَّاڒْ مَارَّا، أَمُّو إِ غَا ثڒْبزْ ؤُ ثْبَارِّي مَارَّا. *
40 E o quarto reino será forte como ferro; pois, como o ferro esmiúça e quebra tudo, como o ferro quebra todas as coisas, ele esmiuçará e quebrantará.
41 ؤُمِي ثژْرِيذْ بلِّي إِضَارنْ ذ ثْفذْنِينْ أَقَا شْوَايْثْ زَّايْسنْ س ثَارِّيسْثْ ن بُو-ثْڒَاخْثْ ؤُ شْوَايْثْ زَّايْسنْ س وُوزَّاڒْ، إِخْسْ أَذْ يِينِي أَقَا أَذْ ثِيڒِي ذ إِشْثْ ن ثْڭلْذِيثْ ثمْسبْضَا. شْوَايْثْ زَّايسْ وَاهَا أَذْ ذَايسْ ثِيڒِي ڒقْسَاحثْ أَمْ وُوزَّاڒْ، مَاغَارْ ثژْرِيذْ ؤُزَّاڒْ إِصُّورْ س ثَارِّيسْثْ ن ثْڒَاخْثْ.
41 E, quanto ao que viste dos pés e dos artelhos, em parte de barro de oleiro e em parte de ferro, isso será um reino dividido; contudo, haverá nele alguma coisa da firmeza do ferro, pois que viste o ferro misturado com barro de lodo.
42 ؤُ ؤُمِي ثژْرِيذْ ثِيفذْنِينْ ن إِضَارنْ، أَقَا شْوَايْثْ زَّايْسنْثْ س وُوزَّاڒْ ؤُ شْوَايْثْ زَّايْسنْثْ س ثَارِّيسْثْ، إِخْسْ أَذْ يِينِي أَقَا ثَاڭلْذِيثْ نِّي شْوَايْثْ زَّايسْ أَذْ ذَايسْ ثِيڒِي ڒقْسَاحثْ ؤُ شْوَايْثْ أَذْ ثِيڒِي ثَارْخفْ.
42 E, como os artelhos eram em parte de ferro e em parte de barro, assim por uma parte o reino será forte e por outra será frágil.
43 ؤُ ؤُمِي ثژْرِيضْ أَقَا ؤُزَّاڒْ إِصُّورْ س ثَارِّيسْثْ ن ثْڒَاخْثْ، إِخْسْ أَذْ يِينِي نِيثْنِي أَذْ صُّورنْ س زَّارِيعثْ ن ورْيَازْ، مَاشَا وَارْ ڒسّْقنْ شَا إِجّْ غَارْ ونّغْنِي، وَا وَارْ إِڒسّقْ أَكْ-ذ وَا، أَمْ وُوزَّاڒْ وَارْ إِڒسّْقنْ أَكْ-ذ ثْڒَاخْثْ.
43 Quanto ao que viste do ferro misturado com barro de lodo, misturar-se-ão com semente humana, mas não se ligarão um ao outro, assim como o ferro se não mistura com o barro.
44 مَاشَا ذڭْ وُوسَّانْ ن إِجدْجِيذنْ نِّي أَذْ إِسّْبدّْ أَربِّي ن إِجنْوَانْ إِشْثْ ن ثْڭلْذِيثْ نِّي وَارْ ثتّْوَاضيِّيعْ إِ ڒبْذَا ؤُ ثَاڭلْذَا نّسْ وَارْ ثتّْرِيحْعمَّارْصْ غَارْ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ نّغْنِي. أَذْ ثڒْبزْ ؤُ أَذْ ثبْضڒْ مَارَّا ثِيڭلْذِيوِينْ نِّي، مَاشَا نتَّاثْ س يِيخفْ نّسْ أَثْ ثِيڒِي إِ ڒبْذَا قَاعْ.
44 Mas, nos dias desses reis, o Deus do céu levantará um reino que não será jamais destruído; e esse reino não passará a outro povo; esmiuçará e consumirá todos esses reinos e será estabelecido para sempre.
45 س ؤُينِّي ثژْرِيذْ، إِتّْوَاشدْجقْ-د إِجّْ ن وژْرُو زڭْ وذْرَارْ بْڒَا إِفَاسّنْ، ونِّي إِڒبْزنْ ؤُزَّاڒْ ذ ثَارِّيسْثْ ذ نُّوقَارْثْ ذ نّْحَاسْ. أَربِّي أَمقّْرَانْ أَقَا إِسّْشنْ إِ ؤُجدْجِيذْ مِينْ غَا إِمْسَارنْ أَوَارْنِي أَيَا. ثَارْجِيثْ أَقَا ثْبدّْ ؤُ ڒْمعْنَا نّسْ ذ ثِيذتّْ.“
45 Da maneira como viste que do monte foi cortada uma pedra, sem mãos, e ela esmiuçou o ferro, o cobre, o barro, a prata e o ouro, o Deus grande fez saber ao rei o que há de ser depois disso; e certo é o sonho, e fiel a sua interpretação.
46 خنِّي إِوْضَا ؤُجدْجِيذْ نابُوخَاذْنَاصَّارْ خْ ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ ؤُشَا إِسْجذْ إِ ذَانِييَالْ، إِوصَّا أَذْ أَوْينْ إِشْثْ ن ثوْهِيبْثْ ذ ڒبْخُورْ إِتّْفُوحنْ أَمْ يِيشْثْ ن ثوْهِيبْثْ ن ؤُسيّبْ.
46 Então, o rei Nabucodonosor caiu sobre o seu rosto, e adorou a Daniel, e ordenou que lhe fizessem oferta de manjares e perfumes suaves.
47 يَارَّا-د ؤُجدْجِيذْ خْ ذَانِييَالْ، إِنَّا: ”ذ ثِيذتّْ، أَقَا أَربِّي نْومْ ذ أَربِّي خْ مَارَّا إِربِّيثنْ ؤُ نتَّا ذ سِيذِي خْ مَارَّا إِجدْجِيذنْ ؤُڒَا ذ ونِّي إِسَّارْڭَابنْ مِينْ إِنُّوفَارنْ، مَاغَارْ ثِيوْضذْ أَذْ ثْكشْفذْ أَيَا إِ ثُوغَا إِنُّوفَّارنْ.“
47 Respondeu o rei a Daniel e disse: Certamente, o vosso Deus é Deus dos deuses, e o Senhor dos reis, e o revelador dos segredos, pois pudeste revelar este segredo.
48 خَاسْ ؤُشَا إِوْشَا ؤُجدْجِيذْ إِ ذَانِييَالْ أَسمْغَارْ أَمقّْرَانْ ؤُ إِوْشَا أَسْ ثِيرْزِيفِينْ ثِيمقّْرَانِينْ. إِڭَّا إِ-ث خْ مَارَّا لْعَامَالَا ن بَابِيلْ ؤُ إِڭَّا إِ-ث ذ أَرَّايْسْ خْ إِمحْضَاينْ نِّي ثُوغَا خْ مَارَّا إِمِيغِيسنْ ن بَابِيلْ.
48 Então, o rei engrandeceu a Daniel, e lhe deu muitos e grandes presentes, e o pôs por governador de toda a província de Babilônia, como também por principal governador de todos os sábios de Babilônia.
49 ؤُ ذَانِييَالْ إِقدّمْ إِشْثْ ن ثُوثْرَا إِ ؤُجدْجِيذْ ؤُ وَانِيثَا إِڭَّا سَاذْرَاخْ، مِيشَاخْ ذ عَابْذْ-نَاغُو ذ إِمْضبَّارنْ خْ لْعَامَالَا ن بَابِيلْ، مَاشَا ذَانِييَالْ إِقِّيمْ غَارْ ڒقْصَارْ ن ؤُجدْجِيذْ.
49 E pediu Daniel ao rei, e constituiu ele sobre os negócios da província de Babilônia a Sadraque, Mesaque e Abede-Nego; mas Daniel estava às portas do rei.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.