Daniel 10

rifa (RIFA) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْڒَاثَا ن كُورَاشْ، أَجدْجِيذْ ن لْفُورْسْ، إِتّْوَاسَّارْڭبْ إِجّْ ن وَاوَاڒْ إِ ذَانِييَالْ، ونِّي ؤُمِي قَّارنْ بَالْطَاشَاصَّارْ، ؤُ أَوَاڒْ نِّي ثُوغَا ذ ثِيذتّْ، إِسِّيوڒْ خْ يِيجّْ ن ؤُمنْغِي أَمقّْرَانْ. نتَّا إِفْهمْ أَوَاڒْ نِّي ؤُ ثُوغَا ذَايسْ ڒفْهَامثْ ن ڒوْحِييْ.

¹ No terceiro ano do reinado de Ciro, rei da Pérsia, Daniel (também chamado Beltessazar) teve outra visão. Ele entendeu que essa visão era verdadeira e se referia a certos acontecimentos que ocorreriam no futuro, tempos de guerra e de grande dificuldade.

² ذڭْ وُوسَّانْ نِّي ثُوغَا أَيِي، ذَانِييَالْ، شضْنغْ ثْڒَاثَا ن سِّيمَانَاثْ أَسّْ أَوَارْنِي ؤُمَاسْ.

² Eu, Daniel, recebi essa visão depois de passar três semanas de luto.

³ مَاشَّا إِ ذ أَيِي إِتّْڒِيقَانْ، وَارْ ث شِّيغْ، أَيْسُومْ ذ بِينُو وَارْ د-ؤُسِينْ ذڭْ ؤُقمُّومْ إِنُو. وَارْ ذْهِينغْ إِخفْ إِنُو أَڒَامِي عْذُونْثْ ثْڒَاثَا ن سِّيمَانَاثْ كمّْڒنْثْ.

³ Durante todo esse tempo, não havia comido nada saboroso. Não tinha provado nenhuma carne e nenhum vinho e não tinha usado nenhuma loção perfumada até passarem as três semanas.

⁴ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ أَربْعَا ؤُ-عِيشْرِينْ ن ؤُيُورْ أَمزْوَارُو، ثُوغَا بدّغْ غَارْ ثْمَا ن إِغْزَارْ أَمقّْرَانْ ونِّي ؤُمِي قَّارنْ ذَاجْلَا.

⁴ Em 23 de abril daquele ano, estava em pé próximo ao grande rio Tigre.

⁵ نشّْ سّْڭَّاعْذغْ ثَامُوغْڒِي إِنُو ؤُشَا ژْرِيغْ، ؤُ خْزَارْ، ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ يَارْضْ ڒقْطنْ أَزْذَاذْ ؤُ غَارْ ثجْعِينَّا نّسْ إِبْيسْ نتَّا س وُورغْ إِغْڒَانْ قَاعْ زِي ؤُفَازْ.

⁵ Levantei os olhos e vi um homem vestido com roupas de linho e um cinto de ouro puro.

⁶ أَرِّيمثْ نّسْ ثُوغَا أَمْ وژْرُو ن ثخْرِيسُولِيثْ ؤُ ؤُذمْ نّسْ يَارقّْ أَمْ وَاسَّامنْ ؤُ ثِيطَّاوِينْ نّسْ ثُوغَا أَمْ يِيصفْضَاونْ يَارقّنْ ؤُ إِغَادْجنْ ذ إِضَارنْ نّسْ تّْوسّْڭنْ أَمْ نّْحَاسْ إِتّْوَاسُّويْذَانْ ؤُ ثْمِيجَّا ن وَاوَاڒنْ نّسْ ثُوغَا-ت أَمْ زّْهِيرْ ن إِجّْ ن ؤُهِيمُورْ أَمقّْرَانْ.

⁶ Seu corpo era semelhante a uma pedra preciosa. Seu rosto faiscava como relâmpago, e seus olhos eram como tochas acesas. Seus braços e seus pés brilhavam como bronze polido, e sua voz era como o som de uma grande multidão.

⁷ مْغِيرْ نشّْ، ذَانِييَالْ، ژْرِيغْ ڒوْحِييْ، مَاشَا إِرْيَازنْ نِّي غَارِي إِدْجَانْ، وَارْ ژْرِينْ شَا ڒوْحِييْ، مَاشَا ثوْضَا-د خَاسنْ إِشْثْ ن أَرّهْبثْ ذ ثَامقّْرَانْثْ ؤُشَا أَروْڒنْ نِيثْنِي مَاحنْذْ أَذْ نُّوفَّارنْ.

⁷ Somente eu, Daniel, tive essa visão. Os homens que estavam comigo não viram coisa alguma. De repente, porém, eles se encheram de terror e correram para se esconder.

⁸ نشّْ قِّيمغْ وحّْذِي ؤُ ژْرِيغْ ڒوْحِييْ-أَ أَمقّْرَانْ وَانِيثَا، ؤُ وَارْ ذَايِي إِقِّيمْ جّهْذْ عَاذْ. ثِيسِّيقْثْ ن وُوذمْ إِنُو ثذْوڒْ ذ ڒْغشّْ ؤُ وَارْ مْنِيعْغْ جّهْذْ عَاذْ.

⁸ Assim, fiquei ali sozinho e tive essa visão extraordinária. Perdi as forças, fiquei muito pálido e quase desfaleci.

⁹ نشّْ سْڒِيغْ زّْهِيرْ ن وَاوَاڒنْ نّسْ ؤُ ڒَامِي سْڒِيغْ زّْهِيرْ ن وَاوَاڒنْ نّسْ، وْضِيغْ خْ ؤُغمْبُوبْ إِنُو س يِيجّْ ن يِيضصْ يُودْجغْ ؤُ أَغمْبُوبْ إِنُو ثُوغَا يَارَّا غَارْ ثمُّورْثْ.

⁹ Então ouvi o homem falar e, ao som de sua voz, perdi os sentidos e fiquei ali estendido, com o rosto no chão.

¹⁰ ؤُ خْزَارْ، إِجّْ ن ؤُفُوسْ إِحَاذَا أَيِي ؤُ يَارَّا أَيِي تّنْهزّغْ خْ إِفَادّنْ ذ ثْڒقَّا ن إِفَاسّنْ إِنُو.

¹⁰ Nesse instante, a mão de alguém me tocou e me pôs, ainda trêmulo, sobre minhas mãos e meus joelhos.

¹¹ نتَّا إِنَّا أَيِي: ”ذَانِييَالْ، شكْ ذ أَرْيَازْ إِعِيزّنْ أَطَّاسْ، حْضَا أَوَاڒنْ نِّي إِ ذ أَشْ غَا إِنِيغْ ؤُ كَّارْ، بدّْ ذِينْ، مِينْزِي ڒخُّو تّْوَاسّكّغْ-د نشّْ غَاركْ.“ ڒَامِي أَكِيذِي إِسِّيوڒْ س وَاوَاڒنْ-أَ، كَّارغْ-د نشّْ أَمْ تَّارْجِيجغْ.

¹¹ E o homem me disse: “Daniel, você é muito precioso para Deus; por isso, ouça com atenção o que tenho a lhe dizer. Levante-se, pois fui enviado a você”. Quando ele me disse isso, me levantei, ainda tremendo.

¹² خنِّي إِنَّا أَيِي: ”وَارْ تّڭّْوذْ شَا، أَ ذَانِييَالْ، مِينْزِي زڭْ وَاسّْ أَمزْوَارُو إِ ذِي ثَارِّيذْ ؤُڒْ نّشْ غَارْ ثِيغِيثْ ؤُ مَاحنْذْ أَذْ ثسّْوَاضْعذْ إِخفْ نّشْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن أَربِّي، أَقَا تّْوَاسْڒنْ وَاوَاڒنْ نّشْ ؤُشَا ؤُسِيغْ-د ذِي طّْوعْ ن وَاوَاڒنْ نّشْ.

¹² Em seguida, ele disse: “Não tenha medo, Daniel. Pois, desde o primeiro dia em que você começou a orar por entendimento e a se humilhar diante de seu Deus, seu pedido foi ouvido. Eu vim em resposta à sua oração.

¹³ مَاشَا ڒْحَاكمْ ن ثْڭلْذِيثْ ن لْفُورْسْ ثُوغَا إِكَّارْ ضِيدّْ إِنُو وَاحْذْ ؤُ-عِيشْرِينْ ن وُوسَّانْ. ؤُ خْزَارْ، مِيخَايِيلْ، إِجّنْ زڭْ إِمزْوُورَا نْ ڒْحُوكَّامْ، يُوسَا-د حِيمَا أَذْ أَيِي إِوْشْ أَفُوسْ ؤُ نشّْ قِّيمغْ تّطّْفغْ صُّولْطَا ذِينِّي خْ إِجدْجِيذنْ ن لْفُورْسْ.

¹³ Por 21 dias, porém, o príncipe do reino da Pérsia me impediu. Então Miguel, um dos príncipes mais importantes, veio me ajudar, e eu o deixei ali com os reis da Pérsia.

¹⁴ ڒخُّو ؤُسِيغْ-د نشّْ، حِيمَا أَذْ شكْ سّْفهْمغْ مِينْ غَا إِمْسَارنْ إِ ڒْڭنْسْ نّشْ ذڭْ ؤُنڭَّارْ ن وُوسَّانْ، مِينْزِي ڒوْحِييْ أَقَا-ث إِ وُوسَّانْ نِّي.“

¹⁴ Agora estou aqui para explicar o que acontecerá com seu povo no futuro, pois essa visão se refere a um tempo que ainda está por vir”.

¹⁵ ڒَامِي ثُوغَا أَكِيذِي إِسَّاوَاڒْ س وَاوَاڒنْ-أَ، ؤُضَارغْ س ؤُغمْبُوبْ إِنُو غَارْ ثمُّورْثْ، سّغْذغْ.

¹⁵ Enquanto ele falava comigo, eu olhava para o chão, sem conseguir dizer uma única palavra.

¹⁶ ؤُ خْزَارْ، إِجّنْ ذِي صِّيفثْ ن ثَارْوَا ن بْنَاذمْ إِحَاذَا إِينْشِيشنْ إِنُو. خنِّي أَرْزْمغْ أَقمُّومْ ؤُشَا سِّيوْڒغْ، نِّيغْ إِ ونِّي إِبدّنْ زَّاثِي: ”أَ سِيذِي إِنُو، ؤُمِي ژْرِيغْ ڒوْحِييْ، إِطّفْ أَيِي أَمْ ڒوْجعْ ن ثَارُوثْ، أَمْ وَارْ مْنِيعغْ جّهْذْ عَاذْ.

¹⁶ Então aquele que se parecia com um homem tocou meus lábios, e eu abri a boca e comecei a falar. Disse àquele que estava diante de mim: “Meu senhor, estou angustiado por causa da visão que tive, e me sinto muito fraco.

¹⁷ مَامّشْ إِ غَا إِزمَّارْ ؤُمْسخَّارْ ن سِيذِي إِنُو أَذْ أَكِيذكْ إِسِّيوڒْ، أَ سِيذِي؟ أَقَا نشّْ، وَارْ ذَايِي إِقِّيمْ جّهْذْ نِيغْ ثْوَارِّيثْ ن نّفْسْ عَاذْ.

¹⁷ Como é possível alguém como eu, seu servo, falar com meu senhor? Minhas forças se foram, e mal consigo respirar”.

¹⁸ خنِّي إِحَاذَا أَيِي عَاوذْ. نتَّا يَارْوسْ ذڭْ يِيجّْ ن بْنَاذمْ ؤُ إِڭَّا ذَايِي جّهْذْ.

¹⁸ Então aquele que se parecia com um homem tocou em mim novamente, e senti minhas forças voltarem.

¹⁹ نتَّا إِنَّا: ”وَارْ تّڭّْوذْ شَا، شكْ، أَ أَرْيَازْ إِعِيزّنْ! أَذْ غَاركْ يِيڒِي ڒهْنَا، أڭّْ ثَارْيَاسْثْ، وَاهْ، أڭّْ ثَارْيَاسْثْ!“ ؤُمِي نتَّا أَكِيذِي إِسِّيوڒْ أَمُّو، إِذْوڒْ-د غَارِي جّهْذْ عَاوذْ ؤُ نِّيغْ: ”سِيوڒْ، أَ سِيذِي إِنُو، شكْ ثڭِّيذْ ذَايِي جّهْذْ.“

¹⁹ “Não tenha medo”, ele disse, “pois você é muito precioso para Deus. Que a paz esteja com você! Tenha ânimo! Seja forte!” Enquanto ele falava, logo me senti mais forte e disse: “Fale, meu senhor, pois me fortaleceu”.

²⁰ خنِّي إِنَّا: ”ثسّْنذْ شكْ، مَايمِّي إِ غَاركْ د-ؤُسِيغْ؟ ڒخُّو أَذْعقْبغْ حِيمَا أَذْ منْغغْ أَكْ-ذ ڒْحَاكمْ ن لْفُورْسْ ؤُ خْمِي غَا فّْغغْ إِ ؤُمنْغِي، خنِّي أَذْ د-يَاسْ ڒْحَاكمْ ن لْيُونَانْ.

²⁰ Então ele disse: “Você sabe por que eu vim? Em breve terei de voltar para lutar com o príncipe do reino da Pérsia e, depois disso, virá o príncipe do reino da Grécia.

²¹ مَاشَا أَذْ شكْ سّشْنغْ مِينْ يُورِينْ ذڭْ وذْلِيسْ ن ثِيذتّْ، وَاخَّا وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِجّنْ إِ خَاسنْ ذ إِبدّنْ أَكِيذِي، مْغِيرْ ڒْحَاكمْ نْومْ، مِيخَايِيلْ.“

²¹ Mas agora lhe direi o que está escrito no Livro da Verdade. (Ninguém me ajuda na luta contra esses príncipes, exceto Miguel, o príncipe de vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Daniel 10 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →