Atos 21

rifa (RIFA) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ أَوَارْنِي ڒَامِي خَاسنْ نمّْسبْضَا، نبْذَا نْژكّْوَا ڒبْحَارْ، نْرُوحْ نِيشَانْ ؤُشَا نِيوضْ غَارْ ثڭْزِيرْثْ ن كُوسْ. ثِيوشَّا نّسْ نِيوضْ غَارْ رُوذُوسْ ؤُ سّنِّي غَارْ بَاثَارَا.

¹ Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.

² نُوفَا ذِينْ إِجّْ ن ؤُغَارَّابُو إِ ثُوغَا أَذْ إِژْوَا غَارْ فِينِيقِييَا، ننْيَا ذَايسْ ؤُشَا نْرُوحْ.

² Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.

³ ڒَامِي د-نِيوضْ غَارْ ثڭْزِيرْثْ ن قُوبْرُوسْ، نجَّا إِ-ت خْ ؤُزڒْمَاضْ ؤُشَا نْرُوحْ خْ ڒبْحَارْ غَارْ سُورِييَا ؤُشَا سّنِّي نِيوضْ غَارْ صُورْ، مِينْزِي أَغَارَّابُو ثُوغَا إِڭَّا أَذْ إِفَارّغْ سّڒْعثْ نّسْ ذِينْ.

³ Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.

⁴ ؤُمِي نُوفَا ذِينْ إِمحْضَارنْ، نقِّيمْ غَارْسنْ سبْعَا ن وُوسَّانْ. كُوڒْ أَسّْ نَّانْ نِيثْنِي س أَرُّوحْ إِ بُولُوسْ مَاحنْذْ وَارْ إِتّْڭعِّيذْ شَا غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

⁴ No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.

⁵ أَوَارْنِي إِ وُوسَّانْ-أَ نفّغْ، نُويُورْ. مَارَّا نِيثْنِي سّْقبْضنْ أَنغْ، نِيثْنِي ذ ثمْغَارِينْ نْسنْ ذ إِحنْجِيرنْ نْسنْ، أَڒْ بَارَّا ن ثنْذِينْثْ. خْ ثْمَا ن ڒبْحَارْ وْضَانْ خْ إِفَادّنْ نْسنْ ؤُشَا ژُّودْجنْ.

⁵ Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos

⁶ ؤُمِي نْودّعْ أَيَاوْيَا س ؤُسُوذمْ، ننْيَا ذڭْ ؤُغَارَّابُو، مَاشَا نِيثْنِيعقْبنْ، كُوڒْ إِجّنْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ.

⁶ e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.

⁷ ؤُمِي نْكمّڒْ خْ ؤُسَافَارْ زِي صُورْ نِيوضْ غَارْ بْثُولُومَايُو، نْسدْجْمنْ خْ وَاوْمَاثنْ ؤُشَا نقِّيمْ أَكِيذْسنْ إِجّْ ن وَاسّْ.

⁷ Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.

⁸ ثِيوشَّا نّسْ نفّغْ سّنِّي، نِيوضْ غَارْ قَايْصَارِييَا. نُوذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن ؤُمْبشَّارْ فِيلِيبُّوسْ، ونِّي ثُوغَا ذ إِجّنْ زِي سبْعَا ن إِمْسخَّارنْ، ؤُشَا نقِّيمْ غَارسْ.

⁸ No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.

⁹ ثُوغَا غَارْ وَا أَربْعَا ن ثْحنْجِيرِينْ، عَاذْ ذ ثِيعزْرِييِّينْ، ثِينِّي إِتّْنَابّنْ.

⁹ Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.

¹⁰ ؤُمِي ننِّيوْجوْ ذِينْ أَطَّاسْ ن وُوسَّانْ، إِهْوَا-د إِجّْ ن ؤُنَابِي زِي يَاهُوذِييَّا، قَّارنْ أَسْ أَغابُوسْ.

¹⁰ Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.

¹¹ يُوسَا-د غَارْنغْ ؤُشَا إِكْسِي أَبْيَاسْ ن بُولُوسْ، إِشَارْفْ إِخفْ نّسْ إِفَاسّنْ ذ إِضَارنْ، إِنَّا: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ أَرُّوحْ إِقدّْسنْ: ’أَرْيَازْ إِ غَارْ إِدْجَا أَبْيَاسْ-أَ، أَمُّو إِ ث غَا شَارْفنْ وُوذَاينْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ ؤُشَا أَذْ ث سلّْمنْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن ڒڭْنُوسْ.‘ “

¹¹ Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.

¹² ؤُمِي نسْڒَا أَوَاڒنْ-أَ، نتَّارْ زَّايسْ، أَمْ نشِّينْ أَمْ يِينِّي زِي جّْوَايهْ نِّي، حِيمَا وَارْ إِتّْڭعِّيذْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

¹² Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.

¹³ مَاشَا بُولُوسْ يَارَّا-د، إِنَّا: ”مِينْ كنِّيوْ يُوغِينْ، ثتّْرُومْ ؤُشَا ثسَّارضْبمْ ؤُڒْ إِنُو؟ مِينْزِي أَقَا أَيِي وجْذغْ، وَارْ إِدْجِي حِيمَا أَذْ أَيِي شَارْفنْ وَاهَا، مَاشَا عَاوذْ حِيمَا أَذْ مّْثغْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ خْ سِّيبّثْ ن يِيسمْ ن سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ.“

¹³ Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.

¹⁴ ؤُمِي وَارْ ذ أَنغْ إِجِّي أَذْ ث نسّقْنعْ، نسْقَارْ، نقَّارْ: ”أَذْ يِيڒِي مِينْ إِخْسْ سِيذِيثْنغْ.“

¹⁴ Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.

¹⁵ أَوَارْنِي ؤُسَّانْ نِّي نسّوْجذْ ؤُشَا نْڭعّذْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

¹⁵ Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.

¹⁶ رُوحنْ أَكِيذْنغْ شَا ن إِرْيَازنْ، إِمحْضَارنْ زِي قَايْصَارِييَا، إِوْينْ-د إِجّْ ن ثوْمَاثْ، قَّارنْ أَسْ مْنَاسُونْ زِي قُوبْرُوسْ، أَقَا-ث ذ إِجّنْ زڭْ إِمحْضَارنْ إِمزْوُورَا، حِيمَا أَذْ غَارسْ ننِّيوْجوْ.

¹⁶ Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.

¹⁷ أَڒَامِي د-نِيوضْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، ثَارحّبْ زَّايْنغْ ثَاوْمَاثْ س ڒفْرَاحثْ.

¹⁷ Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.

¹⁸ ثِيوشَّا نّسْ يُوذفْ بُولُوسْ أَكِيذْنغْ غَارْ يَاعْقُوبْ، ؤُمِي حْضَارنْ ذِينْ أَكِيذسْ مَارَّا إِمْغَارنْ.

¹⁸ No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.

¹⁹ أَوَارْنِي ڒَامِي خَاسنْ نْسدْجمْ، إِبْذَا بُولُوسْ أَذْ إِعَاوذْ س ؤُستّفْ خْ مَارَّا مِينْ إِڭَّا أَربِّي جَارْ ڒڭْنُوسْ س ثْسخَّارْثْ نّسْ.

¹⁹ Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.

²⁰ ؤُمِي سْڒِينْ أَيَا، سّمْغَارنْ أَربِّي، نَّانْ أَسْ: ”أَ ؤُمَاثْنغْ، ثتّْوَاڒِيذْ مشْحَاڒْ نعشْرَا ن ڒُوڒُوفْ ذِي يَاهُوذِييَّا إِ يُومْننْ، ؤُ نِيثْنِي مَارَّا تَّاسْمنْ خْ شَّارِيعَا.

²⁰ Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.

²¹ مَاشَا يِيوضْ أَسنْ-د ڒخْبَارْ خَاكْ بلِّي ثسّڒْمَاذذْ إِ مَارَّا ؤُذَاينْ إِنِّي إِدْجَانْ جَارْ ڒڭْنُوسْ مَاحنْذْ أَذْ سمْحنْ ذِي شَّارِيعَا ن مُوسَا أَمْ ذ أَسنْ ثقَّارذْ إِتّْخصَّا وَارْ ختّْننْ إِحنْجِيرنْ نْسنْ وَارْ ڭُّورنْ ذڭْ وبْرِيذْ ن شَّارِيعَا.

²¹ Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.

²² س ؤُينِّي، مِينْزِي سْڒِينْ بلِّي أَقَا ثُوسِيذْ-د ذَا،

²² Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.

²³ أڭّْ مِينْ ذ أَشْ غَا نِينِي! غَارْنغْ أَربْعَا ن يرْيَازنْ إِنِّي غَارْ إِدْجَا إِجّْ ن لْوَاعْذْ مَاهنْذْ أَذْ سِّيزْذِيڭنْ إِخفْ نْسنْ.

²³ “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.

²⁴ أَوِي إِنَا أَكِيذكْ، ثسِّيزْذڭذْ إِخفْ نّشْ أَكِيذْسنْ، ؤُشَا خدْجصْ خَاسنْ حِيمَا أَذْ حفّنْ إِزدْجِيفنْ نْسنْ. خنِّي أَذْ سّْننْ مَارَّا بلِّي مِينْ خَاكْ إِتّْوَانَّانْ وَارْ إِدْجِي بُو نِيشَانْ، ؤُ بلِّي شكْ ثتّْكمّْڒذْ شَّارِيعَا ؤُ ثتّطّْفذْ ذَايسْ.

²⁴ Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.

²⁵ مَاشَا زِي جِّيهثْ ن يِينِّي يُومْننْ جَارْ ڒڭْنُوسْ، أَقَا نُورَا بلِّي أَذْ بعّْذنْ خْ مِينْ إِغَارْصنْ إِ لْ-أَصْنَامْ، خْ فَارْقْ-شّْغڒْ، خْ جِّييْفَاثْ، ؤُڒَا خْ إِذَامّنْ.“

²⁵ “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.

²⁶ خنِّي يِيوْيِي بُولُوسْ إِرْيَازنْ نِّي أَكِيذسْ ؤُشَا ثِيوشَّا نّسْ إِسِّيزْذڭْ إِخفْ نّسْ أَكِيذْسنْ. رُوحنْ غَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، إِسّْشنْ أَسنْ مَامّشْ إِتّْخصَّا أَذْ كمّْڒنْ وُوسَّانْ ن ؤُسِيزْذڭْ، أَڒْ ذ إِقدّمْ زِي مْكُوڒْ إِجّنْ زَّايْسنْ ثَاغَارْصْثْ نّسْ.

²⁶ No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.

²⁷ أَڒَامِي د-يِيوضْ وَاسّْ سبْعَا، ژْرِينْ ث وُوذَاينْ ن أَسِييَا ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، سّنْهزّنْ ڒْڭنْسْ مَارَّا ضِيدّْ نّسْ، حَارْثنْ خَاسْ س إِفَاسّنْ،

²⁷ Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,

²⁸ سْغُويُّونْ: ”أَ كنِّيوْ، أَ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، غَاوْڒمْ غَارْ ثْوِيزَا! وَا ذ بْنَاذمْ نِّي إِسّڒْمَاذنْ إِوْذَانْ مَارَّا ضِيدّْ إِ ڒْڭنْسْ نّغْ ؤُ ضِيدّْ إِ شَّارِيعَا ؤُ ضِيدّْ إِ ومْشَانْ-أَ. عَاوذْ إِسِّيذفْ-د إِرَامِييّنْ غَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ؤُشَا إِسّخْمجْ أَمْشَانْ إِقدّْسنْ وَانِيثَا!“

²⁸ gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.

²⁹ مِينْزِي ثُوغَا إِزْوَارنْ أَكِيذسْ ژْرِينْ ثْرُوفِيمُوسْ زِي أَفَاسُوسْ ذِي ثنْذِينْثْ، إِتّْغِيڒْ أَسنْ بلِّي نتَّا يُوذفْ غَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ أَكْ-ذ بُولُوسْ.

²⁹ Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.

³⁰ ثَانْذِينْثْ مَارَّا ثْهَاجْ ؤُشَا إِوْذَانْ دُّوقّْزنْ-د، حَارْثنْ خْ بُولُوسْ، جَارّنْ ث بَارَّا إِ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، ڒخْذنِّي بلّْعنْثْ ثِيوُّورَا.

³⁰ Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.

³¹ أَمْ يَارزُّو ڒْغَاشِي أَذْ ث إِنغْ، يِيوضْ ڒخْبَارْ غَارْ ؤُكُومَانْذَارْ ن ڒْكُومْبَانِييّثْ، أَقَا ؤُرْشَالِيمْ أَمنْ ثكْمڒْ ثْخَارْوضْ.

³¹ Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.

³² ڒخْذنِّي يِيوْيِي-د إِجّْ ن ڒْقبْطَانْ خْ مْيَا ؤُڒَا ذ إِجّْ ؤُبَارُّو ن إِعسْكَارِييّنْ، ؤُشَا ؤُزّْڒنْ غَارْسنْ. أَڒَامِي ژْرِينْ نِيثْنِي أَكُومَانْذَارْ ذ ڒْعسْكَارْ، سّْبدّنْ أَذْ وْثنْ بُولُوسْ.

³² No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.

³³ أَڒَامِي غَارسْ د-إِقَارّبْ ؤُكُومَانْذَارْ، إِطّفْ إِ-ث، يُومُورْ أَذْ ث شَارْفنْ س ثْنَاينْ ن سّْنَاسڒْ، خنِّي إِسّقْسَا مِينْ إِعْنَا نتَّا ذ مِينْ إِڭَّا.

³³ Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.

³⁴ جَارْ ڒْغَاشِي أَقَا ذِينْ إِجّنْ إِتّْڒَاغَا أَمُّو ؤُ ونّغْنِي أَمُّو. ڒَامِي وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِسّنْ ثِيذتّْ زِي سِّيبّثْ ن لْهَارَاجْ، يُومُورْ أَذْ ث أَوْينْ غَارْ لْقشْلَا.

³⁴ Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.

³⁵ أَڒَامِي د-يِيوضْ بُولُوسْ غَارْ دّْرُوجْ، إِمْسَارْ بلِّي إِعسْكَارِييّنْ أَرْبُونْ ث خْ سّْبَابْ ن لْعُونْفْ ن ڒْڭنْسْ،

³⁵ Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.

³⁶ مِينْزِي أَطَّاسْ ن إِوْذَانْ ثُوغَا ضفَّارنْ ث، سْغُويُّونْ، نَّانْ: ”كّْسمْ ث زڭْ وبْرِيذْ!“

³⁶ E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.

³⁷ أَڒَامِي د-إِقَارّبْ غَارْ لْقشْلَا، حِيمَا أَذْ يَاذفْ غَارْ ذَاخڒْ، إِنَّا بُولُوسْ إِ ؤُكُومَانْذَارْ: ”مَا إِحِيقّْ أَيِي أَذْ أَشْ إِنِيغْ شَا؟“ إِنَّا أَسْ: ”مَا ثسّْنذْ ثَايُونَانِيثْ؟

³⁷ Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?

³⁸ مَا وَارْ ثدْجِيذْ شكْ ذ أَمِيصْرِي ونِّي إِڭِّينْ أَغُووّغْ قْبڒْ ؤُسَّانْ-أَ، إِنْذهْ أَكِيذسْ أَربْعَا أَڒَافْ ن يرْيَازنْ ذ إِقتَّاڒنْ غَارْ ڒخْڒَا؟“

³⁸ Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.

³⁹ إِنَّا أَسْ بُولُوسْ: ”نشّْ ذ أَرْيَازْ ذ ؤُذَايْ زِي ثَارْسُوسْ، إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ إِتّْوَاسّْننْ ذِي كِيلِيكِييَا مَانِي د-خڒْقغْ. نشّْ تَّارغْ زَّايكْ تّسْرِيحْ حِيمَا أَذْ سِّيوْڒغْ غَارْ ڒْڭنْسْ.“

³⁹ “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”

⁴⁰ ؤُمِي ذ أَسْ إِسْمحْ، إِبدّْ بُولُوسْ خْ دّْرُوجْ، إِشيَّارْ س ؤُفُوسْ غَارْسنْ، ؤُشَا ؤُمِي أَرْسِينْ قَاعْ، إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ س إِڒسْ ن ثْعِيبْرَانِيثْ، إِنَّا أَسنْ ...

⁴⁰ O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 21 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →