Daniel 2

rifa (RIFA) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْنَاينْ ن ثْڭلْذَا ن نابُوخَاذْنَاصَّارْ يُورْجَا نابُوخَاذْنَاصَّارْ ثِيرْجَا. بُوحْبڒْ نّسْ إِنّحْوڒْ ؤُشَا إِرُوحْ أَسْ يِيضصْ.

¹ E no segundo ano do reinado de Nabucodonosor, Nabucodonosor teve sonhos; e o seu espírito se perturbou, e passou-se-lhe o sono.

² خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ أَذْ ڒَاغَانْ إِ ثَارْوَا ن ثْسحَّارْثْ ذ إِمسْنَاونْ ن إِثْرَانْ ذ إِسحَّارنْ ذ إِكَالْذَانِييّنْ حِيمَا نِيثْنِي أَذْ أَسْ فسَّارنْ ثِيرْجَا نّسْ. نِيثْنِي ؤُسِينْ-د ؤُشَا بدّنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ.

² Então o rei mandou chamar os magos, os astrólogos, os encantadores e os caldeus, para que declarassem ao rei os seus sonhos; e eles vieram e se apresentaram diante do rei.

³ إِنَّا أَسنْ ؤُجدْجِيذْ: ”نشّْ غَارِي إِشْثْ ن ثَارْجِيثْ ؤُ بُوحْبڒْ إِنُو إِنّحْوڒْ، مَاحنْذْ أَذْ سّْنغْ مِينْ ثخْسْ أَذْ ثِينِي ثَارْجِيثْ.“

³ E o rei lhes disse: Tive um sonho; e para saber o sonho está perturbado o meu espírito.

⁴ خنِّي نَّانْ إِكَالْذَانِييّنْ إِ ؤُجدْجِيذْ:

⁴ E os caldeus disseram ao rei em aramaico: Ó rei, vive eternamente! Dize o sonho a teus servos, e daremos a interpretação.

⁵ يَارَّا-د ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا إِ إِكَالْذَانِييّنْ: ”أَقَا إِفّغْ-د ڒُومُورْ. مَاڒَا كنِّيوْ وَارْ ذ أَيِي ثسَّارْڭْبمْ خْ ثَارْجِيثْ، أَذْ ثتّْوَاقسّمْ ذ إِوثْوِيثنْ ؤُ ثُوذْرِينْ نْومْ أَذْ ثنْثْ أَرّنْ ذ ثِيزُوبَايِّينْ.

⁵ Respondeu o rei, e disse aos caldeus: O assunto me tem escapado; se não me fizerdes saber o sonho e a sua interpretação, sereis despedaçados, e as vossas casas serão feitas um monturo;

⁶ مَاشَا مَاڒَا ثْفسَّارمْ أَيِي كنِّيوْ ثَارْجِيثْ ذ مِينْ ثخْسْ أَذْ ثِينِي، أَذْ ثطّْفمْ زَّايِي ثَارْزفِينْ ذ أَرِّيغَالُوثنْ ذ شَّانْ أَمقّْرَانْ. س ؤُينِّي، سشّْنمْ أَيِي ثَارْجِيثْ إِنُو ذ ڒْمعْنَا نّسْ.“

⁶ Mas se vós me declarardes o sonho e a sua interpretação, recebereis de mim dádivas, recompensas e grande honra; portanto declarai-me o sonho e a sua interpretação.

⁷ أَرِّينْ-د نِيثْنِي خَاسْ ثْوَاڒَا وِيسّْ ثْنَاينْ، نَّانْ: ”أجّْ أَجدْجِيذْ أَذْ إِحَاجَا ثَارْجِيثْ إِ إِمْسخَّارنْ نّسْ، خنِّي أَذْ أَسْ نوْشْ أَفسَّارْ.“

⁷ Responderam segunda vez, e disseram: Diga o rei o sonho a seus servos, e daremos a sua interpretação.

⁸ يَارَّا-د ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا: ”ڒخُّو سّْنغْ نِيشَانْ، أَقَا كنِّيوْ ثخْسمْ أَذْ ثَاربْحمْ ڒْوقْثْ، ؤُمِي ثتّْوَاڒَامْ أَقَا إِفّغْ-د ڒُومُورْ زَّايِي.

⁸ Respondeu o rei, e disse: Percebo muito bem que vós quereis ganhar tempo; porque vedes que o assunto me tem escapado.

⁹ مَاڒَا وَارْ ذ أَيِي ثسَّارْڭْبمْ خْ ثَارْجِيثْ، أَذْ كنِّيوْ إِڒْقفْ ڒْحُوكْمْ ذ إِجّْ. كنِّيوْ ثكّْسمْ أَوَاڒْ مَاحنْذْ أَذْ خَافِي ثسّْخَارّْقمْ ؤُ أَذْ أَيِي ثْغشّمْ أَڒْ غَا ثْبدّڒْ ڒْوقْثْ. س ؤُينِّي، إِنِي أَيِي ثَارْجِيثْ، خنِّي أَذْ سّْنغْ أَقَا ثْزمَّارمْ أَذْ أَيِي ثوْشمْ ؤُڒَا ذ ڒْمعْنَا نّسْ.“

⁹ De modo que, se não me fizerdes saber o sonho, uma só sentença será a vossa; pois vós preparastes palavras mentirosas e perversas para as proferirdes na minha presença, até que se mude o tempo; portanto dizei-me o sonho, para que eu entenda que me podeis dar a sua interpretação.

¹⁰ أَرِّينْ-د إِكَالْذَانِييّنْ قِيبَاتْشْ إِ ؤُجدْجِيذْ، نَّانْ: ”وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ ذِي ثمُّورْثْ ونِّي إِزمَّارنْ أَذْ إِفسَّارْ ثَامسْڒَاشْثْ-أَ إِ ؤُجدْجِيذْ. س ؤُينِّي وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ؤُجدْجِيذْ، مَامّشْ إِدْجَا ذ أَمقّْرَانْ نِيغْ مشْحَاڒْ مَا غَارسْ ذ ثِيزمَّارْ، ونِّي إِتَّارنْ ثَامسْڒَاشْثْ أَمْ ثَانِيثَا زِي شَا ن ؤُسحَّارْ نِيغْ أَمسْنَاوْ ن إِثْرَانْ نِيغْ أَكَالْذَانِييْ.

¹⁰ Responderam os caldeus na presença do rei, e disseram: Não há ninguém sobre a terra que possa declarar a palavra ao rei; pois nenhum rei há, grande ou dominador, que requeira coisas semelhantes de algum mago, ou astrólogo, ou caldeu.

¹¹ مِينْزِي ثَامسْڒَاشْثْ إِ إِتَّارْ ؤُجدْجِيذْ ثوْعَارْ أَطَّاسْ ؤُ وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِجّْ إِزمَّارْ أَذْ ث إِسَّارْڭبْ، مْغِيرْ إِربِّيثنْ نِّي وَارْ إِزدّْغنْ جَارْ إِوْذَانْ.“

¹¹ Porque o assunto que o rei requer é difícil; e ninguém há que o possa declarar diante do rei, senão os deuses, cuja morada não é com a carne.

¹² س ؤُينِّي إِذْوڒْ ؤُجدْجِيذْ إِتّْحَاجَا ؤُ إِتّْخيَّاقْ كْثَارْ، يُومُورْ أَذْ نْغنْ مَارَّا إِمِيغِيسنْ ذِي بَابِيلْ.

¹² Por isso o rei muito se irou e enfureceu; e ordenou que matassem a todos os sábios de babilônia.

¹³ إِفّغْ-د ڒُومُورْ مَاحنْذْ أَذْ نْغنْ إِمِيغِيسنْ. أَرْزُونْ ؤُڒَا خْ ذَانِييَالْ ذ إِمدُّوكَّاڒْ نّسْ حِيمَا أَذْ ثنْ نْغنْ.

¹³ E saiu o decreto, segundo o qual deviam ser mortos os sábios; e buscaram a Daniel e aos seus companheiros, para que fossem mortos.

¹⁴ خنِّي يَارَّا-د ذَانِييَالْ س ثِيغِيثْ ذ ڒعْقڒْ غَارْ أَرِييُوخْ، ڒْقبْطَانْ ن إِعسَّاسنْ ن أَرِّيمثْ ن ؤُجدْجِيذْ، ونِّي ثُوغَا إِفّْغنْ حِيمَا أَذْ إِنغْ إِمِيغِيسنْ ن بَابِيلْ.

¹⁴ Então Daniel falou avisada e prudentemente a Arioque, capitão da guarda do rei, que tinha saído para matar os sábios de babilônia.

¹⁵ ذَانِي ألْ إِطّفْ ذڭْ وَاوَاڒْ، إِنَّا إِ أَرِييُوخْ، أَكُومَانْذَارْ ن ؤُجدْجِيذْ: ”مَايمِّي إِڭَّا ؤُجدْجِيذْ ڒُومُوڒْ أَمُّو س ثَازْڒَا؟“ ڒخْذنِّي إِسَّارْڭبْ أَرِييُوخْ خْ ثَامسْڒَاشْثْ إِ ذَانِييَالْ.

¹⁵ Respondeu, e disse a Arioque, capitão do rei: Por que se apressa tanto o decreto da parte do rei? Então Arioque explicou o caso a Daniel.

¹⁶ خَاسْ ؤُشَا يُوذفْ ذَانِييَالْ ؤُشَا إِتَّارْ زڭْ ؤُجدْجِيذْ، مَاحنْذْ نتَّا أَذْ أَسْ إِوْشْ إِجّْ ن ڒْمِيجَاڒْ ن ڒْوقْثْ، مَاحنْذْ أَذْ أَسْ إِوْشْ أَفسَّارْ.

¹⁶ E Daniel entrou; e pediu ao rei que lhe desse tempo, para que lhe pudesse dar a interpretação.

¹⁷ خنِّي يُويُورْ ذَانِييَالْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ، إِحَاجَا ثَامسْڒَاشْثْ إِ إِعْشِيرنْ نّسْ حَانَانْيَا، مِيشَايِيلْ ذ عَازَارْيَا،

¹⁷ Então Daniel foi para a sua casa, e fez saber o caso a Hananias, Misael e Azarias, seus companheiros;

¹⁸ حِيمَا أَذْ تَّارنْ أَرّحْمثْ زِي أَربِّي ن إِجنْوَانْ خْ سِّيرّْ-أَ حِيمَا ذَانِييَالْ ذ إِعْشِيرنْ نّسْ وَارْ ثتّْوَاهلِّيكنْ شَا أَكْ-ذ إِمِيغِيسنْ نّغْنِي ن بَابِيلْ.

¹⁸ Para que pedissem misericórdia ao Deus do céu, sobre este mistério, a fim de que Daniel e seus companheiros não perecessem, juntamente com o restante dos sábios da Babilônia.

¹⁹ خَاسْ ؤُشَا إِتّْوَاسَّارْڭبْ-د إِ ذَانِييَالْ مِينْ ثُوغَا إِنُّوفَّارنْ ذڭْ إِجّْ ن ڒوْحِييْ سْ دْجِيڒثْ. خنِّي إِبَاركْ ذَانِييَالْ أَربِّي ن إِجنْوَانْ.

¹⁹ Então foi revelado o mistério a Daniel numa visão de noite; então Daniel louvou o Deus do céu.

²⁰ يَارَّا-د ذَانِييَالْ، إِنَّا:

²⁰ Falou Daniel, dizendo: Seja bendito o nome de Deus de eternidade a eternidade, porque dele são a sabedoria e a força;

²¹ مَاغَارْ نتَّا إِتّْبدَّاڒْ زَّامَانَاثْ ذ ثْسَاعّثِينْ.

²¹ E ele muda os tempos e as estações; ele remove os reis e estabelece os reis; ele dá sabedoria aos sábios e conhecimento aos entendidos.

²² نتَّا إِسَّارْڭبْ ثِيمسْڒَايِينْ يُودْجْغنْ إِنُّوفَارنْ،

²² Ele revela o profundo e o escondido; conhece o que está em trevas, e com ele mora a luz.

²³ شكْ، أَ أَربِّي ن ڒجْذُوذْ إِنُو،

²³ Ó Deus de meus pais, eu te dou graças e te louvo, porque me deste sabedoria e força; e agora me fizeste saber o que te pedimos, porque nos fizeste saber este assunto do rei.

²⁴ س ؤُينِّي يُويُورْ ذَانِييَالْ غَارْ أَرِييُوخْ، ونِّي إِڭَّا ؤُجدْجِيذْ مَاحنْذْ أَذْ إِسّْهلّكْ إِمِيغِيسنْ ن بَابِيلْ. يُويُورْ غَارسْ، إِسِّيوڒْ أَكِيذسْ أَمُّو: ”وَارْ نقّْ إِمِيغِيسنْ ن بَابِيلْ، مَاشَا نْذهْ أَيِي غَارْ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ. نشّْ أَذْ أَسْ سّشْنغْ أَفسَّارْ إِ ؤُجدْجِيذْ.“

²⁴ Por isso Daniel foi ter com Arioque, ao qual o rei tinha constituído para matar os sábios de babilônia; entrou, e disse-lhe assim: Não mates os sábios de babilônia; introduze-me na presença do rei, e declararei ao rei a interpretação.

²⁵ ڒخْذنِّي إِنْذهْ أَرِييُوخْ ذَانِييَالْ س ثَازْڒَا غَارْ ؤُجدْجِيذْ ؤُشَا إِسِّيوڒْ أَكِيذسْ أَمُّو: ”نشّْ ؤُفِيغْ إِجّْ ن ورْيَازْ جَارْ إِمنْفِييّنْ ن يَاهُوذَا ونِّي ذ إِ غَا إِسّشْننْ أَفسَّارْ إِ شكْ، أَ أَجدْجِيذْ!“

²⁵ Então Arioque depressa introduziu a Daniel na presença do rei, e disse-lhe assim: Achei um homem dentre os cativos de Judá, o qual fará saber ao rei a interpretação.

²⁶ خنِّي إِطّفْ ؤُجدْجِيذْ ذڭْ وَاوَاڒْ، إِنَّا إِ ذَانِييَالْ، ونِّي ؤُمِي قَّارنْ بَالْطَاشَاصَّارْ: ”مَا ثْزمَّارذْ أَذْ أَيِي ثسَّارْڭْبذْ خْ ثَارْجِيثْ نِّي ژْرِيغْ ذ ڒْمعْنَا نّسْ؟“

²⁶ Respondeu o rei, e disse a Daniel (cujo nome era Beltessazar): Podes tu fazer-me saber o sonho que tive e a sua interpretação?

²⁷ يَارَّا-د ذَانِييَالْ زَّاثْ إِ ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا: ”مِينْ إِنُّوفَّارنْ إِ إِتَّارْ ؤُجدْجِيذْ وَارْ زمَّارمْ إِمِيغِيسنْ ذ إِمسْنَاونْ ن إِثْرَانْ ذ ثَارْوَا ن ثْسحَّارْثْ ذ إِڭزَّاننْ أَذْ ث سَّارڭْبنْ إِ ؤُجدْجِيذْ.

²⁷ Respondeu Daniel na presença do rei, dizendo: O segredo que o rei requer, nem sábios, nem astrólogos, nem magos, nem adivinhos o podem declarar ao rei;

²⁸ مَاشَا أَقَا ذِينْ إِجّْ ن أَربِّي ذڭْ ؤُجنَّا ونِّي إِسَّارْڭَابنْ مِينْ إِنُّوفَارنْ. نتَّا إِسَّارْڭبْ إِ ؤُجدْجِيذْ نابُوخَاذْنَاصَّارْ مِينْ غَا إِمْسَارنْ ذڭْ ؤُنڭَّارْ ن وُوسَّانْ. أَقَا ثَا ذ ثَارْجِيثْ نّشْ ذ إِوحَّانْ نِّي د-يُوسِينْ ذڭْ ؤُزدْجِيفْ نّشْ ذِي ثَاسُّوثْ.

²⁸ Mas há um Deus no céu, o qual revela os mistérios; ele, pois, fez saber ao rei Nabucodonosor o que há de acontecer nos últimos dias; o teu sonho e as visões da tua cabeça que tiveste na tua cama são estes:

²⁹ شكْ، أَ أَجدْجِيذْ، ؤُمِي شكْ ثُوغَا ذِي ثَاسُّوثْ ؤُسِينْ أَشْ-د إِخَارِّيصنْ خْ مِينْ إِ غَا إِمْسَارنْ أَوَارْنِي أَيَا ؤُ ونِّي إِسَّارْڭْبنْ مِينْ إِنُوفَّارنْ، أَقَا إِسّْشنْ أَشْ مِينْ غَا إِمْسَارنْ.

²⁹ Estando tu, ó rei, na tua cama, subiram os teus pensamentos, acerca do que há de ser depois disto. Aquele, pois, que revela os mistérios te fez saber o que há de ser.

³⁰ أَقَا إِتّْوَاسّْشنْ أَيِي-د مِينْ ثُوغَا إِنُّوفَّارنْ، وَارْ إِدْجِي زِي ثِيغِيثْ نِّي ذَايِي سنّجْ إِ مَارَّا مِينْ إِدَّارنْ، مَاشَا حِيمَا أَذْ إِتّْوَاسَّارْڭبْ ؤُفسَّارْ إِ ؤُجدْجِيذْ ؤُ حِيمَا أَذْ ثسّْنذْ إِخَارِّيصنْ ن وُوڒْ نّشْ.“

³⁰ E a mim me foi revelado esse mistério, não porque haja em mim mais sabedoria que em todos os viventes, mas para que a interpretação se fizesse saber ao rei, e para que entendesses os pensamentos do teu coração.

³¹ ”شكْ، أَ أَجدْجِيذْ، ثُوغَا ثْخزَّارذْ ؤُ ثژْرِيذْ إِجّْ ن ڒخْيَاڒْ ذ أَمقّْرَانْ. ڒخْيَاڒْ-أَ ثُوغَا إِسِّيڭّْوذْ ؤُ ثِيسِّيقْثْ نّسْ ثدْجَا أَڒْ طَّارْفْ. أَقَا إِبدّْ زَّاثكْ ؤُ إِسِّيڭّْوذْ أَمْ ث ثژْرِيذْ.

³¹ Tu, ó rei, estavas vendo, e eis aqui uma grande estátua; esta estátua, que era imensa, cujo esplendor era excelente, e estava em pé diante de ti; e a sua aparência era terrível.

³² أَزدْجِيفْ ن ڒخْيَاڒْ-أَ ثُوغَا ذ ؤُرغْ إِصْفَانْ، إِذْمَارنْ نّسْ ذ إِغَادْجنْ نّسْ ذ نُّوقَارْثْ، أَعذِّيسْ نّسْ ذ ثِيجْعِينَّا نّسْ ذ نّْحَاسْ،

³² A cabeça daquela estátua era de ouro fino; o seu peito e os seus braços de prata; o seu ventre e as suas coxas de cobre;

³³ ثِيمسَّاضِينْ نّسْ ذ ؤُزَّاڒْ، إِضَارنْ نّسْ شْوَايْثْ ذ ؤُزَّاڒْ ؤُ شْوَايْثْ زَّايْسنْ ذ ثَارِّيسْثْ.

³³ As pernas de ferro; os seus pés em parte de ferro e em parte de barro.

³⁴ أَيَا إِ ثژْرِيذْ، أَڒَامِي إِتّْوَاشدْجقْ إِجّْ ن وژْرُو بْڒَا إِفَاسّنْ. وَانِيثَا إِڒْقفْ ڒخْيَاڒْ نِّي غَارْ إِضَارنْ نّسْ ن وُوزَّاڒْ أَكْ-ذ ثَارِّيسْثْ، ؤُشَا إِڒْبزْ إِ-ثنْ.

³⁴ Estavas vendo isto, quando uma pedra foi cortada, sem auxílio de mão, a qual feriu a estátua nos pés de ferro e de barro, e os esmiuçou.

³⁵ خنِّي إِتّْوَاڒْبزْ وُوزَّاڒْ ذ ثَارِّيسْثْ ذ نّْحَاسْ ذ نُّوقَارْثْ ذ وُورغْ ذڭْ إِشْثْ ن ثشْثِي ؤُشَا ذوْڒنْ أَمْ ؤُڒُومْ ن إِنذْرَارنْ ذڭْ ؤُنبْذُو، ؤُشَا إِسُوضْ ذَايْسنْ ؤُسمِّيضْ، وَارْ زَّايْسنْ ثقِّيمْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ ن جُّورثْ. مَاشَا أَژْرُو نِّي إِڒقْفنْ ڒخْيَاڒْ، إِذْوڒْ ذ إِجّْ ن وذْرَارْ أَمقّْرَانْ، إِعمَّارْ مَارَّا ثَامُّورْثْ.

³⁵ Então foi juntamente esmiuçado o ferro, o barro, o bronze, a prata e o ouro, os quais se fizeram como pragana das eiras do estio, e o vento os levou, e não se achou lugar algum para eles; mas a pedra, que feriu a estátua, se tornou grande monte, e encheu toda a terra.

³⁶ ذ ثَا ذ ثَارْجِيثْ. أَذْ نْعَاوذْ مِينْ ثخْسْ أَذْ ثِينِي ڒخُّو زَّاثْ إِ ؤُجدْجِيذْ. *

³⁶ Este é o sonho; também a sua interpretação diremos na presença do rei.

³⁷ شكْ، أَ أَجدْجِيذْ، ثدْجِيذْ ذ أَجدْجِيذْ ن إِجدْجِيذنْ، مَاغَارْ أَربِّي ن إِجنْوَانْ إِوْشَا أَشْ ثَاڭلْذَا ذ ثْزمَّارْ ذ جّهْذْ ذ شَّانْ.

³⁷ Tu, ó rei, és rei de reis; a quem o Deus do céu tem dado o reino, o poder, a força, e a glória.

³⁸ مَانِي مَا زدّْغنْ ثَارْوَا ن بْنَاذمْ، إِڭَّا إِمُودَّارنْ ن ڒخْڒَا ذ إِجْضَاضْ ن ؤُجنَّا ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ ؤُ نتَّا إِڭَّا شكْ ذ ڒْحَاكمْ خْ مَارَّا مَانْ أَيَا. أَقَا شكْ ذ أَزدْجِيفْ نِّي ن وُورغْ. *

³⁸ E onde quer que habitem os filhos de homens, na tua mão entregou os animais do campo, e as aves do céu, e fez que reinasse sobre todos eles; tu és a cabeça de ouro.

³⁹ أَوَارْنِي أَشْ أَذْ د-ثَاسْ إِشْثْ ن ثْڭلْذِيثْ نّغْنِيثْ، ثُوذْرُوسْ خْ ثنِّي نّشْ. أَوَارْنِي أَسْ أَذْ ثِيڒِي إِشْثْ ن نّغْنِيثْ، ثَاڭلْذِيثْ وِيسّْ ثْڒَاثَا ن نّْحَاسْ، ثنِّي أَذْ ثحْكمْ خْ مَارَّا ثَامُّورْثْ. *

³⁹ E depois de ti se levantará outro reino, inferior ao teu; e um terceiro reino, de bronze, o qual dominará sobre toda a terra.

⁴⁰ ؤُشَا ثَاڭلْذِيثْ وِيسّْ أَربْعَا أَذْ ثِيڒِي ثجْهذْ أَمْ وُوزَّاڒْ، مَاغَارْ ؤُزَّاڒْ إِڒبّزْ ؤُ إِبَارِّي مَارَّا، ؤُ أَمْ مَامّشْ إِتَّارژَّا وُوزَّاڒْ مَارَّا، أَمُّو إِ غَا ثڒْبزْ ؤُ ثْبَارِّي مَارَّا. *

⁴⁰ E o quarto reino será forte como ferro; pois, como o ferro, esmiúça e quebra tudo; como o ferro que quebra todas as coisas, assim ele esmiuçará e fará em pedaços.

⁴¹ ؤُمِي ثژْرِيذْ بلِّي إِضَارنْ ذ ثْفذْنِينْ أَقَا شْوَايْثْ زَّايْسنْ س ثَارِّيسْثْ ن بُو-ثْڒَاخْثْ ؤُ شْوَايْثْ زَّايْسنْ س وُوزَّاڒْ، إِخْسْ أَذْ يِينِي أَقَا أَذْ ثِيڒِي ذ إِشْثْ ن ثْڭلْذِيثْ ثمْسبْضَا. شْوَايْثْ زَّايسْ وَاهَا أَذْ ذَايسْ ثِيڒِي ڒقْسَاحثْ أَمْ وُوزَّاڒْ، مَاغَارْ ثژْرِيذْ ؤُزَّاڒْ إِصُّورْ س ثَارِّيسْثْ ن ثْڒَاخْثْ.

⁴¹ E, quanto ao que viste dos pés e dos dedos, em parte de barro de oleiro, e em parte de ferro, isso será um reino dividido; contudo haverá nele alguma coisa da firmeza do ferro, pois viste o ferro misturado com barro de lodo.

⁴² ؤُ ؤُمِي ثژْرِيذْ ثِيفذْنِينْ ن إِضَارنْ، أَقَا شْوَايْثْ زَّايْسنْثْ س وُوزَّاڒْ ؤُ شْوَايْثْ زَّايْسنْثْ س ثَارِّيسْثْ، إِخْسْ أَذْ يِينِي أَقَا ثَاڭلْذِيثْ نِّي شْوَايْثْ زَّايسْ أَذْ ذَايسْ ثِيڒِي ڒقْسَاحثْ ؤُ شْوَايْثْ أَذْ ثِيڒِي ثَارْخفْ.

⁴² E como os dedos dos pés eram em parte de ferro e em parte de barro, assim por uma parte o reino será forte, e por outra será frágil.

⁴³ ؤُ ؤُمِي ثژْرِيضْ أَقَا ؤُزَّاڒْ إِصُّورْ س ثَارِّيسْثْ ن ثْڒَاخْثْ، إِخْسْ أَذْ يِينِي نِيثْنِي أَذْ صُّورنْ س زَّارِيعثْ ن ورْيَازْ، مَاشَا وَارْ ڒسّْقنْ شَا إِجّْ غَارْ ونّغْنِي، وَا وَارْ إِڒسّقْ أَكْ-ذ وَا، أَمْ وُوزَّاڒْ وَارْ إِڒسّْقنْ أَكْ-ذ ثْڒَاخْثْ.

⁴³ Quanto ao que viste do ferro misturado com barro de lodo, misturar-se-ão com semente humana, mas não se ligarão um ao outro, assim como o ferro não se mistura com o barro.

⁴⁴ مَاشَا ذڭْ وُوسَّانْ ن إِجدْجِيذنْ نِّي أَذْ إِسّْبدّْ أَربِّي ن إِجنْوَانْ إِشْثْ ن ثْڭلْذِيثْ نِّي وَارْ ثتّْوَاضيِّيعْ إِ ڒبْذَا ؤُ ثَاڭلْذَا نّسْ وَارْ ثتّْرِيحْعمَّارْصْ غَارْ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ نّغْنِي. أَذْ ثڒْبزْ ؤُ أَذْ ثبْضڒْ مَارَّا ثِيڭلْذِيوِينْ نِّي، مَاشَا نتَّاثْ س يِيخفْ نّسْ أَثْ ثِيڒِي إِ ڒبْذَا قَاعْ.

⁴⁴ Mas, nos dias desses reis, o Deus do céu levantará um reino que não será jamais destruído; e este reino não passará a outro povo; esmiuçará e consumirá todos esses reinos, mas ele mesmo subsistirá para sempre,

⁴⁵ س ؤُينِّي ثژْرِيذْ، إِتّْوَاشدْجقْ-د إِجّْ ن وژْرُو زڭْ وذْرَارْ بْڒَا إِفَاسّنْ، ونِّي إِڒبْزنْ ؤُزَّاڒْ ذ ثَارِّيسْثْ ذ نُّوقَارْثْ ذ نّْحَاسْ. أَربِّي أَمقّْرَانْ أَقَا إِسّْشنْ إِ ؤُجدْجِيذْ مِينْ غَا إِمْسَارنْ أَوَارْنِي أَيَا. ثَارْجِيثْ أَقَا ثْبدّْ ؤُ ڒْمعْنَا نّسْ ذ ثِيذتّْ.“

⁴⁵ Da maneira que viste que do monte foi cortada uma pedra, sem auxílio de mãos, e ela esmiuçou o ferro, o bronze, o barro, a prata e o ouro; o grande Deus fez saber ao rei o que há de ser depois disto. Certo é o sonho, e fiel a sua interpretação.

⁴⁶ خنِّي إِوْضَا ؤُجدْجِيذْ نابُوخَاذْنَاصَّارْ خْ ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ ؤُشَا إِسْجذْ إِ ذَانِييَالْ، إِوصَّا أَذْ أَوْينْ إِشْثْ ن ثوْهِيبْثْ ذ ڒبْخُورْ إِتّْفُوحنْ أَمْ يِيشْثْ ن ثوْهِيبْثْ ن ؤُسيّبْ.

⁴⁶ Então o rei Nabucodonosor caiu sobre a sua face, e adorou a Daniel, e ordenou que lhe oferecessem uma oblação e perfumes suaves.

⁴⁷ يَارَّا-د ؤُجدْجِيذْ خْ ذَانِييَالْ، إِنَّا: ”ذ ثِيذتّْ، أَقَا أَربِّي نْومْ ذ أَربِّي خْ مَارَّا إِربِّيثنْ ؤُ نتَّا ذ سِيذِي خْ مَارَّا إِجدْجِيذنْ ؤُڒَا ذ ونِّي إِسَّارْڭَابنْ مِينْ إِنُّوفَارنْ، مَاغَارْ ثِيوْضذْ أَذْ ثْكشْفذْ أَيَا إِ ثُوغَا إِنُّوفَّارنْ.“

⁴⁷ Respondeu o rei a Daniel, e disse: Certamente o vosso Deus é Deus dos deuses, e o Senhor dos reis e revelador de mistérios, pois pudeste revelar este mistério.

⁴⁸ خَاسْ ؤُشَا إِوْشَا ؤُجدْجِيذْ إِ ذَانِييَالْ أَسمْغَارْ أَمقّْرَانْ ؤُ إِوْشَا أَسْ ثِيرْزِيفِينْ ثِيمقّْرَانِينْ. إِڭَّا إِ-ث خْ مَارَّا لْعَامَالَا ن بَابِيلْ ؤُ إِڭَّا إِ-ث ذ أَرَّايْسْ خْ إِمحْضَاينْ نِّي ثُوغَا خْ مَارَّا إِمِيغِيسنْ ن بَابِيلْ.

⁴⁸ Então o rei engrandeceu a Daniel, e lhe deu muitas e grandes dádivas, e o pôs por governador de toda a província de babilônia, como também o fez chefe dos governadores sobre todos os sábios de babilônia.

⁴⁹ ؤُ ذَانِييَالْ إِقدّمْ إِشْثْ ن ثُوثْرَا إِ ؤُجدْجِيذْ ؤُ وَانِيثَا إِڭَّا سَاذْرَاخْ، مِيشَاخْ ذ عَابْذْ-نَاغُو ذ إِمْضبَّارنْ خْ لْعَامَالَا ن بَابِيلْ، مَاشَا ذَانِييَالْ إِقِّيمْ غَارْ ڒقْصَارْ ن ؤُجدْجِيذْ.

⁴⁹ E pediu Daniel ao rei, e constituiu ele sobre os negócios da província de babilônia a Sadraque, Mesaque e Abednego; mas Daniel permaneceu na porta do rei.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Daniel 2 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →