Atos 23

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ بُولُوسْ إِقْشعْ ذڭْ إِنِّي إِقِّيمنْ ذِي جْمَاعثْ ثَامقّْرَانْثْ، إِنَّا: ”أَ إِرْيَازنْ ثَاوْمَاثْ! أَقَا نشّْ ؤُيُورغْ س ثْنفْسشْثْ ثصْفَا غَارْ مَارَّا إِغزْذِيسنْ زَّاثْ إِ أَربِّي أَڒْ أَسّْ-أَ!“

¹ Paulo, fitando os olhos nos membros do conselho, disse: Irmãos, eu tenho procedido diante de Deus com toda a boa consciência ate o dia de hoje...

² أَنَانِييَاسْ، أَكهَّانْ، يُومُورْ إِنِّي إِ ثُوغَا ذِينْ أَكِيذسْ إِبدّنْ، أَذْ ث وْثنْ غَارْ ؤُقمُّومْ.

² Mas Ananias, sumo sacerdote, mandou aos que estavam ao seu lado que lhe batessem na boca.

³ خنِّي إِنَّا أَسْ بُولُوسْ: ”أَذْ شكْ إِوّثْ أَربِّي، شكْ ذ ڒْحِيضْ إِجِييَّارنْ! أَقَا شكْ ثقِّيمذْ ذَا مَاحنْذْ أَذْ خَافِي ثْحكْمذْ عْلَاحْسَابْ شَّارِيعَا، مَاشَا ثْخَاڒَافذْ شَّارِيعَا س يِيخفْ نّشْ أَمْ ثُومُورذْ أَذْ أَيِي وْثنْ!“

³ Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá também a ti, hipócrita! Tu estás aí assentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?

⁴ إِنِّي إِ ثُوغَا كِيسْ إِبدّنْ، نَّانْ: ”مَا ثْذدْجْمذْ أَكهَّانْ ن أَربِّي؟“

⁴ Os assistentes disseram: Tu injurias o sumo sacerdote de Deus.

⁵ إِنَّا بُولُوسْ: ”أَ ثَاوْمَاثْ، وَارْ سِّينغْ أَقَا-ث ذ أَكهَّانْ، مِينْزِي ثُورَا: ’أَزدْجِيفْ ن ڒْڭنْسْ نّشْ وَارْ ث نعّڒْ!‘ “

⁵ Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que é o sumo sacerdote. Pois está escrito: Não falarás mal do príncipe do teu povo {Ex 22,28}.

⁶ ؤُمِي إِسّنْ بُولُوسْ، أَقَا أَزْينْ ن ڒْڭنْسْ ذ إِصَاذُوقِييّنْ ؤُ أَزْينْ نّغْنِي زڭْ إِفَارِيسِييّنْ، إِڒَاغَا ذِي جْمَاعثْ ثَامقّْرَانْثْ: ”أَ إِرْيَازنْ ثَاوْمَاثْ، نشّْ ذ أَفَارِيسِي، مِّيسْ ن إِفَارِيسِييّنْ، نشّْ تّتّْوَاحَاكَامغْ ذِي سِّيبّثْ ن ؤُسِيثمْ ذ ثْنُوكْرَا ن إِمتِّيننْ.“

⁶ Paulo sabia que uma parte do Sinédrio era de saduceus e a outra de fariseus e disse em alta voz.: Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Por causa da minha esperança na ressurreição dos mortos é que sou julgado.

⁷ أَڒَامِي إِنَّا أَيَا، إِمْسَارْ إِجّْ ن ؤُخَارْوضْ جَارْ إِفَارِيسِييّنْ ذ إِصَاذُوقِييّنْ ؤُشَا إِتّْوَابْضَا ڒْڭنْسْ،

⁷ Ao dizer ele estas palavras, houve uma discussão entre os fariseus e os saduceus, e dividiu-se a assembléia.

⁸ مِينْزِي إِصَاذُوقِييّنْ قَّارنْ بلِّي وَارْ ثدْجِي شَا ذ ثَانُوكْرَا نِيغْ ذ لْمَالَاكَاثْ ؤُڒَا ذ بُوحْبڒْ، مَاشَا إِفَارِيسِييّنْ شهّْذنْ خْ مَارَّا مَانْ أَيَا.

⁸ {Pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus admitem uma e outra coisa.}

⁹ إِكَّارْ إِجّْ ن ؤُخَارْوضْ ذ أَمقّْرَانْ. شَا ن إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ زڭْ وزْينْ ن إِفَارِيسِييّنْ كَّارنْ، تّمْنَاقَاشنْ أَكِيذْسنْ س جّهْذْ، نَّانْ: ”وَارْ نُوفِي ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ڒْغَارْ ذِي بْنَاذمْ-أَ. مَاڒَا إِسِّيوڒْ أَكِيذسْ إِجّْ ن بُوحْبڒْ نِيغْ إِجّْ ن لْمَالَاكْ، مَانْ ڒْعِيبْ إِ يدْجَا خنِّي ذِي مَانْ أَيَا؟“

⁹ Originou-se, então, grande vozearia. Levantaram-se alguns escribas dos fariseus e contestaram ruidosamente: Não achamos mal algum neste homem. {Quem sabe} se não lhe falou algum espírito ou um anjo...

¹⁰ ؤُمِي إِكَّارْ إِجّْ ن ؤُخَارْوضْ ذ أَمقّْرَانْ، إِڭّْوذْ ؤُكُومَانْذَارْ أَذْ مزّْقنْ بُولُوسْ. خنِّي يُومُورْ إِعسْكَارِييّنْ إِرُومَانِييّنْ مَاحنْذْ أَذْ د-أَسنْ، أَذْ ث خضْفنْ زِي ڒْوسْطْ نْسنْ، ؤُشَا أَذْ ث أَوْينْ غَارْ لْقشْلَا.

¹⁰ A discussão fazia-se sempre mais violenta. O tribuno temeu que Paulo fosse despedaçado por eles e mandou aos soldados que descessem, o tirassem do meio deles e o levassem para a cidadela.

¹¹ ذِي دْجِيڒثْ إِضْهَارْ-د سِيذِيثْنغْ إِ بُولُوسْ، إِنَّا أَسْ: ”أڭّْ ؤُڒْ، مِينْزِي أَمْ مَامّشْ خَافِي ثْشهْذذْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ أَمُّو إِ غَا ثْشهْذذْ ؤُڒَا ذِي رُومَا!“

¹¹ Na noite seguinte, apareceu-lhe o Senhor e lhe disse: Coragem! Deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa também que o dês em Roma.

¹² أَڒَامِي ذ إِصْبحْ ڒْحَاڒْ، مُوننْ شَا زڭْ وُوذَاينْ، قّْننْ إِخفْ نْسنْ س إِشْثْ ن نّعْڒثْ مَاحنْذْ وَارْ تّتّنْ وَارْ سسّنْ أَڒْ ذ نْغنْ بُولُوسْ.

¹² Quando amanheceu, coligaram-se alguns judeus e juraram com imprecações não comer nem beber nada, enquanto não matassem Paulo.

¹³ كْثَارْ زِي أَربْعِينْ ن يرْيَازنْ كّْسنْ وَاوَاڒْ-أَ س إِشْثْ ن ثْجَادْجِيثْ.

¹³ Eram mais de quarenta as pessoas que fizeram essa conjuração.

¹⁴ إِنَا رُوحنْ غَارْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ، نَّانْ: ”أَقَا نقّنْ إِخفْ نّغْ س إِشْثْ ن نّعْڒثْ مَاحنْذْ وَارْ نتّتّْ وَالُو أَڒْ غَا ننّغْ بُولُوسْ.

¹⁴ Foram apresentar-se aos sumos sacerdotes e aos cidadãos, dizendo: Juramos solenemente nada comer enquanto não matarmos Paulo.

¹⁵ خنِّي ڒخُّو، مَاڒَا كنِّيوْ ذ إِمقّْرَاننْ ن جْمَاعثْ ثَامقّْرَانْثْ أَذْ ثتَّارمْ زڭْ ؤُكُومَانْذَارْ مَاحنْذْ أَذْ ث-إِ-د-إِنْذهْ غَارْومْ أَخْمِي ثخْسمْ أَذْ ثْخبّْشمْ ذِي ثْمسْڒَاشْثْ-أَ مْلِيحْ، أَقَا نشِّينْ نوْجذْ حِيمَا أَذْ ث ننّغْ قْبڒْ مَا أَذْ غَارْومْ د-يَاوضْ.“

¹⁵ Vós, pois, ide com o conselho requerer do tribuno que o conduza à vossa presença, como se houvésseis de investigar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo durante o trajeto.

¹⁶ إِسْڒَا مِّيسْ ن ؤُتْشْمَاسْ ن بُولُوسْ خْ ثْحِيڒثْ-أَ. خنِّي يُوذفْ غَارْ لْقشْلَا ؤُشَا إِخبَّارْ بُولُوسْ خْ مَانْ أَيَا.

¹⁶ Mas um filho da irmã de Paulo, inteirado da cilada, dirigiu-se à cidadela e o comunicou a Paulo.

¹⁷ إِڒَاغَا بُولُوسْ إِ يِيجّنْ زڭْ ڒْقبْطَانَاثْ خْ مْيَا، إِنَّا أَسْ: ”رُوحْ س ؤُبْڒِيغْ-أَ غَارْ ؤُكُومَانْذَارْ مِينْزِي غَارسْ شَا أَذْ أَسْ ث يِينِي.“

¹⁷ Este chamou a si um dos centuriões e disse-lhe: Leva este moço ao tribuno, porque tem alguma coisa a lhe transmitir.

¹⁸ إِكْسِي ڒْقبْطَانْ خْ مْيَا أَبْڒِيغْ، ؤُشَا إِوْيِي ث غَارْ ؤُكُومَانْذَارْ، إِنَّا: ”بُولُوسْ، أَمحْبُوسْ، إِڒَاغَا أَيِي-د، إِتَّارْ أَيِي أَذْ أَشْ أَوْيغْ أَبْڒِيغْ-أَ إِ غَارْ إِدْجَا شَا أَذْ أَشْ ث إِنِي.“

¹⁸ Ele o introduziu à presença do tribuno e lhe disse: O preso Paulo rogou-me que trouxesse este moço à tua presença, porque tem alguma coisa a dizer-te.

¹⁹ إِطّفْ ؤُكُومَانْذَارْ أَبْڒِيغْ س ؤُفُوسْ، إِدُّورْ زَّايسْ وحّْذسْ ؤُشَا إِسّقْسَا ث: ”مِينْ غَاركْ أَذْ أَيِي ث ثِينِيذْ؟“

¹⁹ O tribuno, tomando-o pela mão, retirou-se com ele à parte e perguntou: Que tens a dizer-me?

²⁰ إِنَّا أَسْ ؤُبْڒِيغْ: ”أَقَا ؤُذَاينْ أَرزُّونْ أَذْ زَّايكْ تَّارنْ مَاحنْذْ أَذْ د-ثسّهْوِيذْ بُولُوسْ ثِيوشَّا غَارْ جْمَاعثْ نْسنْ ثَامقّْرَانْثْ، أَخْمِي خْسنْ أَذْ ث سّقْسَانْ عَاذْ.

²⁰ Respondeu-lhe ele: Os judeus têm combinado rogar-te amanhã que apresentes Paulo ao Grande Conselho, como se houvessem de inquirir dele alguma coisa com mais precisão.

²¹ وَارْ تّجِّي أَذْ شكْ سّْقنْعنْ، مِينْزِي كْثَارْ زِي أَربْعِينْ ن يرْيَازنْ زَّايْسنْ ڭِّينْ أَسْ إِجّْ ن ڒْفخْ ذڭْ وبْرِيذْ، قّْننْ إِخفْ نْسنْ س إِشْثْ ن نّعْڒثْ مَاحنْذْ وَارْ تّتّنْ وَارْ سسّنْ أَڒْ ث نْغنْ. أَقَا نِيثْنِي وجْذنْ ڒخُّو، تّْرَاجَانْ أَذْ ثوْشذْ تّسْرِيحْ نّشْ.“

²¹ Mas tu não creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe armam traição. Juraram solenemente nada comer, nem beber, enquanto não o matarem. Eles já estão preparados e só esperam a tua permissão.

²² أَكُومَانْذَارْ إِجَّا أَبْڒِيغْ أَذْ إِرَاحْ، إِنَّا أَسْ: ”وَارْ تّجِّي حذْ أَذْ إِسّنْ، أَقَا ثسَّارڭْبذْ أَيِي خْ مَانْ أَيَا.“

²² Então o tribuno despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que o havia avisado.

²³ خنِّي إِڒَاغَا-د غَارسْ خْ ثْنَاينْ ن إِقبْطَاننْ خْ مْيَا، إِنَّا: ”سْوجْذمْ مِيثَاينْ ن إِعسْكَارِييّنْ إِرُومَانِييّنْ مَاحنْذْ أَذْ رَاحنْ غَارْ قَايْصَارِييَا غَارْ ثْڒَاثَا ن دْجِيڒثْ، أَكِيذْسنْ سبْعِينْ ن يِينِّي إِنْيِينْ خْ يِييْسَانْ ؤُ مِيثَاينْ ن إِمْجبَّاذنْ ن ڒْقوْسْ س ؤُفُوسْ ؤُفُوسِي.

²³ Depois disso, chamou ele dois centuriões e disse-lhes: Preparai duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem a Cesaréia à terceira hora da noite.

²⁴ أجّْ إِ-ثنْ أَذْ سّْوجْذنْ إِشْثْ ن زَّايْڒثْ مَاحنْذْ أَذْ خَاسْ سّْغِيمنْ بُولُوسْ، أَذْ ث نذْهنْ غَارْ لْعَامِيلْ فِيلِيكْسْ ذِي ڒَامَانْ.“

²⁴ Aprontai também cavalgaduras para Paulo, que tendes de levar com toda a segurança ao governador Félix.

²⁵ خنِّي يُورَا إِشْثْ ن ثبْرَاثْ، إِوْشَا أَسنْ ت. أَمُّو إِ ذَايسْ يُورَا:

²⁵ E ele escreveu uma carta nestes termos:

²⁶ ”كْلُوذِييُوسْ لِيسِييَاسْ، إِ لْعَامِيلْ يُوعْڒَانْ فِيلِيكْسْ: سْڒَامْ خَاكْ!

²⁶ Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde!

²⁷ ؤُذَاينْ أَقَا طّْفنْ أَرْيَازْ-أَ ؤُ ثُوغَا خْسنْ أَذْ ث نْغنْ. وْشِيغْ أَسْ أَفُوسْ أَكْ-ذ إِعسْكَارِييّنْ إِرُومَانِييّنْ ؤُشَا فكّغْ ث ؤُمِي سْڒِيغْ أَقَا-ث ذ أَرُومَانِي.

²⁷ Esse homem foi preso pelos judeus e estava a ponto de ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a tropa, o livrei, ao saber que era romano.

²⁸ مِينْزِي ثُوغَا خْسغْ أَذْ سّْنغْ مِينْ خفْ ث ضڒْمنْ، إِوْيغْ ث غَارْ جْمَاعثْ نْسنْ ثَامقّْرَانْثْ.

²⁸ Então, querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao Grande Conselho.

²⁹ ؤُفِيغْ أَقَا ضڒْمنْ ث ذِي سِّيبّثْ ن شَا ن إِخَارْوِيضنْ ن شَّارِيعَا نْسنْ، مَاشَا وَارْ ذِينْ ؤُفِيغْ أَضْڒَامْ إِ إِسْذَاهدْجنْ إِشذِّييّنْ نِيغْ ڒْموْثْ.

²⁹ Soube que era acusado sobre questões da lei deles, sem haver nele delito algum que merecesse morte ou prisão.

³⁰ ؤُمِي ذ أَيِي إِتّْوَانَّا، بلِّي ؤُذَاينْ ڭِّينْ أَسْ إِجّْ ن ڒْفخْ ذڭْ وبْرِيذْ س ثْنُوفّْرَا، سّكّغْ ث-إِ-د ڒخْذنِّي غَاركْ، ؤُمُورغْ إِ يِينِّي ث إِضڒْمنْ أَذْ غَاركْ رُوحنْ مَاحنْذْ أَذْ كِيذسْ سِّيوْڒنْ زَّاثكْ مِي خفْ ث ضڒْمنْ. س تِّيسِيرْ!“

³⁰ Mas, como tivesse chegado a mim a notícia das traições que maquinavam contra ele, envio-o com urgência a ti, intimando também aos acusadores que recorram a ti. Adeus.

³¹ إِعسْكَارِييّنْ إِرُومَانِييّنْ كْسِينْ بُولُوسْ، أَمْ مَامّشْ ذ أَسنْ يُومُورْ، ؤُشَا إِوْينْ ث س دْجِيڒثْ غَارْ ثنْذِينْثْ ن أَنْثِيبَاثْرِيسْ.

³¹ Os soldados, conforme lhes fora ordenado, tomaram Paulo e o levaram de noite a Antipátride.

³² ثِيوشَّا نّسْ جِّينْ إِنِّي إِنْيِينْ خْ ييْسَانْ أَذْعقْبنْ إِعسْكَارِييّنْ إِمدُّوكَّاڒْ نْسنْ خْ إِضَارنْ غَارْ لْقشْلَا.

³² No dia seguinte, voltaram para a guarnição, deixando que os soldados da cavalaria o escoltassem.

³³ خنِّي إِوْينْ ث غَارْ قَايْصَارِييَا، وْشِينْ ثَابْرَاثْ إِ لْعَامِيلْ ؤُشَا سّْبدّنْ بُولُوسْ زَّاثسْ.

³³ À sua chegada a Cesaréia, entregaram ao governador a carta e apresentaram-lhe também Paulo.

³⁴ أَوَارْنِي ڒَامِي إِغْرَا ثَابْرَاثْ نِّي، إِسّقْسَا خْ مَانْ جِّيهثْ إِ زِي د-يُوسَا نتَّا، ؤُشَا ڒَامِي يُوفَا بلِّي نتَّا يُوسَا-د زِي كِيلِيكِييَا،

³⁴ Ele, depois de lê-la e perguntar de que província ele era, sabendo que era da Cilícia, disse:

³⁵ إِنَّا أَسْ: ”أَذْ أَشْ سْڒغْ مَاڒَا ؤُڒَا ذ يِينِّي إِ شكْ إِضڒْمنْ إِوْضنْ-د ذَا!“ خنِّي يُومُورْ أَذْ ثْ حْضَانْ ذِي ثَادَّارْثْ ن شّْرعْ ن هِيرُوذُوسْ، ؤُمِي قَّارنْ ’بْرِيثُورِييُومْ‘.

³⁵ Ouvir-te-ei quando chegarem teus acusadores. Mandou, então, que Paulo fosse guardado no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 23 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →