Atos 20

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ أَوَارْنِي ڒَامِي يَارْسَا ؤُغُووّغْ، إِڒَاغَا-د بُولُوسْ خْ إِمحْضَارنْ، إِودّعْ إِ-ثنْ س ؤُسُوذمْ ن وَاوْمَاثنْ، ؤُشَا إِفّغْ حِيمَا أَذْ إِرَاحْ غَارْ مَاكِيذُونِييَا.

¹ Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.

² ڒَامِي إِشُوقْ ذِي جّْوَايهْ نِّي، إِشجّعْ إِ-ثنْ س وَاطَّاسْ ن وَاوَاڒنْ، خنِّي يِيوضْ غَارْ هِيلَّاسْ، إِخْسْ أَذْ يِينِي غَارْ جِّيهثْ أَخَايَا.

² Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,

³ أَڒَامِي إِسّعْذُو ذِينْ ثْڒَاثَا ن إِيُورنْ، سّوْجْذنْ أَسْ وُوذَاينْ إِجّْ ن ڒْفخْ، ؤُمِي ثُوغَا إِڭُّورْ أَذْ إِبحَّارْ غَارْ سُورِييَا. س ؤُيَا إِڭَّا أَذْ يعْقبْ خْ وبْرِيذْ ن مَاكِيذُونِييَا.

³ onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.

⁴ سُوبَاثْرُوسْ زِي ثنْذِينْثْ ن بِيرِييَا، أَرِيسْثَارْخُوسْ ذ سِيكُونْذُوسْ زِي ثِيسَّالُونِيكَا، خَايُوسْ زِي ذِيرْبِي، ثِيمُوثِييُو زِي لِيسْثْرَا ؤُ ثِيشِيكُوسْ ذ ثْرُوفِيمُوسْ زِي أَسِييَا ؤُيُورنْ أَكِيذسْ أَڒْ أَسِييَا.

⁴ Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.

⁵ إِنَا إِزْوَارنْ أَنغْ، تّْرَاجَانْ أَنغْ ذِي ثْرُووَاسْ.

⁵ Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.

⁶ مَاشَا نشِّينْ نفّغْ زِي فِيلِيبِّي، ثَانْذِينْثْ ثَامزْوَارُوثْ ن مَاكِيذُونِييَا، أَوَارْنِي ڒَامِي كمّْڒنْ وُوسَّانْ ن وغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ، نكَّا خْ ڒبْحَارْ ؤُ ذِي خمْسَا ن وُوسَّانْ نِيوضْ-د غَارْ ثْرُووَاسْ مَانِي نقِّيمْ سبْعَا ن وُوسَّانْ.

⁶ Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.

⁷ ذڭْ وَاسّْ أَمزْوَارُو ن سِّيمَانَا ؤُمِي مُوننْ إِمحْضَارنْ مَاحنْذْ أَذْ أَرْژنْ أَغْرُومْ ن ثْنمِّيرْثْ، إِسِّيوڒْ بُولُوسْ أَكِيذْسنْ. إِسّْزُوڭَارْ بُولُوسْ ذِي ڒْهَارْذْ نّسْ أَڒْ ڒْوسْطْ ن دْجِيڒثْ، مَاغَارْ نتَّا ثُوغَا إِنْوَا أَذْ إِسَافَارْ ثِيوشَّا نّسْ.

⁷ No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.

⁸ أَقَا أَرقّنْ ذِينْ أَطَّاسْ ن ڒفْنَارَاثْ ذِي ثْغُورْفثْ ن سنّجْ إِ ذِي ثُوغَا نْمُونْ.

⁸ Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.

⁹ ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ؤُبْڒِيغْ قَّارنْ أَسْ ؤُثِيخُوسْ، إِقِّيمْ ذِي ڒْكَازِي، إِتّسْڒَا، ڒخْذنِّي إِكَّا خَاسْ يِيضصْ يُودْجغْ أَمْ ثُوغَا بُولُوسْ إِسّْزُوڭَارْ ذِي ڒْهَارْذْ نّسْ. ؤُمِي ثُوغَا إِطّصْ، إِوْضَا-د زِي طّبْقثْ وِيسّْ ثْڒَاثَا غَارْ وَادَّايْ، كْسِينْ ث إِمُّوثْ.

⁹ Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.

¹⁰ مَاشَا بُولُوسْ إِهْوَا، إِوْضَا خَاسْ، إِذَارّعْ أَسْ، إِنَّا: ”وَارْ ثنّخْڒِيعمْ شَا، أَقَا ذَايسْ ثُوذَارْثْ.“

¹⁰ Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.

¹¹ خنِّي يُوڒِي عَاوذْ، يَارْژَا أَغْرُومْ، إِشَّا شْوَايْثْ زَّايسْ، خنِّي إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ عَاذْ أَطَّاسْ أَڒَامِي ذ ڒفْجَارْ. خَاسْ ؤُشَا إِرُوحْ إِسَافَارْ خْ ثمُّورْثْ،

¹¹ Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.

¹² أَمْ د-إِوْينْ نِيثْنِي أَحنْجِيرْ إِدَّارْ، فَارْحنْ أَسْ أَطَّاسْ.

¹² Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.

¹³ مَاشَا نشِّينْ ننْيَا ذڭْ ؤُغَارَّابُو، نْبحَّارْ غَارْ ڒْمَارْسَا ن ثِيسُّوسْ مَاحنْذْ أَذْ كِيذْنغْ د-نَاوِي بُولُوسْ سّنِّي، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِتّْضبَّارْ، مَاغَارْ نتَّا س يِيخفْ نّسْ إِكَّا غَارْ ذِينْ خْ ثمُّورْثْ.

¹³ Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.

¹⁴ أَڒَامِي زَّايسْ نَارحّبْ ذِي ثِيسُّوسْ، نكْسِي ث ذِي ثْغَارَّابُوثْ ؤُشَا نِيوضْ-ضّْ غَارْ مِيثِيلِينِي.

¹⁴ Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.

¹⁵ سّنِّي نعْذُو ثِيوشَّا نّسْ غَارْ ثڭْزِيرْثْ ن خِييُوسْ ؤُ فَارْوشَّا نّسْ نِيوذْ غَارْ سَامُوسْ، نقِّيمْ ذِي ثْرُوخِيلِييُونْ. ذڭْ وَاسّْ أَوَارْنِي أَسْ نِيوضْ غَارْ مِيلِيثُوسْ،

¹⁵ Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.

¹⁶ مِينْزِي بُولُوسْ إِڭَّا أَذْ إِعْذُو أَفَاسُوسْ خْ ڒبْحَارْ حِيمَا وَارْ إِتّْعطَّاڒْ ذِينِّي، مِينْزِي ثُوغَا إِتّْقدْجقْ حِيمَا، معْلِيكْ إِعدّڒْ، أَذْ إِعيّذْ ڒْعِيذْ ن خمْسِينْ ن وُوسَّانْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ.

¹⁶ Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.

¹⁷ زِي مِيلِيثُوسْ إِجَّا أَذْ د-أَسنْ إِمْغَارنْ ن ثْمسْمُونْثْ ذِي أَفَاسُوسْ.

¹⁷ Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.

¹⁸ ڒَامِي د-ؤُسِينْ غَارسْ، إِنَّا أَسنْ:

¹⁸ Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.

¹⁹ أَمْ ثُوغَا تّْسخَّارغْ إِ أَربِّي س مَارَّا أَوَاضعْ ؤُ س إِمطَّاونْ، ؤُڒَا ذڭْ إِغكّْوَانْ إِ خَافِي إِكِّينْ زِي سِّيبّثْ ن ثْمعْمَاتْشْ ن وُوذَاينْ.

¹⁹ Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.

²⁰ وَارْ جِّيغْ شَا زِي مِينْ إِنفْعنْ إِ ڒعْمُورْ نْومْ وَارْ ذ أَومْ ث بَارّْحغْ، وَارْ ث سّْڒمْذغْ ذِي ڒسْوَاقْ ؤُ ذِي ثُوذْرِينْ،

²⁰ Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.

²¹ أَمْ سّْقنْعغْ ؤُذَاينْ ذ إِرَامِييّنْ مَاحنْذْ أَذْ د-ذوْڒنْ غَارْ أَربِّي، أَذْ أَمْننْ ذِي سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ.

²¹ Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.

²² ؤُ ڒخُّو أَذْ رَاحغْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ أَمْ تّْوَاشَارْفغْ زِي أَرُّوحْ، وَارْ سِّينغْ مِينْ ذ أَيِي إِتّْرَاجَانْ ذِينْ،

²² Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.

²³ مْغِيرْ أَقَا أَرُّوحْ إِقدّْسنْ إِشْهذْ أَيِي ذِي كُوڒْ ثَانْذِينْثْ، إِقَّارْ: ’أَقَا إِشذِّييّنْ ذ ڒمْحَايمْ تّْرَاجَانْ شكْ!‘

²³ Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.

²⁴ مَاشَا نشّْ وَارْ حسّْبغْ ثُوذَارْثْ إِنُو شَا ثِيغْڒَا إِ يِيخفْ إِنُو، مَاحنْذْ أَذْ كمّْڒغْ ثِيشْڒِي إِنُو ذ ڒْخذْمثْ ن ثْسخَّارْثْ إِ كْسِيغْ زِي سِيذِيثْنغْ يَاسُوع حِيمَا أَذْ شهْذغْ خْ ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ ن أَرْضَا ن أَربِّي.

²⁴ Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.

²⁵ ؤُ ڒخُّو سّْنغْ، أَقَا ؤُڒَا ذ إِجّْ زَّايْومْ أَذْ إِژَارْ أَغمْبُوبْ إِنُو عَاذْ، مَارَّا كنِّيوْ إِنِّي جَارْ أَومْ ڭُّورغْ، تّْبَارّْحغْ س ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.

²⁵ Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.

²⁶ س ؤُينِّي أَذْ خَاومْ شهْذغْ أَسّْ-أَ، بلِّي نشّْ تّْبَارِّيغْ إِخفْ إِنُو زڭْ إِذَامّنْ نْومْ مَارَّا.

²⁶ Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,

²⁷ مِينْزِي وَارْ عْڭِيزغْ أَذْ أَومْ سّشْنغْ مَارَّا مِينْ إِتّخْسْ أَربِّي.

²⁷ porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.

²⁸ س ؤُينِّي حْضَامْ خْ يِيخفْ نْومْ ؤُ خْ ثْحِيمَارْثْ ثْمُونْ مِينْ خفْ إِڭَّا أَرُّوحْ إِقدّْسنْ كنِّيوْ ذ إِمحْضَاينْ، حِيمَا أَذْ ثَارْوسمْ ثَامسْمُونْثْ ن لْمَاسِيحْ ثنِّي ذ إِكسّبْ س إِذَامّنْ نّسْ.

²⁸ Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.

²⁹ مِينْزِي سّْنغْ بلِّي أَوَارْنِي ثْوَاحِيثْ إِنُو أَذْ غَارْومْ د-أَذْفنْ وُوشَّاننْ إِمُوزَّارنْ إِنِّي وَارْ إِتّجِّينْ ثَاحِيمَارْثْ.

²⁹ Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.

³⁰ عَاذْ أَذْ زَّايْومْ د-كَّارنْ يرْيَازنْ إِنِّي إِ غَا إِسِّيوْڒنْ ڒْهَارْذْ إِعوّْجنْ حِيمَا أَذْ سُّوفّْغنْ إِمحْضَارنْ زڭْ وبْرِيذْ، أَذْ ثنْ جَارّنْ أَوَارْنِي أَسنْ.

³⁰ Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.

³¹ س ؤُينِّي فَاقمْ، ثْعقْڒمْ بلِّي ثْڒَاثَا ن إِسڭّْوُوسَا، دْجِيڒثْ ذ وَاسّْ، وَارْ بدّغْ أَذْ سّْمحْذغْ كُوڒْ إِجّنْ زَّايْومْ س إِمطَّاونْ.

³¹ Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.

³² ؤُ ڒخُّو أَذْ كنِّيوْ سلّْمغْ إِ أَربِّي ؤُ إِ وَاوَاڒْ ن أَرْضَا نّسْ، إِ ونِّي غَارْ إِدْجَا ثِيزمَّارْ حِيمَا أَذْ كنِّيوْ إِبْنَا ؤُ أَذْ أَومْ إِوْشْ ڒْوَارْثْ أَكْ-ذ مَارَّا إِمْقدَّاسنْ.

³² Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.

³³ وَارْ ضْمِيعغْ ذِي نُّوقَارْثْ نِيغْ ذڭْ وُورغْ نِيغْ ذڭْ وَارُّوضْ ؤُڒَا زڭْ إِجّنْ.

³³ De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.

³⁴ كنِّيوْ ثسّْنمْ سِيمَانْثْ نْومْ بلِّي إِفَاسّنْ إِنُو أَقَا خذْمنْ إِ مِينْ حْوَاجغْ ؤُ إِ مِينْ حْوَاجنْ إِنِّي إِدْجَانْ أَكِيذِي.

³⁴ Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.

³⁵ ذِي كُوڒْشِي سّشْنغْ أَومْ بلِّي إِتّْخصَّا، أَمْ نْخدّمْ أَمُّو، أَذْ نوْشْ أَفُوسْ إِ يِينِّي إِضعْفنْ ؤُشَا أَذْ نْفكَّارْ ذڭْ وَاوَاڒنْ ن سِيذِيثْنغْ يَاسُوع، بلِّي إِنَّا: ’سّعْذْ ن ونِّي إِوْشِينْ خْ ونِّي إِكْسِينْ.‘ “

³⁵ Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!

³⁶ أَوَارْنِي ڒَامِي إِنَّا أَيَا، إِوْضَا خْ إِفَادّنْ نّسْ، إِژُّودْجْ ؤُ مَارَّا إِرْيَازنْ أَكِيذسْ.

³⁶ A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.

³⁷ أَقَا ذِينْ جَارْ أَسنْ أَطَّاسْ ن إِمطَّاونْ ؤُشَا ذَارّْعنْ أَسْ، سُّوذْمنْ ث.

³⁷ Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,

³⁸ شضْننْ أَطَّاسْ، أَمزْوَارْ ن مَارَّا خْ وَاوَاڒْ إِ إِنَّا، بلِّي وَارْ ژَترّنْ شَا أَغمْبُوبْ نّسْ عَاذْ، ؤُشَا سّْقبّْضنْ ث غَارْ ؤُغَارَّابُو. *

³⁸ aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 20 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →