Daniel 10

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْڒَاثَا ن كُورَاشْ، أَجدْجِيذْ ن لْفُورْسْ، إِتّْوَاسَّارْڭبْ إِجّْ ن وَاوَاڒْ إِ ذَانِييَالْ، ونِّي ؤُمِي قَّارنْ بَالْطَاشَاصَّارْ، ؤُ أَوَاڒْ نِّي ثُوغَا ذ ثِيذتّْ، إِسِّيوڒْ خْ يِيجّْ ن ؤُمنْغِي أَمقّْرَانْ. نتَّا إِفْهمْ أَوَاڒْ نِّي ؤُ ثُوغَا ذَايسْ ڒفْهَامثْ ن ڒوْحِييْ.

¹ No terceiro ano de Ciro, rei da Pérsia, um assunto foi revelado a Daniel, cujo nome era chamado Beltessazar; e o assunto era verdadeiro, porém o tempo determinado era longo; e ele entendeu o assunto, e teve entendimento da visão.

² ذڭْ وُوسَّانْ نِّي ثُوغَا أَيِي، ذَانِييَالْ، شضْنغْ ثْڒَاثَا ن سِّيمَانَاثْ أَسّْ أَوَارْنِي ؤُمَاسْ.

² Naqueles dias eu, Daniel, estava pranteando por três semanas inteiras.

³ مَاشَّا إِ ذ أَيِي إِتّْڒِيقَانْ، وَارْ ث شِّيغْ، أَيْسُومْ ذ بِينُو وَارْ د-ؤُسِينْ ذڭْ ؤُقمُّومْ إِنُو. وَارْ ذْهِينغْ إِخفْ إِنُو أَڒَامِي عْذُونْثْ ثْڒَاثَا ن سِّيمَانَاثْ كمّْڒنْثْ.

³ Eu não comi pão agradável, nem chegou à minha boca carne ou vinho, e também não me ungi até se completarem três semanas inteiras.

⁴ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ أَربْعَا ؤُ-عِيشْرِينْ ن ؤُيُورْ أَمزْوَارُو، ثُوغَا بدّغْ غَارْ ثْمَا ن إِغْزَارْ أَمقّْرَانْ ونِّي ؤُمِي قَّارنْ ذَاجْلَا.

⁴ E no vigésimo quarto dia do primeiro mês, enquanto eu estava ao lado do grande rio, que é o Hidéquel,

⁵ نشّْ سّْڭَّاعْذغْ ثَامُوغْڒِي إِنُو ؤُشَا ژْرِيغْ، ؤُ خْزَارْ، ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ يَارْضْ ڒقْطنْ أَزْذَاذْ ؤُ غَارْ ثجْعِينَّا نّسْ إِبْيسْ نتَّا س وُورغْ إِغْڒَانْ قَاعْ زِي ؤُفَازْ.

⁵ ergui meus olhos e olhei, e observei um certo homem vestido em linho, cujos lombos estavam cingidos com fino ouro de Ufaz;

⁶ أَرِّيمثْ نّسْ ثُوغَا أَمْ وژْرُو ن ثخْرِيسُولِيثْ ؤُ ؤُذمْ نّسْ يَارقّْ أَمْ وَاسَّامنْ ؤُ ثِيطَّاوِينْ نّسْ ثُوغَا أَمْ يِيصفْضَاونْ يَارقّنْ ؤُ إِغَادْجنْ ذ إِضَارنْ نّسْ تّْوسّْڭنْ أَمْ نّْحَاسْ إِتّْوَاسُّويْذَانْ ؤُ ثْمِيجَّا ن وَاوَاڒنْ نّسْ ثُوغَا-ت أَمْ زّْهِيرْ ن إِجّْ ن ؤُهِيمُورْ أَمقّْرَانْ.

⁶ seu corpo também era semelhante ao berilo, e a sua face como a aparência de um relâmpago, e os seus olhos como lâmpadas de fogo, e os seus braços e pés semelhantes em cor ao bronze polido, e a voz das suas palavras como a voz de uma multidão.

⁷ مْغِيرْ نشّْ، ذَانِييَالْ، ژْرِيغْ ڒوْحِييْ، مَاشَا إِرْيَازنْ نِّي غَارِي إِدْجَانْ، وَارْ ژْرِينْ شَا ڒوْحِييْ، مَاشَا ثوْضَا-د خَاسنْ إِشْثْ ن أَرّهْبثْ ذ ثَامقّْرَانْثْ ؤُشَا أَروْڒنْ نِيثْنِي مَاحنْذْ أَذْ نُّوفَّارنْ.

⁷ E somente eu, Daniel, tive a visão; pois os homens que estavam comigo não viram a visão, porém um grande tremor caiu sobre eles, de modo que fugiram e se esconderam.

⁸ نشّْ قِّيمغْ وحّْذِي ؤُ ژْرِيغْ ڒوْحِييْ-أَ أَمقّْرَانْ وَانِيثَا، ؤُ وَارْ ذَايِي إِقِّيمْ جّهْذْ عَاذْ. ثِيسِّيقْثْ ن وُوذمْ إِنُو ثذْوڒْ ذ ڒْغشّْ ؤُ وَارْ مْنِيعْغْ جّهْذْ عَاذْ.

⁸ Portanto fui deixado sozinho, e tive esta grande visão, e nenhuma força restou em mim, pois minha formosura foi transfigurada em corrupção, e nenhuma força eu retive.

⁹ نشّْ سْڒِيغْ زّْهِيرْ ن وَاوَاڒنْ نّسْ ؤُ ڒَامِي سْڒِيغْ زّْهِيرْ ن وَاوَاڒنْ نّسْ، وْضِيغْ خْ ؤُغمْبُوبْ إِنُو س يِيجّْ ن يِيضصْ يُودْجغْ ؤُ أَغمْبُوبْ إِنُو ثُوغَا يَارَّا غَارْ ثمُّورْثْ.

⁹ Contudo ouvi eu a voz das suas palavras, e quando eu ouvi a voz das suas palavras, senti então um profundo sono sobre a minha face, e minha face virou-se para o chão.

¹⁰ ؤُ خْزَارْ، إِجّْ ن ؤُفُوسْ إِحَاذَا أَيِي ؤُ يَارَّا أَيِي تّنْهزّغْ خْ إِفَادّنْ ذ ثْڒقَّا ن إِفَاسّنْ إِنُو.

¹⁰ E eis que uma mão me tocou, e me colocou sobre os meus joelhos e sobre as palmas de minhas mãos.

¹¹ نتَّا إِنَّا أَيِي: ”ذَانِييَالْ، شكْ ذ أَرْيَازْ إِعِيزّنْ أَطَّاسْ، حْضَا أَوَاڒنْ نِّي إِ ذ أَشْ غَا إِنِيغْ ؤُ كَّارْ، بدّْ ذِينْ، مِينْزِي ڒخُّو تّْوَاسّكّغْ-د نشّْ غَاركْ.“ ڒَامِي أَكِيذِي إِسِّيوڒْ س وَاوَاڒنْ-أَ، كَّارغْ-د نشّْ أَمْ تَّارْجِيجغْ.

¹¹ E disse-me ele: Ó Daniel, um homem grandemente amado, entende as palavras que eu te falo, e põe-te em pé, pois a ti sou agora enviado. E quando ele falou-me esta palavra, levantei-me tremendo.

¹² خنِّي إِنَّا أَيِي: ”وَارْ تّڭّْوذْ شَا، أَ ذَانِييَالْ، مِينْزِي زڭْ وَاسّْ أَمزْوَارُو إِ ذِي ثَارِّيذْ ؤُڒْ نّشْ غَارْ ثِيغِيثْ ؤُ مَاحنْذْ أَذْ ثسّْوَاضْعذْ إِخفْ نّشْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن أَربِّي، أَقَا تّْوَاسْڒنْ وَاوَاڒنْ نّشْ ؤُشَا ؤُسِيغْ-د ذِي طّْوعْ ن وَاوَاڒنْ نّشْ.

¹² Então disse-me ele: Não temas, Daniel, pois desde o primeiro dia em que tu dispuseste o teu coração para entender, e para humilhar-te perante o teu Deus, tuas palavras foram ouvidas, e eu venho por tuas palavras.

¹³ مَاشَا ڒْحَاكمْ ن ثْڭلْذِيثْ ن لْفُورْسْ ثُوغَا إِكَّارْ ضِيدّْ إِنُو وَاحْذْ ؤُ-عِيشْرِينْ ن وُوسَّانْ. ؤُ خْزَارْ، مِيخَايِيلْ، إِجّنْ زڭْ إِمزْوُورَا نْ ڒْحُوكَّامْ، يُوسَا-د حِيمَا أَذْ أَيِي إِوْشْ أَفُوسْ ؤُ نشّْ قِّيمغْ تّطّْفغْ صُّولْطَا ذِينِّي خْ إِجدْجِيذنْ ن لْفُورْسْ.

¹³ Porém o príncipe do reino da Pérsia resistiu-me por vinte e um dias; porém, eis que Miguel, um dos principais príncipes, veio ajudar-me, e eu permaneci lá com os reis da Pérsia.

¹⁴ ڒخُّو ؤُسِيغْ-د نشّْ، حِيمَا أَذْ شكْ سّْفهْمغْ مِينْ غَا إِمْسَارنْ إِ ڒْڭنْسْ نّشْ ذڭْ ؤُنڭَّارْ ن وُوسَّانْ، مِينْزِي ڒوْحِييْ أَقَا-ث إِ وُوسَّانْ نِّي.“

¹⁴ Agora eu venho a ti para fazer-te entender o que cairá sobre o teu povo nos últimos dias, pois ainda a visão é para muitos dias.

¹⁵ ڒَامِي ثُوغَا أَكِيذِي إِسَّاوَاڒْ س وَاوَاڒنْ-أَ، ؤُضَارغْ س ؤُغمْبُوبْ إِنُو غَارْ ثمُّورْثْ، سّغْذغْ.

¹⁵ E quando ele tinha falado tais palavras para mim, coloquei a minha face ao chão e tornei-me mudo.

¹⁶ ؤُ خْزَارْ، إِجّنْ ذِي صِّيفثْ ن ثَارْوَا ن بْنَاذمْ إِحَاذَا إِينْشِيشنْ إِنُو. خنِّي أَرْزْمغْ أَقمُّومْ ؤُشَا سِّيوْڒغْ، نِّيغْ إِ ونِّي إِبدّنْ زَّاثِي: ”أَ سِيذِي إِنُو، ؤُمِي ژْرِيغْ ڒوْحِييْ، إِطّفْ أَيِي أَمْ ڒوْجعْ ن ثَارُوثْ، أَمْ وَارْ مْنِيعغْ جّهْذْ عَاذْ.

¹⁶ E eis que um como a semelhança dos filhos de homens tocou os meus lábios, então eu abri a minha boca, e falei, e disse para aquele que estava diante de mim: Ó meu senhor, pela visão minhas dores voltaram-se sobre mim, e nenhuma força retive.

¹⁷ مَامّشْ إِ غَا إِزمَّارْ ؤُمْسخَّارْ ن سِيذِي إِنُو أَذْ أَكِيذكْ إِسِّيوڒْ، أَ سِيذِي؟ أَقَا نشّْ، وَارْ ذَايِي إِقِّيمْ جّهْذْ نِيغْ ثْوَارِّيثْ ن نّفْسْ عَاذْ.

¹⁷ Pois como pode o servo deste meu senhor falar com este meu senhor? Pois quanto a mim, imediatamente nenhuma força restou em mim, nem fôlego permaneceu em mim.

¹⁸ خنِّي إِحَاذَا أَيِي عَاوذْ. نتَّا يَارْوسْ ذڭْ يِيجّْ ن بْنَاذمْ ؤُ إِڭَّا ذَايِي جّهْذْ.

¹⁸ Então veio novamente e tocou-me um com a aparência de um homem, e ele me fortaleceu,

¹⁹ نتَّا إِنَّا: ”وَارْ تّڭّْوذْ شَا، شكْ، أَ أَرْيَازْ إِعِيزّنْ! أَذْ غَاركْ يِيڒِي ڒهْنَا، أڭّْ ثَارْيَاسْثْ، وَاهْ، أڭّْ ثَارْيَاسْثْ!“ ؤُمِي نتَّا أَكِيذِي إِسِّيوڒْ أَمُّو، إِذْوڒْ-د غَارِي جّهْذْ عَاوذْ ؤُ نِّيغْ: ”سِيوڒْ، أَ سِيذِي إِنُو، شكْ ثڭِّيذْ ذَايِي جّهْذْ.“

¹⁹ e disse: Ó homem grandemente amado, não temas; paz seja contigo, sê forte, sim, sê forte. E depois que ele falou a mim, fui fortalecido, e disse: Fala meu senhor, pois tu me fortaleceste.

²⁰ خنِّي إِنَّا: ”ثسّْنذْ شكْ، مَايمِّي إِ غَاركْ د-ؤُسِيغْ؟ ڒخُّو أَذْعقْبغْ حِيمَا أَذْ منْغغْ أَكْ-ذ ڒْحَاكمْ ن لْفُورْسْ ؤُ خْمِي غَا فّْغغْ إِ ؤُمنْغِي، خنِّي أَذْ د-يَاسْ ڒْحَاكمْ ن لْيُونَانْ.

²⁰ Então disse ele: Sabes por que eu vim a ti? E agora retornarei para lutar com o príncipe da Pérsia; e quando eu me for, eis que o príncipe da Grécia virá.

²¹ مَاشَا أَذْ شكْ سّشْنغْ مِينْ يُورِينْ ذڭْ وذْلِيسْ ن ثِيذتّْ، وَاخَّا وَارْ ذِينْ ؤُڒَا ذ إِجّنْ إِ خَاسنْ ذ إِبدّنْ أَكِيذِي، مْغِيرْ ڒْحَاكمْ نْومْ، مِيخَايِيلْ.“

²¹ Porém eu te mostrarei aquilo que está na escritura da verdade; e ninguém há que se mantenha comigo nestas coisas, exceto Miguel, vosso príncipe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Daniel 10 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →