Atos 23

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ بُولُوسْ إِقْشعْ ذڭْ إِنِّي إِقِّيمنْ ذِي جْمَاعثْ ثَامقّْرَانْثْ، إِنَّا: ”أَ إِرْيَازنْ ثَاوْمَاثْ! أَقَا نشّْ ؤُيُورغْ س ثْنفْسشْثْ ثصْفَا غَارْ مَارَّا إِغزْذِيسنْ زَّاثْ إِ أَربِّي أَڒْ أَسّْ-أَ!“

¹ Fitando Paulo os olhos no Sinédrio, disse: Varões, irmãos, tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência até ao dia de hoje.

² أَنَانِييَاسْ، أَكهَّانْ، يُومُورْ إِنِّي إِ ثُوغَا ذِينْ أَكِيذسْ إِبدّنْ، أَذْ ث وْثنْ غَارْ ؤُقمُّومْ.

² Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam perto dele que lhe batessem na boca.

³ خنِّي إِنَّا أَسْ بُولُوسْ: ”أَذْ شكْ إِوّثْ أَربِّي، شكْ ذ ڒْحِيضْ إِجِييَّارنْ! أَقَا شكْ ثقِّيمذْ ذَا مَاحنْذْ أَذْ خَافِي ثْحكْمذْ عْلَاحْسَابْ شَّارِيعَا، مَاشَا ثْخَاڒَافذْ شَّارِيعَا س يِيخفْ نّشْ أَمْ ثُومُورذْ أَذْ أَيِي وْثنْ!“

³ Então, lhe disse Paulo: Deus há de ferir-te, parede branqueada! Tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei e, contra a lei, mandas agredir-me?

⁴ إِنِّي إِ ثُوغَا كِيسْ إِبدّنْ، نَّانْ: ”مَا ثْذدْجْمذْ أَكهَّانْ ن أَربِّي؟“

⁴ Os que estavam a seu lado disseram: Estás injuriando o sumo sacerdote de Deus?

⁵ إِنَّا بُولُوسْ: ”أَ ثَاوْمَاثْ، وَارْ سِّينغْ أَقَا-ث ذ أَكهَّانْ، مِينْزِي ثُورَا: ’أَزدْجِيفْ ن ڒْڭنْسْ نّشْ وَارْ ث نعّڒْ!‘ “

⁵ Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote; porque está escrito: Não falarás mal de uma autoridade do teu povo.

⁶ ؤُمِي إِسّنْ بُولُوسْ، أَقَا أَزْينْ ن ڒْڭنْسْ ذ إِصَاذُوقِييّنْ ؤُ أَزْينْ نّغْنِي زڭْ إِفَارِيسِييّنْ، إِڒَاغَا ذِي جْمَاعثْ ثَامقّْرَانْثْ: ”أَ إِرْيَازنْ ثَاوْمَاثْ، نشّْ ذ أَفَارِيسِي، مِّيسْ ن إِفَارِيسِييّنْ، نشّْ تّتّْوَاحَاكَامغْ ذِي سِّيبّثْ ن ؤُسِيثمْ ذ ثْنُوكْرَا ن إِمتِّيننْ.“

⁶ Sabendo Paulo que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: Varões, irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus! No tocante à esperança e à ressurreição dos mortos sou julgado!

⁷ أَڒَامِي إِنَّا أَيَا، إِمْسَارْ إِجّْ ن ؤُخَارْوضْ جَارْ إِفَارِيسِييّنْ ذ إِصَاذُوقِييّنْ ؤُشَا إِتّْوَابْضَا ڒْڭنْسْ،

⁷ Ditas estas palavras, levantou-se grande dissensão entre fariseus e saduceus, e a multidão se dividiu.

⁸ مِينْزِي إِصَاذُوقِييّنْ قَّارنْ بلِّي وَارْ ثدْجِي شَا ذ ثَانُوكْرَا نِيغْ ذ لْمَالَاكَاثْ ؤُڒَا ذ بُوحْبڒْ، مَاشَا إِفَارِيسِييّنْ شهّْذنْ خْ مَارَّا مَانْ أَيَا.

⁸ Pois os saduceus declaram não haver ressurreição, nem anjo, nem espírito; ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.

⁹ إِكَّارْ إِجّْ ن ؤُخَارْوضْ ذ أَمقّْرَانْ. شَا ن إِمْسڒْمَاذنْ ن إِذْلِيسنْ زڭْ وزْينْ ن إِفَارِيسِييّنْ كَّارنْ، تّمْنَاقَاشنْ أَكِيذْسنْ س جّهْذْ، نَّانْ: ”وَارْ نُوفِي ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ڒْغَارْ ذِي بْنَاذمْ-أَ. مَاڒَا إِسِّيوڒْ أَكِيذسْ إِجّْ ن بُوحْبڒْ نِيغْ إِجّْ ن لْمَالَاكْ، مَانْ ڒْعِيبْ إِ يدْجَا خنِّي ذِي مَانْ أَيَا؟“

⁹ Houve, pois, grande vozearia. E, levantando-se alguns escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Não achamos neste homem mal algum; e será que algum espírito ou anjo lhe tenha falado?

¹⁰ ؤُمِي إِكَّارْ إِجّْ ن ؤُخَارْوضْ ذ أَمقّْرَانْ، إِڭّْوذْ ؤُكُومَانْذَارْ أَذْ مزّْقنْ بُولُوسْ. خنِّي يُومُورْ إِعسْكَارِييّنْ إِرُومَانِييّنْ مَاحنْذْ أَذْ د-أَسنْ، أَذْ ث خضْفنْ زِي ڒْوسْطْ نْسنْ، ؤُشَا أَذْ ث أَوْينْ غَارْ لْقشْلَا.

¹⁰ Tomando vulto a celeuma, temendo o comandante que fosse Paulo espedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.

¹¹ ذِي دْجِيڒثْ إِضْهَارْ-د سِيذِيثْنغْ إِ بُولُوسْ، إِنَّا أَسْ: ”أڭّْ ؤُڒْ، مِينْزِي أَمْ مَامّشْ خَافِي ثْشهْذذْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ أَمُّو إِ غَا ثْشهْذذْ ؤُڒَا ذِي رُومَا!“

¹¹ Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado dele, disse: Coragem! Pois do modo por que deste testemunho a meu respeito em Jerusalém, assim importa que também o faças em Roma.

¹² أَڒَامِي ذ إِصْبحْ ڒْحَاڒْ، مُوننْ شَا زڭْ وُوذَاينْ، قّْننْ إِخفْ نْسنْ س إِشْثْ ن نّعْڒثْ مَاحنْذْ وَارْ تّتّنْ وَارْ سسّنْ أَڒْ ذ نْغنْ بُولُوسْ.

¹² Quando amanheceu, os judeus se reuniram e, sob anátema, juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.

¹³ كْثَارْ زِي أَربْعِينْ ن يرْيَازنْ كّْسنْ وَاوَاڒْ-أَ س إِشْثْ ن ثْجَادْجِيثْ.

¹³ Eram mais de quarenta os que entraram nesta conspirata.

¹⁴ إِنَا رُوحنْ غَارْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ، نَّانْ: ”أَقَا نقّنْ إِخفْ نّغْ س إِشْثْ ن نّعْڒثْ مَاحنْذْ وَارْ نتّتّْ وَالُو أَڒْ غَا ننّغْ بُولُوسْ.

¹⁴ Estes, indo ter com os principais sacerdotes e os anciãos, disseram: Juramos, sob pena de anátema, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.

¹⁵ خنِّي ڒخُّو، مَاڒَا كنِّيوْ ذ إِمقّْرَاننْ ن جْمَاعثْ ثَامقّْرَانْثْ أَذْ ثتَّارمْ زڭْ ؤُكُومَانْذَارْ مَاحنْذْ أَذْ ث-إِ-د-إِنْذهْ غَارْومْ أَخْمِي ثخْسمْ أَذْ ثْخبّْشمْ ذِي ثْمسْڒَاشْثْ-أَ مْلِيحْ، أَقَا نشِّينْ نوْجذْ حِيمَا أَذْ ث ننّغْ قْبڒْ مَا أَذْ غَارْومْ د-يَاوضْ.“

¹⁵ Agora, pois, notificai ao comandante, juntamente com o Sinédrio, que vo-lo apresente como se estivésseis para investigar mais acuradamente a sua causa; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para assassiná-lo.

¹⁶ إِسْڒَا مِّيسْ ن ؤُتْشْمَاسْ ن بُولُوسْ خْ ثْحِيڒثْ-أَ. خنِّي يُوذفْ غَارْ لْقشْلَا ؤُشَا إِخبَّارْ بُولُوسْ خْ مَانْ أَيَا.

¹⁶ Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a trama, foi, entrou na fortaleza e de tudo avisou a Paulo.

¹⁷ إِڒَاغَا بُولُوسْ إِ يِيجّنْ زڭْ ڒْقبْطَانَاثْ خْ مْيَا، إِنَّا أَسْ: ”رُوحْ س ؤُبْڒِيغْ-أَ غَارْ ؤُكُومَانْذَارْ مِينْزِي غَارسْ شَا أَذْ أَسْ ث يِينِي.“

¹⁷ Então, este, chamando um dos centuriões, disse: Leva este rapaz ao comandante, porque tem alguma coisa a comunicar-lhe.

¹⁸ إِكْسِي ڒْقبْطَانْ خْ مْيَا أَبْڒِيغْ، ؤُشَا إِوْيِي ث غَارْ ؤُكُومَانْذَارْ، إِنَّا: ”بُولُوسْ، أَمحْبُوسْ، إِڒَاغَا أَيِي-د، إِتَّارْ أَيِي أَذْ أَشْ أَوْيغْ أَبْڒِيغْ-أَ إِ غَارْ إِدْجَا شَا أَذْ أَشْ ث إِنِي.“

¹⁸ Tomando-o, pois, levou-o ao comandante, dizendo: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este rapaz, pois tem algo que dizer-te.

¹⁹ إِطّفْ ؤُكُومَانْذَارْ أَبْڒِيغْ س ؤُفُوسْ، إِدُّورْ زَّايسْ وحّْذسْ ؤُشَا إِسّقْسَا ث: ”مِينْ غَاركْ أَذْ أَيِي ث ثِينِيذْ؟“

¹⁹ Tomou-o pela mão o comandante e, pondo-se à parte, perguntou-lhe: Que tens a comunicar-me?

²⁰ إِنَّا أَسْ ؤُبْڒِيغْ: ”أَقَا ؤُذَاينْ أَرزُّونْ أَذْ زَّايكْ تَّارنْ مَاحنْذْ أَذْ د-ثسّهْوِيذْ بُولُوسْ ثِيوشَّا غَارْ جْمَاعثْ نْسنْ ثَامقّْرَانْثْ، أَخْمِي خْسنْ أَذْ ث سّقْسَانْ عَاذْ.

²⁰ Respondeu ele: Os judeus decidiram rogar-te que, amanhã, apresentes Paulo ao Sinédrio, como se houvesse de inquirir mais acuradamente a seu respeito.

²¹ وَارْ تّجِّي أَذْ شكْ سّْقنْعنْ، مِينْزِي كْثَارْ زِي أَربْعِينْ ن يرْيَازنْ زَّايْسنْ ڭِّينْ أَسْ إِجّْ ن ڒْفخْ ذڭْ وبْرِيذْ، قّْننْ إِخفْ نْسنْ س إِشْثْ ن نّعْڒثْ مَاحنْذْ وَارْ تّتّنْ وَارْ سسّنْ أَڒْ ث نْغنْ. أَقَا نِيثْنِي وجْذنْ ڒخُّو، تّْرَاجَانْ أَذْ ثوْشذْ تّسْرِيحْ نّشْ.“

²¹ Tu, pois, não te deixes persuadir, porque mais de quarenta entre eles estão pactuados entre si, sob anátema, de não comer, nem beber, enquanto não o matarem; e, agora, estão prontos, esperando a tua promessa.

²² أَكُومَانْذَارْ إِجَّا أَبْڒِيغْ أَذْ إِرَاحْ، إِنَّا أَسْ: ”وَارْ تّجِّي حذْ أَذْ إِسّنْ، أَقَا ثسَّارڭْبذْ أَيِي خْ مَانْ أَيَا.“

²² Então, o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que a ninguém dissesse ter-lhe trazido estas informações.

²³ خنِّي إِڒَاغَا-د غَارسْ خْ ثْنَاينْ ن إِقبْطَاننْ خْ مْيَا، إِنَّا: ”سْوجْذمْ مِيثَاينْ ن إِعسْكَارِييّنْ إِرُومَانِييّنْ مَاحنْذْ أَذْ رَاحنْ غَارْ قَايْصَارِييَا غَارْ ثْڒَاثَا ن دْجِيڒثْ، أَكِيذْسنْ سبْعِينْ ن يِينِّي إِنْيِينْ خْ يِييْسَانْ ؤُ مِيثَاينْ ن إِمْجبَّاذنْ ن ڒْقوْسْ س ؤُفُوسْ ؤُفُوسِي.

²³ Chamando dois centuriões, ordenou: Tende de prontidão, desde a hora terceira da noite, duzentos soldados, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;

²⁴ أجّْ إِ-ثنْ أَذْ سّْوجْذنْ إِشْثْ ن زَّايْڒثْ مَاحنْذْ أَذْ خَاسْ سّْغِيمنْ بُولُوسْ، أَذْ ث نذْهنْ غَارْ لْعَامِيلْ فِيلِيكْسْ ذِي ڒَامَانْ.“

²⁴ preparai também animais para fazer Paulo montar e ir com segurança ao governador Félix.

²⁵ خنِّي يُورَا إِشْثْ ن ثبْرَاثْ، إِوْشَا أَسنْ ت. أَمُّو إِ ذَايسْ يُورَا:

²⁵ E o comandante escreveu uma carta nestes termos:

²⁶ ”كْلُوذِييُوسْ لِيسِييَاسْ، إِ لْعَامِيلْ يُوعْڒَانْ فِيلِيكْسْ: سْڒَامْ خَاكْ!

²⁶ Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde.

²⁷ ؤُذَاينْ أَقَا طّْفنْ أَرْيَازْ-أَ ؤُ ثُوغَا خْسنْ أَذْ ث نْغنْ. وْشِيغْ أَسْ أَفُوسْ أَكْ-ذ إِعسْكَارِييّنْ إِرُومَانِييّنْ ؤُشَا فكّغْ ث ؤُمِي سْڒِيغْ أَقَا-ث ذ أَرُومَانِي.

²⁷ Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.

²⁸ مِينْزِي ثُوغَا خْسغْ أَذْ سّْنغْ مِينْ خفْ ث ضڒْمنْ، إِوْيغْ ث غَارْ جْمَاعثْ نْسنْ ثَامقّْرَانْثْ.

²⁸ Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, fi-lo descer ao Sinédrio deles;

²⁹ ؤُفِيغْ أَقَا ضڒْمنْ ث ذِي سِّيبّثْ ن شَا ن إِخَارْوِيضنْ ن شَّارِيعَا نْسنْ، مَاشَا وَارْ ذِينْ ؤُفِيغْ أَضْڒَامْ إِ إِسْذَاهدْجنْ إِشذِّييّنْ نِيغْ ڒْموْثْ.

²⁹ verifiquei ser ele acusado de coisas referentes à lei que os rege, nada, porém, que justificasse morte ou mesmo prisão.

³⁰ ؤُمِي ذ أَيِي إِتّْوَانَّا، بلِّي ؤُذَاينْ ڭِّينْ أَسْ إِجّْ ن ڒْفخْ ذڭْ وبْرِيذْ س ثْنُوفّْرَا، سّكّغْ ث-إِ-د ڒخْذنِّي غَاركْ، ؤُمُورغْ إِ يِينِّي ث إِضڒْمنْ أَذْ غَاركْ رُوحنْ مَاحنْذْ أَذْ كِيذسْ سِّيوْڒنْ زَّاثكْ مِي خفْ ث ضڒْمنْ. س تِّيسِيرْ!“

³⁰ Sendo eu informado de que ia haver uma cilada contra o homem, tratei de enviá-lo a ti, sem demora, intimando também os acusadores a irem dizer, na tua presença, o que há contra ele. [Saúde.]

³¹ إِعسْكَارِييّنْ إِرُومَانِييّنْ كْسِينْ بُولُوسْ، أَمْ مَامّشْ ذ أَسنْ يُومُورْ، ؤُشَا إِوْينْ ث س دْجِيڒثْ غَارْ ثنْذِينْثْ ن أَنْثِيبَاثْرِيسْ.

³¹ Os soldados, pois, conforme lhes foi ordenado, tomaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride;

³² ثِيوشَّا نّسْ جِّينْ إِنِّي إِنْيِينْ خْ ييْسَانْ أَذْعقْبنْ إِعسْكَارِييّنْ إِمدُّوكَّاڒْ نْسنْ خْ إِضَارنْ غَارْ لْقشْلَا.

³² no dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado aos de cavalaria o irem com ele;

³³ خنِّي إِوْينْ ث غَارْ قَايْصَارِييَا، وْشِينْ ثَابْرَاثْ إِ لْعَامِيلْ ؤُشَا سّْبدّنْ بُولُوسْ زَّاثسْ.

³³ os quais, chegando a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.

³⁴ أَوَارْنِي ڒَامِي إِغْرَا ثَابْرَاثْ نِّي، إِسّقْسَا خْ مَانْ جِّيهثْ إِ زِي د-يُوسَا نتَّا، ؤُشَا ڒَامِي يُوفَا بلِّي نتَّا يُوسَا-د زِي كِيلِيكِييَا،

³⁴ Lida a carta, perguntou o governador de que província ele era; e, quando soube que era da Cilícia,

³⁵ إِنَّا أَسْ: ”أَذْ أَشْ سْڒغْ مَاڒَا ؤُڒَا ذ يِينِّي إِ شكْ إِضڒْمنْ إِوْضنْ-د ذَا!“ خنِّي يُومُورْ أَذْ ثْ حْضَانْ ذِي ثَادَّارْثْ ن شّْرعْ ن هِيرُوذُوسْ، ؤُمِي قَّارنْ ’بْرِيثُورِييُومْ‘.

³⁵ disse: Ouvir-te-ei quando chegarem os teus acusadores. E mandou que ele fosse detido no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 23 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →