Atos 20

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ أَوَارْنِي ڒَامِي يَارْسَا ؤُغُووّغْ، إِڒَاغَا-د بُولُوسْ خْ إِمحْضَارنْ، إِودّعْ إِ-ثنْ س ؤُسُوذمْ ن وَاوْمَاثنْ، ؤُشَا إِفّغْ حِيمَا أَذْ إِرَاحْ غَارْ مَاكِيذُونِييَا.

¹ Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos, e, tendo-os confortado, despediu-se, e partiu para a Macedônia.

² ڒَامِي إِشُوقْ ذِي جّْوَايهْ نِّي، إِشجّعْ إِ-ثنْ س وَاطَّاسْ ن وَاوَاڒنْ، خنِّي يِيوضْ غَارْ هِيلَّاسْ، إِخْسْ أَذْ يِينِي غَارْ جِّيهثْ أَخَايَا.

² Havendo atravessado aquelas terras, fortalecendo os discípulos com muitas exortações, dirigiu-se para a Grécia,

³ أَڒَامِي إِسّعْذُو ذِينْ ثْڒَاثَا ن إِيُورنْ، سّوْجْذنْ أَسْ وُوذَاينْ إِجّْ ن ڒْفخْ، ؤُمِي ثُوغَا إِڭُّورْ أَذْ إِبحَّارْ غَارْ سُورِييَا. س ؤُيَا إِڭَّا أَذْ يعْقبْ خْ وبْرِيذْ ن مَاكِيذُونِييَا.

³ onde se demorou três meses. Tendo havido uma conspiração por parte dos judeus contra ele, quando estava para embarcar rumo à Síria, determinou voltar pela Macedônia.

⁴ سُوبَاثْرُوسْ زِي ثنْذِينْثْ ن بِيرِييَا، أَرِيسْثَارْخُوسْ ذ سِيكُونْذُوسْ زِي ثِيسَّالُونِيكَا، خَايُوسْ زِي ذِيرْبِي، ثِيمُوثِييُو زِي لِيسْثْرَا ؤُ ثِيشِيكُوسْ ذ ثْرُوفِيمُوسْ زِي أَسِييَا ؤُيُورنْ أَكِيذسْ أَڒْ أَسِييَا.

⁴ Acompanharam-no [até à Ásia] Sópatro, de Bereia, filho de Pirro, Aristarco e Secundo, de Tessalônica, Gaio, de Derbe, e Timóteo, bem como Tíquico e Trófimo, da Ásia;

⁵ إِنَا إِزْوَارنْ أَنغْ، تّْرَاجَانْ أَنغْ ذِي ثْرُووَاسْ.

⁵ estes nos precederam, esperando-nos em Trôade.

⁶ مَاشَا نشِّينْ نفّغْ زِي فِيلِيبِّي، ثَانْذِينْثْ ثَامزْوَارُوثْ ن مَاكِيذُونِييَا، أَوَارْنِي ڒَامِي كمّْڒنْ وُوسَّانْ ن وغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ، نكَّا خْ ڒبْحَارْ ؤُ ذِي خمْسَا ن وُوسَّانْ نِيوضْ-د غَارْ ثْرُووَاسْ مَانِي نقِّيمْ سبْعَا ن وُوسَّانْ.

⁶ Depois dos dias dos pães asmos, navegamos de Filipos e, em cinco dias, fomos ter com eles naquele porto, onde passamos uma semana.

⁷ ذڭْ وَاسّْ أَمزْوَارُو ن سِّيمَانَا ؤُمِي مُوننْ إِمحْضَارنْ مَاحنْذْ أَذْ أَرْژنْ أَغْرُومْ ن ثْنمِّيرْثْ، إِسِّيوڒْ بُولُوسْ أَكِيذْسنْ. إِسّْزُوڭَارْ بُولُوسْ ذِي ڒْهَارْذْ نّسْ أَڒْ ڒْوسْطْ ن دْجِيڒثْ، مَاغَارْ نتَّا ثُوغَا إِنْوَا أَذْ إِسَافَارْ ثِيوشَّا نّسْ.

⁷ No primeiro dia da semana, estando nós reunidos com o fim de partir o pão, Paulo, que devia seguir viagem no dia imediato, exortava-os e prolongou o discurso até à meia-noite.

⁸ أَقَا أَرقّنْ ذِينْ أَطَّاسْ ن ڒفْنَارَاثْ ذِي ثْغُورْفثْ ن سنّجْ إِ ذِي ثُوغَا نْمُونْ.

⁸ Havia muitas lâmpadas no cenáculo onde estávamos reunidos.

⁹ ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ؤُبْڒِيغْ قَّارنْ أَسْ ؤُثِيخُوسْ، إِقِّيمْ ذِي ڒْكَازِي، إِتّسْڒَا، ڒخْذنِّي إِكَّا خَاسْ يِيضصْ يُودْجغْ أَمْ ثُوغَا بُولُوسْ إِسّْزُوڭَارْ ذِي ڒْهَارْذْ نّسْ. ؤُمِي ثُوغَا إِطّصْ، إِوْضَا-د زِي طّبْقثْ وِيسّْ ثْڒَاثَا غَارْ وَادَّايْ، كْسِينْ ث إِمُّوثْ.

⁹ Um jovem, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormecendo profundamente durante o prolongado discurso de Paulo, vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo e foi levantado morto.

¹⁰ مَاشَا بُولُوسْ إِهْوَا، إِوْضَا خَاسْ، إِذَارّعْ أَسْ، إِنَّا: ”وَارْ ثنّخْڒِيعمْ شَا، أَقَا ذَايسْ ثُوذَارْثْ.“

¹⁰ Descendo, porém, Paulo inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a vida nele está.

¹¹ خنِّي يُوڒِي عَاوذْ، يَارْژَا أَغْرُومْ، إِشَّا شْوَايْثْ زَّايسْ، خنِّي إِسِّيوڒْ أَكِيذْسنْ عَاذْ أَطَّاسْ أَڒَامِي ذ ڒفْجَارْ. خَاسْ ؤُشَا إِرُوحْ إِسَافَارْ خْ ثمُّورْثْ،

¹¹ Subindo de novo, partiu o pão, e comeu, e ainda lhes falou largamente até ao romper da alva. E, assim, partiu.

¹² أَمْ د-إِوْينْ نِيثْنِي أَحنْجِيرْ إِدَّارْ، فَارْحنْ أَسْ أَطَّاسْ.

¹² Então, conduziram vivo o rapaz e sentiram-se grandemente confortados.

¹³ مَاشَا نشِّينْ ننْيَا ذڭْ ؤُغَارَّابُو، نْبحَّارْ غَارْ ڒْمَارْسَا ن ثِيسُّوسْ مَاحنْذْ أَذْ كِيذْنغْ د-نَاوِي بُولُوسْ سّنِّي، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِتّْضبَّارْ، مَاغَارْ نتَّا س يِيخفْ نّسْ إِكَّا غَارْ ذِينْ خْ ثمُّورْثْ.

¹³ Nós, porém, prosseguindo, embarcamos e navegamos para Assôs, onde devíamos receber Paulo, porque assim nos fora determinado, devendo ele ir por terra.

¹⁴ أَڒَامِي زَّايسْ نَارحّبْ ذِي ثِيسُّوسْ، نكْسِي ث ذِي ثْغَارَّابُوثْ ؤُشَا نِيوضْ-ضّْ غَارْ مِيثِيلِينِي.

¹⁴ Quando se reuniu conosco em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;

¹⁵ سّنِّي نعْذُو ثِيوشَّا نّسْ غَارْ ثڭْزِيرْثْ ن خِييُوسْ ؤُ فَارْوشَّا نّسْ نِيوذْ غَارْ سَامُوسْ، نقِّيمْ ذِي ثْرُوخِيلِييُونْ. ذڭْ وَاسّْ أَوَارْنِي أَسْ نِيوضْ غَارْ مِيلِيثُوسْ،

¹⁵ dali, navegando, no dia seguinte, passamos defronte de Quios, no dia imediato, tocamos em Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.

¹⁶ مِينْزِي بُولُوسْ إِڭَّا أَذْ إِعْذُو أَفَاسُوسْ خْ ڒبْحَارْ حِيمَا وَارْ إِتّْعطَّاڒْ ذِينِّي، مِينْزِي ثُوغَا إِتّْقدْجقْ حِيمَا، معْلِيكْ إِعدّڒْ، أَذْ إِعيّذْ ڒْعِيذْ ن خمْسِينْ ن وُوسَّانْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ.

¹⁶ Porque Paulo já havia determinado não aportar em Éfeso, não querendo demorar-se na Ásia, porquanto se apressava com o intuito de passar o dia de Pentecostes em Jerusalém, caso lhe fosse possível.

¹⁷ زِي مِيلِيثُوسْ إِجَّا أَذْ د-أَسنْ إِمْغَارنْ ن ثْمسْمُونْثْ ذِي أَفَاسُوسْ.

¹⁷ De Mileto, mandou a Éfeso chamar os presbíteros da igreja.

¹⁸ ڒَامِي د-ؤُسِينْ غَارسْ، إِنَّا أَسنْ:

¹⁸ E, quando se encontraram com ele, disse-lhes: Vós bem sabeis como foi que me conduzi entre vós em todo o tempo, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,

¹⁹ أَمْ ثُوغَا تّْسخَّارغْ إِ أَربِّي س مَارَّا أَوَاضعْ ؤُ س إِمطَّاونْ، ؤُڒَا ذڭْ إِغكّْوَانْ إِ خَافِي إِكِّينْ زِي سِّيبّثْ ن ثْمعْمَاتْشْ ن وُوذَاينْ.

¹⁹ servindo ao Senhor com toda a humildade, lágrimas e provações que, pelas ciladas dos judeus, me sobrevieram,

²⁰ وَارْ جِّيغْ شَا زِي مِينْ إِنفْعنْ إِ ڒعْمُورْ نْومْ وَارْ ذ أَومْ ث بَارّْحغْ، وَارْ ث سّْڒمْذغْ ذِي ڒسْوَاقْ ؤُ ذِي ثُوذْرِينْ،

²⁰ jamais deixando de vos anunciar coisa alguma proveitosa e de vo-la ensinar publicamente e também de casa em casa,

²¹ أَمْ سّْقنْعغْ ؤُذَاينْ ذ إِرَامِييّنْ مَاحنْذْ أَذْ د-ذوْڒنْ غَارْ أَربِّي، أَذْ أَمْننْ ذِي سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ.

²¹ testificando tanto a judeus como a gregos o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus [Cristo].

²² ؤُ ڒخُّو أَذْ رَاحغْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ أَمْ تّْوَاشَارْفغْ زِي أَرُّوحْ، وَارْ سِّينغْ مِينْ ذ أَيِي إِتّْرَاجَانْ ذِينْ،

²² E, agora, constrangido em meu espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que ali me acontecerá,

²³ مْغِيرْ أَقَا أَرُّوحْ إِقدّْسنْ إِشْهذْ أَيِي ذِي كُوڒْ ثَانْذِينْثْ، إِقَّارْ: ’أَقَا إِشذِّييّنْ ذ ڒمْحَايمْ تّْرَاجَانْ شكْ!‘

²³ senão que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me assegura que me esperam cadeias e tribulações.

²⁴ مَاشَا نشّْ وَارْ حسّْبغْ ثُوذَارْثْ إِنُو شَا ثِيغْڒَا إِ يِيخفْ إِنُو، مَاحنْذْ أَذْ كمّْڒغْ ثِيشْڒِي إِنُو ذ ڒْخذْمثْ ن ثْسخَّارْثْ إِ كْسِيغْ زِي سِيذِيثْنغْ يَاسُوع حِيمَا أَذْ شهْذغْ خْ ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ ن أَرْضَا ن أَربِّي.

²⁴ Porém em nada considero a vida preciosa para mim mesmo, contanto que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus para testemunhar o evangelho da graça de Deus.

²⁵ ؤُ ڒخُّو سّْنغْ، أَقَا ؤُڒَا ذ إِجّْ زَّايْومْ أَذْ إِژَارْ أَغمْبُوبْ إِنُو عَاذْ، مَارَّا كنِّيوْ إِنِّي جَارْ أَومْ ڭُّورغْ، تّْبَارّْحغْ س ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.

²⁵ Agora, eu sei que todos vós, em cujo meio passei pregando o reino, não vereis mais o meu rosto.

²⁶ س ؤُينِّي أَذْ خَاومْ شهْذغْ أَسّْ-أَ، بلِّي نشّْ تّْبَارِّيغْ إِخفْ إِنُو زڭْ إِذَامّنْ نْومْ مَارَّا.

²⁶ Portanto, eu vos protesto, no dia de hoje, que estou limpo do sangue de todos;

²⁷ مِينْزِي وَارْ عْڭِيزغْ أَذْ أَومْ سّشْنغْ مَارَّا مِينْ إِتّخْسْ أَربِّي.

²⁷ porque jamais deixei de vos anunciar todo o desígnio de Deus.

²⁸ س ؤُينِّي حْضَامْ خْ يِيخفْ نْومْ ؤُ خْ ثْحِيمَارْثْ ثْمُونْ مِينْ خفْ إِڭَّا أَرُّوحْ إِقدّْسنْ كنِّيوْ ذ إِمحْضَاينْ، حِيمَا أَذْ ثَارْوسمْ ثَامسْمُونْثْ ن لْمَاسِيحْ ثنِّي ذ إِكسّبْ س إِذَامّنْ نّسْ.

²⁸ Atendei por vós e por todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastoreardes a igreja de Deus, a qual ele comprou com o seu próprio sangue.

²⁹ مِينْزِي سّْنغْ بلِّي أَوَارْنِي ثْوَاحِيثْ إِنُو أَذْ غَارْومْ د-أَذْفنْ وُوشَّاننْ إِمُوزَّارنْ إِنِّي وَارْ إِتّجِّينْ ثَاحِيمَارْثْ.

²⁹ Eu sei que, depois da minha partida, entre vós penetrarão lobos vorazes, que não pouparão o rebanho.

³⁰ عَاذْ أَذْ زَّايْومْ د-كَّارنْ يرْيَازنْ إِنِّي إِ غَا إِسِّيوْڒنْ ڒْهَارْذْ إِعوّْجنْ حِيمَا أَذْ سُّوفّْغنْ إِمحْضَارنْ زڭْ وبْرِيذْ، أَذْ ثنْ جَارّنْ أَوَارْنِي أَسنْ.

³⁰ E que, dentre vós mesmos, se levantarão homens falando coisas pervertidas para arrastar os discípulos atrás deles.

³¹ س ؤُينِّي فَاقمْ، ثْعقْڒمْ بلِّي ثْڒَاثَا ن إِسڭّْوُوسَا، دْجِيڒثْ ذ وَاسّْ، وَارْ بدّغْ أَذْ سّْمحْذغْ كُوڒْ إِجّنْ زَّايْومْ س إِمطَّاونْ.

³¹ Portanto, vigiai, lembrando-vos de que, por três anos, noite e dia, não cessei de admoestar, com lágrimas, a cada um.

³² ؤُ ڒخُّو أَذْ كنِّيوْ سلّْمغْ إِ أَربِّي ؤُ إِ وَاوَاڒْ ن أَرْضَا نّسْ، إِ ونِّي غَارْ إِدْجَا ثِيزمَّارْ حِيمَا أَذْ كنِّيوْ إِبْنَا ؤُ أَذْ أَومْ إِوْشْ ڒْوَارْثْ أَكْ-ذ مَارَّا إِمْقدَّاسنْ.

³² Agora, pois, encomendo-vos ao Senhor e à palavra da sua graça, que tem poder para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.

³³ وَارْ ضْمِيعغْ ذِي نُّوقَارْثْ نِيغْ ذڭْ وُورغْ نِيغْ ذڭْ وَارُّوضْ ؤُڒَا زڭْ إِجّنْ.

³³ De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes;

³⁴ كنِّيوْ ثسّْنمْ سِيمَانْثْ نْومْ بلِّي إِفَاسّنْ إِنُو أَقَا خذْمنْ إِ مِينْ حْوَاجغْ ؤُ إِ مِينْ حْوَاجنْ إِنِّي إِدْجَانْ أَكِيذِي.

³⁴ vós mesmos sabeis que estas mãos serviram para o que me era necessário a mim e aos que estavam comigo.

³⁵ ذِي كُوڒْشِي سّشْنغْ أَومْ بلِّي إِتّْخصَّا، أَمْ نْخدّمْ أَمُّو، أَذْ نوْشْ أَفُوسْ إِ يِينِّي إِضعْفنْ ؤُشَا أَذْ نْفكَّارْ ذڭْ وَاوَاڒنْ ن سِيذِيثْنغْ يَاسُوع، بلِّي إِنَّا: ’سّعْذْ ن ونِّي إِوْشِينْ خْ ونِّي إِكْسِينْ.‘ “

³⁵ Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é mister socorrer os necessitados e recordar as palavras do próprio Senhor Jesus: Mais bem-aventurado é dar que receber.

³⁶ أَوَارْنِي ڒَامِي إِنَّا أَيَا، إِوْضَا خْ إِفَادّنْ نّسْ، إِژُّودْجْ ؤُ مَارَّا إِرْيَازنْ أَكِيذسْ.

³⁶ Tendo dito estas coisas, ajoelhando-se, orou com todos eles.

³⁷ أَقَا ذِينْ جَارْ أَسنْ أَطَّاسْ ن إِمطَّاونْ ؤُشَا ذَارّْعنْ أَسْ، سُّوذْمنْ ث.

³⁷ Então, houve grande pranto entre todos, e, abraçando afetuosamente a Paulo, o beijavam,

³⁸ شضْننْ أَطَّاسْ، أَمزْوَارْ ن مَارَّا خْ وَاوَاڒْ إِ إِنَّا، بلِّي وَارْ ژَترّنْ شَا أَغمْبُوبْ نّسْ عَاذْ، ؤُشَا سّْقبّْضنْ ث غَارْ ؤُغَارَّابُو. *

³⁸ entristecidos especialmente pela palavra que ele dissera: que não mais veriam o seu rosto. E acompanharam-no até ao navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 20 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →