Daniel 12
rifa (RIFA) vs ARC
1 ”ذِي ڒْوقْثْ نِّي أَذْ إِكَّارْ مِيخَايِيلْ، ڒْحَاكمْ أَمقّْرَانْ. ونِّي إِبدّنْ أَكْ-ذ ڒْڭنْسْ نّشْ. أَذْ ثِيڒِي ذ إِشْثْ نْ ڒْوقْثْ ن ڒحْصَارثْ أَمْ وَارْ ثدْجِي زڭْ وَامِي إِدْجَا إِجّْ ن ڒْڭنْسْ أَڒْ ڒْوقْثْ نِّي. ؤُ ذِي ڒْوقْثْ نِّي أَذْ إِتّْوَاسّنْجمْ ڒْڭنْسْ نّشْ، كُوڒْ إِجّنْ إِ غَا إِتّْوَافنْ أَقَا ؤُرِينْ ث ذڭْ وذْلِيسْ.
1 E, naquele tempo, se levantará Miguel, o grande príncipe, que se levanta pelos filhos do teu povo, e haverá um tempo de angústia, qual nunca houve, desde que houve nação até àquele tempo; mas, naquele tempo, livrar-se-á o teu povo, todo aquele que se achar escrito no livro.
2 أَطَّاسْ زڭْ يِينِّي إِطّْصنْ ذِي ثْعجَّاجْثْ ن ثمُّورْثْ أَذْ فَاقنْ، إِنَا إِ ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ ؤُ إِنّغْنِي أَذْ فَاقنْ إِ ؤُبهْذڒْ ؤُ إِ يِيجّْ ن ؤُعِيفِّي إِ ڒبْذَا.
2 E muitos dos que dormem no pó da terra ressuscitarão, uns para a vida eterna e outros para vergonha e desprezo eterno.
3 إِنِّي غَارْ ثدْجَا ڒفْهَامثْ أَذْ أَرْغنْ أَمْ مَامّشْ يَارقّْ ؤُجنَّا ؤُ إِنِّي ثُوغَا إِندّْهنْ أَطَّاسْ غَارْ ثْسڭْذَا، أَمْ يِيثْرَانْ، إِ ڒبْذَا قَاعْ.
3 Os sábios, pois, resplandecerão como o resplendor do firmamento; e os que a muitos ensinam a justiça refulgirão como as estrelas, sempre e eternamente.
4 ؤُ شكْ، ذَانِييَالْ، سْنُوفَّارْ أَوَاڒنْ-أَ ؤُ ثْشمّْعذْ أَذْلِيسْ أَڒْ ڒْوقْثْ ن ؤُنڭَّارْ. أَطَّاسْ أَذْ أَرْزُونْ ؤُ ثُوسّْنَا أَذْ ثمْغَارْ.“
4 E tu, Daniel, fecha estas palavras e sela este livro, até ao fim do tempo; muitos correrão de uma parte para outra, e a ciência se multiplicará.
5 ؤُ نشّْ، ذَانِييَالْ، ژْرِيغْ، ؤُ خْزَارْ، أَقَا ذِينْ بدّنْ ثْنَاينْ نّغْنِي، إِجّْ غَارْ ثْمَا-يَا ن إِغْزَارْ ؤُ ونّغْنِي غَارْ ثْمَا نّغْنِي ن إِغْزَارْ.
5 E eu, Daniel, olhei, e eis que estavam outros dois, um desta banda, à beira do rio, e o outro da outra banda, à beira do rio.
6 ؤُ نتَّا إِنَّا إِ ورْيَازْ إِ ثُوغَا يَارْضنْ ڒقْطنْ أَزْذَاذْ، ونِّي إِبدّنْ سنّجْ إِ وَامَانْ ن إِغْزَارْ: ”مشْحَاڒْ عَاذْ إِقِّيمنْ أَڒْ أَنڭَّارُو ن ڒعْجَايبْ-أَ؟“
6 E ele disse ao homem vestido de linho, que estava sobre as águas do rio: Que tempo haverá até ao fim das maravilhas?
7 ؤُ سْڒِيغْ أَرْيَازْ نِّي ثُوغَا يَارْضنْ ڒقْطنْ أَزْذَاذْ، ونِّي إِبدّنْ سنّجْ إِ وَامَانْ ن إِغْزَارْ، ؤُ نتَّا إِسّْڭعّذْ أَفُوسْ نّسْ أَفُوسِي ذ ؤُفُوسْ نّسْ أَزڒْمَاضْ ؤُ إِجُّودْجْ غَارْ ونِّي إِدَّارنْ إِ ڒبْذَا، بلِّي خْمِي إِ غَا إِتّْوَاقْضَا ؤُفَارْثكْ ن ؤُفُوسْ ن ڒْڭنْسْ إِقدّْسنْ أَوَارْنِي يِيجّْ ن ڒْمِيجَاڒْ ن ڒْوقْثْ ذ ڒوْقَاثْ ذ وزْينْ ن يِيجّْ ن ڒْمِيجَاڒْ ن ڒْوقْثْ، أَذْ يِيڒِي ؤُقطُّو ن مَارَّا ثِيمسْڒَايِينْ-أَ.
7 E ouvi o homem vestido de linho, que estava sobre as águas do rio, quando levantou a sua mão direita e a sua mão esquerda ao céu e jurou, por aquele que vive eternamente, que depois de um tempo, de tempos e metade de um tempo, e quando tiverem acabado de destruir o poder do povo santo, todas essas coisas serão cumpridas.
8 نشّْ سْڒِيغْ ث، مَاشَا وَارْ ذ أَسْ فْهِيمغْ ؤُ نِّيغْ: ”أَ سِيذِي إِنُو، مِينْ غَا يِيڒِينْ ذ أَنڭَّارُو ن أَيَا؟“
8 Eu, pois, ouvi, mas não entendi; por isso, eu disse: Senhor meu, qual será o fim dessas coisas?
9 نتَّا إِنَّا: ”ؤُيُورْ، ذَانِييَالْ، مَاغَارْ أَوَاڒنْ-أَ أَذْ قِّيمنْ بلّْعنْ، شمّْعنْ أَڒْ ڒْوقْثْ ن ؤُنڭَّارْ.
9 E ele disse: Vai, Daniel, porque estas palavras estão fechadas e seladas até ao tempo do fim.
10 أَطَّاسْ إِ غَا إِتّْوَاسِّيزذْڭنْ، أَذْ ذوْڒنْ ذ إِشمْڒَاڒنْ ؤُ أَذْ تّْوَاصفَّانْ، مَاشَا إِعفَّاننْ أَذْ ڭّنْ ثُوعفّْنَا ؤُ مَارَّا إِعفَّاننْ وَارْ ذ أَسْ فهّْمنْ، مَاشَا إِمِيغِيسنْ أَذْ فهْمنْ.
10 Muitos serão purificados, e embranquecidos, e provados; mas os ímpios procederão impiamente, e nenhum dos ímpios entenderá, mas os sábios entenderão.
11 زِي ڒْوقْثْ إِ ذِي ثتّْوَاكّسْ ثْغَارْصْثْ ن ڒبْذَا ؤُ إِمَّارْسْ نّْعِي ن ؤُخَارّبْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ، أَقَا-ث أَڒفْ ؤُ-مِيثَايْنْ ؤُ-ثسْعِينْ ن وُوسَّانْ.
11 E, desde o tempo em que o contínuo sacrifício for tirado e posta a abominação desoladora, haverá mil duzentos e noventa dias.
12 سّعْذْ ن ونِّي إِتّْرَاجَانْ ؤُ أَذْ يَاوضْ أَڒفْ ؤُ-ثڒْثْ-مْيَا ؤُ-خمْسَا ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن وُوسَّانْ.
12 Bem-aventurado o que espera e chega até mil trezentos e trinta e cinco dias.
13 ؤُ شكْ، ؤُيُورْ أَڒْ أَنڭَّارْ. أَذْ ثَاريّْحذْ ؤُ أَذْ ثكَّارذْ مَاحنْذْ أَذْ ثكْسِيذْ ثَاقدُّوحْثْ إِ ذ أَشْ د-إِكَّارنْ ذڭْ ؤُنڭَّارْ ن وُوسَّانْ.“
13 Tu, porém, vai até ao fim; porque repousarás e estarás na tua sorte, no fim dos dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.