Daniel 10

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْڒَاثَا ن كُورَاشْ، أَجدْجِيذْ ن لْفُورْسْ، إِتّْوَاسَّارْڭبْ إِجّْ ن وَاوَاڒْ إِ ذَانِييَالْ، ونِّي ؤُمِي قَّارنْ بَالْطَاشَاصَّارْ، ؤُ أَوَاڒْ نِّي ثُوغَا ذ ثِيذتّْ، إِسِّيوڒْ خْ يِيجّْ ن ؤُمنْغِي أَمقّْرَانْ. نتَّا إِفْهمْ أَوَاڒْ نِّي ؤُ ثُوغَا ذَايسْ ڒفْهَامثْ ن ڒوْحِييْ.

¹ No terceiro ano de Ciro, rei da Pérsia, um oráculo foi revelado a Daniel {cognominado Baltazar}. Esse oráculo era verídico e anunciava grandes lutas. Daniel compreendeu o oráculo e teve conhecimento do sentido da visão.

² ذڭْ وُوسَّانْ نِّي ثُوغَا أَيِي، ذَانِييَالْ، شضْنغْ ثْڒَاثَا ن سِّيمَانَاثْ أَسّْ أَوَارْنِي ؤُمَاسْ.

² Naquele tempo, eu, Daniel, fiz penitência durante três semanas.

³ مَاشَّا إِ ذ أَيِي إِتّْڒِيقَانْ، وَارْ ث شِّيغْ، أَيْسُومْ ذ بِينُو وَارْ د-ؤُسِينْ ذڭْ ؤُقمُّومْ إِنُو. وَارْ ذْهِينغْ إِخفْ إِنُو أَڒَامِي عْذُونْثْ ثْڒَاثَا ن سِّيمَانَاثْ كمّْڒنْثْ.

³ Não provei alimento delicado algum: não passou em minha boca nem carne nem vinho; não me ungi de óleo absolutamente durante o transcurso dessas três semanas.

⁴ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ أَربْعَا ؤُ-عِيشْرِينْ ن ؤُيُورْ أَمزْوَارُو، ثُوغَا بدّغْ غَارْ ثْمَا ن إِغْزَارْ أَمقّْرَانْ ونِّي ؤُمِي قَّارنْ ذَاجْلَا.

⁴ No vigésimo quarto dia do primeiro mês, encontrava-me à beira do grande rio, o Tigre.

⁵ نشّْ سّْڭَّاعْذغْ ثَامُوغْڒِي إِنُو ؤُشَا ژْرِيغْ، ؤُ خْزَارْ، ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ يَارْضْ ڒقْطنْ أَزْذَاذْ ؤُ غَارْ ثجْعِينَّا نّسْ إِبْيسْ نتَّا س وُورغْ إِغْڒَانْ قَاعْ زِي ؤُفَازْ.

⁵ Levantando os olhos, vi um homem vestido de linho. Cingia-lhe os rins um cinto de ouro de Ufaz.

⁶ أَرِّيمثْ نّسْ ثُوغَا أَمْ وژْرُو ن ثخْرِيسُولِيثْ ؤُ ؤُذمْ نّسْ يَارقّْ أَمْ وَاسَّامنْ ؤُ ثِيطَّاوِينْ نّسْ ثُوغَا أَمْ يِيصفْضَاونْ يَارقّنْ ؤُ إِغَادْجنْ ذ إِضَارنْ نّسْ تّْوسّْڭنْ أَمْ نّْحَاسْ إِتّْوَاسُّويْذَانْ ؤُ ثْمِيجَّا ن وَاوَاڒنْ نّسْ ثُوغَا-ت أَمْ زّْهِيرْ ن إِجّْ ن ؤُهِيمُورْ أَمقّْرَانْ.

⁶ Seu corpo era como o crisólito; seu rosto brilhava como o relâmpago, seus olhos, como tochas ardentes, seus braços e pés tinham o aspecto do bronze polido e sua voz ressoava como o rumor de uma multidão.

⁷ مْغِيرْ نشّْ، ذَانِييَالْ، ژْرِيغْ ڒوْحِييْ، مَاشَا إِرْيَازنْ نِّي غَارِي إِدْجَانْ، وَارْ ژْرِينْ شَا ڒوْحِييْ، مَاشَا ثوْضَا-د خَاسنْ إِشْثْ ن أَرّهْبثْ ذ ثَامقّْرَانْثْ ؤُشَا أَروْڒنْ نِيثْنِي مَاحنْذْ أَذْ نُّوفَّارنْ.

⁷ Eu, Daniel, era o único a ver essa aparição; meus companheiros não a viram, mas se apoderou deles um tão grande pavor que fugiram para esconder-se.

⁸ نشّْ قِّيمغْ وحّْذِي ؤُ ژْرِيغْ ڒوْحِييْ-أَ أَمقّْرَانْ وَانِيثَا، ؤُ وَارْ ذَايِي إِقِّيمْ جّهْذْ عَاذْ. ثِيسِّيقْثْ ن وُوذمْ إِنُو ثذْوڒْ ذ ڒْغشّْ ؤُ وَارْ مْنِيعْغْ جّهْذْ عَاذْ.

⁸ Fiquei portanto sozinho a contemplar essa grandiosa aparição. As forças me abandonaram: a tez do meu rosto tornou-se lívida e eu desfaleci.

⁹ نشّْ سْڒِيغْ زّْهِيرْ ن وَاوَاڒنْ نّسْ ؤُ ڒَامِي سْڒِيغْ زّْهِيرْ ن وَاوَاڒنْ نّسْ، وْضِيغْ خْ ؤُغمْبُوبْ إِنُو س يِيجّْ ن يِيضصْ يُودْجغْ ؤُ أَغمْبُوبْ إِنُو ثُوغَا يَارَّا غَارْ ثمُّورْثْ.

⁹ Ouvi então esse homem falar, e, ao som de suas palavras, caí desmaiado, com o rosto por terra.

¹⁰ ؤُ خْزَارْ، إِجّْ ن ؤُفُوسْ إِحَاذَا أَيِي ؤُ يَارَّا أَيِي تّنْهزّغْ خْ إِفَادّنْ ذ ثْڒقَّا ن إِفَاسّنْ إِنُو.

¹⁰ Eis porém que uma mão me tocou, e fez com que me erguesse sobre os joelhos e as palmas das mãos.

¹¹ نتَّا إِنَّا أَيِي: ”ذَانِييَالْ، شكْ ذ أَرْيَازْ إِعِيزّنْ أَطَّاسْ، حْضَا أَوَاڒنْ نِّي إِ ذ أَشْ غَا إِنِيغْ ؤُ كَّارْ، بدّْ ذِينْ، مِينْزِي ڒخُّو تّْوَاسّكّغْ-د نشّْ غَاركْ.“ ڒَامِي أَكِيذِي إِسِّيوڒْ س وَاوَاڒنْ-أَ، كَّارغْ-د نشّْ أَمْ تَّارْجِيجغْ.

¹¹ Daniel, homem de predileção, disse-me ele, presta atenção às palavras que vou dirigir-te. Levanta-te, pois tenho uma mensagem a te confiar. Como me falasse assim, levantei-me tremendo.

¹² خنِّي إِنَّا أَيِي: ”وَارْ تّڭّْوذْ شَا، أَ ذَانِييَالْ، مِينْزِي زڭْ وَاسّْ أَمزْوَارُو إِ ذِي ثَارِّيذْ ؤُڒْ نّشْ غَارْ ثِيغِيثْ ؤُ مَاحنْذْ أَذْ ثسّْوَاضْعذْ إِخفْ نّشْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن أَربِّي، أَقَا تّْوَاسْڒنْ وَاوَاڒنْ نّشْ ؤُشَا ؤُسِيغْ-د ذِي طّْوعْ ن وَاوَاڒنْ نّشْ.

¹² Não temas, Daniel, disse-me, porque desde o primeiro dia em que aplicaste teu espírito a compreender, e em que te humilhaste diante de teu Deus, tua oração foi ouvida, e é por isso que eu vim.

¹³ مَاشَا ڒْحَاكمْ ن ثْڭلْذِيثْ ن لْفُورْسْ ثُوغَا إِكَّارْ ضِيدّْ إِنُو وَاحْذْ ؤُ-عِيشْرِينْ ن وُوسَّانْ. ؤُ خْزَارْ، مِيخَايِيلْ، إِجّنْ زڭْ إِمزْوُورَا نْ ڒْحُوكَّامْ، يُوسَا-د حِيمَا أَذْ أَيِي إِوْشْ أَفُوسْ ؤُ نشّْ قِّيمغْ تّطّْفغْ صُّولْطَا ذِينِّي خْ إِجدْجِيذنْ ن لْفُورْسْ.

¹³ O chefe do reino persa resistiu-me durante vinte e um dias; porém Miguel, um dos principais chefes, veio em meu socorro. Permaneci assim ao lado dos reis da Pérsia.

¹⁴ ڒخُّو ؤُسِيغْ-د نشّْ، حِيمَا أَذْ شكْ سّْفهْمغْ مِينْ غَا إِمْسَارنْ إِ ڒْڭنْسْ نّشْ ذڭْ ؤُنڭَّارْ ن وُوسَّانْ، مِينْزِي ڒوْحِييْ أَقَا-ث إِ وُوسَّانْ نِّي.“

¹⁴ Aqui estou para fazer-te compreender o que deve acontecer a teu povo nos últimos dias; pois essa visão diz respeito a tempos longínquos.

¹⁵ ڒَامِي ثُوغَا أَكِيذِي إِسَّاوَاڒْ س وَاوَاڒنْ-أَ، ؤُضَارغْ س ؤُغمْبُوبْ إِنُو غَارْ ثمُّورْثْ، سّغْذغْ.

¹⁵ Enquanto assim me falava, eu mantinha meus olhos fixos no chão e permanecia mudo.

¹⁶ ؤُ خْزَارْ، إِجّنْ ذِي صِّيفثْ ن ثَارْوَا ن بْنَاذمْ إِحَاذَا إِينْشِيشنْ إِنُو. خنِّي أَرْزْمغْ أَقمُّومْ ؤُشَا سِّيوْڒغْ، نِّيغْ إِ ونِّي إِبدّنْ زَّاثِي: ”أَ سِيذِي إِنُو، ؤُمِي ژْرِيغْ ڒوْحِييْ، إِطّفْ أَيِي أَمْ ڒوْجعْ ن ثَارُوثْ، أَمْ وَارْ مْنِيعغْ جّهْذْ عَاذْ.

¹⁶ De repente, um ser de forma humana tocou-me nos lábios. Abri a boca e falei; disse ao personagem que estava perto de mim: Meu senhor, essa visão transtornou-me, e estou sem forças.

¹⁷ مَامّشْ إِ غَا إِزمَّارْ ؤُمْسخَّارْ ن سِيذِي إِنُو أَذْ أَكِيذكْ إِسِّيوڒْ، أَ سِيذِي؟ أَقَا نشّْ، وَارْ ذَايِي إِقِّيمْ جّهْذْ نِيغْ ثْوَارِّيثْ ن نّفْسْ عَاذْ.

¹⁷ Como poderia o servo de meu senhor conversar com seu senhor, quando está sem forças e sem fôlego?

¹⁸ خنِّي إِحَاذَا أَيِي عَاوذْ. نتَّا يَارْوسْ ذڭْ يِيجّْ ن بْنَاذمْ ؤُ إِڭَّا ذَايِي جّهْذْ.

¹⁸ Então o ser em forma humana tocou-me novamente e me reanimou.

¹⁹ نتَّا إِنَّا: ”وَارْ تّڭّْوذْ شَا، شكْ، أَ أَرْيَازْ إِعِيزّنْ! أَذْ غَاركْ يِيڒِي ڒهْنَا، أڭّْ ثَارْيَاسْثْ، وَاهْ، أڭّْ ثَارْيَاسْثْ!“ ؤُمِي نتَّا أَكِيذِي إِسِّيوڒْ أَمُّو، إِذْوڒْ-د غَارِي جّهْذْ عَاوذْ ؤُ نِّيغْ: ”سِيوڒْ، أَ سِيذِي إِنُو، شكْ ثڭِّيذْ ذَايِي جّهْذْ.“

¹⁹ Não temas nada, homem de predileção! Que a paz esteja contigo! Coragem, coragem! Enquanto ele me falava senti-me reanimado. Fala, meu senhor, disse, pois tu me restituíste as minhas forças.

²⁰ خنِّي إِنَّا: ”ثسّْنذْ شكْ، مَايمِّي إِ غَاركْ د-ؤُسِيغْ؟ ڒخُّو أَذْعقْبغْ حِيمَا أَذْ منْغغْ أَكْ-ذ ڒْحَاكمْ ن لْفُورْسْ ؤُ خْمِي غَا فّْغغْ إِ ؤُمنْغِي، خنِّي أَذْ د-يَاسْ ڒْحَاكمْ ن لْيُونَانْ.

²⁰ Sabes bem, prosseguiu ele, porque vim a ti? Vou voltar agora para lutar contra o chefe da Pérsia, e no momento em que eu partir virá o chefe de Javã.

²¹ مَاشَا أَذْ شكْ سّشْنغْ مِينْ يُورِينْ ذڭْ وذْلِيسْ ن ثِيذتّْ، وَاخَّا وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِجّنْ إِ خَاسنْ ذ إِبدّنْ أَكِيذِي، مْغِيرْ ڒْحَاكمْ نْومْ، مِيخَايِيلْ.“

²¹ Mas {antes}, far-te-ei conhecer o que está escrito no livro da verdade.Contra esses adversários não há ninguém que me defenda a não ser Miguel, vosso chefe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Daniel 10 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →