Daniel 12
rifa (RIFA) vs ACF
1 ”ذِي ڒْوقْثْ نِّي أَذْ إِكَّارْ مِيخَايِيلْ، ڒْحَاكمْ أَمقّْرَانْ. ونِّي إِبدّنْ أَكْ-ذ ڒْڭنْسْ نّشْ. أَذْ ثِيڒِي ذ إِشْثْ نْ ڒْوقْثْ ن ڒحْصَارثْ أَمْ وَارْ ثدْجِي زڭْ وَامِي إِدْجَا إِجّْ ن ڒْڭنْسْ أَڒْ ڒْوقْثْ نِّي. ؤُ ذِي ڒْوقْثْ نِّي أَذْ إِتّْوَاسّنْجمْ ڒْڭنْسْ نّشْ، كُوڒْ إِجّنْ إِ غَا إِتّْوَافنْ أَقَا ؤُرِينْ ث ذڭْ وذْلِيسْ.
1 E naquele tempo se levantará Miguel, o grande príncipe, que se levanta a favor dos filhos do teu povo, e haverá um tempo de angústia, qual nunca houve, desde que houve nação até àquele tempo; mas naquele tempo livrar-se-á o teu povo, todo aquele que for achado escrito no livro.
2 أَطَّاسْ زڭْ يِينِّي إِطّْصنْ ذِي ثْعجَّاجْثْ ن ثمُّورْثْ أَذْ فَاقنْ، إِنَا إِ ثُوذَارْثْ إِتّْذُومَانْ ؤُ إِنّغْنِي أَذْ فَاقنْ إِ ؤُبهْذڒْ ؤُ إِ يِيجّْ ن ؤُعِيفِّي إِ ڒبْذَا.
2 E muitos dos que dormem no pó da terra ressuscitarão, uns para vida eterna, e outros para vergonha e desprezo eterno.
3 إِنِّي غَارْ ثدْجَا ڒفْهَامثْ أَذْ أَرْغنْ أَمْ مَامّشْ يَارقّْ ؤُجنَّا ؤُ إِنِّي ثُوغَا إِندّْهنْ أَطَّاسْ غَارْ ثْسڭْذَا، أَمْ يِيثْرَانْ، إِ ڒبْذَا قَاعْ.
3 Os que forem sábios, pois, resplandecerão como o fulgor do firmamento; e os que a muitos ensinam a justiça, como as estrelas sempre e eternamente.
4 ؤُ شكْ، ذَانِييَالْ، سْنُوفَّارْ أَوَاڒنْ-أَ ؤُ ثْشمّْعذْ أَذْلِيسْ أَڒْ ڒْوقْثْ ن ؤُنڭَّارْ. أَطَّاسْ أَذْ أَرْزُونْ ؤُ ثُوسّْنَا أَذْ ثمْغَارْ.“
4 E tu, Daniel, encerra estas palavras e sela este livro, até ao fim do tempo; muitos correrão de uma parte para outra, e o conhecimento se multiplicará.
5 ؤُ نشّْ، ذَانِييَالْ، ژْرِيغْ، ؤُ خْزَارْ، أَقَا ذِينْ بدّنْ ثْنَاينْ نّغْنِي، إِجّْ غَارْ ثْمَا-يَا ن إِغْزَارْ ؤُ ونّغْنِي غَارْ ثْمَا نّغْنِي ن إِغْزَارْ.
5 Então eu, Daniel, olhei, e eis que estavam em pé outros dois, um deste lado, à beira do rio, e o outro do outro lado, à beira do rio.
6 ؤُ نتَّا إِنَّا إِ ورْيَازْ إِ ثُوغَا يَارْضنْ ڒقْطنْ أَزْذَاذْ، ونِّي إِبدّنْ سنّجْ إِ وَامَانْ ن إِغْزَارْ: ”مشْحَاڒْ عَاذْ إِقِّيمنْ أَڒْ أَنڭَّارُو ن ڒعْجَايبْ-أَ؟“
6 E ele disse ao homem vestido de linho, que estava sobre as águas do rio: Quando será o fim destas maravilhas?
7 ؤُ سْڒِيغْ أَرْيَازْ نِّي ثُوغَا يَارْضنْ ڒقْطنْ أَزْذَاذْ، ونِّي إِبدّنْ سنّجْ إِ وَامَانْ ن إِغْزَارْ، ؤُ نتَّا إِسّْڭعّذْ أَفُوسْ نّسْ أَفُوسِي ذ ؤُفُوسْ نّسْ أَزڒْمَاضْ ؤُ إِجُّودْجْ غَارْ ونِّي إِدَّارنْ إِ ڒبْذَا، بلِّي خْمِي إِ غَا إِتّْوَاقْضَا ؤُفَارْثكْ ن ؤُفُوسْ ن ڒْڭنْسْ إِقدّْسنْ أَوَارْنِي يِيجّْ ن ڒْمِيجَاڒْ ن ڒْوقْثْ ذ ڒوْقَاثْ ذ وزْينْ ن يِيجّْ ن ڒْمِيجَاڒْ ن ڒْوقْثْ، أَذْ يِيڒِي ؤُقطُّو ن مَارَّا ثِيمسْڒَايِينْ-أَ.
7 E ouvi o homem vestido de linho, que estava sobre as águas do rio, o qual levantou ao céu a sua mão direita e a sua mão esquerda, e jurou por aquele que vive eternamente que isso seria para um tempo, tempos e metade do tempo, e quando tiverem acabado de espalhar o poder do povo santo, todas estas coisas serão cumpridas.
8 نشّْ سْڒِيغْ ث، مَاشَا وَارْ ذ أَسْ فْهِيمغْ ؤُ نِّيغْ: ”أَ سِيذِي إِنُو، مِينْ غَا يِيڒِينْ ذ أَنڭَّارُو ن أَيَا؟“
8 Eu, pois, ouvi, mas não entendi; por isso eu disse: Senhor meu, qual será o fim destas coisas?
9 نتَّا إِنَّا: ”ؤُيُورْ، ذَانِييَالْ، مَاغَارْ أَوَاڒنْ-أَ أَذْ قِّيمنْ بلّْعنْ، شمّْعنْ أَڒْ ڒْوقْثْ ن ؤُنڭَّارْ.
9 E ele disse: Vai, Daniel, porque estas palavras estão fechadas e seladas até ao tempo do fim.
10 أَطَّاسْ إِ غَا إِتّْوَاسِّيزذْڭنْ، أَذْ ذوْڒنْ ذ إِشمْڒَاڒنْ ؤُ أَذْ تّْوَاصفَّانْ، مَاشَا إِعفَّاننْ أَذْ ڭّنْ ثُوعفّْنَا ؤُ مَارَّا إِعفَّاننْ وَارْ ذ أَسْ فهّْمنْ، مَاشَا إِمِيغِيسنْ أَذْ فهْمنْ.
10 Muitos serão purificados, e embranquecidos, e provados; mas os ímpios procederão impiamente, e nenhum dos ímpios entenderá, mas os sábios entenderão.
11 زِي ڒْوقْثْ إِ ذِي ثتّْوَاكّسْ ثْغَارْصْثْ ن ڒبْذَا ؤُ إِمَّارْسْ نّْعِي ن ؤُخَارّبْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ، أَقَا-ث أَڒفْ ؤُ-مِيثَايْنْ ؤُ-ثسْعِينْ ن وُوسَّانْ.
11 E desde o tempo em que o sacrifício contínuo for tirado, e posta a abominação desoladora, haverá mil duzentos e noventa dias.
12 سّعْذْ ن ونِّي إِتّْرَاجَانْ ؤُ أَذْ يَاوضْ أَڒفْ ؤُ-ثڒْثْ-مْيَا ؤُ-خمْسَا ؤُ-ثْڒَاثِينْ ن وُوسَّانْ.
12 Bem-aventurado o que espera e chega até mil trezentos e trinta e cinco dias.
13 ؤُ شكْ، ؤُيُورْ أَڒْ أَنڭَّارْ. أَذْ ثَاريّْحذْ ؤُ أَذْ ثكَّارذْ مَاحنْذْ أَذْ ثكْسِيذْ ثَاقدُّوحْثْ إِ ذ أَشْ د-إِكَّارنْ ذڭْ ؤُنڭَّارْ ن وُوسَّانْ.“
13 Tu, porém, vai até ao fim; porque descansarás, e te levantarás na tua herança, no fim dos dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.