Daniel 10
rifa (RIFA) vs ARA
1 ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْڒَاثَا ن كُورَاشْ، أَجدْجِيذْ ن لْفُورْسْ، إِتّْوَاسَّارْڭبْ إِجّْ ن وَاوَاڒْ إِ ذَانِييَالْ، ونِّي ؤُمِي قَّارنْ بَالْطَاشَاصَّارْ، ؤُ أَوَاڒْ نِّي ثُوغَا ذ ثِيذتّْ، إِسِّيوڒْ خْ يِيجّْ ن ؤُمنْغِي أَمقّْرَانْ. نتَّا إِفْهمْ أَوَاڒْ نِّي ؤُ ثُوغَا ذَايسْ ڒفْهَامثْ ن ڒوْحِييْ.
1 No terceiro ano de Ciro, rei da Pérsia, foi revelada uma palavra a Daniel, cujo nome é Beltessazar; a palavra era verdadeira e envolvia grande conflito; ele entendeu a palavra e teve a inteligência da visão.
2 ذڭْ وُوسَّانْ نِّي ثُوغَا أَيِي، ذَانِييَالْ، شضْنغْ ثْڒَاثَا ن سِّيمَانَاثْ أَسّْ أَوَارْنِي ؤُمَاسْ.
2 Naqueles dias, eu, Daniel, pranteei durante três semanas.
3 مَاشَّا إِ ذ أَيِي إِتّْڒِيقَانْ، وَارْ ث شِّيغْ، أَيْسُومْ ذ بِينُو وَارْ د-ؤُسِينْ ذڭْ ؤُقمُّومْ إِنُو. وَارْ ذْهِينغْ إِخفْ إِنُو أَڒَامِي عْذُونْثْ ثْڒَاثَا ن سِّيمَانَاثْ كمّْڒنْثْ.
3 Manjar desejável não comi, nem carne, nem vinho entraram na minha boca, nem me ungi com óleo algum, até que passaram as três semanas inteiras.
4 ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ أَربْعَا ؤُ-عِيشْرِينْ ن ؤُيُورْ أَمزْوَارُو، ثُوغَا بدّغْ غَارْ ثْمَا ن إِغْزَارْ أَمقّْرَانْ ونِّي ؤُمِي قَّارنْ ذَاجْلَا.
4 No dia vinte e quatro do primeiro mês, estando eu à borda do grande rio Tigre,
5 نشّْ سّْڭَّاعْذغْ ثَامُوغْڒِي إِنُو ؤُشَا ژْرِيغْ، ؤُ خْزَارْ، ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ يَارْضْ ڒقْطنْ أَزْذَاذْ ؤُ غَارْ ثجْعِينَّا نّسْ إِبْيسْ نتَّا س وُورغْ إِغْڒَانْ قَاعْ زِي ؤُفَازْ.
5 levantei os olhos e olhei, e eis um homem vestido de linho, cujos ombros estavam cingidos de ouro puro de Ufaz;
6 أَرِّيمثْ نّسْ ثُوغَا أَمْ وژْرُو ن ثخْرِيسُولِيثْ ؤُ ؤُذمْ نّسْ يَارقّْ أَمْ وَاسَّامنْ ؤُ ثِيطَّاوِينْ نّسْ ثُوغَا أَمْ يِيصفْضَاونْ يَارقّنْ ؤُ إِغَادْجنْ ذ إِضَارنْ نّسْ تّْوسّْڭنْ أَمْ نّْحَاسْ إِتّْوَاسُّويْذَانْ ؤُ ثْمِيجَّا ن وَاوَاڒنْ نّسْ ثُوغَا-ت أَمْ زّْهِيرْ ن إِجّْ ن ؤُهِيمُورْ أَمقّْرَانْ.
6 o seu corpo era como o berilo, o seu rosto, como um relâmpago, os seus olhos, como tochas de fogo, os seus braços e os seus pés brilhavam como bronze polido; e a voz das suas palavras era como o estrondo de muita gente.
7 مْغِيرْ نشّْ، ذَانِييَالْ، ژْرِيغْ ڒوْحِييْ، مَاشَا إِرْيَازنْ نِّي غَارِي إِدْجَانْ، وَارْ ژْرِينْ شَا ڒوْحِييْ، مَاشَا ثوْضَا-د خَاسنْ إِشْثْ ن أَرّهْبثْ ذ ثَامقّْرَانْثْ ؤُشَا أَروْڒنْ نِيثْنِي مَاحنْذْ أَذْ نُّوفَّارنْ.
7 Só eu, Daniel, tive aquela visão; os homens que estavam comigo nada viram; não obstante, caiu sobre eles grande temor, e fugiram e se esconderam.
8 نشّْ قِّيمغْ وحّْذِي ؤُ ژْرِيغْ ڒوْحِييْ-أَ أَمقّْرَانْ وَانِيثَا، ؤُ وَارْ ذَايِي إِقِّيمْ جّهْذْ عَاذْ. ثِيسِّيقْثْ ن وُوذمْ إِنُو ثذْوڒْ ذ ڒْغشّْ ؤُ وَارْ مْنِيعْغْ جّهْذْ عَاذْ.
8 Fiquei, pois, eu só e contemplei esta grande visão, e não restou força em mim; o meu rosto mudou de cor e se desfigurou, e não retive força alguma.
9 نشّْ سْڒِيغْ زّْهِيرْ ن وَاوَاڒنْ نّسْ ؤُ ڒَامِي سْڒِيغْ زّْهِيرْ ن وَاوَاڒنْ نّسْ، وْضِيغْ خْ ؤُغمْبُوبْ إِنُو س يِيجّْ ن يِيضصْ يُودْجغْ ؤُ أَغمْبُوبْ إِنُو ثُوغَا يَارَّا غَارْ ثمُّورْثْ.
9 Contudo, ouvi a voz das suas palavras; e, ouvindo-a, caí sem sentidos, rosto em terra.
10 ؤُ خْزَارْ، إِجّْ ن ؤُفُوسْ إِحَاذَا أَيِي ؤُ يَارَّا أَيِي تّنْهزّغْ خْ إِفَادّنْ ذ ثْڒقَّا ن إِفَاسّنْ إِنُو.
10 Eis que certa mão me tocou, sacudiu-me e me pôs sobre os meus joelhos e as palmas das minhas mãos.
11 نتَّا إِنَّا أَيِي: ”ذَانِييَالْ، شكْ ذ أَرْيَازْ إِعِيزّنْ أَطَّاسْ، حْضَا أَوَاڒنْ نِّي إِ ذ أَشْ غَا إِنِيغْ ؤُ كَّارْ، بدّْ ذِينْ، مِينْزِي ڒخُّو تّْوَاسّكّغْ-د نشّْ غَاركْ.“ ڒَامِي أَكِيذِي إِسِّيوڒْ س وَاوَاڒنْ-أَ، كَّارغْ-د نشّْ أَمْ تَّارْجِيجغْ.
11 Ele me disse: Daniel, homem muito amado, está atento às palavras que te vou dizer; levanta-te sobre os pés, porque eis que te sou enviado. Ao falar ele comigo esta palavra, eu me pus em pé, tremendo.
12 خنِّي إِنَّا أَيِي: ”وَارْ تّڭّْوذْ شَا، أَ ذَانِييَالْ، مِينْزِي زڭْ وَاسّْ أَمزْوَارُو إِ ذِي ثَارِّيذْ ؤُڒْ نّشْ غَارْ ثِيغِيثْ ؤُ مَاحنْذْ أَذْ ثسّْوَاضْعذْ إِخفْ نّشْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن أَربِّي، أَقَا تّْوَاسْڒنْ وَاوَاڒنْ نّشْ ؤُشَا ؤُسِيغْ-د ذِي طّْوعْ ن وَاوَاڒنْ نّشْ.
12 Então, me disse: Não temas, Daniel, porque, desde o primeiro dia em que aplicaste o coração a compreender e a humilhar-te perante o teu Deus, foram ouvidas as tuas palavras; e, por causa das tuas palavras, é que eu vim.
13 مَاشَا ڒْحَاكمْ ن ثْڭلْذِيثْ ن لْفُورْسْ ثُوغَا إِكَّارْ ضِيدّْ إِنُو وَاحْذْ ؤُ-عِيشْرِينْ ن وُوسَّانْ. ؤُ خْزَارْ، مِيخَايِيلْ، إِجّنْ زڭْ إِمزْوُورَا نْ ڒْحُوكَّامْ، يُوسَا-د حِيمَا أَذْ أَيِي إِوْشْ أَفُوسْ ؤُ نشّْ قِّيمغْ تّطّْفغْ صُّولْطَا ذِينِّي خْ إِجدْجِيذنْ ن لْفُورْسْ.
13 Mas o príncipe do reino da Pérsia me resistiu por vinte e um dias; porém Miguel, um dos primeiros príncipes, veio para ajudar-me, e eu obtive vitória sobre os reis da Pérsia.
14 ڒخُّو ؤُسِيغْ-د نشّْ، حِيمَا أَذْ شكْ سّْفهْمغْ مِينْ غَا إِمْسَارنْ إِ ڒْڭنْسْ نّشْ ذڭْ ؤُنڭَّارْ ن وُوسَّانْ، مِينْزِي ڒوْحِييْ أَقَا-ث إِ وُوسَّانْ نِّي.“
14 Agora, vim para fazer-te entender o que há de suceder ao teu povo nos últimos dias; porque a visão se refere a dias ainda distantes.
15 ڒَامِي ثُوغَا أَكِيذِي إِسَّاوَاڒْ س وَاوَاڒنْ-أَ، ؤُضَارغْ س ؤُغمْبُوبْ إِنُو غَارْ ثمُّورْثْ، سّغْذغْ.
15 Ao falar ele comigo estas palavras, dirigi o olhar para a terra e calei.
16 ؤُ خْزَارْ، إِجّنْ ذِي صِّيفثْ ن ثَارْوَا ن بْنَاذمْ إِحَاذَا إِينْشِيشنْ إِنُو. خنِّي أَرْزْمغْ أَقمُّومْ ؤُشَا سِّيوْڒغْ، نِّيغْ إِ ونِّي إِبدّنْ زَّاثِي: ”أَ سِيذِي إِنُو، ؤُمِي ژْرِيغْ ڒوْحِييْ، إِطّفْ أَيِي أَمْ ڒوْجعْ ن ثَارُوثْ، أَمْ وَارْ مْنِيعغْ جّهْذْ عَاذْ.
16 E eis que uma como semelhança dos filhos dos homens me tocou os lábios; então, passei a falar e disse àquele que estava diante de mim: meu senhor, por causa da visão me sobrevieram dores, e não me ficou força alguma.
17 مَامّشْ إِ غَا إِزمَّارْ ؤُمْسخَّارْ ن سِيذِي إِنُو أَذْ أَكِيذكْ إِسِّيوڒْ، أَ سِيذِي؟ أَقَا نشّْ، وَارْ ذَايِي إِقِّيمْ جّهْذْ نِيغْ ثْوَارِّيثْ ن نّفْسْ عَاذْ.
17 Como, pois, pode o servo do meu senhor falar com o meu senhor? Porque, quanto a mim, não me resta já força alguma, nem fôlego ficou em mim.
18 خنِّي إِحَاذَا أَيِي عَاوذْ. نتَّا يَارْوسْ ذڭْ يِيجّْ ن بْنَاذمْ ؤُ إِڭَّا ذَايِي جّهْذْ.
18 Então, me tornou a tocar aquele semelhante a um homem e me fortaleceu;
19 نتَّا إِنَّا: ”وَارْ تّڭّْوذْ شَا، شكْ، أَ أَرْيَازْ إِعِيزّنْ! أَذْ غَاركْ يِيڒِي ڒهْنَا، أڭّْ ثَارْيَاسْثْ، وَاهْ، أڭّْ ثَارْيَاسْثْ!“ ؤُمِي نتَّا أَكِيذِي إِسِّيوڒْ أَمُّو، إِذْوڒْ-د غَارِي جّهْذْ عَاوذْ ؤُ نِّيغْ: ”سِيوڒْ، أَ سِيذِي إِنُو، شكْ ثڭِّيذْ ذَايِي جّهْذْ.“
19 e disse: Não temas, homem muito amado! Paz seja contigo! Sê forte, sê forte. Ao falar ele comigo, fiquei fortalecido e disse: fala, meu senhor, pois me fortaleceste.
20 خنِّي إِنَّا: ”ثسّْنذْ شكْ، مَايمِّي إِ غَاركْ د-ؤُسِيغْ؟ ڒخُّو أَذْعقْبغْ حِيمَا أَذْ منْغغْ أَكْ-ذ ڒْحَاكمْ ن لْفُورْسْ ؤُ خْمِي غَا فّْغغْ إِ ؤُمنْغِي، خنِّي أَذْ د-يَاسْ ڒْحَاكمْ ن لْيُونَانْ.
20 E ele disse: Sabes por que eu vim a ti? Eu tornarei a pelejar contra o príncipe dos persas; e, saindo eu, eis que virá o príncipe da Grécia.
21 مَاشَا أَذْ شكْ سّشْنغْ مِينْ يُورِينْ ذڭْ وذْلِيسْ ن ثِيذتّْ، وَاخَّا وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِجّنْ إِ خَاسنْ ذ إِبدّنْ أَكِيذِي، مْغِيرْ ڒْحَاكمْ نْومْ، مِيخَايِيلْ.“
21 Mas eu te declararei o que está expresso na escritura da verdade; e ninguém há que esteja ao meu lado contra aqueles, a não ser Miguel, vosso príncipe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.