Daniel 10
rifa (RIFA) vs ARIB
1 ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْڒَاثَا ن كُورَاشْ، أَجدْجِيذْ ن لْفُورْسْ، إِتّْوَاسَّارْڭبْ إِجّْ ن وَاوَاڒْ إِ ذَانِييَالْ، ونِّي ؤُمِي قَّارنْ بَالْطَاشَاصَّارْ، ؤُ أَوَاڒْ نِّي ثُوغَا ذ ثِيذتّْ، إِسِّيوڒْ خْ يِيجّْ ن ؤُمنْغِي أَمقّْرَانْ. نتَّا إِفْهمْ أَوَاڒْ نِّي ؤُ ثُوغَا ذَايسْ ڒفْهَامثْ ن ڒوْحِييْ.
1 No ano terceiro de Ciro, rei da Pérsia, foi revelada uma palavra a Daniel, cujo nome se chama Beltessazar, uma palavra verdadeira concernente a um grande conflito; e ele entendeu esta palavra, e teve entendimento da visão.
2 ذڭْ وُوسَّانْ نِّي ثُوغَا أَيِي، ذَانِييَالْ، شضْنغْ ثْڒَاثَا ن سِّيمَانَاثْ أَسّْ أَوَارْنِي ؤُمَاسْ.
2 Naqueles dias eu, Daniel, estava pranteando por três semanas inteiras.
3 مَاشَّا إِ ذ أَيِي إِتّْڒِيقَانْ، وَارْ ث شِّيغْ، أَيْسُومْ ذ بِينُو وَارْ د-ؤُسِينْ ذڭْ ؤُقمُّومْ إِنُو. وَارْ ذْهِينغْ إِخفْ إِنُو أَڒَامِي عْذُونْثْ ثْڒَاثَا ن سِّيمَانَاثْ كمّْڒنْثْ.
3 Nenhuma coisa desejável comi, nem carne nem vinho entraram na minha boca, nem me ungi com ungüento, até que se cumpriram as três semanas completas.
4 ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ أَربْعَا ؤُ-عِيشْرِينْ ن ؤُيُورْ أَمزْوَارُو، ثُوغَا بدّغْ غَارْ ثْمَا ن إِغْزَارْ أَمقّْرَانْ ونِّي ؤُمِي قَّارنْ ذَاجْلَا.
4 No dia vinte e quatro do primeiro mês, estava eu à borda do grande rio, o Tigre;
5 نشّْ سّْڭَّاعْذغْ ثَامُوغْڒِي إِنُو ؤُشَا ژْرِيغْ، ؤُ خْزَارْ، ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ يَارْضْ ڒقْطنْ أَزْذَاذْ ؤُ غَارْ ثجْعِينَّا نّسْ إِبْيسْ نتَّا س وُورغْ إِغْڒَانْ قَاعْ زِي ؤُفَازْ.
5 levantei os meus olhos, e olhei, e eis um homem vestido de linho e os seus lombos cingidos com ouro fino de Ufaz;
6 أَرِّيمثْ نّسْ ثُوغَا أَمْ وژْرُو ن ثخْرِيسُولِيثْ ؤُ ؤُذمْ نّسْ يَارقّْ أَمْ وَاسَّامنْ ؤُ ثِيطَّاوِينْ نّسْ ثُوغَا أَمْ يِيصفْضَاونْ يَارقّنْ ؤُ إِغَادْجنْ ذ إِضَارنْ نّسْ تّْوسّْڭنْ أَمْ نّْحَاسْ إِتّْوَاسُّويْذَانْ ؤُ ثْمِيجَّا ن وَاوَاڒنْ نّسْ ثُوغَا-ت أَمْ زّْهِيرْ ن إِجّْ ن ؤُهِيمُورْ أَمقّْرَانْ.
6 o seu corpo era como o berilo, e o seu rosto como um relâmpago; os seus olhos eram como tochas de fogo, e os seus braços e os seus pés como o brilho de bronze polido; e a voz das suas palavras como a voz duma multidão.
7 مْغِيرْ نشّْ، ذَانِييَالْ، ژْرِيغْ ڒوْحِييْ، مَاشَا إِرْيَازنْ نِّي غَارِي إِدْجَانْ، وَارْ ژْرِينْ شَا ڒوْحِييْ، مَاشَا ثوْضَا-د خَاسنْ إِشْثْ ن أَرّهْبثْ ذ ثَامقّْرَانْثْ ؤُشَا أَروْڒنْ نِيثْنِي مَاحنْذْ أَذْ نُّوفَّارنْ.
7 Ora, só eu, Daniel, vi aquela visão; pois os homens que estavam comigo não a viram: não obstante, caiu sobre eles um grande temor, e fugiram para se esconder.
8 نشّْ قِّيمغْ وحّْذِي ؤُ ژْرِيغْ ڒوْحِييْ-أَ أَمقّْرَانْ وَانِيثَا، ؤُ وَارْ ذَايِي إِقِّيمْ جّهْذْ عَاذْ. ثِيسِّيقْثْ ن وُوذمْ إِنُو ثذْوڒْ ذ ڒْغشّْ ؤُ وَارْ مْنِيعْغْ جّهْذْ عَاذْ.
8 Fiquei pois eu só a contemplar a grande visão, e não ficou força em mim; desfigurou-se a feição do meu rosto, e não retive força alguma.
9 نشّْ سْڒِيغْ زّْهِيرْ ن وَاوَاڒنْ نّسْ ؤُ ڒَامِي سْڒِيغْ زّْهِيرْ ن وَاوَاڒنْ نّسْ، وْضِيغْ خْ ؤُغمْبُوبْ إِنُو س يِيجّْ ن يِيضصْ يُودْجغْ ؤُ أَغمْبُوبْ إِنُو ثُوغَا يَارَّا غَارْ ثمُّورْثْ.
9 Contudo, ouvi a voz das suas palavras; e, ouvindo o som das suas palavras, eu caí num profundo sono, com o rosto em terra.
10 ؤُ خْزَارْ، إِجّْ ن ؤُفُوسْ إِحَاذَا أَيِي ؤُ يَارَّا أَيِي تّنْهزّغْ خْ إِفَادّنْ ذ ثْڒقَّا ن إِفَاسّنْ إِنُو.
10 E eis que uma mão me tocou, e fez com que me levantasse, tremendo, sobre os meus joelhos e sobre as palmas das minhas mãos.
11 نتَّا إِنَّا أَيِي: ”ذَانِييَالْ، شكْ ذ أَرْيَازْ إِعِيزّنْ أَطَّاسْ، حْضَا أَوَاڒنْ نِّي إِ ذ أَشْ غَا إِنِيغْ ؤُ كَّارْ، بدّْ ذِينْ، مِينْزِي ڒخُّو تّْوَاسّكّغْ-د نشّْ غَاركْ.“ ڒَامِي أَكِيذِي إِسِّيوڒْ س وَاوَاڒنْ-أَ، كَّارغْ-د نشّْ أَمْ تَّارْجِيجغْ.
11 E me disse: Daniel, homem muito amado, entende as palavras que te vou dizer, e levanta-te sobre os teus pés; pois agora te sou enviado. Ao falar ele comigo esta palavra, pus-me em pé tremendo.
12 خنِّي إِنَّا أَيِي: ”وَارْ تّڭّْوذْ شَا، أَ ذَانِييَالْ، مِينْزِي زڭْ وَاسّْ أَمزْوَارُو إِ ذِي ثَارِّيذْ ؤُڒْ نّشْ غَارْ ثِيغِيثْ ؤُ مَاحنْذْ أَذْ ثسّْوَاضْعذْ إِخفْ نّشْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن أَربِّي، أَقَا تّْوَاسْڒنْ وَاوَاڒنْ نّشْ ؤُشَا ؤُسِيغْ-د ذِي طّْوعْ ن وَاوَاڒنْ نّشْ.
12 Então me disse: Não temas, Daniel; porque desde o primeiro dia em que aplicaste o teu coração a compreender e a humilhar-te perante o teu Deus, são ouvidas as tuas palavras, e por causa das tuas palavras eu vim.
13 مَاشَا ڒْحَاكمْ ن ثْڭلْذِيثْ ن لْفُورْسْ ثُوغَا إِكَّارْ ضِيدّْ إِنُو وَاحْذْ ؤُ-عِيشْرِينْ ن وُوسَّانْ. ؤُ خْزَارْ، مِيخَايِيلْ، إِجّنْ زڭْ إِمزْوُورَا نْ ڒْحُوكَّامْ، يُوسَا-د حِيمَا أَذْ أَيِي إِوْشْ أَفُوسْ ؤُ نشّْ قِّيمغْ تّطّْفغْ صُّولْطَا ذِينِّي خْ إِجدْجِيذنْ ن لْفُورْسْ.
13 Mas o príncipe do reino da Pérsia me resistiu por vinte e um dias; e eis que Miguel, um dos primeiros príncipes, veio para ajudar-me, e eu o deixei ali com os reis da Pérsia.
14 ڒخُّو ؤُسِيغْ-د نشّْ، حِيمَا أَذْ شكْ سّْفهْمغْ مِينْ غَا إِمْسَارنْ إِ ڒْڭنْسْ نّشْ ذڭْ ؤُنڭَّارْ ن وُوسَّانْ، مِينْزِي ڒوْحِييْ أَقَا-ث إِ وُوسَّانْ نِّي.“
14 Agora vim, para fazer-te entender o que há de suceder ao teu povo nos derradeiros dias; pois a visão se refere a dias ainda distantes.
15 ڒَامِي ثُوغَا أَكِيذِي إِسَّاوَاڒْ س وَاوَاڒنْ-أَ، ؤُضَارغْ س ؤُغمْبُوبْ إِنُو غَارْ ثمُّورْثْ، سّغْذغْ.
15 Ao falar ele comigo estas palavras, abaixei o rosto para a terra e emudeci.
16 ؤُ خْزَارْ، إِجّنْ ذِي صِّيفثْ ن ثَارْوَا ن بْنَاذمْ إِحَاذَا إِينْشِيشنْ إِنُو. خنِّي أَرْزْمغْ أَقمُّومْ ؤُشَا سِّيوْڒغْ، نِّيغْ إِ ونِّي إِبدّنْ زَّاثِي: ”أَ سِيذِي إِنُو، ؤُمِي ژْرِيغْ ڒوْحِييْ، إِطّفْ أَيِي أَمْ ڒوْجعْ ن ثَارُوثْ، أَمْ وَارْ مْنِيعغْ جّهْذْ عَاذْ.
16 E eis que um que tinha a semelhança dos filhos dos homens me tocou os lábios; então abri a boca e falei, e disse àquele que estava em pé diante de mim: Senhor meu, por causa da visão sobrevieram-me dores, e não retenho força alguma.
17 مَامّشْ إِ غَا إِزمَّارْ ؤُمْسخَّارْ ن سِيذِي إِنُو أَذْ أَكِيذكْ إِسِّيوڒْ، أَ سِيذِي؟ أَقَا نشّْ، وَارْ ذَايِي إِقِّيمْ جّهْذْ نِيغْ ثْوَارِّيثْ ن نّفْسْ عَاذْ.
17 Como, pois, pode o servo do meu Senhor falar com o meu Senhor? pois, quanto a mim, desde agora não resta força em mim, nem fôlego ficou em mim.
18 خنِّي إِحَاذَا أَيِي عَاوذْ. نتَّا يَارْوسْ ذڭْ يِيجّْ ن بْنَاذمْ ؤُ إِڭَّا ذَايِي جّهْذْ.
18 Então tornou a tocar-me um que tinha a semelhança dum homem, e me consolou.
19 نتَّا إِنَّا: ”وَارْ تّڭّْوذْ شَا، شكْ، أَ أَرْيَازْ إِعِيزّنْ! أَذْ غَاركْ يِيڒِي ڒهْنَا، أڭّْ ثَارْيَاسْثْ، وَاهْ، أڭّْ ثَارْيَاسْثْ!“ ؤُمِي نتَّا أَكِيذِي إِسِّيوڒْ أَمُّو، إِذْوڒْ-د غَارِي جّهْذْ عَاوذْ ؤُ نِّيغْ: ”سِيوڒْ، أَ سِيذِي إِنُو، شكْ ثڭِّيذْ ذَايِي جّهْذْ.“
19 E disse: Não temas, homem muito amado; paz seja contigo; sê forte, e tem bom ânimo. E quando ele falou comigo, fiquei fortalecido, e disse: Fala, meu senhor, pois me fortaleceste.
20 خنِّي إِنَّا: ”ثسّْنذْ شكْ، مَايمِّي إِ غَاركْ د-ؤُسِيغْ؟ ڒخُّو أَذْعقْبغْ حِيمَا أَذْ منْغغْ أَكْ-ذ ڒْحَاكمْ ن لْفُورْسْ ؤُ خْمِي غَا فّْغغْ إِ ؤُمنْغِي، خنِّي أَذْ د-يَاسْ ڒْحَاكمْ ن لْيُونَانْ.
20 Ainda disse ele: Sabes por que eu vim a ti? Agora tornarei a pelejar contra o príncipe dos persas; e, saindo eu, eis que virá o príncipe da Grécia.
21 مَاشَا أَذْ شكْ سّشْنغْ مِينْ يُورِينْ ذڭْ وذْلِيسْ ن ثِيذتّْ، وَاخَّا وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِجّنْ إِ خَاسنْ ذ إِبدّنْ أَكِيذِي، مْغِيرْ ڒْحَاكمْ نْومْ، مِيخَايِيلْ.“
21 Contudo eu te declararei o que está gravado na escritura da verdade; e ninguém há que se esforce comigo contra aqueles, senão Miguel, vosso príncipe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.