Atos 20

rifa (RIFA) vs NVI

NVI Nova Versão Internacional

¹ أَوَارْنِي ڒَامِي يَارْسَا ؤُغُووّغْ، إِڒَاغَا-د بُولُوسْ خْ إِمحْضَارنْ، إِودّعْ إِ-ثنْ س ؤُسُوذمْ ن وَاوْمَاثنْ، ؤُشَا إِفّغْ حِيمَا أَذْ إِرَاحْ غَارْ مَاكِيذُونِييَا.

¹ Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e, depois de encorajá-los, despediu-se e partiu para a Macedônia.

² ڒَامِي إِشُوقْ ذِي جّْوَايهْ نِّي، إِشجّعْ إِ-ثنْ س وَاطَّاسْ ن وَاوَاڒنْ، خنِّي يِيوضْ غَارْ هِيلَّاسْ، إِخْسْ أَذْ يِينِي غَارْ جِّيهثْ أَخَايَا.

² Viajou por aquela região, encorajando os irmãos com muitas palavras e, por fim, chegou à Grécia,

³ أَڒَامِي إِسّعْذُو ذِينْ ثْڒَاثَا ن إِيُورنْ، سّوْجْذنْ أَسْ وُوذَاينْ إِجّْ ن ڒْفخْ، ؤُمِي ثُوغَا إِڭُّورْ أَذْ إِبحَّارْ غَارْ سُورِييَا. س ؤُيَا إِڭَّا أَذْ يعْقبْ خْ وبْرِيذْ ن مَاكِيذُونِييَا.

³ onde ficou três meses. Quando estava a ponto de embarcar para a Síria, os judeus fizeram uma conspiração contra ele; por isso decidiu voltar pela Macedônia,

⁴ سُوبَاثْرُوسْ زِي ثنْذِينْثْ ن بِيرِييَا، أَرِيسْثَارْخُوسْ ذ سِيكُونْذُوسْ زِي ثِيسَّالُونِيكَا، خَايُوسْ زِي ذِيرْبِي، ثِيمُوثِييُو زِي لِيسْثْرَا ؤُ ثِيشِيكُوسْ ذ ثْرُوفِيمُوسْ زِي أَسِييَا ؤُيُورنْ أَكِيذسْ أَڒْ أَسِييَا.

⁴ sendo acompanhado por Sópatro, filho de Pirro, de Beréia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; e Timóteo, além de Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.

⁵ إِنَا إِزْوَارنْ أَنغْ، تّْرَاجَانْ أَنغْ ذِي ثْرُووَاسْ.

⁵ Esses homens foram adiante e nos esperaram em Trôade.

⁶ مَاشَا نشِّينْ نفّغْ زِي فِيلِيبِّي، ثَانْذِينْثْ ثَامزْوَارُوثْ ن مَاكِيذُونِييَا، أَوَارْنِي ڒَامِي كمّْڒنْ وُوسَّانْ ن وغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ، نكَّا خْ ڒبْحَارْ ؤُ ذِي خمْسَا ن وُوسَّانْ نِيوضْ-د غَارْ ثْرُووَاسْ مَانِي نقِّيمْ سبْعَا ن وُوسَّانْ.

⁶ Navegamos de Filipos, após a festa dos pães sem fermento, e cinco dias depois nos reunimos com os outros em Trôade, onde ficamos sete dias.

⁷ ذڭْ وَاسّْ أَمزْوَارُو ن سِّيمَانَا ؤُمِي مُوننْ إِمحْضَارنْ مَاحنْذْ أَذْ أَرْژنْ أَغْرُومْ ن ثْنمِّيرْثْ، إِسِّيوڒْ بُولُوسْ أَكِيذْسنْ. إِسّْزُوڭَارْ بُولُوسْ ذِي ڒْهَارْذْ نّسْ أَڒْ ڒْوسْطْ ن دْجِيڒثْ، مَاغَارْ نتَّا ثُوغَا إِنْوَا أَذْ إِسَافَارْ ثِيوشَّا نّسْ.

⁷ No primeiro dia da semana reunimo-nos para partir o pão, e Paulo falou ao povo. Pretendendo partir no dia seguinte, continuou falando até à meia-noite.

⁸ أَقَا أَرقّنْ ذِينْ أَطَّاسْ ن ڒفْنَارَاثْ ذِي ثْغُورْفثْ ن سنّجْ إِ ذِي ثُوغَا نْمُونْ.

⁸ Havia muitas candeias no piso superior onde estávamos reunidos.

⁹ ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ؤُبْڒِيغْ قَّارنْ أَسْ ؤُثِيخُوسْ، إِقِّيمْ ذِي ڒْكَازِي، إِتّسْڒَا، ڒخْذنِّي إِكَّا خَاسْ يِيضصْ يُودْجغْ أَمْ ثُوغَا بُولُوسْ إِسّْزُوڭَارْ ذِي ڒْهَارْذْ نّسْ. ؤُمِي ثُوغَا إِطّصْ، إِوْضَا-د زِي طّبْقثْ وِيسّْ ثْڒَاثَا غَارْ وَادَّايْ، كْسِينْ ث إِمُّوثْ.

⁹ Um jovem chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormeceu profundamente durante o longo discurso de Paulo. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar. Quando o levantaram, estava morto.

¹⁰ مَاشَا بُولُوسْ إِهْوَا، إِوْضَا خَاسْ، إِذَارّعْ أَسْ، إِنَّا: ”وَارْ ثنّخْڒِيعمْ شَا، أَقَا ذَايسْ ثُوذَارْثْ.“

¹⁰ Paulo desceu, inclinou-se sobre o rapaz e o abraçou, dizendo: "Não fiquem alarmados! Ele está vivo! "

¹¹ خنِّي يُوڒِي عَاوذْ، يَارْژَا أَغْرُومْ، إِشَّا شْوَايْثْ زَّايسْ، خنِّي إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ عَاذْ أَطَّاسْ أَڒَامِي ذ ڒفْجَارْ. خَاسْ ؤُشَا إِرُوحْ إِسَافَارْ خْ ثمُّورْثْ،

¹¹ Então subiu novamente, partiu o pão e comeu. Depois, continuou a falar até o amanhecer e foi embora.

¹² أَمْ د-إِوْينْ نِيثْنِي أَحنْجِيرْ إِدَّارْ، فَارْحنْ أَسْ أَطَّاسْ.

¹² Levaram vivo o jovem, o que muito os consolou.

¹³ مَاشَا نشِّينْ ننْيَا ذڭْ ؤُغَارَّابُو، نْبحَّارْ غَارْ ڒْمَارْسَا ن ثِيسُّوسْ مَاحنْذْ أَذْ كِيذْنغْ د-نَاوِي بُولُوسْ سّنِّي، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِتّْضبَّارْ، مَاغَارْ نتَّا س يِيخفْ نّسْ إِكَّا غَارْ ذِينْ خْ ثمُّورْثْ.

¹³ Quanto a nós, fomos até o navio e embarcamos para Assôs, onde iríamos receber Paulo a bordo. Assim ele tinha determinado, tendo preferido ir a pé.

¹⁴ أَڒَامِي زَّايسْ نَارحّبْ ذِي ثِيسُّوسْ، نكْسِي ث ذِي ثْغَارَّابُوثْ ؤُشَا نِيوضْ-ضّْ غَارْ مِيثِيلِينِي.

¹⁴ Quando nos encontrou em Assôs, nós o recebemos a bordo e prosseguimos até Mitilene.

¹⁵ سّنِّي نعْذُو ثِيوشَّا نّسْ غَارْ ثڭْزِيرْثْ ن خِييُوسْ ؤُ فَارْوشَّا نّسْ نِيوذْ غَارْ سَامُوسْ، نقِّيمْ ذِي ثْرُوخِيلِييُونْ. ذڭْ وَاسّْ أَوَارْنِي أَسْ نِيوضْ غَارْ مِيلِيثُوسْ،

¹⁵ No dia seguinte navegamos dali e chegamos defronte de Quio; no outro dia atravessamos para Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.

¹⁶ مِينْزِي بُولُوسْ إِڭَّا أَذْ إِعْذُو أَفَاسُوسْ خْ ڒبْحَارْ حِيمَا وَارْ إِتّْعطَّاڒْ ذِينِّي، مِينْزِي ثُوغَا إِتّْقدْجقْ حِيمَا، معْلِيكْ إِعدّڒْ، أَذْ إِعيّذْ ڒْعِيذْ ن خمْسِينْ ن وُوسَّانْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ.

¹⁶ Paulo tinha decidido não aportar em Éfeso, para não se demorar na província da Ásia, pois estava com pressa de chegar a Jerusalém, se possível antes do dia de Pentecoste.

¹⁷ زِي مِيلِيثُوسْ إِجَّا أَذْ د-أَسنْ إِمْغَارنْ ن ثْمسْمُونْثْ ذِي أَفَاسُوسْ.

¹⁷ De Mileto, Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.

¹⁸ ڒَامِي د-ؤُسِينْ غَارسْ، إِنَّا أَسنْ:

¹⁸ Quando chegaram, ele lhes disse: "Vocês sabem como vivi todo o tempo em que estive com vocês, desde o primeiro dia em que cheguei à província da Ásia.

¹⁹ أَمْ ثُوغَا تّْسخَّارغْ إِ أَربِّي س مَارَّا أَوَاضعْ ؤُ س إِمطَّاونْ، ؤُڒَا ذڭْ إِغكّْوَانْ إِ خَافِي إِكِّينْ زِي سِّيبّثْ ن ثْمعْمَاتْشْ ن وُوذَاينْ.

¹⁹ Servi ao Senhor com toda a humildade e com lágrimas, sendo severamente provado pelas conspirações dos judeus.

²⁰ وَارْ جِّيغْ شَا زِي مِينْ إِنفْعنْ إِ ڒعْمُورْ نْومْ وَارْ ذ أَومْ ث بَارّْحغْ، وَارْ ث سّْڒمْذغْ ذِي ڒسْوَاقْ ؤُ ذِي ثُوذْرِينْ،

²⁰ Vocês sabem que não deixei de pregar-lhes nada que fosse proveitoso, mas ensinei-lhes tudo publicamente e de casa em casa.

²¹ أَمْ سّْقنْعغْ ؤُذَاينْ ذ إِرَامِييّنْ مَاحنْذْ أَذْ د-ذوْڒنْ غَارْ أَربِّي، أَذْ أَمْننْ ذِي سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ.

²¹ Testifiquei, tanto a judeus como a gregos, que eles precisam converter-se a Deus com arrependimento e fé em nosso Senhor Jesus.

²² ؤُ ڒخُّو أَذْ رَاحغْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ أَمْ تّْوَاشَارْفغْ زِي أَرُّوحْ، وَارْ سِّينغْ مِينْ ذ أَيِي إِتّْرَاجَانْ ذِينْ،

²² "Agora, compelido pelo Espírito, estou indo para Jerusalém, sem saber o que me acontecerá ali,

²³ مْغِيرْ أَقَا أَرُّوحْ إِقدّْسنْ إِشْهذْ أَيِي ذِي كُوڒْ ثَانْذِينْثْ، إِقَّارْ: ’أَقَا إِشذِّييّنْ ذ ڒمْحَايمْ تّْرَاجَانْ شكْ!‘

²³ senão que, em todas as cidades, o Espírito Santo me avisa que prisões e sofrimentos me esperam.

²⁴ مَاشَا نشّْ وَارْ حسّْبغْ ثُوذَارْثْ إِنُو شَا ثِيغْڒَا إِ يِيخفْ إِنُو، مَاحنْذْ أَذْ كمّْڒغْ ثِيشْڒِي إِنُو ذ ڒْخذْمثْ ن ثْسخَّارْثْ إِ كْسِيغْ زِي سِيذِيثْنغْ يَاسُوع حِيمَا أَذْ شهْذغْ خْ ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ ن أَرْضَا ن أَربِّي.

²⁴ Todavia, não me importo, nem considero a minha vida de valor algum para mim mesmo, se tão-somente puder terminar a corrida e completar o ministério que o Senhor Jesus me confiou, de testemunhar do evangelho da graça de Deus.

²⁵ ؤُ ڒخُّو سّْنغْ، أَقَا ؤُڒَا ذ إِجّْ زَّايْومْ أَذْ إِژَارْ أَغمْبُوبْ إِنُو عَاذْ، مَارَّا كنِّيوْ إِنِّي جَارْ أَومْ ڭُّورغْ، تّْبَارّْحغْ س ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.

²⁵ "Agora sei que nenhum de vocês, entre os quais passei pregando o Reino, verá novamente a minha face.

²⁶ س ؤُينِّي أَذْ خَاومْ شهْذغْ أَسّْ-أَ، بلِّي نشّْ تّْبَارِّيغْ إِخفْ إِنُو زڭْ إِذَامّنْ نْومْ مَارَّا.

²⁶ Portanto, eu lhes declaro hoje que estou inocente do sangue de todos.

²⁷ مِينْزِي وَارْ عْڭِيزغْ أَذْ أَومْ سّشْنغْ مَارَّا مِينْ إِتّخْسْ أَربِّي.

²⁷ Pois não deixei de proclamar-lhes toda a vontade de Deus.

²⁸ س ؤُينِّي حْضَامْ خْ يِيخفْ نْومْ ؤُ خْ ثْحِيمَارْثْ ثْمُونْ مِينْ خفْ إِڭَّا أَرُّوحْ إِقدّْسنْ كنِّيوْ ذ إِمحْضَاينْ، حِيمَا أَذْ ثَارْوسمْ ثَامسْمُونْثْ ن لْمَاسِيحْ ثنِّي ذ إِكسّبْ س إِذَامّنْ نّسْ.

²⁸ Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, para pastorearem a igreja de Deus, que ele comprou com o seu próprio sangue.

²⁹ مِينْزِي سّْنغْ بلِّي أَوَارْنِي ثْوَاحِيثْ إِنُو أَذْ غَارْومْ د-أَذْفنْ وُوشَّاننْ إِمُوزَّارنْ إِنِّي وَارْ إِتّجِّينْ ثَاحِيمَارْثْ.

²⁹ Sei que, depois da minha partida, lobos ferozes penetrarão no meio de vocês e não pouparão o rebanho.

³⁰ عَاذْ أَذْ زَّايْومْ د-كَّارنْ يرْيَازنْ إِنِّي إِ غَا إِسِّيوْڒنْ ڒْهَارْذْ إِعوّْجنْ حِيمَا أَذْ سُّوفّْغنْ إِمحْضَارنْ زڭْ وبْرِيذْ، أَذْ ثنْ جَارّنْ أَوَارْنِي أَسنْ.

³⁰ E dentre vocês mesmos se levantarão homens que torcerão a verdade, a fim de atrair os discípulos.

³¹ س ؤُينِّي فَاقمْ، ثْعقْڒمْ بلِّي ثْڒَاثَا ن إِسڭّْوُوسَا، دْجِيڒثْ ذ وَاسّْ، وَارْ بدّغْ أَذْ سّْمحْذغْ كُوڒْ إِجّنْ زَّايْومْ س إِمطَّاونْ.

³¹ Por isso, vigiem! Lembrem-se de que durante três anos jamais cessei de advertir a cada um de vocês disso, noite e dia, com lágrimas.

³² ؤُ ڒخُّو أَذْ كنِّيوْ سلّْمغْ إِ أَربِّي ؤُ إِ وَاوَاڒْ ن أَرْضَا نّسْ، إِ ونِّي غَارْ إِدْجَا ثِيزمَّارْ حِيمَا أَذْ كنِّيوْ إِبْنَا ؤُ أَذْ أَومْ إِوْشْ ڒْوَارْثْ أَكْ-ذ مَارَّا إِمْقدَّاسنْ.

³² "Agora, eu os entrego a Deus e à palavra da sua graça, que pode edificá-los e dar-lhes herança entre todos os que são santificados.

³³ وَارْ ضْمِيعغْ ذِي نُّوقَارْثْ نِيغْ ذڭْ وُورغْ نِيغْ ذڭْ وَارُّوضْ ؤُڒَا زڭْ إِجّنْ.

³³ Não cobicei a prata nem o ouro nem as roupas de ninguém.

³⁴ كنِّيوْ ثسّْنمْ سِيمَانْثْ نْومْ بلِّي إِفَاسّنْ إِنُو أَقَا خذْمنْ إِ مِينْ حْوَاجغْ ؤُ إِ مِينْ حْوَاجنْ إِنِّي إِدْجَانْ أَكِيذِي.

³⁴ Vocês mesmos sabem que estas minhas mãos supriram minhas necessidades e as de meus companheiros.

³⁵ ذِي كُوڒْشِي سّشْنغْ أَومْ بلِّي إِتّْخصَّا، أَمْ نْخدّمْ أَمُّو، أَذْ نوْشْ أَفُوسْ إِ يِينِّي إِضعْفنْ ؤُشَا أَذْ نْفكَّارْ ذڭْ وَاوَاڒنْ ن سِيذِيثْنغْ يَاسُوع، بلِّي إِنَّا: ’سّعْذْ ن ونِّي إِوْشِينْ خْ ونِّي إِكْسِينْ.‘ “

³⁵ Em tudo o que fiz, mostrei-lhes que mediante trabalho árduo devemos ajudar os fracos, lembrando as palavras do próprio Senhor Jesus, que disse: ‘Há maior felicidade em dar do que em receber’ ".

³⁶ أَوَارْنِي ڒَامِي إِنَّا أَيَا، إِوْضَا خْ إِفَادّنْ نّسْ، إِژُّودْجْ ؤُ مَارَّا إِرْيَازنْ أَكِيذسْ.

³⁶ Tendo dito isso, ajoelhou-se com todos eles e orou.

³⁷ أَقَا ذِينْ جَارْ أَسنْ أَطَّاسْ ن إِمطَّاونْ ؤُشَا ذَارّْعنْ أَسْ، سُّوذْمنْ ث.

³⁷ Todos choraram muito e, abraçando-o, o beijavam.

³⁸ شضْننْ أَطَّاسْ، أَمزْوَارْ ن مَارَّا خْ وَاوَاڒْ إِ إِنَّا، بلِّي وَارْ ژَترّنْ شَا أَغمْبُوبْ نّسْ عَاذْ، ؤُشَا سّْقبّْضنْ ث غَارْ ؤُغَارَّابُو. *

³⁸ O que mais os entristeceu foi a declaração de que nunca mais veriam a sua face. Então o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 20 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →