Atos 21

rifa (RIFA) vs NVI

NVI Nova Versão Internacional

¹ أَوَارْنِي ڒَامِي خَاسنْ نمّْسبْضَا، نبْذَا نْژكّْوَا ڒبْحَارْ، نْرُوحْ نِيشَانْ ؤُشَا نِيوضْ غَارْ ثڭْزِيرْثْ ن كُوسْ. ثِيوشَّا نّسْ نِيوضْ غَارْ رُوذُوسْ ؤُ سّنِّي غَارْ بَاثَارَا.

¹ Depois de nos separarmos deles, embarcamos e navegamos diretamente para Cós. No dia seguinte fomos para Rodes, e dali até Pátara.

² نُوفَا ذِينْ إِجّْ ن ؤُغَارَّابُو إِ ثُوغَا أَذْ إِژْوَا غَارْ فِينِيقِييَا، ننْيَا ذَايسْ ؤُشَا نْرُوحْ.

² Encontrando um navio que ia fazer a travessia para a Fenícia, embarcamos nele e partimos.

³ ڒَامِي د-نِيوضْ غَارْ ثڭْزِيرْثْ ن قُوبْرُوسْ، نجَّا إِ-ت خْ ؤُزڒْمَاضْ ؤُشَا نْرُوحْ خْ ڒبْحَارْ غَارْ سُورِييَا ؤُشَا سّنِّي نِيوضْ غَارْ صُورْ، مِينْزِي أَغَارَّابُو ثُوغَا إِڭَّا أَذْ إِفَارّغْ سّڒْعثْ نّسْ ذِينْ.

³ Depois de avistarmos Chipre e seguirmos rumo sul, navegamos para a Síria. Desembarcamos em Tiro, onde o nosso navio deveria deixar sua carga.

⁴ ؤُمِي نُوفَا ذِينْ إِمحْضَارنْ، نقِّيمْ غَارْسنْ سبْعَا ن وُوسَّانْ. كُوڒْ أَسّْ نَّانْ نِيثْنِي س أَرُّوحْ إِ بُولُوسْ مَاحنْذْ وَارْ إِتّْڭعِّيذْ شَا غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

⁴ Encontrando os discípulos dali, ficamos com eles sete dias. Eles, pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.

⁵ أَوَارْنِي إِ وُوسَّانْ-أَ نفّغْ، نُويُورْ. مَارَّا نِيثْنِي سّْقبْضنْ أَنغْ، نِيثْنِي ذ ثمْغَارِينْ نْسنْ ذ إِحنْجِيرنْ نْسنْ، أَڒْ بَارَّا ن ثنْذِينْثْ. خْ ثْمَا ن ڒبْحَارْ وْضَانْ خْ إِفَادّنْ نْسنْ ؤُشَا ژُّودْجنْ.

⁵ Mas quando terminou o nosso tempo ali, partimos e continuamos nossa viagem. Todos os discípulos, com suas mulheres e filhos, nos acompanharam até fora da cidade, e ali na praia nos ajoelhamos e oramos.

⁶ ؤُمِي نْودّعْ أَيَاوْيَا س ؤُسُوذمْ، ننْيَا ذڭْ ؤُغَارَّابُو، مَاشَا نِيثْنِيعقْبنْ، كُوڒْ إِجّنْ غَارْ ثَادَّارْثْ نّسْ.

⁶ Depois de nos despedirmos, embarcamos, e eles voltaram para casa.

⁷ ؤُمِي نْكمّڒْ خْ ؤُسَافَارْ زِي صُورْ نِيوضْ غَارْ بْثُولُومَايُو، نْسدْجْمنْ خْ وَاوْمَاثنْ ؤُشَا نقِّيمْ أَكِيذْسنْ إِجّْ ن وَاسّْ.

⁷ Demos prosseguimento à nossa viagem partindo de Tiro, e aportamos em Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia com eles.

⁸ ثِيوشَّا نّسْ نفّغْ سّنِّي، نِيوضْ غَارْ قَايْصَارِييَا. نُوذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن ؤُمْبشَّارْ فِيلِيبُّوسْ، ونِّي ثُوغَا ذ إِجّنْ زِي سبْعَا ن إِمْسخَّارنْ، ؤُشَا نقِّيمْ غَارسْ.

⁸ Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e ficamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete.

⁹ ثُوغَا غَارْ وَا أَربْعَا ن ثْحنْجِيرِينْ، عَاذْ ذ ثِيعزْرِييِّينْ، ثِينِّي إِتّْنَابّنْ.

⁹ Ele tinha quatro filhas virgens, que profetizavam.

¹⁰ ؤُمِي ننِّيوْجوْ ذِينْ أَطَّاسْ ن وُوسَّانْ، إِهْوَا-د إِجّْ ن ؤُنَابِي زِي يَاهُوذِييَّا، قَّارنْ أَسْ أَغابُوسْ.

¹⁰ Depois de passarmos ali vários dias, desceu da Judéia um profeta chamado Ágabo.

¹¹ يُوسَا-د غَارْنغْ ؤُشَا إِكْسِي أَبْيَاسْ ن بُولُوسْ، إِشَارْفْ إِخفْ نّسْ إِفَاسّنْ ذ إِضَارنْ، إِنَّا: ”أَمُّو إِ إِقَّارْ أَرُّوحْ إِقدّْسنْ: ’أَرْيَازْ إِ غَارْ إِدْجَا أَبْيَاسْ-أَ، أَمُّو إِ ث غَا شَارْفنْ وُوذَاينْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ ؤُشَا أَذْ ث سلّْمنْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن ڒڭْنُوسْ.‘ “

¹¹ Vindo ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e, amarrando as suas próprias mãos e pés, disse: "Assim diz o Espírito Santo: ‘Desta maneira os judeus amarrarão o dono deste cinto em Jerusalém e o entregarão aos gentios’ ".

¹² ؤُمِي نسْڒَا أَوَاڒنْ-أَ، نتَّارْ زَّايسْ، أَمْ نشِّينْ أَمْ يِينِّي زِي جّْوَايهْ نِّي، حِيمَا وَارْ إِتّْڭعِّيذْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

¹² Quando ouvimos isso, nós e o povo dali rogamos a Paulo que não subisse para Jerusalém.

¹³ مَاشَا بُولُوسْ يَارَّا-د، إِنَّا: ”مِينْ كنِّيوْ يُوغِينْ، ثتّْرُومْ ؤُشَا ثسَّارضْبمْ ؤُڒْ إِنُو؟ مِينْزِي أَقَا أَيِي وجْذغْ، وَارْ إِدْجِي حِيمَا أَذْ أَيِي شَارْفنْ وَاهَا، مَاشَا عَاوذْ حِيمَا أَذْ مّْثغْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ خْ سِّيبّثْ ن يِيسمْ ن سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ.“

¹³ Então Paulo respondeu: "Por que vocês estão chorando e partindo o meu coração? Estou pronto não apenas para ser amarrado, mas também para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus".

¹⁴ ؤُمِي وَارْ ذ أَنغْ إِجِّي أَذْ ث نسّقْنعْ، نسْقَارْ، نقَّارْ: ”أَذْ يِيڒِي مِينْ إِخْسْ سِيذِيثْنغْ.“

¹⁴ Como não pudemos dissuadi-lo, desistimos e dissemos: "Seja feita a vontade do Senhor".

¹⁵ أَوَارْنِي ؤُسَّانْ نِّي نسّوْجذْ ؤُشَا نْڭعّذْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

¹⁵ Depois disso, preparamo-nos e subimos para Jerusalém.

¹⁶ رُوحنْ أَكِيذْنغْ شَا ن إِرْيَازنْ، إِمحْضَارنْ زِي قَايْصَارِييَا، إِوْينْ-د إِجّْ ن ثوْمَاثْ، قَّارنْ أَسْ مْنَاسُونْ زِي قُوبْرُوسْ، أَقَا-ث ذ إِجّنْ زڭْ إِمحْضَارنْ إِمزْوُورَا، حِيمَا أَذْ غَارسْ ننِّيوْجوْ.

¹⁶ Alguns dos discípulos de Cesaréia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, onde devíamos ficar. Ele era natural de Chipre e um dos primeiros discípulos.

¹⁷ أَڒَامِي د-نِيوضْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، ثَارحّبْ زَّايْنغْ ثَاوْمَاثْ س ڒفْرَاحثْ.

¹⁷ Quando chegamos em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.

¹⁸ ثِيوشَّا نّسْ يُوذفْ بُولُوسْ أَكِيذْنغْ غَارْ يَاعْقُوبْ، ؤُمِي حْضَارنْ ذِينْ أَكِيذسْ مَارَّا إِمْغَارنْ.

¹⁸ No dia seguinte Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros estavam presentes.

¹⁹ أَوَارْنِي ڒَامِي خَاسنْ نْسدْجمْ، إِبْذَا بُولُوسْ أَذْ إِعَاوذْ س ؤُستّفْ خْ مَارَّا مِينْ إِڭَّا أَربِّي جَارْ ڒڭْنُوسْ س ثْسخَّارْثْ نّسْ.

¹⁹ Paulo os saudou e relatou minuciosamente o que Deus havia feito entre os gentios por meio do seu ministério.

²⁰ ؤُمِي سْڒِينْ أَيَا، سّمْغَارنْ أَربِّي، نَّانْ أَسْ: ”أَ ؤُمَاثْنغْ، ثتّْوَاڒِيذْ مشْحَاڒْ نعشْرَا ن ڒُوڒُوفْ ذِي يَاهُوذِييَّا إِ يُومْننْ، ؤُ نِيثْنِي مَارَّا تَّاسْمنْ خْ شَّارِيعَا.

²⁰ Ouvindo isso, eles louvaram a Deus e disseram a Paulo: "Veja, irmão, quantos milhares de judeus creram, e todos eles são zelosos da lei.

²¹ مَاشَا يِيوضْ أَسنْ-د ڒخْبَارْ خَاكْ بلِّي ثسّڒْمَاذذْ إِ مَارَّا ؤُذَاينْ إِنِّي إِدْجَانْ جَارْ ڒڭْنُوسْ مَاحنْذْ أَذْ سمْحنْ ذِي شَّارِيعَا ن مُوسَا أَمْ ذ أَسنْ ثقَّارذْ إِتّْخصَّا وَارْ ختّْننْ إِحنْجِيرنْ نْسنْ وَارْ ڭُّورنْ ذڭْ وبْرِيذْ ن شَّارِيعَا.

²¹ Eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a se afastarem de Moisés, dizendo-lhes que não circuncidem seus filhos nem vivam de acordo com os nossos costumes.

²² س ؤُينِّي، مِينْزِي سْڒِينْ بلِّي أَقَا ثُوسِيذْ-د ذَا،

²² Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou;

²³ أڭّْ مِينْ ذ أَشْ غَا نِينِي! غَارْنغْ أَربْعَا ن يرْيَازنْ إِنِّي غَارْ إِدْجَا إِجّْ ن لْوَاعْذْ مَاهنْذْ أَذْ سِّيزْذِيڭنْ إِخفْ نْسنْ.

²³ portanto, faça o que lhe dizemos. Estão conosco quatro homens que fizeram um voto.

²⁴ أَوِي إِنَا أَكِيذكْ، ثسِّيزْذڭذْ إِخفْ نّشْ أَكِيذْسنْ، ؤُشَا خدْجصْ خَاسنْ حِيمَا أَذْ حفّنْ إِزدْجِيفنْ نْسنْ. خنِّي أَذْ سّْننْ مَارَّا بلِّي مِينْ خَاكْ إِتّْوَانَّانْ وَارْ إِدْجِي بُو نِيشَانْ، ؤُ بلِّي شكْ ثتّْكمّْڒذْ شَّارِيعَا ؤُ ثتّطّْفذْ ذَايسْ.

²⁴ Participe com esses homens dos rituais de purificação e pague as despesas deles, para que rapem a cabeça. Então todos saberão que não é verdade o que falam de você, mas que você continua vivendo em obediência à lei.

²⁵ مَاشَا زِي جِّيهثْ ن يِينِّي يُومْننْ جَارْ ڒڭْنُوسْ، أَقَا نُورَا بلِّي أَذْ بعّْذنْ خْ مِينْ إِغَارْصنْ إِ لْ-أَصْنَامْ، خْ فَارْقْ-شّْغڒْ، خْ جِّييْفَاثْ، ؤُڒَا خْ إِذَامّنْ.“

²⁵ Quanto aos gentios convertidos, já lhes escrevemos a nossa decisão de que eles devem abster-se de comida sacrificada aos ídolos, do sangue, da carne de animais estrangulados e da imoralidade sexual".

²⁶ خنِّي يِيوْيِي بُولُوسْ إِرْيَازنْ نِّي أَكِيذسْ ؤُشَا ثِيوشَّا نّسْ إِسِّيزْذڭْ إِخفْ نّسْ أَكِيذْسنْ. رُوحنْ غَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، إِسّْشنْ أَسنْ مَامّشْ إِتّْخصَّا أَذْ كمّْڒنْ وُوسَّانْ ن ؤُسِيزْذڭْ، أَڒْ ذ إِقدّمْ زِي مْكُوڒْ إِجّنْ زَّايْسنْ ثَاغَارْصْثْ نّسْ.

²⁶ No dia seguinte Paulo tomou aqueles homens e purificou-se juntamente com eles. Depois foi ao templo para declarar o prazo do cumprimento dos dias da purificação e da oferta que seria feita individualmente em favor deles.

²⁷ أَڒَامِي د-يِيوضْ وَاسّْ سبْعَا، ژْرِينْ ث وُوذَاينْ ن أَسِييَا ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، سّنْهزّنْ ڒْڭنْسْ مَارَّا ضِيدّْ نّسْ، حَارْثنْ خَاسْ س إِفَاسّنْ،

²⁷ Quando já estavam para terminar os sete dias, alguns judeus da Província da Ásia, vendo Paulo no templo, agitaram toda a multidão e o agarraram,

²⁸ سْغُويُّونْ: ”أَ كنِّيوْ، أَ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، غَاوْڒمْ غَارْ ثْوِيزَا! وَا ذ بْنَاذمْ نِّي إِسّڒْمَاذنْ إِوْذَانْ مَارَّا ضِيدّْ إِ ڒْڭنْسْ نّغْ ؤُ ضِيدّْ إِ شَّارِيعَا ؤُ ضِيدّْ إِ ومْشَانْ-أَ. عَاوذْ إِسِّيذفْ-د إِرَامِييّنْ غَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ؤُشَا إِسّخْمجْ أَمْشَانْ إِقدّْسنْ وَانِيثَا!“

²⁸ gritando: "Israelitas, ajudem-nos! Este é o homem que ensina a todos em toda parte contra o nosso povo, contra a nossa lei e contra este lugar. Além disso, ele fez entrar gregos no templo e profanou este santo lugar".

²⁹ مِينْزِي ثُوغَا إِزْوَارنْ أَكِيذسْ ژْرِينْ ثْرُوفِيمُوسْ زِي أَفَاسُوسْ ذِي ثنْذِينْثْ، إِتّْغِيڒْ أَسنْ بلِّي نتَّا يُوذفْ غَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ أَكْ-ذ بُولُوسْ.

²⁹ Anteriormente eles haviam visto o efésio Trófimo na cidade com Paulo e julgaram que Paulo o tinha introduzido no templo.

³⁰ ثَانْذِينْثْ مَارَّا ثْهَاجْ ؤُشَا إِوْذَانْ دُّوقّْزنْ-د، حَارْثنْ خْ بُولُوسْ، جَارّنْ ث بَارَّا إِ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، ڒخْذنِّي بلّْعنْثْ ثِيوُّورَا.

³⁰ Toda a cidade ficou alvoroçada, e juntou-se uma multidão. Agarrando Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente as portas foram fechadas.

³¹ أَمْ يَارزُّو ڒْغَاشِي أَذْ ث إِنغْ، يِيوضْ ڒخْبَارْ غَارْ ؤُكُومَانْذَارْ ن ڒْكُومْبَانِييّثْ، أَقَا ؤُرْشَالِيمْ أَمنْ ثكْمڒْ ثْخَارْوضْ.

³¹ Tentando eles matá-lo, chegaram notícias ao comandante das tropas romanas de que toda a cidade de Jerusalém estava em tumulto.

³² ڒخْذنِّي يِيوْيِي-د إِجّْ ن ڒْقبْطَانْ خْ مْيَا ؤُڒَا ذ إِجّْ ؤُبَارُّو ن إِعسْكَارِييّنْ، ؤُشَا ؤُزّْڒنْ غَارْسنْ. أَڒَامِي ژْرِينْ نِيثْنِي أَكُومَانْذَارْ ذ ڒْعسْكَارْ، سّْبدّنْ أَذْ وْثنْ بُولُوسْ.

³² Ele reuniu imediatamente alguns oficiais e soldados, e com eles correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os seus soldados, pararam de espancar Paulo.

³³ أَڒَامِي غَارسْ د-إِقَارّبْ ؤُكُومَانْذَارْ، إِطّفْ إِ-ث، يُومُورْ أَذْ ث شَارْفنْ س ثْنَاينْ ن سّْنَاسڒْ، خنِّي إِسّقْسَا مِينْ إِعْنَا نتَّا ذ مِينْ إِڭَّا.

³³ O comandante chegou, prendeu-o e ordenou que ele fosse amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era ele e o que tinha feito.

³⁴ جَارْ ڒْغَاشِي أَقَا ذِينْ إِجّنْ إِتّْڒَاغَا أَمُّو ؤُ ونّغْنِي أَمُّو. ڒَامِي وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِسّنْ ثِيذتّْ زِي سِّيبّثْ ن لْهَارَاجْ، يُومُورْ أَذْ ث أَوْينْ غَارْ لْقشْلَا.

³⁴ Alguns da multidão gritavam uma coisa, outros gritavam outra; não conseguindo saber ao certo o que havia acontecido, por causa do tumulto, o comandante ordenou que Paulo fosse levado para a fortaleza.

³⁵ أَڒَامِي د-يِيوضْ بُولُوسْ غَارْ دّْرُوجْ، إِمْسَارْ بلِّي إِعسْكَارِييّنْ أَرْبُونْ ث خْ سّْبَابْ ن لْعُونْفْ ن ڒْڭنْسْ،

³⁵ Quando chegou às escadas, a violência do povo era tão grande que ele precisou ser carregado pelos soldados.

³⁶ مِينْزِي أَطَّاسْ ن إِوْذَانْ ثُوغَا ضفَّارنْ ث، سْغُويُّونْ، نَّانْ: ”كّْسمْ ث زڭْ وبْرِيذْ!“

³⁶ A multidão que o seguia continuava gritando: "Acaba com ele! "

³⁷ أَڒَامِي د-إِقَارّبْ غَارْ لْقشْلَا، حِيمَا أَذْ يَاذفْ غَارْ ذَاخڒْ، إِنَّا بُولُوسْ إِ ؤُكُومَانْذَارْ: ”مَا إِحِيقّْ أَيِي أَذْ أَشْ إِنِيغْ شَا؟“ إِنَّا أَسْ: ”مَا ثسّْنذْ ثَايُونَانِيثْ؟

³⁷ Quando os soldados estavam para introduzir Paulo na fortaleza, ele perguntou ao comandante: "Posso dizer-te algo? " "Você fala grego? ", perguntou ele.

³⁸ مَا وَارْ ثدْجِيذْ شكْ ذ أَمِيصْرِي ونِّي إِڭِّينْ أَغُووّغْ قْبڒْ ؤُسَّانْ-أَ، إِنْذهْ أَكِيذسْ أَربْعَا أَڒَافْ ن يرْيَازنْ ذ إِقتَّاڒنْ غَارْ ڒخْڒَا؟“

³⁸ "Não é você o egípcio que iniciou uma revolta e há algum tempo levou quatro mil assassinos para o deserto? "

³⁹ إِنَّا أَسْ بُولُوسْ: ”نشّْ ذ أَرْيَازْ ذ ؤُذَايْ زِي ثَارْسُوسْ، إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ إِتّْوَاسّْننْ ذِي كِيلِيكِييَا مَانِي د-خڒْقغْ. نشّْ تَّارغْ زَّايكْ تّسْرِيحْ حِيمَا أَذْ سِّيوْڒغْ غَارْ ڒْڭنْسْ.“

³⁹ Paulo respondeu: "Sou judeu, cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Permite-me falar ao povo".

⁴⁰ ؤُمِي ذ أَسْ إِسْمحْ، إِبدّْ بُولُوسْ خْ دّْرُوجْ، إِشيَّارْ س ؤُفُوسْ غَارْسنْ، ؤُشَا ؤُمِي أَرْسِينْ قَاعْ، إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ س إِڒسْ ن ثْعِيبْرَانِيثْ، إِنَّا أَسنْ ...

⁴⁰ Tendo recebido permissão do comandante, Paulo levantou-se na escadaria e fez sinal à multidão. Quando todos fizeram silêncio, dirigiu-se a eles em aramaico:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 21 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →