Daniel 2

rifa (RIFA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْنَاينْ ن ثْڭلْذَا ن نابُوخَاذْنَاصَّارْ يُورْجَا نابُوخَاذْنَاصَّارْ ثِيرْجَا. بُوحْبڒْ نّسْ إِنّحْوڒْ ؤُشَا إِرُوحْ أَسْ يِيضصْ.
1 No segundo ano do reinado de Nabucodonosor, teve este um sonho; o seu espírito se perturbou, e passou-se-lhe o sono.
2 خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ أَذْ ڒَاغَانْ إِ ثَارْوَا ن ثْسحَّارْثْ ذ إِمسْنَاونْ ن إِثْرَانْ ذ إِسحَّارنْ ذ إِكَالْذَانِييّنْ حِيمَا نِيثْنِي أَذْ أَسْ فسَّارنْ ثِيرْجَا نّسْ. نِيثْنِي ؤُسِينْ-د ؤُشَا بدّنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ.
2 Então, o rei mandou chamar os magos, os encantadores, os feiticeiros e os caldeus, para que declarassem ao rei quais lhe foram os sonhos; eles vieram e se apresentaram diante do rei.
3 إِنَّا أَسنْ ؤُجدْجِيذْ: ”نشّْ غَارِي إِشْثْ ن ثَارْجِيثْ ؤُ بُوحْبڒْ إِنُو إِنّحْوڒْ، مَاحنْذْ أَذْ سّْنغْ مِينْ ثخْسْ أَذْ ثِينِي ثَارْجِيثْ.“
3 Disse-lhes o rei: Tive um sonho, e para sabê-lo está perturbado o meu espírito.
4 خنِّي نَّانْ إِكَالْذَانِييّنْ إِ ؤُجدْجِيذْ:
4 Os caldeus disseram ao rei em aramaico: Ó rei, vive eternamente! Dize o sonho a teus servos, e daremos a interpretação.
5 يَارَّا-د ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا إِ إِكَالْذَانِييّنْ: ”أَقَا إِفّغْ-د ڒُومُورْ. مَاڒَا كنِّيوْ وَارْ ذ أَيِي ثسَّارْڭْبمْ خْ ثَارْجِيثْ، أَذْ ثتّْوَاقسّمْ ذ إِوثْوِيثنْ ؤُ ثُوذْرِينْ نْومْ أَذْ ثنْثْ أَرّنْ ذ ثِيزُوبَايِّينْ.
5 Respondeu o rei e disse aos caldeus: Uma coisa é certa: se não me fizerdes saber o sonho e a sua interpretação, sereis despedaçados, e as vossas casas serão feitas monturo;
6 مَاشَا مَاڒَا ثْفسَّارمْ أَيِي كنِّيوْ ثَارْجِيثْ ذ مِينْ ثخْسْ أَذْ ثِينِي، أَذْ ثطّْفمْ زَّايِي ثَارْزفِينْ ذ أَرِّيغَالُوثنْ ذ شَّانْ أَمقّْرَانْ. س ؤُينِّي، سشّْنمْ أَيِي ثَارْجِيثْ إِنُو ذ ڒْمعْنَا نّسْ.“
6 mas, se me declarardes o sonho e a sua interpretação, recebereis de mim dádivas, prêmios e grandes honras; portanto, declarai-me o sonho e a sua interpretação.
7 أَرِّينْ-د نِيثْنِي خَاسْ ثْوَاڒَا وِيسّْ ثْنَاينْ، نَّانْ: ”أجّْ أَجدْجِيذْ أَذْ إِحَاجَا ثَارْجِيثْ إِ إِمْسخَّارنْ نّسْ، خنِّي أَذْ أَسْ نوْشْ أَفسَّارْ.“
7 Responderam segunda vez e disseram: Diga o rei o sonho a seus servos, e lhe daremos a interpretação.
8 يَارَّا-د ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا: ”ڒخُّو سّْنغْ نِيشَانْ، أَقَا كنِّيوْ ثخْسمْ أَذْ ثَاربْحمْ ڒْوقْثْ، ؤُمِي ثتّْوَاڒَامْ أَقَا إِفّغْ-د ڒُومُورْ زَّايِي.
8 Tornou o rei e disse: Bem percebo que quereis ganhar tempo, porque vedes que o que eu disse está resolvido,
9 مَاڒَا وَارْ ذ أَيِي ثسَّارْڭْبمْ خْ ثَارْجِيثْ، أَذْ كنِّيوْ إِڒْقفْ ڒْحُوكْمْ ذ إِجّْ. كنِّيوْ ثكّْسمْ أَوَاڒْ مَاحنْذْ أَذْ خَافِي ثسّْخَارّْقمْ ؤُ أَذْ أَيِي ثْغشّمْ أَڒْ غَا ثْبدّڒْ ڒْوقْثْ. س ؤُينِّي، إِنِي أَيِي ثَارْجِيثْ، خنِّي أَذْ سّْنغْ أَقَا ثْزمَّارمْ أَذْ أَيِي ثوْشمْ ؤُڒَا ذ ڒْمعْنَا نّسْ.“
9 isto é: se não me fazeis saber o sonho, uma só sentença será a vossa; pois combinastes palavras mentirosas e perversas para as proferirdes na minha presença, até que se mude a situação; portanto, dizei-me o sonho, e saberei que me podeis dar-lhe a interpretação.
10 أَرِّينْ-د إِكَالْذَانِييّنْ قِيبَاتْشْ إِ ؤُجدْجِيذْ، نَّانْ: ”وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ ذِي ثمُّورْثْ ونِّي إِزمَّارنْ أَذْ إِفسَّارْ ثَامسْڒَاشْثْ-أَ إِ ؤُجدْجِيذْ. س ؤُينِّي وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ؤُجدْجِيذْ، مَامّشْ إِدْجَا ذ أَمقّْرَانْ نِيغْ مشْحَاڒْ مَا غَارسْ ذ ثِيزمَّارْ، ونِّي إِتَّارنْ ثَامسْڒَاشْثْ أَمْ ثَانِيثَا زِي شَا ن ؤُسحَّارْ نِيغْ أَمسْنَاوْ ن إِثْرَانْ نِيغْ أَكَالْذَانِييْ.
10 Responderam os caldeus na presença do rei e disseram: Não há mortal sobre a terra que possa revelar o que o rei exige; pois jamais houve rei, por grande e poderoso que tivesse sido, que exigisse semelhante coisa de algum mago, encantador ou caldeu.
11 مِينْزِي ثَامسْڒَاشْثْ إِ إِتَّارْ ؤُجدْجِيذْ ثوْعَارْ أَطَّاسْ ؤُ وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ إِزمَّارْ أَذْ ث إِسَّارْڭبْ، مْغِيرْ إِربِّيثنْ نِّي وَارْ إِزدّْغنْ جَارْ إِوْذَانْ.“
11 A coisa que o rei exige é difícil, e ninguém há que a possa revelar diante do rei, senão os deuses, e estes não moram com os homens.
12 س ؤُينِّي إِذْوڒْ ؤُجدْجِيذْ إِتّْحَاجَا ؤُ إِتّْخيَّاقْ كْثَارْ، يُومُورْ أَذْ نْغنْ مَارَّا إِمِيغِيسنْ ذِي بَابِيلْ.
12 Então, o rei muito se irou e enfureceu; e ordenou que matassem a todos os sábios da Babilônia.
13 إِفّغْ-د ڒُومُورْ مَاحنْذْ أَذْ نْغنْ إِمِيغِيسنْ. أَرْزُونْ ؤُڒَا خْ ذَانِييَالْ ذ إِمدُّوكَّاڒْ نّسْ حِيمَا أَذْ ثنْ نْغنْ.
13 Saiu o decreto, segundo o qual deviam ser mortos os sábios; e buscaram a Daniel e aos seus companheiros, para que fossem mortos.
14 خنِّي يَارَّا-د ذَانِييَالْ س ثِيغِيثْ ذ ڒعْقڒْ غَارْ أَرِييُوخْ، ڒْقبْطَانْ ن إِعسَّاسنْ ن أَرِّيمثْ ن ؤُجدْجِيذْ، ونِّي ثُوغَا إِفّْغنْ حِيمَا أَذْ إِنغْ إِمِيغِيسنْ ن بَابِيلْ.
14 Então, Daniel falou, avisada e prudentemente, a Arioque, chefe da guarda do rei, que tinha saído para matar os sábios da Babilônia.
15 ذَانِي ألْ إِطّفْ ذڭْ وَاوَاڒْ، إِنَّا إِ أَرِييُوخْ، أَكُومَانْذَارْ ن ؤُجدْجِيذْ: ”مَايمِّي إِڭَّا ؤُجدْجِيذْ ڒُومُوڒْ أَمُّو س ثَازْڒَا؟“ ڒخْذنِّي إِسَّارْڭبْ أَرِييُوخْ خْ ثَامسْڒَاشْثْ إِ ذَانِييَالْ.
15 E disse a Arioque, encarregado do rei: Por que é tão severo o mandado do rei? Então, Arioque explicou o caso a Daniel.
16 خَاسْ ؤُشَا يُوذفْ ذَانِييَالْ ؤُشَا إِتَّارْ زڭْ ؤُجدْجِيذْ، مَاحنْذْ نتَّا أَذْ أَسْ إِوْشْ إِجّْ ن ڒْمِيجَاڒْ ن ڒْوقْثْ، مَاحنْذْ أَذْ أَسْ إِوْشْ أَفسَّارْ.
16 Foi Daniel ter com o rei e lhe pediu designasse o tempo, e ele revelaria ao rei a interpretação.
17 خنِّي يُويُورْ ذَانِييَالْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ، إِحَاجَا ثَامسْڒَاشْثْ إِ إِعْشِيرنْ نّسْ حَانَانْيَا، مِيشَايِيلْ ذ عَازَارْيَا،
17 Então, Daniel foi para casa e fez saber o caso a Hananias, Misael e Azarias, seus companheiros,
18 حِيمَا أَذْ تَّارنْ أَرّحْمثْ زِي أَربِّي ن إِجنْوَانْ خْ سِّيرّْ-أَ حِيمَا ذَانِييَالْ ذ إِعْشِيرنْ نّسْ وَارْ ثتّْوَاهلِّيكنْ شَا أَكْ-ذ إِمِيغِيسنْ نّغْنِي ن بَابِيلْ.
18 para que pedissem misericórdia ao Deus do céu sobre este mistério, a fim de que Daniel e seus companheiros não perecessem com o resto dos sábios da Babilônia.
19 خَاسْ ؤُشَا إِتّْوَاسَّارْڭبْ-د إِ ذَانِييَالْ مِينْ ثُوغَا إِنُّوفَّارنْ ذڭْ إِجّْ ن ڒوْحِييْ سْ دْجِيڒثْ. خنِّي إِبَاركْ ذَانِييَالْ أَربِّي ن إِجنْوَانْ.
19 Então, foi revelado o mistério a Daniel numa visão de noite; Daniel bendisse o Deus do céu.
20 يَارَّا-د ذَانِييَالْ، إِنَّا:
20 Disse Daniel: Seja bendito o nome de Deus, de eternidade a eternidade, porque dele é a sabedoria e o poder;
21 مَاغَارْ نتَّا إِتّْبدَّاڒْ زَّامَانَاثْ ذ ثْسَاعّثِينْ.
21 é ele quem muda o tempo e as estações, remove reis e estabelece reis; ele dá sabedoria aos sábios e entendimento aos inteligentes.
22 نتَّا إِسَّارْڭبْ ثِيمسْڒَايِينْ يُودْجْغنْ إِنُّوفَارنْ،
22 Ele revela o profundo e o escondido; conhece o que está em trevas, e com ele mora a luz.
23 شكْ، أَ أَربِّي ن ڒجْذُوذْ إِنُو،
23 A ti, ó Deus de meus pais, eu te rendo graças e te louvo, porque me deste sabedoria e poder; e, agora, me fizeste saber o que te pedimos, porque nos fizeste saber este caso do rei.
24 س ؤُينِّي يُويُورْ ذَانِييَالْ غَارْ أَرِييُوخْ، ونِّي إِڭَّا ؤُجدْجِيذْ مَاحنْذْ أَذْ إِسّْهلّكْ إِمِيغِيسنْ ن بَابِيلْ. يُويُورْ غَارسْ، إِسِّيوڒْ أَكِيذسْ أَمُّو: ”وَارْ نقّْ إِمِيغِيسنْ ن بَابِيلْ، مَاشَا نْذهْ أَيِي غَارْ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ. نشّْ أَذْ أَسْ سّشْنغْ أَفسَّارْ إِ ؤُجدْجِيذْ.“
24 Por isso, Daniel foi ter com Arioque, ao qual o rei tinha constituído para exterminar os sábios da Babilônia; entrou e lhe disse: Não mates os sábios da Babilônia; introduze-me na presença do rei, e revelarei ao rei a interpretação.
25 ڒخْذنِّي إِنْذهْ أَرِييُوخْ ذَانِييَالْ س ثَازْڒَا غَارْ ؤُجدْجِيذْ ؤُشَا إِسِّيوڒْ أَكِيذسْ أَمُّو: ”نشّْ ؤُفِيغْ إِجّْ ن ورْيَازْ جَارْ إِمنْفِييّنْ ن يَاهُوذَا ونِّي ذ إِ غَا إِسّشْننْ أَفسَّارْ إِ شكْ، أَ أَجدْجِيذْ!“
25 Então, Arioque depressa introduziu Daniel na presença do rei e lhe disse: Achei um dentre os filhos dos cativos de Judá, o qual revelará ao rei a interpretação.
26 خنِّي إِطّفْ ؤُجدْجِيذْ ذڭْ وَاوَاڒْ، إِنَّا إِ ذَانِييَالْ، ونِّي ؤُمِي قَّارنْ بَالْطَاشَاصَّارْ: ”مَا ثْزمَّارذْ أَذْ أَيِي ثسَّارْڭْبذْ خْ ثَارْجِيثْ نِّي ژْرِيغْ ذ ڒْمعْنَا نّسْ؟“
26 Respondeu o rei e disse a Daniel, cujo nome era Beltessazar: Podes tu fazer-me saber o que vi no sonho e a sua interpretação?
27 يَارَّا-د ذَانِييَالْ زَّاثْ إِ ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا: ”مِينْ إِنُّوفَّارنْ إِ إِتَّارْ ؤُجدْجِيذْ وَارْ زمَّارمْ إِمِيغِيسنْ ذ إِمسْنَاونْ ن إِثْرَانْ ذ ثَارْوَا ن ثْسحَّارْثْ ذ إِڭزَّاننْ أَذْ ث سَّارڭْبنْ إِ ؤُجدْجِيذْ.
27 Respondeu Daniel na presença do rei e disse: O mistério que o rei exige, nem encantadores, nem magos nem astrólogos o podem revelar ao rei;
28 مَاشَا أَقَا ذِينْ إِجّْ ن أَربِّي ذڭْ ؤُجنَّا ونِّي إِسَّارْڭَابنْ مِينْ إِنُّوفَارنْ. نتَّا إِسَّارْڭبْ إِ ؤُجدْجِيذْ نابُوخَاذْنَاصَّارْ مِينْ غَا إِمْسَارنْ ذڭْ ؤُنڭَّارْ ن وُوسَّانْ. أَقَا ثَا ذ ثَارْجِيثْ نّشْ ذ إِوحَّانْ نِّي د-يُوسِينْ ذڭْ ؤُزدْجِيفْ نّشْ ذِي ثَاسُّوثْ.
28 mas há um Deus no céu, o qual revela os mistérios, pois fez saber ao rei Nabucodonosor o que há de ser nos últimos dias. O teu sonho e as visões da tua cabeça, quando estavas no teu leito, são estas:
29 شكْ، أَ أَجدْجِيذْ، ؤُمِي شكْ ثُوغَا ذِي ثَاسُّوثْ ؤُسِينْ أَشْ-د إِخَارِّيصنْ خْ مِينْ إِ غَا إِمْسَارنْ أَوَارْنِي أَيَا ؤُ ونِّي إِسَّارْڭْبنْ مِينْ إِنُوفَّارنْ، أَقَا إِسّْشنْ أَشْ مِينْ غَا إِمْسَارنْ.
29 Estando tu, ó rei, no teu leito, surgiram-te pensamentos a respeito do que há de ser depois disto. Aquele, pois, que revela mistérios te revelou o que há de ser.
30 أَقَا إِتّْوَاسّْشنْ أَيِي-د مِينْ ثُوغَا إِنُّوفَّارنْ، وَارْ إِدْجِي زِي ثِيغِيثْ نِّي ذَايِي سنّجْ إِ مَارَّا مِينْ إِدَّارنْ، مَاشَا حِيمَا أَذْ إِتّْوَاسَّارْڭبْ ؤُفسَّارْ إِ ؤُجدْجِيذْ ؤُ حِيمَا أَذْ ثسّْنذْ إِخَارِّيصنْ ن وُوڒْ نّشْ.“
30 E a mim me foi revelado este mistério, não porque haja em mim mais sabedoria do que em todos os viventes, mas para que a interpretação se fizesse saber ao rei, e para que entendesses as cogitações da tua mente.
31 ”شكْ، أَ أَجدْجِيذْ، ثُوغَا ثْخزَّارذْ ؤُ ثژْرِيذْ إِجّْ ن ڒخْيَاڒْ ذ أَمقّْرَانْ. ڒخْيَاڒْ-أَ ثُوغَا إِسِّيڭّْوذْ ؤُ ثِيسِّيقْثْ نّسْ ثدْجَا أَڒْ طَّارْفْ. أَقَا إِبدّْ زَّاثكْ ؤُ إِسِّيڭّْوذْ أَمْ ث ثژْرِيذْ.
31 Tu, ó rei, estavas vendo, e eis aqui uma grande estátua; esta, que era imensa e de extraordinário esplendor, estava em pé diante de ti; e a sua aparência era terrível.
32 أَزدْجِيفْ ن ڒخْيَاڒْ-أَ ثُوغَا ذ ؤُرغْ إِصْفَانْ، إِذْمَارنْ نّسْ ذ إِغَادْجنْ نّسْ ذ نُّوقَارْثْ، أَعذِّيسْ نّسْ ذ ثِيجْعِينَّا نّسْ ذ نّْحَاسْ،
32 A cabeça era de fino ouro, o peito e os braços, de prata, o ventre e os quadris, de bronze;
33 ثِيمسَّاضِينْ نّسْ ذ ؤُزَّاڒْ، إِضَارنْ نّسْ شْوَايْثْ ذ ؤُزَّاڒْ ؤُ شْوَايْثْ زَّايْسنْ ذ ثَارِّيسْثْ.
33 as pernas, de ferro, os pés, em parte, de ferro, em parte, de barro.
34 أَيَا إِ ثژْرِيذْ، أَڒَامِي إِتّْوَاشدْجقْ إِجّْ ن وژْرُو بْڒَا إِفَاسّنْ. وَانِيثَا إِڒْقفْ ڒخْيَاڒْ نِّي غَارْ إِضَارنْ نّسْ ن وُوزَّاڒْ أَكْ-ذ ثَارِّيسْثْ، ؤُشَا إِڒْبزْ إِ-ثنْ.
34 Quando estavas olhando, uma pedra foi cortada sem auxílio de mãos, feriu a estátua nos pés de ferro e de barro e os esmiuçou.
35 خنِّي إِتّْوَاڒْبزْ وُوزَّاڒْ ذ ثَارِّيسْثْ ذ نّْحَاسْ ذ نُّوقَارْثْ ذ وُورغْ ذڭْ إِشْثْ ن ثشْثِي ؤُشَا ذوْڒنْ أَمْ ؤُڒُومْ ن إِنذْرَارنْ ذڭْ ؤُنبْذُو، ؤُشَا إِسُوضْ ذَايْسنْ ؤُسمِّيضْ، وَارْ زَّايْسنْ ثقِّيمْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن جُّورثْ. مَاشَا أَژْرُو نِّي إِڒقْفنْ ڒخْيَاڒْ، إِذْوڒْ ذ إِجّْ ن وذْرَارْ أَمقّْرَانْ، إِعمَّارْ مَارَّا ثَامُّورْثْ.
35 Então, foi juntamente esmiuçado o ferro, o barro, o bronze, a prata e o ouro, os quais se fizeram como a palha das eiras no estio, e o vento os levou, e deles não se viram mais vestígios. Mas a pedra que feriu a estátua se tornou em grande montanha, que encheu toda a terra.
36 ذ ثَا ذ ثَارْجِيثْ. أَذْ نْعَاوذْ مِينْ ثخْسْ أَذْ ثِينِي ڒخُّو زَّاثْ إِ ؤُجدْجِيذْ. *
36 Este é o sonho; e também a sua interpretação diremos ao rei.
37 شكْ، أَ أَجدْجِيذْ، ثدْجِيذْ ذ أَجدْجِيذْ ن إِجدْجِيذنْ، مَاغَارْ أَربِّي ن إِجنْوَانْ إِوْشَا أَشْ ثَاڭلْذَا ذ ثْزمَّارْ ذ جّهْذْ ذ شَّانْ.
37 Tu, ó rei, rei de reis, a quem o Deus do céu conferiu o reino, o poder, a força e a glória;
38 مَانِي مَا زدّْغنْ ثَارْوَا ن بْنَاذمْ، إِڭَّا إِمُودَّارنْ ن ڒخْڒَا ذ إِجْضَاضْ ن ؤُجنَّا ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ ؤُ نتَّا إِڭَّا شكْ ذ ڒْحَاكمْ خْ مَارَّا مَانْ أَيَا. أَقَا شكْ ذ أَزدْجِيفْ نِّي ن وُورغْ. *
38 a cujas mãos foram entregues os filhos dos homens, onde quer que eles habitem, e os animais do campo e as aves do céu, para que dominasses sobre todos eles, tu és a cabeça de ouro.
39 أَوَارْنِي أَشْ أَذْ د-ثَاسْ إِشْثْ ن ثْڭلْذِيثْ نّغْنِيثْ، ثُوذْرُوسْ خْ ثنِّي نّشْ. أَوَارْنِي أَسْ أَذْ ثِيڒِي إِشْثْ ن نّغْنِيثْ، ثَاڭلْذِيثْ وِيسّْ ثْڒَاثَا ن نّْحَاسْ، ثنِّي أَذْ ثحْكمْ خْ مَارَّا ثَامُّورْثْ. *
39 Depois de ti, se levantará outro reino, inferior ao teu; e um terceiro reino, de bronze, o qual terá domínio sobre toda a terra.
40 ؤُشَا ثَاڭلْذِيثْ وِيسّْ أَربْعَا أَذْ ثِيڒِي ثجْهذْ أَمْ وُوزَّاڒْ، مَاغَارْ ؤُزَّاڒْ إِڒبّزْ ؤُ إِبَارِّي مَارَّا، ؤُ أَمْ مَامّشْ إِتَّارژَّا وُوزَّاڒْ مَارَّا، أَمُّو إِ غَا ثڒْبزْ ؤُ ثْبَارِّي مَارَّا. *
40 O quarto reino será forte como ferro; pois o ferro a tudo quebra e esmiúça; como o ferro quebra todas as coisas, assim ele fará em pedaços e esmiuçará.
41 ؤُمِي ثژْرِيذْ بلِّي إِضَارنْ ذ ثْفذْنِينْ أَقَا شْوَايْثْ زَّايْسنْ س ثَارِّيسْثْ ن بُو-ثْڒَاخْثْ ؤُ شْوَايْثْ زَّايْسنْ س وُوزَّاڒْ، إِخْسْ أَذْ يِينِي أَقَا أَذْ ثِيڒِي ذ إِشْثْ ن ثْڭلْذِيثْ ثمْسبْضَا. شْوَايْثْ زَّايسْ وَاهَا أَذْ ذَايسْ ثِيڒِي ڒقْسَاحثْ أَمْ وُوزَّاڒْ، مَاغَارْ ثژْرِيذْ ؤُزَّاڒْ إِصُّورْ س ثَارِّيسْثْ ن ثْڒَاخْثْ.
41 Quanto ao que viste dos pés e dos artelhos, em parte, de barro de oleiro e, em parte, de ferro, será esse um reino dividido; contudo, haverá nele alguma coisa da firmeza do ferro, pois que viste o ferro misturado com barro de lodo.
42 ؤُ ؤُمِي ثژْرِيذْ ثِيفذْنِينْ ن إِضَارنْ، أَقَا شْوَايْثْ زَّايْسنْثْ س وُوزَّاڒْ ؤُ شْوَايْثْ زَّايْسنْثْ س ثَارِّيسْثْ، إِخْسْ أَذْ يِينِي أَقَا ثَاڭلْذِيثْ نِّي شْوَايْثْ زَّايسْ أَذْ ذَايسْ ثِيڒِي ڒقْسَاحثْ ؤُ شْوَايْثْ أَذْ ثِيڒِي ثَارْخفْ.
42 Como os artelhos dos pés eram, em parte, de ferro e, em parte, de barro, assim, por uma parte, o reino será forte e, por outra, será frágil.
43 ؤُ ؤُمِي ثژْرِيضْ أَقَا ؤُزَّاڒْ إِصُّورْ س ثَارِّيسْثْ ن ثْڒَاخْثْ، إِخْسْ أَذْ يِينِي نِيثْنِي أَذْ صُّورنْ س زَّارِيعثْ ن ورْيَازْ، مَاشَا وَارْ ڒسّْقنْ شَا إِجّْ غَارْ ونّغْنِي، وَا وَارْ إِڒسّقْ أَكْ-ذ وَا، أَمْ وُوزَّاڒْ وَارْ إِڒسّْقنْ أَكْ-ذ ثْڒَاخْثْ.
43 Quanto ao que viste do ferro misturado com barro de lodo, misturar-se-ão mediante casamento, mas não se ligarão um ao outro, assim como o ferro não se mistura com o barro.
44 مَاشَا ذڭْ وُوسَّانْ ن إِجدْجِيذنْ نِّي أَذْ إِسّْبدّْ أَربِّي ن إِجنْوَانْ إِشْثْ ن ثْڭلْذِيثْ نِّي وَارْ ثتّْوَاضيِّيعْ إِ ڒبْذَا ؤُ ثَاڭلْذَا نّسْ وَارْ ثتّْرِيحْعمَّارْصْ غَارْ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ نّغْنِي. أَذْ ثڒْبزْ ؤُ أَذْ ثبْضڒْ مَارَّا ثِيڭلْذِيوِينْ نِّي، مَاشَا نتَّاثْ س يِيخفْ نّسْ أَثْ ثِيڒِي إِ ڒبْذَا قَاعْ.
44 Mas, nos dias destes reis, o Deus do céu suscitará um reino que não será jamais destruído; este reino não passará a outro povo; esmiuçará e consumirá todos estes reinos, mas ele mesmo subsistirá para sempre,
45 س ؤُينِّي ثژْرِيذْ، إِتّْوَاشدْجقْ-د إِجّْ ن وژْرُو زڭْ وذْرَارْ بْڒَا إِفَاسّنْ، ونِّي إِڒبْزنْ ؤُزَّاڒْ ذ ثَارِّيسْثْ ذ نُّوقَارْثْ ذ نّْحَاسْ. أَربِّي أَمقّْرَانْ أَقَا إِسّْشنْ إِ ؤُجدْجِيذْ مِينْ غَا إِمْسَارنْ أَوَارْنِي أَيَا. ثَارْجِيثْ أَقَا ثْبدّْ ؤُ ڒْمعْنَا نّسْ ذ ثِيذتّْ.“
45 como viste que do monte foi cortada uma pedra, sem auxílio de mãos, e ela esmiuçou o ferro, o bronze, o barro, a prata e o ouro. O Grande Deus fez saber ao rei o que há de ser futuramente. Certo é o sonho, e fiel, a sua interpretação.
46 خنِّي إِوْضَا ؤُجدْجِيذْ نابُوخَاذْنَاصَّارْ خْ ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ ؤُشَا إِسْجذْ إِ ذَانِييَالْ، إِوصَّا أَذْ أَوْينْ إِشْثْ ن ثوْهِيبْثْ ذ ڒبْخُورْ إِتّْفُوحنْ أَمْ يِيشْثْ ن ثوْهِيبْثْ ن ؤُسيّبْ.
46 Então, o rei Nabucodonosor se inclinou, e se prostrou rosto em terra perante Daniel, e ordenou que lhe fizessem oferta de manjares e suaves perfumes.
47 يَارَّا-د ؤُجدْجِيذْ خْ ذَانِييَالْ، إِنَّا: ”ذ ثِيذتّْ، أَقَا أَربِّي نْومْ ذ أَربِّي خْ مَارَّا إِربِّيثنْ ؤُ نتَّا ذ سِيذِي خْ مَارَّا إِجدْجِيذنْ ؤُڒَا ذ ونِّي إِسَّارْڭَابنْ مِينْ إِنُّوفَارنْ، مَاغَارْ ثِيوْضذْ أَذْ ثْكشْفذْ أَيَا إِ ثُوغَا إِنُّوفَّارنْ.“
47 Disse o rei a Daniel: Certamente, o vosso Deus é o Deus dos deuses, e o Senhor dos reis, e o revelador de mistérios, pois pudeste revelar este mistério.
48 خَاسْ ؤُشَا إِوْشَا ؤُجدْجِيذْ إِ ذَانِييَالْ أَسمْغَارْ أَمقّْرَانْ ؤُ إِوْشَا أَسْ ثِيرْزِيفِينْ ثِيمقّْرَانِينْ. إِڭَّا إِ-ث خْ مَارَّا لْعَامَالَا ن بَابِيلْ ؤُ إِڭَّا إِ-ث ذ أَرَّايْسْ خْ إِمحْضَاينْ نِّي ثُوغَا خْ مَارَّا إِمِيغِيسنْ ن بَابِيلْ.
48 Então, o rei engrandeceu a Daniel, e lhe deu muitos e grandes presentes, e o pôs por governador de toda a província da Babilônia, como também o fez chefe supremo de todos os sábios da Babilônia.
49 ؤُ ذَانِييَالْ إِقدّمْ إِشْثْ ن ثُوثْرَا إِ ؤُجدْجِيذْ ؤُ وَانِيثَا إِڭَّا سَاذْرَاخْ، مِيشَاخْ ذ عَابْذْ-نَاغُو ذ إِمْضبَّارنْ خْ لْعَامَالَا ن بَابِيلْ، مَاشَا ذَانِييَالْ إِقِّيمْ غَارْ ڒقْصَارْ ن ؤُجدْجِيذْ.
49 A pedido de Daniel, constituiu o rei a Sadraque, Mesaque e Abede-Nego sobre os negócios da província da Babilônia; Daniel, porém, permaneceu na corte do rei.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.